II SA/Kr 78/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędziowie: WSA Paweł Darmoń WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Spółka z o.o. z siedzibą w G. na decyzję nr IOD.0152.25.2022 Rektora Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie z dnia 19 grudnia 2022 r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję z 22 listopada 2022 r. II. zasądza na rzecz skarżącej G. Spółka z o.o. z siedzibą w G. od Rektora Uniwersytetu Rolniczego im. Hugona Kołłątaja w Krakowie kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 22 listopada 2022 r. nr IOD.0152.25.2022, Rektor Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. w K. odmówił G. Spółka z o.o. udostępnienia informacji publicznej w postaci dokumentów związanych z realizacją umów do trzech postępowań (zawartych w trybie ustawy Prawo Zamówień Publicznych) dotyczących usług polegających na krajowym transporcie drogowym osób pojazdami samochodowymi. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że pismem z dnia 9 października 2022 r. G. Spółka z o.o. wniosła o udostępnienie informacji publicznej w postaci: zleceń, protokołów wykonania usługi, faktur do protokołów, potwierdzenia przelewów za zrealizowane usługi z trzech postępowań dotyczących usług polegających na krajowym transporcie drogowym osób pojazdami samochodowymi. W ocenie organu ww. wniosek dotyczył udostępnienia informacji przetworzonej, wobec tego wymagał wykazania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. W tym konkretnym przypadku zaistniałaby konieczność skanowania ok. 700 zleceń na wykonanie usługi oraz wyselekcjonowania i skanowania takiej samej ilości faktur z całości systemu finansowego Uczelni. Faktury bowiem w formie papierowej (Uczelnia nie posiada systemu elektronicznego obiegu płatności faktur) są archiwizowane w systemie miesięcznym, zgodnie z nadanymi kolejnymi numerami ewidencji księgowej płatności, z podziałem na poszczególne jednostki Uczelni. Wyszukanie konkretnych dowodów księgowych w ilości ok. 700 z puli ponad 50 000 faktur wymagałoby nieprzerwanej pracy kilku pracowników przez co najmniej kilka dni. Wobec powyższego, pismem z dnia 20 października 2022 r. znak IOD.0152.25.2022 wezwano wnioskodawcę do wykazania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, że udostępnienie informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, pod rygorem wydania decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej w trybie art. 16 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Ww. wezwanie doręczono stronie skarżącej dnia 20 października 2022 r., mimo to nie wykazano szczególnie istotnego interesu publicznego. W dniu 5 grudnia 2022 r. strona skarżąca wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy. Zdaniem spółki żądane informacje mają charakter informacji prostych, a nie złożonych i powinny zostać udostępnione niezwłocznie. Decyzją z dnia 19 grudnia 2022 r. znak: IOD.0152.25.2022, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zm.) - dalej u.d.i.p. oraz art. 138 § 1 kpa Rektor Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. w K. utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 22 listopada 2022 r. W uzasadnieniu decyzji organ administracji przedstawił przebieg postępowania oraz wyjaśnił, że przetworzeniem informacji jest samodzielne zebranie, zsumowanie, czy zestawienie, często na podstawie różnych kryteriów pojedynczych wiadomości, znajdujących się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego, związane z koniecznością przeprowadzenia przez zobowiązany podmiot czynności analitycznych. Informacja przetworzona wymaga zatem podjęcia przez podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej określonego działania intelektualnego w odniesieniu do odpowiedniego zbioru znajdujących się w jego posiadaniu informacji i nadania skutkom tego działania cech informacji publicznej (zob. wyrok WSA w Krakowie z 26 września 2005 r., II SA/Kr 984/2005, niepubl.). Wiąże się ona także z koniecznością poniesienia znacznego nakładu pracy polegającej chociażby na wyselekcjonowaniu dokumentów według wskazanych we wniosku kryteriów, czy dokonaniu analizy całego zespołu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych, których żąda wnioskodawca. Informację przetworzoną można określić także jako informację, która została przygotowana specjalnie dla wnioskodawcy według wskazanych przez niego kryteriów (E. Jarzęcka-Siwik Ograniczenie dostępu do informacji przetworzonej. Przegląd Sądowy Nr 7-8/2004 s. 157). Rektor ponownie wskazał, że w tym konkretnym przypadku zaistniałaby konieczność skanowania ok. 700 zleceń na wykonanie usługi oraz wyselekcjonowania i skanowania takiej samej ilości faktur z całości systemu finansowego Uczelni. Faktury bowiem w formie papierowej (Uczelnia nie posiada systemu elektronicznego obiegu płatności faktur) są archiwizowane w systemie miesięcznym, zgodnie z nadanymi kolejnymi numerami ewidencji księgowej płatności, z podziałem na poszczególne jednostki Uczelni. Wyszukanie konkretnych dowodów księgowych w ilości ok. 700 z puli ponad 50 000 faktur wymagałoby nieprzerwanej pracy kilku pracowników przez co najmniej kilka dni. Dodatkowo w ocenie Inspektora Ochrony Danych selekcyjnej pracy wymagałoby również przygotowanie zbioru dokumentów pn. Zlecenia, z uwagi na fakt podawania w wielu przypadkach przez osobę zamawiającą z Uczelni swojego prywatnego numeru telefonu do kontaktu. Konieczne byłoby w tym przypadku zanonimizowanie dodatkowych kilkuset dokumentów. Ze względu bowiem na prywatność osoby, wskazaną w art. 5 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej nie ma możliwości zeskanowania i wysłania zleceń bez uprzedniej technicznej czynności ich zanonimizowania. Na powyższą decyzją G. Spółka z o.o. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów: art. 2 ust. 1 i 2, art. 3 ust. 1 i 2, art. 6 ust. 1 pkt 5, art. 13 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Strona skarżąca podniosła, że nie zgadza się ze stanowiskiem organu, jakoby żądane informacje miały charakter złożony. Informacje te mieszczą się w pojęciu informacji o majątku publicznym, rozumianym szeroko, zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a tym samym stanowią informację publiczną i wbrew zajmowanemu stanowisku mają charakter informacji prostych, a nie złożonych i powinny zostać udostępnione niezwłocznie, jeśli tylko znajdują się w posiadaniu organu. Informacja prosta od przetworzonej różni się tym, że ta pierwsza znajduje się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia bez konieczności ingerencji w treść informacji. Wnioskodawca domagał się udostępnienia informacji w takiej postaci w jakiej ona się znajduje w posiadaniu Uniwersytetu (faktury, protokoły i przelewy), a ich udostępnienie nie wymagało tworzenia przez podmiot odrębnych zestawień, statystyk, obliczeń lub innych czynności analitycznych, które mogłyby uczynić z tej informacji informację złożoną. Zdaniem strony skarżącej dostęp do "prostej" informacji publicznej ma właściwie nieograniczony charakter, co wynika z przepisów art. 2 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, według których każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a od osoby wykonującej to prawo nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego, ani też stosować praktyk i procedur utrudniających dostęp do informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd rozpoznał sprawę i wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID -19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zgodnie z przywołanym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Na podstawie powołanego przepisu Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zarządzeniem skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 2492) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a. W tak zakreślonych ramach kontroli sądowoadministracyjnej skarga zasługiwała na uwzględnienie. Prawo dostępu do informacji publicznej wyrażone zostało w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, który stanowi, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Sposób realizacji prawa do informacji publicznej określa ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (obecnie Dz. U. 2022 r. poz. 902, dalej: u.d.i.p.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. Do decyzji tych stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji (ust. 2). Stosownie do art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1 o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania (ust. 2). Przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie jest decyzja Rektora Uniwersytetu Rolniczego im. H. K. o odmowie udostępnienia informacji publicznej na wniosek G. Sp. z o.o. Spółka wniosła o udostępnienie dokumentów związanych z realizacją postępowania o udzielenie zamówienia publicznego w postaci zlecenia, protokołów z wykonania usługi, faktur do protokołów, potwierdzenia przelewów za zrealizowane usługi. Rektor Uniwersytetu Rolniczego w K. odmówił udostępnienia informacji publicznej, wskazując, że żądane informacje stanowią informacje przetworzone, a skarżąca spółka nie wykazała wymaganego dla ich udostępnienia szczególnego interesu publicznego. W okolicznościach sprawy bezsporne było, że Rektor Uniwersytetu Rolniczego w K. jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej, jako podmiot, o którym mowa w art. 4 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p. wskazujący wśród podmiotów zobowiązanych do udostępniania informacji publicznej - podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym. Również zakres żądanych informacji mieści się w pojęciu informacji publicznej – jako informacja dotycząca majątku publicznego (art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p.). Kwestią sporną okazało się natomiast rozumienie pojęcia informacji publicznej przetworzonej. Pojęcie informacji przetworzonej, o której stanowi art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., nie ma definicji ustawowej, ale w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym jest nią informacja publiczna opracowana przez podmiot zobowiązany przy użyciu dodatkowych sił i środków, na podstawie posiadanych przez niego danych, w związku z żądaniem wnioskodawcy i na podstawie kryteriów przez niego wskazanych. Jest to informacja publiczna, która zostanie przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów, jakościowo nowa, nieistniejąca dotychczas w ostatecznej treści i postaci. Przetworzenie informacji polega zatem na zebraniu, przeanalizowaniu, zredagowaniu, opracowaniu nowej informacji, która do tej pory w takiej postaci nie istniała, której wytworzenie wymaga intelektualnego zaangażowania podmiotu zobowiązanego (zob. wyrok NSA z 25 września 2020 r., sygn. I OSK 574/20, wyrok NSA z 5 kwietnia 2013 r., sygn. I OSK 89/13, wyrok NSA z 17 października 2006 r., sygn. I OSK 1347/05). W orzecznictwie prezentowany jest również pogląd, zgodnie z którym "w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga ich zgromadzenia poprzez przegląd materiałów źródłowych w których są zawarte, a ilość informacji prostych konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne dla jego prawidłowego funkcjonowania" (wyrok NSA z 6 października 2011 r., sygn. I OSK 1199/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Podobnie w wyroku NSA z 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 792/11 wskazano, że "w pewnych wypadkach szeroki zakres wniosku wymagający zgromadzenia, przekształcenia (zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób pomimo iż składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną bowiem powstały w wyniku wskazanych wyżej działań zbiór nie istniał w chwili wystąpienia z żądaniem o udostępnienie informacji publicznej". Żądanie przetworzenia informacji publicznej w celu jej udostępnienia musi znajdować uzasadnienie w przesłance szczególnej istotności dla interesu publicznego. Niewątpliwie więc, art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. będąc podstawą do uzyskania informacji publicznej przetworzonej, w istocie ogranicza do niej dostęp, zobowiązując do wykazania, że jej udzielenie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jednak ograniczenie to, dokonane aktem rangi ustawowej, pozostaje w zgodzie z art. 61 ust. 1 i ust. 4 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 22 listopada 2018 r., sygn. I OSK 2587/16, orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązkiem organu w takiej sytuacji jest wykazanie, że rzeczywiście żądana informacja jest informacją przetworzoną, a więc wymagającą podjęcia określonych działań intelektualnych, czy też wnioskodawca domaga się tak wielu informacji prostych, że ich rozmiar i zakres multiplikuje je do poziomu informacji przetworzonej. Jednocześnie podkreślić należy, że w istocie każdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej zobowiązuje organ do podjęcia czynności przygotowawczych zmierzających do rozpatrzenia wniosku, tj. dokonania jego analizy w celu ustalenia, czy żądana informacja jest informacją publiczną oraz czy organ w ogóle dysponuje taką informacją. Podjęcie tych czynności polega np. przejrzeniu posiadanych przez organ zasobów, w tym dokumentów, rejestrów, ksiąg i odszukania tych dokumentów, dokonania ich selekcji, analizy treści, czy też anonimizacji. Tego rodzaju działania są zwykłymi elementami rozpatrywania danego wniosku o udzielenie informacji publicznej i nie decydują o tym, czy żądana informacja publiczna jest informacją prostą czy przetworzoną. Zasadniczo również nakład pracy konieczny do rozpatrzenia wniosku o udzielenie informacji publicznej oraz koszty związane z udzieleniem informacji nie przesądzają o tym, czy dana informacja ma charakter prosty czy przetworzony. Pracochłonność i koszty rozpatrzenia wniosku mogą być podstawą ewentualnego obciążenia wnioskodawcy kosztami udzielenia informacji publicznej na podstawie art. 15 ust. 1 u.d.i.p. Wniosek o udostępnienie informacji publicznej dotyczy informacji przetworzonej wtedy, gdy dla jego realizacji podmiot zobowiązany nie tylko wyszukuje w posiadanych zasobach odpowiednie informacje, lecz na podstawie posiadanych informacji sporządza inny dokument, do którego wytworzenia potrzebne jest dokonanie analizy posiadanych informacji wg kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę, wyciągnięcie z nich odpowiednich wniosków itp. (por. wyrok NSA z dnia 21 października 2022 r., sygn. akt III OSK 5557/21) Odnosząc powyższe do okoliczności rozpatrywanej sprawy i zaskarżonej decyzji o odmowie udzielenia informacji publicznej Sąd podkreśla, że akceptuje w przywołany pogląd, zgodnie z którym o zakwalifikowaniu przedmiotu wniosku o informację publiczną - jako informacji przetworzonej - może, w określonych warunkach, przesądzać kryterium ilościowe. Jednak w przedmiotowej sprawie organ nie wykazał, by żądane informacje, dotyczące dokumentów z trzech postępowań o udzielenie zamówienia publicznego w postaci zlecenia, protokołów z wykonania usługi, faktur do protokołów, potwierdzenia przelewów za zrealizowane usługi, miały charakter informacji przetworzonej. Jak wskazano wyżej, uzasadniając swoje stanowisko organ twierdził, że zaistniałaby konieczność skanowania ok. 700 zleceń na wykonanie usługi oraz wyselekcjonowania i skanowania takiej samej ilości faktur z całości systemu finansowego Uczelni. Faktury bowiem w formie papierowej (Uczelnia nie posiada systemu elektronicznego obiegu płatności faktur) są archiwizowane w systemie miesięcznym, zgodnie z nadanymi kolejnymi numerami ewidencji księgowej płatności, z podziałem na poszczególne jednostki Uczelni. Wyszukanie konkretnych dowodów księgowych w ilości ok. 700 z puli ponad 50 000 faktur wymagałoby nieprzerwanej pracy kilku pracowników przez co najmniej kilka dni. Sąd ocenia jednak te twierdzenia, wobec zawartości przedłożonych mu akt sprawy, jako gołosłowne i nieweryfikowalne. Również uzasadnienie decyzji nie dostarcza argumentów wskazujących na wiarygodność przedstawionych danych. Wprawdzie wskazano w uzasadnieniu decyzji oszacowaną przez organ ilość dowodów księgowych, jednak nie wiadomo, na jakiej podstawie podano taką właśnie liczbę. Nie sposób wskazanych danych zweryfikować, nie znając chociażby podstawowych dokumentów dotyczących przedmiotowych zamówień. Nie można przy tym pominąć i tego, że żądane informacje dotyczą zamówień publicznych, a zatem sfery działania administracji publicznej związanej bezpośrednio z wydatkowaniem środków publicznych, która podlega częstej weryfikacji przez organy kontroli. Już chociażby z tej przyczyny wymagałyby przekonującego wykazania podnoszone w uzasadnieniu decyzji trudności w wyselekcjonowaniu żądanych dokumentów. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie jako przedwczesną należało uznać odmowę udostępnienia informacji – jako informacji przetworzonej, co do której wnioskodawca nie wykazał, że jej udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, wobec naruszenia art. 7 i 107 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego. Uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy, skoro z tego powodu organ nieprawidłowo zastosował art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. odmawiając udostępnienia informacji publicznej. Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględni stanowisko Sądu. Wobec powyższego, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach postępowania orzeczono w punkcie II na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §1 p.p.s.a.