II SA/Kr 771/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku [....] Spółka z o. o. z siedzibą w K. o dopuszczenie do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi [....] Spółka z o. o. S.K.A. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewody [....] z dnia 28 kwietnia 2016 r. znak [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić dopuszczenia [....] Spółki z o. o. z siedzibą w K. do udziału w postępowaniu w charakterze uczestnika. Strona skarżąca [....] Spółka z o. o. S.K.A. z siedzibą w K. wniosła skargę na postanowienie Wojewody [....] z dnia 28 kwietnia 2016r. znak [....] w przedmiocie zawieszenia postępowania o wydanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Pismem z dnia 24 sierpnia 2016 r. (data wpływu 25 sierpnia 2016 r.) [....] Spółka z o. o. z siedzibą w K. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. Na uzasadnienie wniosku podała, że nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, a jako że prowadzi na terenie K. działalność inwestycyjną, to w ramach prowadzonej działalności spółka [....] jest zainteresowana zakupem nieruchomości, której dotyczy postępowanie o wydanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Nabycie przedmiotowej nieruchomości uzależnione jest przy tym od skutecznego przeniesienia na rzecz spółki [....] praw i obowiązków wynikających z uzyskanych decyzji, a w tym decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę. Tym samym kwestia zaskarżenia postanowień wpadkowych w toku postępowania o wydanie pozwolenia na budowę, a w tym wypadku kwestionowania prawidłowości zawieszenia postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę, jest przedmiotem zainteresowania spółki [....] w tożsamym stopniu, co kwestia ostateczności i prawomocności decyzji rozstrzygających sprawę administracyjną. Zdaniem wnioskodawcy spółki [....] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością posiada ona interes prawny niezbędny do uczestniczenia w przedmiotowym postępowaniu sądowym. Wnioskodawca zauważył, że pojęcie interesu prawnego, o którym mowa w przepisie art. 33 § 2 P.p.s.a. nie zostało ustawowo zdefiniowane. Orzeczenie, które ma zostać wydane w niniejszej sprawie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, dotyczy postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę na terenie nieruchomości będącej przedmiotem zainteresowania spółki [....] , zatem spółka ta posiada interes prawny w uczestnictwie w prowadzonym postępowaniu sądowym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718), dalej "P.p.s.a.", udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z powyższego przepisu wynika zatem, że status uczestnika postępowania przysługuje podmiotowi, który posiada interes prawny w postępowaniu administracyjnym, będącym przedmiotem kontroli sądu. W orzecznictwie sądowym i piśmiennictwie utrwalony jest pogląd, że o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie, decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (zob. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993 r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199, z aprobującą glosą P. Kucharskiego, tamże). W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 marca 2014 r. (I FZ 53/14, LEX nr 1446494) wyrażony został ponadto pogląd, że "nie można opierać interesu prawnego wyłącznie na sytuacji prawnej innego podmiotu, nawet jeżeli w konkretnej sprawie charakter związków tych podmiotów byłby nie tylko faktyczny, ale i prawny". Należy także zwrócić uwagę, że w postanowieniu z dnia 3 września 2014 r., II OZ 783/14, Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie jednoznacznie wyjaśnił że: "Stwierdzenie istnienia interesu prawnego wymaga ustalenia związku o charakterze materialnoprawnym między obowiązującą normą prawa, a sytuacją prawną konkretnego podmiotu prawa, polegającego na tym, że akt stosowania tej normy może mieć wpływ na sytuację prawną tego podmiotu w zakresie prawa materialnego. Od tak pojmowanego interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, to jest sytuację, w której dany podmiot jest wprawdzie bezpośrednio zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może jednak tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa, które mogą stanowić podstawę skierowanego żądania w zakresie podjęcia stosownych czynności przez organ administracji. Aktualność interesu prawnego oznacza, że nadaje się on do urzeczywistnienia w danej sytuacji faktycznej i prawnej i wiąże się z realnością, co oznacza, że powinien on istnieć w dacie stosowania norm. O interesie prawnym osobistym, własnym i indywidualnym można zaś mówić, gdy przypisać go można do zindywidualizowanego podmiotu w tym znaczeniu, że akt prawny skierowany do danego podmiotu musi wpływać na jego sytuację prawną " (LEX nr 1530818). Przechodząc do okoliczności niniejszej sprawy wskazać należy, że fakt, iż spółka [....] w ramach prowadzonej przez nią działalności inwestycyjnej na terenie K. jest zainteresowana zakupem nieruchomości, której dotyczy postępowanie o wydanie decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, nie daje podstaw do uznania, że w przedmiotowej sprawie [....] Spółka z o. o. z siedzibą w K. posiada interes prawny. Przytoczone na uzasadnienie wniosku okoliczności dają podstawę do wyrażenia oceny, że wnioskodawca posiada jedynie interes faktyczny, który nie uzasadnia dopuszczenia go do udziału w niniejszym postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 33 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.