II SA/Kr 777/16
PostanowienieWSA w Krakowie2017-02-02
Skład orzekający: Renata Ranicka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu przyznana z urzędu pomoc prawna w sprawie zakończonej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. powinna być rozliczana według przepisów dotychczasowych, czy nowych?Ratio decidendi
W przypadku spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie, skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona po dniu 1 stycznia 2016 r., co uzasadnia zastosowanie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpatrywał wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wcześniej skarżącemu przyznano prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, które nie zostały opłacone. Kwestią sporną było zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczących kosztów pomocy prawnej.Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu M.P. od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej.Pełny tekst orzeczenia
II SA/ Kr 777/16 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 19 maja 2016 r. znak: [ ] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu M.P. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K. , [ ] – od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy ), w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej.
Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, przyznał skarżącemu J.C. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.
Pismem z dnia 23 września 2016 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M.P. .
W piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2016 r pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które według oświadczenia nie zostały opłacone ani w całości ani w części.
Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r., to jest przed dniem 2 listopada 2016 r. ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ), należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje bowiem w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się jednak przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z 2015 r., poz.1805), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona po dniu 1 stycznia 2016 roku.
Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – stawka maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 480,00 zł. Natomiast, stosownie do § 4 ust 1 w/w rozporządzenia – opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej , przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy.
W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 , podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującego dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług
W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c " w zw. z § 4 ust.1 , Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło