II SA/Kr 743/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 sierpnia 2017r. sprawy ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 31 marca 2017 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia w sprawie odmowy zawieszenia postępowania oddala skargę Sygn. II SA/Kr 743/17 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 8 marca 2017 r. znak: [...], wydanym na podstawie art.97 § 1 pkt 4 w zw. z art.123 k.p.a. Prezydent Miasta K., po rozpatrzeniu wniosku [...] sp. z o.o. w K., odmówił zawieszenia postępowania w sprawie wygaszenia własnej decyzji z dnia 27 stycznia 2014 r. ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "Budowa budynku handlowo-usługowego na działce nr [...] [...] przy ul. [...] w K.". Zażalenie na to postanowienie złożyła [...] sp. z o.o. w K.. Postanowieniem z dnia 31 marca 2017 r. znak: [...], w oparciu o przepis art.134 w zw. z art.144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło niedopuszczalność złożonego zażalenia. W uzasadnieniu postanowienia, z powołaniem się na orzecznictwo sądowo-administracyjne, Kolegium wyjaśniło, że zażalenie przysługuje wyłącznie na postanowienie o zawieszeniu postepowania, dlatego też nie jest dopuszczalne zażalenie na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania. Skargę na powyższe postanowienie złożyła [...] sp. z o.o. w K. , domagając się jego uchylenia. Zarzuciła organowi niewłaściwą interpretację przepisu art.101 § 3 k.pa., stanowiącego, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz odmowy podjęcia zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Zdaniem skarżącej zwrot "w sprawie zawieszenia" powinien być wykładany szeroko, jako dotyczący zarówno postanowienia w przedmiocie zawieszenia postępowania, jak i postanowienia w przedmiocie odmowy jego zawieszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko przyjęte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2014, poz. 1647 z późn. zm.) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną lub postanowienie z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tego aktu. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r, poz. 270 z późn. zm. – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a. - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest m.in. postanowienie kończące postępowanie. Takie postanowienia są ostateczne, czyli kończące postępowanie, ergo służy na nie skarga. Skarga została oddalona, gdyż zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 141 § 1 k.p.a. na wydane w toku postępowania postanowienie służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Przepis art. 101 § 3 k.p.a. do dnia 10 kwietnia 2011 r. obowiązywał w brzmieniu: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie". Wobec takiego brzmienia tego przepisu przyjmowano, że zażalenie przysługuje na wszystkie cztery rodzaje postanowień w przedmiocie zawieszenia (p. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 maja 2000 r., OPS 4/00, publ. ONSA 2000, Nr 4, poz. 137), tj. zawieszenie postępowania, odmowa zawieszenia postępowania, podjęcie postępowania i odmowa podjęcia postępowania. Nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego wprowadzona ustawą z 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, która weszła w życie w dniu 11 kwietnia 2011 r. zmieniła treść art. 101 § 3 K.p.a. Przepis ten obecnie brzmi: "Na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie". Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyrażał pogląd, że aktualną treść art. 101 § 3 k.p.a. należy odczytywać w ten sposób, że zażalenie przysługuje na postanowienie o zawieszeniu postępowania ("w sprawie zawieszenia postępowania") oraz na postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania ("w sprawie odmowy podjęcia postępowania"). Skoro w przepisie tym użyto określenia postanowienie "w sprawie odmowy podjęcia postępowania" i ustawodawca rozumie przez to jedynie postanowienie negatywne, to tak samo należy przyjąć, że postanowieniem "w sprawie zawieszenia postępowania", na które przysługuje zażalenie jest wyłącznie postanowienie o zawieszeniu postępowania. istotą nowelizacji art. 101 § 3 K.p.a. było pozostawienie środka zaskarżenia wyłącznie na postanowienia tamujące postępowanie administracyjne i jednocześnie wyłączenie możliwości zaskarżania postanowień, które nie wstrzymują biegu postępowania administracyjnego, a więc postanowienia o odmowie zawieszenia oraz o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Strona niezadowolona z tych postanowień nie zostaje pozbawiona jednak możliwości ich kontroli, gdyż - na podstawie art. 142 K.p.a. – może je kwestionować w odwołaniu od decyzji i ewentualnie w skardze do sądu administracyjnego na decyzję organu II instancji (por. wyrok NSA z dnia 7.04.2016 r. sygn. I OSK 2771/14, publ. w bazie internetowej cbois. Wobec powyższego, na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.