II SA/Kr 744/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator (spr.) Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant: Anna Pałasz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2012 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 20 lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na usunięcie drzew skargę oddala Decyzją z dnia 29 grudnia 2011 r. znak: [...] Prezydent Miasta K. działając na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 151 poz. 1220 ze zm.) a także art. 104 k.p.a. - nie zezwolił [...] sp. z o.o. w K. na usunięcie 2 sztuk drzew ozdobnych (jesiona wyniosłego) z terenu dz. nr [...] obr. [...] , przy ulicy [...]w K. W uzasadnieniu organ wskazał, że w dniu 25 sierpnia 2011 r. odbyła się wizja terenowa, którą przeprowadzili pracownicy Wydziału Kształtowania Środowiska UMK, posiadający wyższe wykształcenie kierunkowe Uniwersytetu Rolniczego z zakresu leśnictwa i ogrodnictwa. W trakcie tej wizji dokonano pomiarów wskazanych we wniosku drzew. Opisano także wygląd systemu korzeniowego, w sytuacji jego wypiętrzenia, wygląd korony drzew i stan drzew, ślady i pęknięcia na murze budynku oraz murku ogrodzenia. Stwierdzono, iż wszystkie wskazane do usunięcia drzewa są żywotne, bez widocznych zewnętrznie objawów chorobowych. W protokole zaznaczono także, iż z racji na zawarte we wniosku strony żądanie o zezwolenie na wycięcie 6 drzew z przedmiotowej posesji, z uwagi na to, iż jak podano drzewa te zagrażają budynkowi parterowemu znajdującemu się na tej samej działce oraz murkowi ogrodzeniowemu biegnącemu wzdłuż tej samej działki - organ powołał biegłego architekta do wykonania ekspertyzy w zakresie podanego we wniosku zagrożenia. W związku z tym, w dniu [...] 2011 r. odbyły się ponowne oględziny w terenie, z udziałem powołanego do sprawy biegłego W.H. , oraz w obecności pełnomocnika strony. W wyniku przeprowadzonych oględzin stwierdzono, że jesion wyniosły nr 1 posiada tylko jeden wypiętrzony korzeń, natomiast pozostała część systemu korzeniowego jest prawidłowo umiejscowiona w gruncie. Dokonano odkrywki wierzchniej warstwy ziemi, odsłaniającej system korzeniowy drzewa od strony budynku i stwierdzono, że korzenie dotykają opaski, natomiast fundament budynku nie jest widoczny, a w związku z brakiem śladów spękania ściany budynku, stwierdzono, iż korzenie drzewa nie podnoszą jego fundamentu. Również sytuacja drzewa jesion wyniosły nr 2 jest podobna. Drzewo to rośnie w odległości 0,7 m od budynku parterowego, brak jest widocznego wypiętrzenia korzeniowego oraz jakichkolwiek śladów spękań na budynku, wysadzania fundamentu czy opaski wokół budynku. Ponadto jak dodano w protokole, systemy korzeniowe drzew o nr 1 i nr 2, opierają się na silnej konstrukcji betonowej, przez co brak jest śladów uszkodzeń budynku jak i opaski wokół niego. Systemy korzeniowe drzew mają odpowiednie warunki do wzrostu i rozwoju, w stronę przeciwną od budynku, przez co są najprawdopodobniej słabiej rozbudowane od strony budynku lub biegną w głąb, poniżej poziomu fundamentu. Ocena drzew jesionów wyniosłych o nr 1 i nr 2, pod względem zagrożenia dla obiektu budowlanego wyniosła 16 punktów w skali Driscola, a obliczony współczynnik zagrożenia IP = 0,6, co stanowi małe zagrożenie dla obiektu budowlanego i kwalifikuje drzewa do pozostawienia. Po zebraniu opisanego powyżej materiału dowodowego organ I instancji stwierdził, iż ze wskazanych przez wnioskodawcę sześciu drzew rosnących na działce nr [...] przy ul. [...] w K. , dwa drzewa, tj. jesion wyniosły oznaczony nr 1 i nr 2, są drzewami zdrowymi bez zewnętrznych objawów chorobowych. Podniesione przez wnioskodawcę zagrożenia jakie drzewa stwarzają dla budynku parterowego znajdującego się na działce nr [...] , nie zostały potwierdzone przez biegłego i na chwilę sporządzania opinii nie stwarzają realnego zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia. Na zakończenie organ podał, iż przedmiotowa sprawa rozstrzyga o części żądania strony. W pozostałym zakresie wydana została decyzja nr [...] zezwalająca na usunięcie 4 sztuk drzew ozdobnych z działki nr [...] , pod warunkiem nasadzenia w zamian nowych egzemplarzy. Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka z o.o. [...] , zarzucając naruszenie art. 84 § 1 k.p.a. poprzez zasięgniecie opinii co do zagrożenia stwarzanego przez drzewa dla budynków u biegłego, który dysponuje wyłącznie wiedzą w zakresie budownictwa, natomiast nie ma wiadomości w zakresie botaniki, naruszenie art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niepełnej opinii biegłego, co do następujących okoliczności: istnienia pęknięć na murze, z którym sąsiadują wnioskowane do usunięcia drzewa, mimo, że pęknięcia takie są widoczne w terenie i na zdjęciach, braku zagrożenia ze strony wnioskowanych do wycięcia drzew, przy przyjęciu za podstawę tego ustalenia niekompletnej i niejasnej opinii biegłego mgr inż. arch. W.H. , prawidłowego uformowania korony jesionu nr l, istnienia zdrewniałych korzeni przylegających bezpośrednio do opaski budynku, perspektyw i tempa wzrostu drzew oraz ich wpływu na budynek w przyszłości. W uzasadnieniu wskazanych wyżej zarzutów, podano, iż przykładem braku wiedzy biegłego powołanego przez organ jest błędnie, zdaniem strony użycie określenia, iż jesion wyniosły oznaczony nr 1 jest dwupienny, w sytuacji, gdy dwupienność oznacza z punktu widzenia wiedzy z zakresu botaniki co innego, co wskazuje na brak wiadomości z tego zakresu. Zdaniem strony biegły błędnie określił wiek drzew, jak też nie zauważył pęknięć na ścianach budynku i uszkodzonej opaski, co oznacza, że biegły nie posiada wiedzy z zakresu botaniki i dendrologii. Następnie wskazano, jakimi mankamentami obarczona jest sporządzona do sprawy opinia, a w szczególności na jej brak uzasadnienia wyboru metody i jej opisu, jak też braku skomentowania przedstawionego wzoru. Strona odwołująca zakwestionowała także ustalenia stanu faktycznego dokonane przez organ I instancji w zakresie zarówno stanu murów budynku jak i stanu drzew. Organ I Instancji nie wyjaśnił bowiem przyczyny istniejących na murze pęknięć, jak i błędnie przyjął, że korzenie drzew nie będą już w sposób istotny przyrastać i nie będą negatywnie oddziaływać na budynek. Decyzją z dnia 20 lutego 2012 r. znak: SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy odbywa się w tym przypadku w granicach uznania administracyjnego. Organ administracji działając w granicach tego uznania, winien rozważyć, które z prawnie dopuszczalnych rozstrzygnięć jest w danym przypadku celowe. W judykaturze przyjmuje się, iż granice uznania administracyjnego wyznacza art. 7 k.p.a., co oznacza, że organ administracyjny podejmując rozstrzygnięcie powinien uwzględnić interes społeczny i słuszny interes obywatela. Z przepisów tych wynika, iż ochrona drzew przewidziana w ustawie jest zatem ochroną zdecydowanie ukierunkowaną na zachowanie tego elementu przyrody, związaną z możliwością uzależnienia przez organ zgody na wycięcie drzewa od jego przesadzenia lub zastąpienia innym drzewami. W przedmiotowej sprawie w celu realizacji żądania strony, organ zorganizował trzy wizje w terenie. W ocenie Kolegium osoby przeprowadzające wizję z Zakładu Konserwacji Zieleni, także z Wydziału Kształtowania Środowiska były w pełni uprawnione do dokonania oględzin i wyciągania z nich wniosków w zakresie swej wiedzy fachowej, tj. w zakresie stanu drzew, prognozy co do ich dalszej żywotności itp. Podczas przeprowadzonych wizji stwierdzono brak jakichkolwiek widocznych śladów pęknięć na budynku, jak również betonowej opasce wokół budynku. Ponadto do sprawy powołany został biegły wpisany na listę Okręgowej Izby Architektów, jak też posiadający uprawnienia budowlane. Ocena przedmiotowych drzew dokonana przez biegłego pod względem zagrożenia dla obiektu budowlanego wyniosła 16 punktów w skali Driscola, a obliczony współczynnik zagrożenia IP=0,6, co stanowi małe zagrożenie dla obiektu i kwalifikuje drzewa do pozostawienia. Biegły stwierdził także brak jakichkolwiek widocznych śladów spękań na budynku, jak również na opasce wokół budynku. W związku z pismem strony, w którym wyraziła ona swoje zastrzeżenia co do treści opinii biegłego, opinia ta została doprecyzowana. Biegły wskazał m.in. wzór matematyczny na współczynnik zagrożenia, jak i skalę stopni zagrożenia. Ponieważ powyższe stanowisko rzeczoznawcy, nie zostało przyjęte pozytywnie przez stronę, która złożyła kolejne uwagi do opinii, organ przeprowadził koleje oględziny, podczas których dokonano nawiertów drzew - jesionów nr 1 i nr 2, dla precyzyjnego ustalenia wieku tych drzew. Powyższe opis badania stanu faktycznego - tj. stanu drzew i ewentualnego stwarzania przez nie zagrożenia dla budynku stojącego w pobliżu, jest zdaniem składu orzekającego Kolegium, w pełni wystarczający dla podjęcia decyzji uznaniowej w zakresie odmowy udzielania zgody na wycięcie przedmiotowych drzew. W ocenie Kolegium, w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, organ I instancji wydając zaskarżoną decyzje nie przekroczył granic swobodnego uznania administracyjnego, a wydana decyzja nie nosi cech dowolności. Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła [...] sp. z o.o. w K. Strona skarżąca zarzuciła naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a., poprzez błędne ustalenia faktyczne, sprzeczne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym, a także poprzez oparcie rozstrzygnięcia na niepełnej opinii biegłego, co do następujących okoliczności: braku zagrożenia ze strony wnioskowanych do wycięcia drzew, przy przyjęciu za podstawę tego ustalenia niekompletnej i niejasnej opinii biegłego W.H. , która mimo wskazywanych zarzutów strony dotyczących niewystarczającego umotywowania opinii i niewyjaśnienia jej założeń została uznana za spójną i wiarygodną, istnienia pęknięć na murze, z którym sąsiadują wnioskowane do usunięcia drzewa, podczas gdy pęknięcia takie są wyraźnie widoczne zarówno w terenie, jak i na zdjęciach złożonych do akt sprawy - mimo wskazywania przez stronę na tę okoliczność, organ w żaden sposób się do niej nie odniósł, a także prawidłowego uformowania korony jesionu nr 1, istnienia zdrewniałych korzeni przylegających bezpośrednio do opaski budynku, perspektyw i tempa wzrostu drzew oraz ich wpływu na budynek w przyszłości. Strona skarżąca podniosła, że stawione przez nią zarzuty powinny zostać zweryfikowane i samodzielnie ocenione przez organ. Z argumentacji organów obu instancji wynika całkowite niezrozumienie argumentów skarżącego, który nie polemizuje z opinią biegłego w tym sensie, że nie wskazuje czy wynik tej opinii jest prawidłowy, czy nie, wskazuje jedynie, że z opinią niezawierającą szczegółowego uzasadnienia nie sposób polemizować, ponieważ brak uzasadnienia wniosków nie pozwala na jej weryfikacje. Argumenty strony skarżącej dotyczące niekompletności opisu stanu technicznego oraz braku logicznego uzasadnienia wniosków opinii powinny być przedmiotem oceny organu z urzędu. Organ nie może uchylić się od tej oceny poprzez proste stwierdzenie, że sporządzenie opinii przez specjalistę przesądza o jej prawidłowości. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mające wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala. Przedmiotem rozpoznania sądu w niniejszej sprawie jest ocena legalności decyzji organów administracji odmawiającej zgody na usunięcie 2 sztuk drzew ozdobnych - jesiona wyniosłego z terenu dz. nr [...] obr. [...] , przy ulicy [...] w K. W ocenie organów wartości przyrodnicze tych drzew, przy rozważeniu słusznych interesów właściciela nieruchomości na której drzewa te rosną (wpływ drzew na stan techniczny sytuowanego w pobliżu budynku) nie uzasadniają wydania zgody na ich wycinkę. Stanowisko to sąd w składzie rozpoznającym sprawę podziela. Zgodnie z dyspozycją art. 83 ust 1 ustawy1 z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 151 poz. 1220 ze zm.) usunięcie drzew lub krzewów z terenu nieruchomości może nastąpić, z zastrzeżeniem ust. 2 i 2a, po uzyskaniu zezwolenia wydanego przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta na wniosek: 1) posiadacza nieruchomości - za zgodą właściciela tej nieruchomości; 2) właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego - jeżeli drzewa lub krzewy zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń. Zgodzić należy się z organem odwoławczym, iż rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy odbywa się w granicach uznania administracyjnego a organ administracji działając w granicach tego uznania, winien rozważyć które z prawnie dopuszczalnych rozstrzygnięć (zgoda na usunięcie drzew lub odmowa wyrażenia tej zgody) jest w danym przypadku celowe. Musi przy tym rozważyć czy interes właściciela nieruchomości który domaga się wyrażenia zgody na usunięcie drzew uzasadnia rezygnację z ochrony przyrody i interesu społecznego którym jest zachowanie zadrzewienia. Stanowisko takie wielokrotnie wyrażane było w orzecznictwie sądów administracyjnych. Wskazać tu można dla przykładu wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 maja 2010 r. II SA/Gd 196/10 w którym wskazano, iż wydanie zezwolenia na wycięcie drzew następuje w sytuacji, gdy organ uzna, iż cel ustawy o ochronie przyrody jakim jest ochrona istniejących zadrzewień nie sprzeciwia się takiemu zezwoleniu, dokona rozważenia interesu społecznego oraz interesu właściciela nieruchomości składającego wniosek, uznając prymat interesu tego ostatniego. W każdej zatem sprawie organ indywidualnie winien rozważać kolizję interesu społecznego i interesu właściciela nieruchomości. Także w wyroku z dnia 5 stycznia 2011 r. II SA/Sz 764/10 Wojewódzki Sądu Administracyjny w Szczecinie przyjął, iż z uregulowań ustawy z 2004 r. o ochronie przyrody wynika, iż przewidziane w art. 83 ust. 1 tej ustawy zezwolenie na wycięcie drzew jest wyjątkiem od reguły zachowania drzew jako podlegającego ochronie prawnej elementu przyrody. W art. 83 ust. 4 pkt 6 ustawy z 2004 r. o ochronie przyrody wskazano, iż wniosek o wydanie zezwolenia powinien zawierać przyczynę zamierzonego usunięcia drzewa. Zezwolenie na wycięcie drzew nastąpić może jedynie w sytuacji, gdy przyczyna taka zostanie przez organ uznana za przyczynę ważną, uzasadniającą rezygnację z przewidzianej ustawą ochrony drzew. Podobnie wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 13 czerwca 2012 r. IV SA/Wa 175/12 wskazując, iż zezwolenie na wycięcie drzew nastąpić może jedynie w sytuacji, gdy przyczyna, zawarta we wniosku o wydanie takiego zezwolenia, zostanie przez organ uznana za ważną, uzasadniającą rezygnację z przewidzianej u.o.p. ochrony drzew. Wydanie zezwolenia na wycięcie drzew następuje zatem w sytuacji, gdy organ uzna, iż cel ustawy z 2004 r. o ochronie przyrody jakim jest ochrona istniejącego zadrzewienia nie sprzeciwia się takiemu zezwoleniu i dokona rozważenia interesu społecznego oraz interesu właściciela nieruchomości składającego wniosek, uznając prymat interesu tego ostatniego. Rozpoznając wniosek o wycięcie drzew obowiązkiem organów było dokonanie oceny wartości przyrodniczych wnioskowanych do wycięcia drzew oraz rozważenie słusznego interesu wnioskodawcy (właściciela terenu na których drzewa rosły) którym uzasadnił swój wniosek o zgodę na dokonanie wycinki – co mieści się w ramach procedowania zmierzającego do wydania decyzji objętych uznaniem administracyjnym. Organy były zobowiązane także do weryfikacji prawdziwości wskazanych przez wnioskodawcę okoliczności, które jego zdaniem uzasadniają wyrażenie zgody na usunięcie drzew - co z kolei wynika z obowiązującej organy zasady praworządności wyrażonej w przepisie art. 7 k.p.a. Zdaniem sądu, w niniejszym postępowaniu organy zasad tych dotrzymały. Ustalenia dokonane przez organy były wystarczające a rozważeniu, w decyzjach organów obu instancji, poddany został tak aspekt wartości przyrodniczej wnioskowanych do wycięcia drzew (w kontekście interesu społecznego oraz nadrzędnego celu ustawy jakim jest ochrona przyrody) jak i słusznego interesu wnioskodawców. Wskazać przede wszystkim należy na fakt, iż wniosek o wycięcie drzew oznaczonych numerami 1 i 2 strona uzasadniała tym rośną one w odległości 1,5 m od budynku, mają wypiętrzony system korzeniowy, wysadzają opaskę przy ścianie budynku i wrastają w fundamenty (drzewa oznaczone nr 1) oraz, że rośnie w odległości 0,7 od budynku, ma wypiętrzony system korzeniowy a korzenie uszkadzają fundamenty (drzewo nr 2). Ustalenia dokonane przez organ okoliczności tych jednak nie potwierdziły. Przeprowadzone przez organ w dniu 25 sierpnia 2011 r. oględziny wykazały, iż drzewo nr 1 nie ma wypiętrzonego systemu korzeniowego (wypiętrzony jest tylko jeden korzeń) brak jest jakichkolwiek śladów spękań na ścianach budynku czy wrastania w opaskę wokół budynku lub innego negatywnego oddziaływania. Z kolei drzewo nr 2 nie ma wypiętrzonego systemu korzeniowego, brak też jakichkolwiek widocznych śladów spękań na budynku, wrastania w fundamenty czy opaski wokół budynku. Protokół z oględzin podpisał pełnomocnik wnioskodawcy, bez zgłoszenia jakichkolwiek zastrzeżeń czy uwag co do prawidłowości ustaleń dokonanych przez pracowników organu, którzy w jego obecności oględziny przeprowadzili i sporządzili protokół. Ustalenia te zostały potwierdzone w oględzinach z 26 września 2011 r. przeprowadzonych także z udziałem pełnomocnika wnioskodawców i z powołanego przez organ eksperta W.H. Także tym razem pełnomocnik wnioskodawców bez uwag protokół z oględzin podpisał. Uwagi do tych protokołów nie zostały zgłoszone także w okresie późniejszym a próbę podważania prawdziwości ustaleń dokonanych przez organ I instancji strona dokonała dopiero składając zarzuty do uzupełniającej ekspertyzy sporządzonej na zlecenie organu przez W.H. Na tym etapie dopiero strona podniosła, iż na budynku są widoczne ślady spękania. Wskazać jednak należy, iż po pierwsze we wcześniej złożonym piśmie tj. piśmie z dnia 28 października 2011 r. (k. 51 akt administracyjnych) okoliczności takie nie były przez stronę podnoszone (wskazywano w nim jedynie, iż w przyszłości drzewa negatywnie mogą oddziaływać na stan techniczny budynku) a po drugie zdjęcia przedłożone przez stronę skarżącą które miały obrazować spękanie ścian budynku na skutek oddziaływania systemu korzeniowego drzew zawnioskowanych do wycięcia, przedstawiają jedno zatarcie, być może dokonane w celu likwidacji pęknięcia na ścianie budynku - ale w znacznym oddaleniu od drzewa i aczkolwiek z perspektywy tych zdjęć trudno ocenić precyzyjnie tą odległość (k. 65 akt administracyjnych – zdjęcia górne), to jednak z całą pewnością stwierdzić można, iż ten ślad zatarcia nie jest na wysokości rosnącego drzewa. Zdjęcia zamieszczone na tej samej karcie - w dole, nie przedstawiają żadnej perspektywy tych jak należy wnioskować ze zdjęcia śladów zatarć do drzew. Materiału tego nie można zatem uznać za wystarczającego do podważenia ustaleń dokonanych przez organ. Z jednej bowiem strony zdjęcia nie przedstawiają bowiem śladów spękania ścian ale jedynie ślady zatarć które jedynie potencjalnie mogły być dokonane w celu likwidacji istniejącego spękania a z drugiej strony wykazują, iż ślady te są w znacznym oddaleniu od drzewa (zdjęcia górne) lub nie wskazują żadnej perspektywy śladów zatarć do rosnących drzew (zdjęcia dolne). Ustalenia dokonane przez organ należy uznać zatem za wystarczające i prawidłowe. Oba wnioskowane do usunięcia drzewa pomimo, iż rosną stosunkowo blisko budynku nie oddziaływują negatywnie na ten budynek – w szczególności, w sposób wskazany we wniosku tj. nie mają wypiętrzonego systemy korzeniowego, nie wysadzają opaski przy ścianie budynku oraz nie uszkadzają fundamentów. Tym samym twierdzenia skarżących jakoby drzewa wpływają na stan techniczny budynku, należało zweryfikować negatywnie. Stanowisko organów było zatem w pełni uprawnione. Także argumentacje podniesioną w zastrzeżeniach jakie zagłosiła strona skarżąca do ekspertyzy sporządzonej przez W.H. należy uznać za niewystarczającą do zakwestionowania ustaleń dokonanych przez organ. Ekspertyza ta jest wprawdzie dosyć pobieżna, ale w jej uzupełnieniu wskazano na zasadę dokonanych przez eksperta ustaleń, metodę jaką się posłużył oraz wnioski wypływające z użycia tej metody. Strona skarżąca ekspertyzę wprawdzie kwestionowała, ale sama nie przedstawiła żadnej kontrekspertyzy która pozwoliła by na dokonanie odmiennych ustaleń od tych których dokonał organ. Wskazać przede wszystkim należy jednak, iż swoich ustaleń organy nie oparły jedynie na kwestionowanej ekspertyzie ale przedewszystkim na oględzinach i innych czynnościach które dobitnie wskazały, iż negatywnego wpływu zawnioskowanych do usunięcia drzew na pobliski budynek nie ma. W tym stanie rzeczy nie można przyjąć, iż interes właściciela terenu na którym drzewa rosną powinien przeważyć nad interesem społecznym i ogólnym celem do dążenia którego zobligowany jest organ tj. do ochrony przyrody wyrażającej się między innymi w dążeniu do zachowania istniejącego zadrzewienia. W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę należało oddalić.