II SA/Kr 723/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Paweł Darmoń (spr.) Protokolant: sekr. sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skarg Skarbu Państwa – Rejonowego Zarządu Infrastruktury w K. i [...] S.A. z siedzibą w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 kwietnia 2015 r., znak: [...] w przedmiocie zwrotu nieruchomości skargi oddala Decyzją z 18 grudnia 2014 r. znak [...] Starosta K. orzekł o zwrocie na rzecz B.M.W. (c. Z. i W. ) oraz M.K. (z domu B. nieruchomości położonej w obrębie M. , jedn. ewid. W. , objętej księgą wieczystą nr [...] , oznaczonej jako działki: nr [...] - odpowiadająca wywłaszczonej parceli l. kat. [...] o pow. 0,4576 ha, b. gm. kat. M. - 1 nr [...] - odpowiadająca wywłaszczonej parceli l. kat. [...] o pow. 0,8330 ha, b. gm. kat. M. oraz o rozliczeniach z tego tytułu. Orzekając w ten sposób organ I instancji wskazał, że przedmiotowa nieruchomość, wywłaszczona na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z 21 października 1969 r. znak [...] - zgodnie z lokalizacją szczegółową nr [...] Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 5 sierpnia 1965 r., przewidującą budowę na terenie przedmiotowej nieruchomości magazynów - od początku była zbędna na ww. cel jej wywłaszczenia, bowiem w dacie odjęcie prawa jej własności przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w granicach lokalizacji szczegółowej ustalonej decyzją nr [...] z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] , wydanej na potrzeby realizacji m.in. placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego - tzw. "[...] ". Odwołania od decyzji Starosty K. wnieśli: Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. oraz A. S.A. w K. W odwołaniu Rejonowego Zarządu Infrastruktury w K. zarzucono nieprawidłowe ustalenie przez organ I instancji rzeczywistego celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości -z pominięciem dokumentacji związanej z procedurą wywłaszczeniową przedmiotowej nieruchomości, w tym zwłaszcza wniosku Dyrekcji Inwestycji Miejskich w K. z 17 października 1968 r. W odwołaniu A. S.A. podniesiono nieprawidłowe ustalenie przez organ I instancji faktycznego celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości, tj. bez uwzględnienia postanowień decyzji nr [...] o lokalizacji szczegółowej z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] , zgodnie z którą przedmiotowa nieruchomość przeznaczona była w dacie wywłaszczenia pod realizację fragmentu poligonu wojskowego na terenie tzw. [...] w miejscowości M. Wojewoda decyzją z dnia 29 kwietnia 2015 r., znak [...] na podstawie art. 9a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r., poz. 518 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty. Uzasadniając to rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżona decyzja Starosty K. jest prawidłowa, w związku z czym należało utrzymać ją w mocy. Jak wykazało przeprowadzone w niniejszej sprawie przez organ I instancji szczegółowe postępowanie wyjaśniające, będące przedmiotem postępowania parcele l. kat. [...] o pow. 0,4576 ha oraz l. kat. [...] o pow. 0,8330 ha, b. gm. kat. M. , odpowiadające obecnie projektowanym na potrzeby niniejszej sprawy działkom ewidencyjnym nr [...] i nr [...] , obr. M. , gm. W. zostały wywłaszczone na rzecz Skarbu Państwa decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z 21 października 1969 r. znak [...] - zgodnie z lokalizacją szczegółową nr [...] Wydziału Budownictwa, Urbanistyki o Architektury Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z 5 sierpnia 1965 r., przewidującą budowę na terenie przedmiotowej nieruchomości magazynów. Z wnioskiem o ich zwrot wystąpiły wszystkie uprawnione osoby - spadkobiercy jej poprzednich współwłaścicieli - co potwierdzają zgromadzone w sprawie stosowne dokumenty. Analiza mapy katastralnej przedstawiającej granice nieruchomości objętych wywłaszczeniem pod budowę magazynów wykazała, iż przedmiotowa nieruchomość nie była objęta wymienioną w decyzji wywłaszczeniowej lokalizacją szczegółową nr [...] z 5 sierpnia 1965 r., lecz znalazła się w granicach lokalizacji szczegółowej określonej decyzją nr [...] z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] wydanej na potrzeby realizacji m.in. placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego (tzw. "[...] "). Pozwala to na stwierdzenie za organem I instancji, iż nieruchomość ta od początku była zbędna na cel wywłaszczenia - wprost wskazany w ww. decyzji wywłaszczeniowej jako budownictwo (magazynowe). Brak podstaw, aby w niniejszej sprawie doszukiwać się innego niż wskazany w tych dokumentach celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości. W związku z powyższym należało za organem I instancji potwierdzić również zasadność zwrotu przedmiotowej nieruchomości, tym bardziej, że prawidłowość powyższych ustaleń oraz wniosków z nich wywiedzionych została potwierdzona w licznych wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, rozpatrujących sprawy za zakresu zwrotu wywłaszczonych nieruchomości z terenu dawnego poligonu wojskowego w miejscowości M. Odnosząc się natomiast do podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia w zakresie zwrotu na rzecz Skarbu Państwa zwaloryzowanego odszkodowania ustalonego z tytułu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości organ odwoławczy stwierdził, że jest ono prawidłowe, zaś określony w zaskarżonej decyzji sposób uiszczenia ww. kwoty jest zgodny z wnioskiem stron zobowiązanych do jej zwrotu. Zauważono, że w zaskarżonej decyzji nieprawidłowo wskazano termin uiszczenia przez wnioskodawczynie pierwszych rat zwaloryzowanego odszkodowania (tj. w terminie 14 dni licząc od dnia, w którym decyzja o zwrocie stanie się ostateczna), podczas gdy zgodnie z art. 9 zd. 1 u.g.n., w sprawach m.in. zwrotów wywłaszczonych nieruchomości wykonanie decyzji następuje po upływie 14 dni od dnia, w którym upłynął bezskutecznie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi na decyzję do sadu administracyjnego. Z kolei w razie wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję, jej wykonanie następuje z dniem prawomocności orzeczenia tego sądu oddalającego lub odrzucającego skargę na niniejsze rozstrzygniecie. To uchybienie nie miało jednak istotniejszego wpływu na prawidłowość zaskarżonej decyzji. Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Skarb Państwa - Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. (sygn. akt II SA/Kr 723/15) oraz A. S.A. w K. (sygn. akt II SA 724/15). Skarb Państwa - Rejonowy Zarząd Infrastruktury w K. zarzucił zaskarżonej decyzji, że została wydana z naruszeniem art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., co skutkowało błędną oceną celu wywłaszczenia wskazanego w decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. z dnia 21.10.1969 r. orzekającej o wywłaszczeniu nieruchomości. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie od Wojewody na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniesiono, że zachodzi oczywista sprzeczność w decyzji wywłaszczeniowej pomiędzy jej sentencją a uzasadnieniem, bowiem orzeczono o wywłaszczeniu parcel, które znajdowały się w obszarze poligonu wojskowego "[...] ", gdy tymczasem w uzasadnieniu odwołano się do decyzji nr [...] ustalającej lokalizację szczegółową magazynów na innym terenie. W tej sytuacji decyzja o lokalizacji szczegółowej nr [...] (której załącznik graficzny obejmuje wywłaszczone parcele) ustalająca lokalizację szczegółową terenów wojskowych w [...] ma zasadnicze znaczenia dla ustalenia celu wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości. Wywłaszczone parcele znajdują się na terenie placu ćwiczeń "[...] ", na którym zostały zrealizowane budowle właściwe ze względu na jego przeznaczenie. Z uwagi na funkcję placu ćwiczeń wojskowych nie ma znaczenia, że budowle te nie zostały usytuowane na wywłaszczonej nieruchomości. Istotne natomiast jest, że wywłaszczone parcele znajdowały się na terenie ośrodka szkoleniowego, wchodzącego w skład placu ćwiczeń wojskowych i tak były wykorzystywane. Oględziny przeprowadzone 17.06.2002 r. wykazały, że na wywłaszczonych parcelach znajdowało się stanowisko czołgowe, zasieki, rowy ziemne (uzasadnienie decyzji Wojewody z dn. 27.01.2003 r. dotyczącej przedmiotowej nieruchomości). Dokonana przez organ wydający zaskarżoną decyzję gramatyczna wykładnia decyzji wywłaszczeniowej z pominięciem pozostałego materiału dowodowego prowadzi do błędnej oceny celu wywłaszczenia parcel l. kat.[...] i [...] . A. S.A. zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 136 ust. 3 u.g.n., a także art. 6, 7, 10, 15, 77 § 1, 80 i 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego i wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji wraz z decyzją I instancji. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że w toku postępowania wyjaśniającego organ pierwszej instancji ustalił, iż objęte niniejszym postępowaniem zwrotowym parcele l. kat. [...] i [...] , w całości znajdowały się poza granicami ww. lokalizacji szczegółowej nr [...] . Wynika z tego zatem prosty wniosek, iż lokalizacja ta nie dotyczyła nieruchomości będących przedmiotem postępowania. Z założenia, zatem nie mogły być one również wywłaszczone "w celu budowy magazynów". Przyjęcie takiego celu wywłaszczenia jest całkowicie nielogiczne. Tym bardziej nielogiczny jest wniosek obydwu organów, iż przedmiotowe działki od samego początku były one zbędne na cel wywłaszczenia. Wniosek taki zakłada bowiem całkowity brak racjonalności organu wydającego decyzję wywłaszczeniową, który miałby ją wydać w istocie nie wiadomo po co (jako że w swoim literalnym brzmieniu i zgodnie z wnioskami z niniejszej sprawy jest ona nie do realizacji). Nie sposób wykonać bowiem decyzji wywłaszczeniowej co do danego terenu, jeżeli odwołuje się ona do lokalizacji dotyczącej całkowicie innych nieruchomości. Dużo bardziej prawdopodobnym jest, iż do uzasadnienia decyzji wywłaszczeniowej wkradła się po prostu omyłka pisarska (zamiast do lokalizacji nr [...] omyłkowo odwołano się do lokalizacji nr [...] ). Takiej ewentualności - w kontekście ustalenia rzeczywistego celu wywłaszczenia - żaden z organów jednak nie zbadał i nie rozważał. Zdaniem strony skarżącej rzeczywisty cel wywłaszczenia przedmiotowych nieruchomości sprowadzał się do budowy placu ćwiczeń, który został na nich zrealizowany (obie działki były częścią placu ćwiczeń wojskowych). Na rzeczywisty cel wywłaszczenia w postaci budowy placu ćwiczeń, wskazuje również szereg innych materiałów zgromadzonych w aktach sprawy. Mowa tu choćby o odrysach z mapy katastralnej z zaznaczonymi granicami nieruchomości objętymi wnioskami o wywłaszczenie, na których zlokalizowana miała zostać inwestycja polegająca na budowie magazynów, Programie inwestycji zamiennej w garnizonie K. z dnia 28 września 1964 r. i in. W tej sytuacji przyjęcie - wyłącznie na podstawie literalnego brzmienia treści decyzji wywłaszczeniowej - iż celem wywłaszczenia przedmiotowych nieruchomości była budowa magazynów rodzi uzasadnione wątpliwości i jawi się, jako błędne. Organy obydwu instancji nie podjęły również wszelkich niezbędnych czynności w celu wyjaśnienia rzeczywistego stanu sprawy. W postępowaniu prowadzonym w niniejszej sprawie nie został odnaleziony załącznik graficzny do lokalizacji szczegółowej nr [...] w postaci mapy katastralnej określającej granice tej lokalizacji. Dokument ten ma zasadnicze znaczenie dla ustalenia zakresu terytorialnego nieruchomości objętych ww. lokalizacją z przeznaczeniem na budowę magazynów, a tym samym także do ustalenia rzeczywistego celu wywłaszczenia w niniejszej sprawie. Starosta K. nie podjął jednak żadnych działań w celu ustalenia ww. mapy katastralnej. Stwierdził tylko, iż poszukiwania tej mapy w innych postępowaniach administracyjnych zakończyły się niepowodzeniem (decyzja pierwszej instancji, str. 5). Trudno o bardziej wyrazisty przykład naruszenia obowiązków wynikających z art. 7 i 77 § 1 k.p.a.). Żadnych własnych działań i ustaleń w tym zakresie nie poczynił również Wojewoda . Dalej skarżąca zaznaczyła, iż nie została zawiadomiona przez Starostę K. o terminie rozprawy administracyjnej w dniu 29 września 2014 r. W konsekwencji skarżąca bez własnej winy nie wzięła udziału w tych czynnościach. Pozbawiona została, zatem możliwości ochrony swoich uzasadnionych interesów, zajęcia stanowiska i przedstawienia określonej argumentacji - choćby co do opisanych wątpliwości na temat rzeczywistego celu wywłaszczenia w niniejszej sprawie, które mogły mieć wpływ na jej ostateczny wynik. Tym samym, organ pierwszej instancji dopuścił się rażącego naruszenia w stosunku do skarżącej zasady czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania (art. 10 § 1 k.p.a.). Powyższe uchybienie zostało podniesione w treści odwołania od decyzji pierwszej instancji, jednak organ odwoławczy w nie poświęcił temu zarzutowi jakiejkolwiek uwagi. Tym samym Wojewoda naruszył wymóg wszechstronnego i wyczerpującego wyjaśnienia stanu sprawy (art. 7 k.p.a.), poprzez całkowite pominięcie jednego z zarzutów odwołania. Inną kwestią jest tutaj naruszenie wymogów dotyczących treści uzasadnienia faktycznego i prawnego skarżonej decyzji, wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. W odpowiedziach na skargi Wojewoda wniósł o ich oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Na rozprawie w dniu 23 września Sąd połączył obie te sprawy do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia pod sygn. II SA/Kr 723/15 na podstawie art. 111 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (por. art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej "p.p.s.a.". Kontrolując zaskarżone orzeczenie z punktu widzenia powyższych zasad, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jako nieuzasadniona musiała podlegać oddaleniu, bowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa. Wbrew twierdzeniom skargi organy uczyniły zadość wymogom art. 7 i 77 k.p.a., dokładnie wyjaśniły stan faktyczny i należycie oceniły zebrany pełny materiał dowodowy. Ocena ta była zgodna z art. 80 k.p.a. i nie była dowolna. Nie ulega wątpliwości, że w niniejszej sprawie wnioskiem o zwrot objęta została nieruchomość wywłaszczona w rozumieniu art. 136 ust. 3 u.g.n., a wniosek ten złożyły wszystkie uprawnione osoby - spadkobiercy jej poprzednich współwłaścicieli. W tej sytuacji można było przejść do badania przesłanki zwrotu wywłaszczonej nieruchomości jaką jest jej zbędność na cel wywłaszczenia. W realiach niniejszej sprawy to właśnie spełnienie tej przesłanki zostało zakwestionowane przez skarżących. Nie budzą wątpliwości ustalenia faktyczne w tym zakresie. W decyzji o wywłaszczeniu przedmiotowej nieruchomości z dnia 21 października 1969 r. cel wywłaszczenia określono jako "budownictwo", a w jej uzasadnieniu odwołano się do decyzji o lokalizacji szczegółowej nr [...] z dnia 5 sierpnia 1965 r., która sprecyzowała cel wywłaszczenia "pod budowę magazynów". Jednakże w dacie odjęcie prawa jej własności przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w granicach lokalizacji szczegółowej ustalonej decyzją nr [...] z 21 kwietnia 1965 r. znak [...] , wydanej na potrzeby realizacji m.in. placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego - tzw. "[...]". Ustalenie celu wywłaszczenia na podstawie tych dokumentów mogło nastręczać trudności, jednakże w ocenie Sądu organy obu instancji ustaliły go prawidłowo. Trafnie oparto się na dosłownym brzmieniu decyzji Prezydium WRN o wywłaszczeniu oraz na powołanej w nim wprost lokalizacji nr [...] . Skoro decyzja wywłaszczeniowa przeznaczała nieruchomości pod budownictwo, a lokalizacja szczegółowa nr [...] precyzowała, że chodzi o budowę magazynów, to właśnie taki cel wywłaszczenia należało przyjąć na potrzeby postępowania zwrotowego. W żaden sposób nie można uznać za realizację tego celu zlokalizowanie na nieruchomości placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego. Nie ma on bowiem nic wspólnego z budownictwem, a zwłaszcza z budową magazynów. Z tego też względu nie może zostać uwzględniony zarzut podnoszony w skargach, iż w rzeczywisty cel wywłaszczenia należy ustalać w oparciu o lokalizację nr [...] . Przede wszystkim to nie do niej odwołuje się decyzja wywłaszczeniowa, lecz do lokalizacji nr [...] . Po drugie zaś - jak już wcześniej stwierdzono - budowa placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego nie ma nic wspólnego z "budownictwem", a w ten właśnie sposób określono cel wywłaszczenia w decyzji Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z 21 października 1969 r. znak [...] Skoro zaś już od początku przeznaczenie przedmiotowej nieruchomości w lokalizacji nr [...] obejmowało realizację placu ćwiczeń w ramach poligonu wojskowego, to można się zgodzić z organami rozstrzygającymi niniejszą sprawę, że od samego początku nieruchomość była zbędna na cel określony w decyzji o wywłaszczeniu. Brak potrzeby dalszych szczegółowych ustaleń w tym zakresie. Decyzje wywłaszczeniowe oraz lokalizacyjne są prawomocne i ostateczne. Nadinterpretacją byłoby jak tego chcą skarżący, odwołując się do rzeczywistego celu - sięganie do koncepcji omyłki pisarskiej w uzasadnieniu decyzji. To byłoby niczym nieuzasadnione zniekształcenie treści decyzji i dopasowanie jej do potrzeb skarżących. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem administracyjnym celu wywłaszczenia nie należy interpretować rozszerzająco. Cel wywłaszczenia – budowa magazynów - był jednoznacznie określony w decyzji. Cel ten nigdy nie został osiągnięty – bowiem nie wybudowano magazynów. Decyzja wywłaszczeniowa była wadliwa od początku - co dostrzegły organy, gdyż grunty pozostawały poza lokalizacją szczegółową. Ta wadliwość nie może jednak wywoływać negatywnego skutku dla poprzednich właścicieli. Skoro nieruchomość stała się zbędna, to należało ją zwrócić następcom dawnego właściciela stosownie do art. 137 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Prawidłowość tych ustaleń wynika z licznych wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, których przedmiotem były decyzje o zwrocie innych nieruchomości o takim samym stanie prawnym co w niniejszej sprawie tzn. wywłaszczonych decyzją Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w K. Urząd Spraw Wewnętrznych z 21 października 1969 r. znak [...] - zgodnie z lokalizacją szczegółową nr [...] , a faktycznie znajdujących się w granicach lokalizacji szczegółowej ustalonej decyzją nr [...] . Jako przykład można wymienić wyroki NSA z dnia 5 lutego 2013 r. sygn. I OSK 2955/12 i z dnia 28 marca 2012 r. sygn. I OSK 671/11. Nie może również odnieść skutku zarzut niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy poprzez brak poszukiwań załącznika graficznego do lokalizacji szczegółowej nr [...] i jedynie powołanie się na poszukiwania tego dokumentu w innych postępowaniach. Jeżeli poszukiwania były już prowadzone i nie odniosły skutku, a analogicznych spraw jest wiele, to nie ma potrzeby w każdej kolejnej sprawie wszczynanie tych poszukiwań na nowo. Również nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 10 k.p.a. poprzez niezawiadomienie skarżącej A. S.A. o rozprawie administracyjnej połączonej z oględzinami nieruchomości w dniu 29 września 2014 r. Wbrew zarzutowi skarżącej uchybienie to nie miało wpływu na wynik sprawy. W trakcie rozprawy wyjaśniono, jaki jest aktualny sposób zagospodarowania nieruchomości i granice działek na gruncie. Ustalenia te nie miały jednak wpływu na kluczową przesłankę zwrotu tj. zbędność nieruchomości na cel wywłaszczenia. Ustalenia w zakresie tej przesłanki zostały poczynione na podstawie decyzji wywłaszczeniowej oraz decyzji lokalizacyjnych. Niezawiadomienie skarżącej o terminie rozprawy, choć faktycznie stanowiło naruszenie prawa strony do uczestniczenia w postępowaniu na każdym jego etapie, nie może jednak skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, bowiem wbrew stanowisku skarżącej nie miało wpływu na wynik sprawy. Biorąc powyższe pod uwagę obydwie skargi należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.