II SA/Kr 777/16

PostanowienieWSA w Krakowie2017-02-02

Skład orzekający: Renata Ranicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu przyznana z urzędu pomoc prawna w sprawie zakończonej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. powinna być rozliczana według przepisów dotychczasowych, czy nowych?
Ratio decidendi
W przypadku spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie, skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona po dniu 1 stycznia 2016 r., co uzasadnia zastosowanie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.
Stan faktyczny
Sąd administracyjny rozpatrywał wniosek radcy prawnego o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wcześniej skarżącemu przyznano prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej, które nie zostały opłacone. Kwestią sporną było zastosowanie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości dotyczących kosztów pomocy prawnej.
Rozstrzygnięcie
Przyznano radcy prawnemu M.P. od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł, w tym 55,20 zł podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej.

Pełny tekst orzeczenia

II SA/ Kr 777/16 P O S T A N O W I E N I E Dnia 2 lutego 2017 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Renata Ranicka po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M.P. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 19 maja 2016 r. znak: [ ] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu M.P. wykonującemu zawód w Kancelarii Radcy Prawnego w K. , [ ] – od Skarbu Państwa kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy ), w tym 55,20 (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej przyznanej z urzędu pomocy prawnej. Postanowieniem z dnia 7 września 2016 r. Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, przyznał skarżącemu J.C. prawo pomocy obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Pismem z dnia 23 września 2016 r. dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. wyznaczył dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego M.P. . W piśmie procesowym z dnia 24 listopada 2016 r pełnomocnik z urzędu wniósł o zasądzenie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu, które według oświadczenia nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r., to jest przed dniem 2 listopada 2016 r. ( Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ), należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu reguluje bowiem w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się jednak przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu ( Dz. U. z 2015 r., poz.1805), bowiem skarga inicjująca postępowanie przed Sądem I instancji została wniesiona po dniu 1 stycznia 2016 roku. Stosownie do treści § 21 ust. 1 pkt. 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu – stawka maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 480,00 zł. Natomiast, stosownie do § 4 ust 1 w/w rozporządzenia – opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej , przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. W myśl natomiast § 4 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – opłatę, o której mowa w § 4 ust. 1 , podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującego dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 21 ust. 1 pkt 1 lit. "c " w zw. z § 4 ust.1 , Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu ( Dz. U. z 2015 r., poz. 1801 ) należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło