II SA/Kr 761/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie WSA Piotr Głowacki (spr.) AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2006 r. sprawy ze skargi J. F. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 26 lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny skargę oddala wyroku z 8.09.2006 r. Postanowieniem z 26.02.2003 r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z [...].10.2002 r. nr [...] w sprawie nałożenia grzywny na J. F. celem przymuszenia do wykonania obowiązku rozbiórki betonowego wjazdu wybudowanego na działce ewidencyjnej nr [...] w B. przy ul. [...]. Postanowienie z 26.02.2003 r. zapadło w następstwie rozpoznania zażalenia J. F. na wskazane wyżej postanowienie organu nadzoru budowlanego pierwszej instancji. Wedle organu drugiej instancji skoro nałożony na zobowiązanego ostateczną decyzją z [...].03.1997 r. (nr [...]) wydaną przez Kierownika Urzędu Rejonowego w B. obowiązek rozbiórki przedmiotowego wjazdu nie został wykonany, to organ pierwszej instancji zasadnie nałożył grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł, a to na podstawie art. 121 § 4 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W skardze od powołanego postanowienia J. F. zarzucił, że jest ono niezgodne z prawem, a organy administracyjne popełniły szereg błędów. Skarżący w szczególności wskazał na naruszenie art. 61 pkt 4, 86, 38, 39, 40, 42 i 46, a także art. 43, 47, 36, 67, 79, 86, 131, 111 i 107 K.p.a. Podniósł, że o decyzji z [...].03.1997 r. i tytule wykonawczym dowiedział się dopiero z pisemnego upomnienia wystosowanego doń przez Urząd Rejonowy w B., od którego odwołał się do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i do dzisiaj nie otrzymał na nie odpowiedzi. Wskazał także na naruszanie terminów przewidzianych do załatwiania przez organy administracyjne spraw. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosił o jej oddalenie przytaczając argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem t. j. legalności kwestionowanego rozstrzygnięcia organu administracyjnego (art. 3 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. nr 153, poz. 1270). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem kontestowane postanowienie nie narusza obowiązującego porządku prawnego. Zaakcentować należy, iż decyzja z [...].03.1997 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia na skarżącego obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego wjazdu stała się ostateczna; skarżący nie odwołał się od niej, ani też nie podjął czynności zmierzających do przywrócenia mu terminu do wniesienia takiego odwołania. Jest to tym bardziej znamienne w sytuacji doręczenia mu odpisu kontestowanej decyzji w trybie art. 44 k.p.a. i zarzutów eksponowanych w piśmie z [...].06.1997 r. To ostatnie nie mogło, co oczywiste prowadzić do wzruszenia decyzji z [...].03.1997 r. tak z uwagi na termin jego wniesienia, jak i literalną treść pisma, któremu nie sposób nadać interpretacji rozszerzającej i traktować je jako odwołanie od decyzji z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Konsekwencją tego stanu rzeczy było wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji administracyjnej stosownie do treści art. 26 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. nr 24, poz. 151, tekst jednolity z 2.11.2005 r. – Dz. U. nr 229, poz. 1954). Wedle reguły wyrażonej w art. 29 powołanej ustawy organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej, ale nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Brak jest także podstaw do upatrywania powinności weryfikacji decyzji nakładającej na skarżącego obowiązek rozbiórki w treści art. 134 § 1 u.p.s.a.; granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami skargi rozpatrywanej przez Sąd, czyli ogółem elementów stosunku administracyjno-prawnego, będącego przedmiotem zaskarżonej decyzji. Z powołanej regulacji wynika, że wprawdzie Sąd nie jest związany granicami zaskarżenia i żadna część zaskarżonej decyzji nie może korzystać z domniemania prawidłowości, ale granice orzekania wyznaczone są tylko i wyłącznie granicami sprawy rozpatrywanej przez Sąd (wyrok NSA z 20.07.2005 r., I FSK 68/05, LEX nr 172990). Skutkuje to niemożnością ingerencji na etapie postępowania egzekucyjnego w treść obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a zatem niedopuszczalna jest ingerencja w treść decyzji z [...].03.1997 r. Przedstawione argumenty stanowią jednocześnie o bezprzedmiotowości zarzutów skargi jako ukierunkowanych na postępowanie administracyjne, zakończone wydaniem decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki. Orzeczono zatem jak w sentencji wyroku w oparciu o art. 151 u.p.s.a. w związku z art. 97 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) – wobec niestwierdzenia, aby zaskarżone rozstrzygnięcie podjęte zostało z naruszeniem prawa procesowego lub materialnego.