II SA/Kr 81/09

Kraków, dnia 4 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S.-P. , A.P., L.P. i O.P. na decyzję Wojewody z dnia 31 października 2008 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej Postanowieniem z dnia 29 czerwca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przywrócił uczestnikowi B.P. termin do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w dnia 22 stycznia 2010 r. W uzasadnieniu postanowienia sąd wskazał, że wziął pod uwagę przede wszystkim okoliczności podniesione przez B.P. we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, takie jak zamieszkiwanie przy ruchliwej ulicy i brak skrzynki na listy, uznając je za okoliczności zwiększające prawdopodobieństwo zaginięcia awiza zostawianego w drzwiach mieszkania, a co za tym idzie nieotrzymania awiza przez stronę. Równocześnie sąd stwierdził, że wykazanie tych okoliczności, wskazujących na brak winy uczestnika, może być obiektywnie trudne, aczkolwiek, okoliczności te zostały przez uczestnika uprawdopodobnione. Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła skarżąca D.S.-P. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na wynik sprawy a to art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi polegające na niewłaściwym zastosowaniu wskazanych przepisów i w konsekwencji przywrócenie B.P. terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podczas gdy B.P. nie wykazał, aby niewniesienie przez niego skargi kasacyjnej nastąpiło bez jego winy, jak również nie uprawdopodobnił okoliczności, które wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminu. Skarżąca wskazała, że jak wynika z akt sprawy, zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na dzień 22 stycznia 2010 r. zostało odebrane przez W.P. , co zaprzecza twierdzeniu uczestnika, że mieszka on sam. Ponadto na korespondencji dotyczącej zawiadomienia uczestnika o rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym wyznaczonej na dzień 16 października 2009 r. widnieje informacja, że awizo zostało umieszczone przez listonosza w skrzynce pocztowej. To z kolei zaprzecza twierdzeniu uczestnika, że nie posiada on skrzynki pocztowej na listy. Mając na uwadze powyższe D.S.-P. wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez orzeczenie o odmowie przywrócenie terminu B.P. do wniesienia skargi kasacyjnej, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Zażalenie na wskazane powyżej postanowienie sądu z dnia z dnia 29 czerwca 2010 r. złożyli również skarżący A.P. , L.P. i O.P. podnosząc, że B.P. prowadzi zakład kuśnierski, a zatem musi być do niego dostarczana korespondencja, a nawet jeśli przyjąć, że nie posiada on skrzynki pocztowej, to nie może być to okoliczność obciążająca osoby trzecie. W zażaleniu podniesiono także, że na drzwiach budynku, w którym mieszka B.P. jest zamontowana skrzynka na listy. Skarżący załączyli zdjęcie budynku, z widniejącą na drzwiach do niego, skrzynką na listy. Na tej podstawie skarżący A.P. , L.P. i O.P. , wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie o zmianę tego postanowienia i odrzucenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W piśmie stanowiącym odpowiedź na zażalenie B.P. podniósł, że w chwili obecnej na drzwiach domu, który zamieszkuje, znajduje się skrzynka na listy, która została tam zawieszona w rezultacie zaistniałej sytuacji (nieodebrania w terminie wyroku sądu). Okoliczność ta nie może być jednak wykorzystywana na jego niekorzyść. Odnośnie adnotacji listonosza o tym gdzie umieścił awizo B.P. podniósł, że z faktu tego nie można wyciągać wniosku, iż skrzynka rzeczywiście znajdowała się na drzwiach. Ponadto wskazał, że W.P. , jest jego matką i przebywała u niego chwilowo, a korespondencję odebrała jednorazowo. Zaznaczył, że nie prowadzi szerokiej korespondencji w sprawach prywatnych, jak i zawodowych. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2010r. sygn. akt II OZ 1115/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2010 r. W uzasadnieniu sąd wskazał, że twierdzenia B.P. o umieszczeniu zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej w drzwiach jego mieszkania powinny zostać zweryfikowane przez sąd z dokumentami zawartymi w aktach sprawy, a przede wszystkim ze znajdującym się w nich dokumentem potwierdzenia obioru tej przesyłki przez B.P. . Weryfikacja tych twierdzeń, w oparciu o akta sprawy, ma znaczenie dla ustalenia kwestii skutecznego doręczenia przesyłki, daty uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, daty ustania przyczyny uchybienia terminu, a w konsekwencji także kwestii braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 - zwanej dalej p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 87 w/w ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Zdaniem sądu okoliczności podniesione przez uczestnika B.P. we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nie spełniają przesłanek określonych w art. 86 powołanej ustawy. We wniosku uczestnik podniósł, że nie dotarło do niego żadne z awiz pozostawionych przez listonosza w drzwiach jego mieszkania informujących o złożeniu przesyłki w urzędzie pocztowym. Podniósł on, że budynek w którym mieszka nie ma skrzynki na listy, a dodatkowo znajduje się przy ruchliwej ulicy i prawdopodobnie awiza wypadły z drzwi. Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że w aktach niniejszej sprawy istotnie znajduje się przesyłka adresowana do B.P. , zawierająca zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 16 czerwca 2009 r. na której znajduje się adnotacja listonosza, iż zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym umieścił na drzwiach mieszkania. Jednakże już na kolejnej przesyłce adresowanej do uczestnika, zawierającej zawiadomienie o terminie rozprawy wyznaczonej na dzień 16 października 2009 r. znajduje się adnotacja listonosza o pozostawieniu takiego zawiadomienia w "skrzynce listowej". Podobna adnotacja listonosza o umieszczeniu "w skrzynce" zawiadomienia o złożeniu przesyłki w Urzędzie Pocztowym znajduje się na przesyłce adresowanej do uczestnika zawierającej wyrok sądu wraz uzasadnieniem. Przesyła ta pomimo dwukrotnego awizowania (w dniu 2 marca 2010r. i w dniu 10 marca 2010r.) nie została przez uczestnika odebrana. Zgodnie z przepisem art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy umieszczając jednocześnie w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Stosownie do § 4 powołanego przepisu doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu licząc od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest zatem wcześniejsze dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. W związku z powyższym uznać należy, że przesyłka adresowana do B.P. w niniejszej sprawie została mu doręczona w dniu 16 marca 2010 r., a trzydziestodniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej upłynął bezskutecznie w dniu 16 kwietnia 2010 r. Skarga kasacyjna została zatem złożona z uchybieniem ustawowego terminu. W tej sytuacji ocenie sądu podlega złożony przez niego wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. W ocenie sądu jednakże uczestnik postępowania B.P. nie uprawdopodobnił braku swojej winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, poprzez wykazanie (udokumentowanie) kiedy faktycznie umieścił skrzynkę na listy na drzwiach swojego mieszkania. Uczestnik ten nie przeczy, iż faktycznie skrzynka taka obecnie na drzwiach jego domu jest zamontowana a podnosi jedynie, iż zamontował ją w związku z kłopotami z doręczeniem odpisu wyroku z uzasadnieniem w niniejszej sprawie, nie podając żadnych bliższych okoliczności co do daty zamontowania skrzynki oraz w żaden sposób nie uprawdopodabniając tej okoliczności. Jak mowa o tym wyżej ostatnie dwa awiza z tym z zawierające wezwanie do odebrania odpisu wyroku z uzasadnieniem, zawierają wyraźną adnotację doręczyciela, iż z powodu niezastania adresata, zawiadomienie o przesyłce pozostawił on w skrzynce listowej (to ostatnie z odręcznym dopisaniem adnotacji w "skrzynce") a nie w drzwiach mieszkania jak podnosi to uczestnik. W tej sytuacji należy uznać, iż wobec wyraźnych wskazań doręczyciela co do sposobu pozostawienia zawiadomienia o złożeniu przesyłki z wyrokiem w sprawie i jego uzasadnieniem w Urzędzie Pocztowym, oraz brakiem uprawdopodobnienia przez uczestnika, iż w dacie dokonania tego doręczenia na drzwiach jego domu nie było skrzynki na listy, nie uprawdopodobnił on, iż skarga kasacyjna nie została przez niego złożona w ustawowym terminie bez jego winy. W tym stanie rzeczy jego wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności jest bezzasadny. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji.