II SA/Kr 776/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń Sędziowie : WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) WSA Mirosław Bator Protokolant : sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 września 2015 r. sprawy ze skargi P.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 13 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji po wznowieniu postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącego P.M. kwotę 457 zł ( słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2015 r. znak: [...] odmówiono uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...]. W uzasadnieniu wskazano, że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] orzekającej o wymierzeniu P. M. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 789 704,04 zł z tytułu usunięcia 196 szt. drzew gatunku sosna pospolita z działki nr [...] położonej w miejscowości O. bez wymaganego zezwolenia. P. M. w ustawowym terminie złożył wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy. Wnioskodawca przedstawił następujące zarzuty: naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 10 K.p.a. w związku z art. 78 K.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności dla dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym w szczególności zaniechanie przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków A. C. i Z. C.; naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez uznanie, że pojawienie się nowych świadków, a potencjalnie sprawców wycinki drzew, posiadających wiedzę o zdarzeniu nie stanowi nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, a okoliczność, że to oni są sprawcami wycinki nie stanowi istotnych nowych okoliczności faktycznych w rozumieniu przywołanego przepisu, a tym samym nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. Wobec powyższego zwrócono się o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność wycinki drzew. Zawnioskowano o uchylenie: decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2015 r., znak [...], decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r., znak [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...]. Zwrócono się także o umorzenie postępowania w sprawie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a., wobec jego pierwotnej bezprzedmiotowości. Decyzją z dnia 13 kwietnia 2015 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu wniosku P. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 lutego 2015 r. znak: [...] odmawiającej uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...], działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 150, art. 151 § 1 pkt 1, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Kolegium Odwoławcze podało w uzasadnieniu decyzji, że z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 28 stycznia 2014 r. P. M. złożył wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] orzekającej o wymierzeniu P. M. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 789 704,04 zł z tytułu usunięcia 196 sztuk drzew gatunku sosna pospolita z działki nr [...] położonej w miejscowości O. bez wymaganego zezwolenia. We wniosku wskazano, że podstawą żądania wznowienia postępowania jest przepis art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. - ujawnienie się nowych świadków, których zeznania mają znaczenie dla sprawy. Wskazano, że Wójt Gminy w dniu 25 stycznia 2013 r. wydał decyzję o wymierzeniu P. M. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 789 704,04 zł z tytułu usunięcia 196 sztuk drzew. Decyzja ta została utrzymana w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...]. Decyzja ta jest ostateczna. Strona wskazuje, że po opublikowaniu w lokalnej gazecie artykułu opisującego nałożenie kary za usunięcie drzew bez zezwolenia na P. M. zgłosiły się do niego dwie osoby, które oświadczyły, że na przełomie zimy i wiosny 2010 r. dokonały wycięcia drzew z działki nr [...] w miejscowości O. i przeznaczyły je na opał. Zdaniem strony okoliczność ujawnienia się nowych świadków posiadających dla sprawy istotne informacje stanowi podstawę do przyjęcia, że zaszła przesłanka do wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Po analizie akt zgromadzonych w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że podziela wskazania Kolegium Odwoławczego zawarte w uzasadnieniu opisanej powyżej decyzji z dnia z dnia 3 lutego 2015 r. znak: [...] odmawiającej uchylenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...]. W przedmiotowej sprawie istotne jest ustalenie, czy powoływane przez stronę okoliczności spełniają przesłankę z przepisu art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. Zgodnie z brzmieniem przywołanego wyżej przepisu nowe dowody i nowe okoliczności musiały istnieć w dniu wydania decyzji i musiały nie być znane organowi, który wydał decyzję. Strona podniosła, że "okoliczność ujawnienia się nowych świadków, posiadających istotne dla sprawy informacje mieści się w zakresie pojęcia ustawowego istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji". W pierwszej kolejności zatem Kolegium Odwoławcze dokonało przyjęcia, że strona powołuje się na nową okoliczność, którą jest fakt, że być może ktoś inny - a nie osoba, na którą nałożono karę usunął drzewa z działki należącej do P. M.. Wskazano konkretne osoby, które zgłosiły się do wnioskodawcy po przeczytaniu publikacji prasowej. Są to A. C. i Z. C.. Zauważenia wymaga, iż okoliczność że to nie strona była sprawcą wycięcia drzew na działce nr [...] w O. była już przedmiotem rozważań zarówno organu I jak i II instancji. Strona w toku postępowania pierwotnie oświadczyła, że własnoręcznie usunęła drzewa. Dopiero w okresie późniejszym stwierdziła, że wycięła jedynie około 1/3 drzew, zaś pozostałe zostały wycięte przez nieznane mu osoby. Wobec takiego stanowiska strony organy podejmowały kroki w kierunku ustalenia podnoszonej przez stronę okoliczności. Po przeprowadzeniu postępowania dowodowego - analizie zeznań świadków, strony, oględzin, opinii biegłego ustalono, że to sama strona dokonała usunięcia drzew. Odrzucono jako nie mającą oparcia w dowodach zebranych w toku postępowania tezę o udziale w usuwaniu drzew osób trzecich. Do tego samego wniosku doszedł organ II instancji. Wobec zaskarżenia decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpatrywał prawidłowość dokonywanych ustaleń. W wyroku z dnia 6 listopada 2013 r. sygn. II SA/Kr 877/13 podzielił stanowisko organów co do okoliczności ustalenia osoby sprawcy usunięcia drzew również odrzucając tezę o udziale osób trzecich. Wobec powyższego trudno uznać za nową okoliczność wskazywaną przez stronę we wniosku o wznowienie postępowania dotyczącą osoby, która dokonała usunięcia drzew. Zgodnie z jasnym brzmieniem przepisu okoliczność ta musi być nowa - istniejąca w dniu wydawania kwestionowanej decyzji i nieznana organowi. Z doktryny i orzecznictwa wynika, że "dowody te i fakty muszą być nowe, tzn. nowo odkryte lub po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Muszą więc stanowić nowość w konkretnym postępowaniu. Musiały więc nie być znane organowi, przed którym toczyło się postępowanie. Nie jest przy tym istotne, czy nastąpiło to w wyniku zaniedbań tego organu (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 1984 r., sygn. akt SA/Wr 649/83, opub. w ONSA 1984, nr 1, poz. 7: "Przy wznowieniu postępowania w okolicznościach wskazanych w art. 145 § 1 pkt 5 nie jest istotne, czy ujawnione nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań (np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), czy z innych powodów"; analogicznie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 listopada 1998 r., sygn. akt III SA 1226/97, opub. w LEX nr 35503, czy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 grudnia 2010 r., sygn. akt I OSK 1256/10, opub. w LEX nr 744959). Okoliczności te traktowane są jako nieznane, gdy mimo zgłaszania przez stronę nie zostały objęte postępowaniem wyjaśniającym (M. Pułło, Nowe okoliczności..., s. 52 i n.; niepublikowany wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 1990 r., sygn. akt IV SA 529/89, za: E. Smoktunowicz, D. Kijowski, J. Mieszkowski, Postępowanie administracyjne..., s. 514: "Okoliczności faktyczne należy uznać za nieznane w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. również wtedy, gdy mimo sygnalizowania o nich przez stronę, nie zostały objęte postępowaniem wyjaśniającym" - Jaśkowska Małgorzata, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.00.98.1071) (publ. w LEX/el., 2014). W przedmiotowej sprawie okoliczności ewentualnego sprawstwa osób trzecich były znane organowi w dniu wydawania decyzji i były przedmiotem wnikliwego postępowania wyjaśniającego ocenionego następnie pozytywnie w przywołanym wyżej wyroku sądu administracyjnego. Gdyby zaś przyjąć, że chodzi o nowe dowody w postaci zeznań świadków, to należy wskazać, że nie istniały one w dacie wydania decyzji. Nie można więc mówić, żeby w tym zakresie spełniona została przesłanka konieczna do wznowienia postępowania. Podkreślenia wymaga, że wznowienie postępowania stanowi tryb nadzwyczajny służący do wzruszenia decyzji ostatecznej. Zatem przesłanki, od których zaistnienia zależy wszczęcie postępowania należy interpretować w sposób ścisły. Wobec powyższego należy stwierdzić, że brak jest podstaw do uchylenia ostatecznej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] orzekającej o wymierzeniu P. M. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 789 704,04 zł z tytułu usunięcia 196 szt. drzew gatunku sosna pospolita z działki nr [...] położonej w miejscowości O. bez wymaganego zezwolenia. Mając na względzie powyższe, żądanie strony zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, a dotyczące przeprowadzenia dowodu z przesłuchania świadków jest nieuzasadnione. Nie ma też podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji, ani też umorzenia postępowania. Z powyższą decyzją nie zgodził się P. M. zaskarżając ją do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w ustawowym terminie. Zaskarżonej decyzji zarzucił: a) naruszenie art. 7 K.p.a. w związku z art. 10 K.p.a. w związku z art. 78 K.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności dla dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, w tym w szczególności zaniechanie przeprowadzenia dowodu zaoferowanego przez skarżącego, a to przesłuchania świadków A. C. i Z. C., b) naruszenie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. poprzez uznanie, że pojawienie się nowych świadków, a potencjalnie sprawców wycinki drzew, posiadających wiedzę o zdarzeniu nie stanowi nowych środków dowodów istniejących w dniu wydania decyzji oraz nieznanych organowi orzekającemu, a okoliczność, że to oni są sprawcami wycinki nie stanowi istotnych nowych okoliczności faktycznych w rozumieniu przywołanego przepisu, a tym samym nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania. W oparciu o powyższe zarzuty wniósł o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 13 kwietnia 2015 r. w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.". Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Istotą sporu w tej sprawie jest udzielenie odpowiedzi na pytanie, czy zgodna z prawem jest zaskarżona decyzja w której organ administracyjny stwierdził, że wnioskowane przez skarżącego przesłuchania w charakterze świadków A. C. i Z. C. na okoliczność dotycząca usunięcia drzew z działki nr [...] położonej w miejscowości O. bez wymaganego zezwolenia nie stanowi istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi wydającemu decyzję i zarazem ujawnionych po wydaniu tejże decyzji. Postępowanie wznowieniowe jest postępowaniem o charakterze szczególnym, prowadzi ono bowiem do wzruszenia i ponownego merytorycznego orzekania w sprawie, która już raz została ostatecznie rozstrzygnięta. Stanowi wyjątek wobec generalnej zasady postępowania administracyjnego, jaką jest trwałość ostatecznych decyzji administracyjnych. Przesłanki dopuszczalności wznowienia postępowania muszą być interpretowane restrykcyjnie. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a. postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją wznawia się wtedy, gdy spełnione zostaną łącznie trzy przesłanki: a) ujawnione zostaną okoliczności faktyczne lub dowody, mające charakter "nowych" jak i "istotnych" dla sprawy. Przez pojęcie nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów należy rozumieć zarówno okoliczności lub dowody nowo odkryte, jak i po raz pierwszy zgłoszone przez stronę. Błędna ocena stanu faktycznego pod względem prawnym nie stanowi podstawy wznowienia postępowania. Ujawnienie nowych dowodów może prowadzić nie tylko do ustalenia nowych okoliczności, ale do zmiany oceny stanu faktycznego sprawy. "Nowe okoliczności faktyczne" mogą stanowić podstawę wznowienia postępowania, o ile są dla sprawy istotne, a zatem muszą dotyczyć przedmiotu sprawy oraz mieć znaczenie prawne, mające wpływ na zmianę treści decyzji w kwestiach zasadniczych; b) drugą przesłanką jest istnienie "nowych okoliczności faktycznych" lub "nowych dowodów" w dniu wydania decyzji ostatecznej; c) trzecią przesłanką jest sytuacja, w której "nowe okoliczności faktyczne" lub "nowe dowody" nie były znane organowi, który wydał decyzję. Wszystkie te trzy przesłanki muszą zaistnieć łącznie, w przeciwnym razie wznowienie postępowania będzie niedopuszczalne. Nie ulega wątpliwości, że skarżący oparł wniosek o wznowienie postępowania na podstawie przesłanki opisanej w art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., czyli ujawnieniem istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji a nieznanych organowi, który wydał decyzję. Jak podaje skarżący, po ogłoszeniu w prasie informacji dotyczącej usunięcia drzew z działki nr [...] w miejscowości O., zgłosiły się dwie osoby: A. C. i Z. C. z informacjami, że to one usunęły drzewa. W ocenie skarżącego taka informacja, po jej ustaleniu w drodze czynności dowodowym w postępowaniu administracyjnym ma charakter istotny w tej sprawie. Odnosząc powyższe rozważania do tej sprawy należy wskazać, że w ocenie Sądu nie ulega wątpliwości, że w toku postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] orzekającą o wymierzeniu P. M. administracyjnej kary pieniężnej w wysokości 789 704,04 zł z tytułu usunięcia 196 szt. drzew gatunku sosna pospolita z działki nr [...] położonej w miejscowości O. bez wymaganego zezwolenia – nie była znana okoliczność wskazująca na konkretne osoby – inne niż skarżący – mające być sprawcami usunięcia drzew z działki nr [...]. Nakładając ww. karę pieniężną organ uznał, że to sam skarżący drzewa te usunął. Tym samym podniesionej przez skarżącego przesłance należy przypisać walor okoliczności faktycznej mającej istotne znaczenie w sprawie. Nie są to nowe dowody, jak słusznie przyjęło Kolegium Odwoławcze. Nie ma przy tym tak dużego znaczenia, na jakie powołuje się Samorządowe Kolegium Odwoławcze, okoliczność wskazująca na prowadzenie postępowania dowodowego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] w zakresie dotyczącym wątku usunięcia drzew przez inne osoby lub inną osobę niż sam skarżący. Samo Kolegium Odwoławcze podnosi, że w dotychczas prowadzonym postępowaniu nie ustalono innego sprawcy niż sam skarżący, przy czym organy nie dysponowały wówczas informacjami wprost wskazującymi na to, kto mógłby być tym innym sprawcą niż P. M.. Przynajmniej nic takiego nie wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Mając powyższe na uwadze należy wskazać, że podnoszone przez skarżącego okoliczności mające wskazywać na konkretne osoby będące sprawcami usunięcia drzew z działki nr [...] w miejscowości O. to okoliczności faktyczne, którym należy przypisać następujące cechy: a) są to nowe okoliczności, b) mają one istotne znaczenie w sprawie, c) istniały one w dniu wydania ostatecznej decyzji, d) nie były one znane organowi rozpoznającemu sprawę. Tym samym spełniona została przesłanka z art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., a organ odwoławczy powinien dokonać oceny tej nowej okoliczności dla ponownego rozpoznania sprawy zakończonej decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...]. Nie oznacza to, że tak zgłoszone nowe okoliczności spowodują niejako automatycznie wydanie innej decyzji w sprawie. Do prowadzenia postępowania dowodowego we wznowionym postępowaniu wystarczającym jest jedynie prawdopodobieństwo wydania decyzji o odmiennej streści. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 25 czerwca 1985 r., sygn. akt I SA 198/85, opub. w ONSA 1985, nr 1, poz. 35, przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 8 czerwca 2000 r., sygn. akt V SA 1885/99, opub. w LEX nr 50152; Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 7 lutego 2007 r., sygn. akt I OSK 429/06, opub. w LEX nr 348005 oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 21 lipca 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 74/11, opub. w LEX nr 853003. Mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną w tej sprawie decyzję. Wykazane naruszenie przepisów postępowania mają charakter istotny i mogły mieć wpływ na wynik sprawy, co stanowi spełnienie przesłanki wynikającej z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Zgodnie z art. 141 § 4 P.p.s.a. ponownie prowadząc postępowanie należy uznać, że – w razie braku wyjaśnia na jaw innych jeszcze nowych okoliczności lub dowodów w tej sprawie – nowymi i istotnymi okolicznościami uzasadniającymi wznowienie postępowania jest opisana przez skarżącego okoliczność ujawnienia potencjalnych sprawców usunięcia drzew na działce nr [...] w miejscowości O.. Organ administracyjny winien przy tym dokładnie ustalić, czy w postępowaniach administracyjnych zakończonych decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 12 kwietnia 2013 r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 25 stycznia 2013 r. znak: [...] nie było prowadzonego postępowania dowodowego co do ustalania, czy A. C. i Z. C. byli sprawcami usunięcia ww. drzew. Sąd nie ocenia także i tego, z jakich pobudek te osoby poinformowały skarżącego o usunięciu drzew. To także powinno być przedmiotem postępowania dowodowego celem ustalenia, czy aby owe deklarowane przyznanie się do usunięcia drzew (o ile takowe zostanie ustalone dowodowo w toku postępowania administracyjnego) nie będzie miało charakteru pozornego i zmierzało jedynie do zwolnienia samego skarżącego z obowiązku uiszczenia kary pieniężnej. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 P.p.s.a. w związku z art. 205 § 2 P.p.s.a.