II SA/Kr 745/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym zażalenia [...] z siedzibą w K. na postanowienie z dnia 11 lipca 2012 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku Stowarzyszenia o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika w dniu 19 października 2012 r. w sprawie ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w K. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 kwietnia 2007r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odrzucić zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 11 lipca 2012r. pozostawił bez rozpoznania wniosek [...] z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w niniejszej sprawie w charakterze uczestnika. Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Stowarzyszenia w dniu 19 września 2012r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. Natomiast w dniu 27 lipca 2012r. (data stempla pocztowego – k. 695) Stowarzyszenie wniosło zażalenie na ww. postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 194 § 2 § w związku z art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej "ppsa", zażalenie na postanowienie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika wnosi się w terminie siedmiu dni od doręczenia postanowienia. Zatem termin, w którym możliwe jest wniesienie zażalenia, zaczyna biec od dnia doręczenia postanowienia. Tymczasem w niniejszej sprawie [...] wniosło zażalenie ponad miesiąc przed doręczeniem mu odpisu postanowienia, które zostało zaskarżone tym zażaleniem. Natomiast po doręczeniu odpisu postanowienia wraz z pouczeniem o sposobie i terminie jego zaskarżenia Stowarzyszenie nie wniosło zażalenia. Dlatego należało uznać, że przedmiotowe zażalenie było przedwczesne i podlegało odrzuceniu jako niedopuszczalne (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 stycznia 2010r. sygn. akt I OZ 1192/09, Lex Omega nr 600627). W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 oraz art. 194 § 2 ppsa.