II SA/Kr 792/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: WSA Krystyna Daniel (spr.) WSA Jacek Bursa Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2011 r. sprawy ze skargi [....] S.A. w B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 7 marca 2011 r. nr [....] w przedmiocie wymierzenia kary postanawia: zawiesić postępowanie sądowe. A./ " S.A. z siedzibą w B. , reprezentowana przez Prezesa Zarządu M.K. , złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. z [...] marca 2011 r. znak: [...] wydaną na podstawie art. 36 ust. 1 i 4, art. 37 ust. 1, 2 i 3, art. 79c ust. 3 oraz art. 79d ust. 3 ustawy z 27. 04. 2001 r. o odpadach (Dz. U. 2010, Nr 185, póz. 1243 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa z [...] października 2010 r. którą organ l instancji wymierzył karę pieniężną w wysokości 10,000 zł wobec A. S.A. z siedzibą w B. za niedopełnienie obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów oraz nieterminowe przekazanie Marszałkowi Województwa [...] "zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów" za rok 2009, które jest niezgodne ze stanem rzeczywistym". Sąd w toku postępowania ustalił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z 9 marca 2011 r. sygn. akt II SA/Łd 1509/10 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne określone w tym postanowieniu tj.: a) czy art. 79c ust. 3 ustawy z 27. 04. 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r., nr 39, póz. 251 ze zm.) jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) czy art. 79c ust.3 ustawy z 27. 04. 2001 r. o odpadach (Dz. U. z 2007 r., nr 39, póz. 251 ze zm.) w zw. z w zw. z art. 2 w zw. z art. 184 Konstytucji RP oraz z art. 6 ust. 1 i 3 Konwencji Praw Człowieka i Podstawowych Wolności sporządzonej z 4.11. 1950 r. , zmienionej Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2. Obecny na rozprawie pełnomocnik strony skarżącej - radca prawny E.W. działający z upoważnienia radcy prawnego R.M. - wniósł o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozpatrzenia ww. pytania prawnego przez Trybunał Konstytucyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p,p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadminstracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oparciu o ww. przepis następuje z urzędu, ale jego celowość zostaje pozostawiona ocenie Sądu (por. postanowienie NSA z 7. 06. 2008 r. sygn. akt l OZ 382/08, postanowienie WSA w Gliwicach z 1.12. 2010 sygn. akt l SA/GL 632/10, Lex 761781). Przesłanką zawieszenia postępowania w oparciu o przepis art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest związek czasowy obu postępowań tj. oba pozostają w toku, a także zależność o charakterze prejudycjalnym. Zależność o charakterze prejudycjalnym oznacza, że rozstrzygnięcie zapadłe w innej sprawie będzie stanowić jedną z istotnych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Pojęcie zagadnienia wstępnego należy rozumieć jako przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik postępowania (postanowienie NSA z 16.02. 2011 r.,sygn. akt II FZ 7/11, Lex 783845). Należy także podkreślić, że wskazany kierunek wykładni cyt. przepisu eksponuje znaczenie jednolitości orzecznictwa i określa, że niepożądane jest odmienne stanowisko sądu co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. Zatem pojęcie zależności, użyte w cyt. przepisie należy rozumieć szeroko (por. R. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Lex 2009). Nadto w piśmiennictwie podkreśla się, że ten celowościowy kierunek wykładni przepisu art. 125 §1 pkt 1 p.p.s.a., mimo, że odbiega od jego literalnego brzmienia, odpowiada istocie sądownictwa administracyjnego, w którym jednolitość orzecznictwa ma dużo większe znaczenie niż w sądownictwie powszechnym. Odnosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy podkreślić, że podstawową kwestię sporną pomiędzy organami administracji publicznej, a stroną skarżącą stanowi prawidłowość zastosowania przez organy dyspozycji z art. 79 c ust. 3 ustawy o odpadach - wprowadzonego do niej nowelą z 22 stycznia 2010 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 28, póz. 145) - w sytuacji wykonania obowiązku sporządzenia i przekazania zbiorczego zestawienia danych o odpadach wymaganych prawem za 2009 r. jednak w sposób nieterminowy i niezgodny ze stanem rzeczywistym. Powyższe uregulowanie wprowadzające karę pieniężną w kwocie 10.000 zł weszło bowiem w życie w dniu 12 marca 2010 r. Trzeba podkreślić, że w ocenie Sądu związek pomiędzy ww. postępowaniem, w którym przedstawiono pytanie do Trybunału Konstytucyjnego, a niniejszym postępowaniem jest na tyle ścisły, że uzasadnia zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu prawomocnego zakończenia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Łd 1509/10. Nadto należy wskazać, że o zawieszenie niniejszego postępowania wnioskowała strona skarżąca. Z powyższych względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.