II SA/Kr 743/99

Sygn. akt. IISA/Kr 7437 99 W Y ROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 marca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla / spr. / Sędziowie NSA Jan Zimmermann AWSA Mariusz Kotulski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu [...] 2004r. przy udziale sprawy ze skargi E. W. , A. W., M. W. i K. W. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 1999r. Nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego budynku I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w zakresie ustalającym termin wykonania nałożonego obowiązku, II. w pozostałym zakresie skargę oddala, III. zasądza na rzecz skarżącej E. W. od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego kwotę 10 / dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Prezydenta Miasta [...] nr [...] z dnia [...] grudnia 1998r., znak: [...], nakazano współwłaścicielom budynku nr [...] przy ulicy P. w K. -E. W., A. W., M. W. i K. W. usunięcie nieprawidłowości stanu technicznego budynku nr [...] przy ulicy P. w K. poprzez "uszczelnienie i uzupełnienie ubytków w pokryciu dachowym uniemożliwiających powstawanie dalszych zniszczeń stropów i konstrukcji dachu tego obiektu w terminie do dnia 30 kwietnia 1999r." Powyższa decyzja została wydana w toku postępowania wszczętego z urzędu, po przeprowadzeniu wizji lokalnej, w trakcie której stwierdzono, iż nad lokalem nr [...] występują liczne ubytki w pokryciu dachowym. Skutkiem tej wady są zacieki występujące w pomieszczeniach łazienki oraz kuchni tegoż lokalu. Ta nieszczelność pokrycia, podkreślono w uzasadnieniu tej decyzji, naraża konstrukcję budynku, a zwłaszcza stropy na zalewanie wodami opadowymi i zamakanie, a stan taki może spowodować dalszą degradację budynku oraz zniszczenie drewnianej konstrukcji i utratę przez nią cech wytrzymałościowych, utratę nośności, a także powstanie korozji biologicznej. Powyższa decyzja wydana została na podstawie art. 66 i art. 87 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.). Od powyższej decyzji odwołali się wszyscy współwłaściciele nieruchomości. Zadeklarowali gotowość przystąpienia do całkowitej wymiany pokrycia dachu wraz z wymianą uszkodzonej więźby i stropów oraz naprawy kominów pod warunkiem udostępnienia przez Gminę lokalu do zamieszkania dotychczasowego lokatora mieszkania nr [...]. Skarżący podnieśli, że wykonanie remontu czy też modernizacji dachu i strychu jest niemożliwe z uwagi na zajmowanie przez lokatora 2/3 części strychu. Po rozpatrzeniu powyższego odwołania, decyzją z dnia 8 marca 1999r, znak: [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] utrzymał w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy jako podstawę prawną swego rozstrzygnięcia wskazał przepisy art. 81 w związku z art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane ( Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.) i art. 138§ l pkt l kpa. Podkreślił, że tok postępowania administracyjnego przed organem I instancji był prawidłowy a wizja lokalna przeprowadzona 3.12.1998r. potwierdziła występowanie licznych ubytków i nieszczelności w pokryciu dachowym. Z tego względu nałożenie na współwłaścicieli budynku obowiązku naprawy dachu było uzasadnione. Przepis art. 61 - Prawa budowlanego nakłada bowiem na właściciela obiektu budowlanego obowiązek utrzymywania tego obiektu w należytym stanie technicznym. Na powyższą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia 8.03.1999r. E. W., A. W., M. W. i K. W. wnieśli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W skardze podkreślili, że dach wymaga kapitalnego remontu. Doraźne naprawy przewidziane zaskarżoną decyzją nie są wystarczające. Dlatego wystąpili o wydanie pozwolenia na wymianę pokrycia dachu pod warunkiem udostępnienia przez Gminę lokalu dla M. D. zajmującej w ich budynku mieszkanie nr [...]. Wnosili o uwzględnienie skargi. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślił, że przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało liczne ubytki pokrycia dachowego nad lokalem nr [...]. Stwierdzenie istnienia takich wad stanowiło pełną podstawę do wydania nakazu usunięcia nieprawidłowego stanu technicznego budynku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jako materialnoprawną podstawę decyzji wydanych przez organy administracji wskazany został przepis art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (jedn. tekst Dz. U. nr 106 z 2000r. poz. 1126 z późn. zm. ). Stosownie do powyższego przepisu, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 2) jest użytkowany niezgodnie z przeznaczeniem bądź w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, środowisku lub bezpieczeństwu mienia, albo 3) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Dla wydania więc decyzji, której podstawą jest przytoczony wyżej przepis niezbędne jest ustalenie, że określony obiekt budowlany jest w stanie o jakim mowa w powyższym przepisie. W protokole oględzin lokalu nr [...] w budynku położonym w K. przy ulicy P. [...], sporządzonym w dniu 3 grudnia 1998r. stwierdzono między innymi, że nad pomieszczeniami łazienki i kuchni dach jest nieszczelny oraz, że pokrycie dachowe musi być koniecznie wymienione. Treść tego protokołu wskazuje, iż obiekt będący przedmiotem oględzin był w nieodpowiednim stanie technicznym. Fakt złego stanu technicznego budynku ( dachu ) nie był i nie jest kwestionowany przez współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości. W toku postępowania skarżący deklarowali gotowość przystąpienia do całkowitej wymiany pokrycia dachu wraz z wymianą uszkodzonej więźby i stropów oraz naprawy kominów. W tej sytuacji nie można uznać aby zaskarżona decyzja, w zakresie w jakim nałożyła na skarżących obowiązek usunięcia nieprawidłowości w stanie technicznym budynku, naruszała prawo. Przeciwnie, decyzja ta w zakresie tym znajduje pełne oparcie w przepisie art. 66 ust. 1 pkt 1 -Prawa budowlanego. W tym też zakresie, uznając skargę za nieuzasadnioną Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153, poz. 1270 ) skargę tę oddalił w tej części. W zakresie zaś ustalenia terminu wykonania nałożonego obowiązku zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji zostały wydane bez podstawy prawnej. Powołany w tych decyzjach art. 66 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane uprawniający organ administracji do wydania nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości obiektu budowlanego, nie pozwala na wyznaczenie terminu, w którym nakazane prace winny zostać wykonane. Także żaden inny przepis prawa nie przewiduje w tym zakresie uprawnienia dla takiego rozstrzygnięcia. W świetle powyższego należało uznać, że decyzje organów I i II instancji są dotknięte wadą wymienioną w art. 156§ 1 pkt 2 kpa w częściach określających termin wykonania nakazanych robót budowlanych. W tym też zakresie Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 145§ l ust. 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z dnia 20 września 2002r. ) w związku z art. 97§ l ustawy z dnia 30.08.2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1271 ), stwierdził nieważność tych decyzji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 wyżej powołanej ustawy - Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi.