II SA/Kr 830/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 28 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2017 r., sygn. akt II SA/Kr 830/17 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia 28 kwietnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu opracowania i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 21 listopada 2017 roku, sygn. akt: II SA/Kr 830/17oddalił skargę J. S. na decyzję nr [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego, z dnia 28 kwietnia 2017 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu opracowania i przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. Pismem z dnia 21 listopada 2017 r. skarżący złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia przedmiotowego wyroku, które wraz z odpisem wyroku i pouczeniem o zasadach i trybie wnoszenia skargi kasacyjnej zostało mu doręczone w dniu 8 stycznia 2018 roku. W dniu 3 kwietnia 2018 r. w wyniku uwzględnienia wniosku o prawo pomocy został dla skarżącego wyznaczony pełnomocnik z urzędu. Pismem z dnia 16 kwietnia 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) pełnomocnik skarżącego z urzędu, sporządził opinię prawną o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. W dniu 16 maja 2018 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący działając imieniem własnym, wniósł pismo z którego wynika, że nie zgadza się z opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej sporządzoną przez pełnomocnika z urzędu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie przyjął, że intencją skarżącego jest wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 listopada 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Po wniesieniu do sądu skargi kasacyjnej następuje jej badanie pod kątem wymagań formalnych jakie przewiduje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017, poz. 136 ze zm,, dalej jako: "p.p.s.a."). Stosownie do treści art. 173 § 1 p.p.s.a., od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego chyba, że przepis szczególny stanowi inaczej. Z kolei zgodnie z dyspozycją art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Art. 175 § 1 ww. ustawy stanowi, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i § 3 cyt. ustawy. Na mocy art. 175 § 2 p.p.s.a. przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Z powyższego wynika, że skargi kasacyjnej nie może więc sporządzić sama strona, bowiem uprawnionymi do jej sporządzenia są wyłącznie podmioty wymienione w art. 175 p.p.s.a. Sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej, jako niedopuszczalnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, CBOSA). W niniejszej sprawie o konieczności dochowania tego wymogu skarżący został pouczony na rozprawie w dniu 21 listopada 2017 roku oraz w pkt. 2 pisma z dnia 8 stycznia 2018 roku, dołączonego do odpisu wyroku z dnia 21 listopada 2017 r. Mimo tego skarżący sporządził skargę kasacyjną osobiście, nie posiadając przy tym kwalifikacji, ani nie zajmując stanowiska wymienionego w art. 175 § 2 p.p.s.a. co przesądza o konieczności odrzucenia środka zaskarżenia. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - orzekł jak w sentencji.