II SA/Kr 834/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie: WSA Mirosław Bator WSA Jacek Bursa (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi E.B. i P.B. na decyzję Wojewody z dnia 12 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących E.B. i P.B. kwotę 500 (pięćset) złotych, tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 834/10 Uzasadnienie wyroku z dnia 17 grudnia 2010 roku W dniu 21.05.2009 r. decyzją Prezydenta Miasta K. Nr [....] , znak: [....] , zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn. "budowa budynku usługowo-mieszkalnego z garażem podziemnym wraz z instalacjami wew.: wod. -kan., gaz, energią elektryczną, teletechniczną (przyłącz gazu) oraz budową zjazdu i infrastrukturą techniczną" przy ul. [....] , [....] , zlokalizowanego na działce nr [....] obr. [....] , oraz zjazdu na działkach nr: [....],[....],[....],[....], obr. [....] . W wyniku przeprowadzenia postępowania odwoławczego Wojewoda [....] decyzją znak: [....] z dnia 23.11.2009 r. uchylił ww. decyzję o pozwoleniu na budowę i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W związku z przeprowadzeniem ponownego rozpatrzenia sprawy w dniu 06.01.2010 r. decyzją Nr [....] , znak: [....] , zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę zamierzenia budowlanego pn. budowa budynku usługowo-mieszkalnego z garażem podziemnym wraz z instalacjami wew.: wod. -kan., gaz, elektryczną, klimatyzacji oraz budową zjazdu i infrastruktury technicznej (przyłącza gazu, zbiorniki retencyjne, układ komunikacji wewnętrznej pieszej i kołowej z miejscami postojowymi, wejście dla pieszych od strony ul. ...) oraz zjazdu na działkach nr [....],[....], obr. [....] i wejścia dla pieszych z dz. nr [....] obr. [....] . Odwołanie od ww. decyzji o pozwoleniu na budowę, wniosła E.B., i P.B. . Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. Nr [....] , znak: [....] , z dnia 06.01.2010 r., uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wejścia dla pieszych od strony ul. [....] z dz. nr [....] obr. [....] , usytuowanego na dz. nr [....] obr. [....] oraz na dz. nr [....] Obr [....] i umorzył postępowanie I instancji w powyższym zakresie, a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że zaskarżona decyzja zatwierdziła projekt budowlany i udzieliła pozwolenia na budowę wnioskowanemu zamierzeniu budowlanemu, którego zakres powiększono (w stosunku do zakresu zatwierdzonego poprzednią decyzją o pozwoleniu na budowę Nr... ) o wykonanie wejścia dla pieszych od strony ul. [....] , w postaci kładki łączącej budynek z chodnikiem usytuowanym na działce nr [....] obr. [....] . Zaskarżoną decyzję wydano w oparciu o decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 20.06.2008 r. Nr [....] , znak: [....] , o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, która w swoim zakresie nie obejmuje ww. działki nr [....]. Dodatkowo na stronie tytułowej oraz w części opisowej projektu brak jest informacji o projektowaniu jakichkolwiek robót budowlanych na działce nr [....] obr. [....] . W piśmie z dnia [....] .2010 r. inwestor zrezygnował z realizacji wejścia dla pieszych z działki nr [....] obr. [....] , tj. kładki wejściowej na poziom I piętra z ul. [....] oraz chodnika łączącego kładkę z chodnikiem przy ul. [....] . Do pisma załączone zostało oświadczenie projektanta - arch. M.P. , w którym wskazano, że rezygnacja z powyższego zakresu nie wpływa na stan bezpieczeństwa i możliwości ewakuacji ludzi z projektowanego budynku, ponieważ wyjście ewakuacyjne z klatki schodowej znajduje się na poziomie półpiętra pomiędzy parterem i I piętrem z bezpośrednim wyjściem na teren działki od strony ul. [....] . W związku z powyższym, uznając, że wyłączenie z zakresu ww. elementu pozostanie bez wpływu na całość techniczno-użytkową projektowanej inwestycji, niniejszą decyzją należało doprowadzić do zgodności z prawem, uchylając zaskarżoną decyzję w zakresie dotyczącym budowy wejścia dla pieszych od strony ul. [....] . W związku z powyższym, w zakresie eliminacji przedmiotowego wejścia-kładki, stosowną korektę naniesiono w projekcie budowlanym. Korekta ta nie ma wpływu na dotychczas wyznaczony obszar oddziaływania inwestycji i na interes prawny stron postępowania. Po dokonaniu weryfikacji całego materiału dowodowego w sprawie uznano, że w zakresie pozostałym nie można odmówić udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Analiza ostatecznej wersji projektu budowlanego i pozostałej zawartości akt pozwoliła na potwierdzenie, że spełniono wymogi przepisów prawa budowlanego w zakresie umożliwiającym udzielenie pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji (z wyłączeniem wejścia dla pieszych od strony ul.....). W ponownym postępowaniu przed organem I instancji dokonano następujących uzupełnień: - doprecyzowano zakres przedmiotowej inwestycji i oznaczono w dokumentacji elementy będące przedmiotem odrębnego postępowania, - projekt zagospodarowania terenu oraz projekt zjazdu uwzględnia niewykonywanie robót budowlanych na działce nr [....] (w związku z brakiem zgody jej współwłaścicieli na wykonywanie robót budowlanych na pasie służebności gruntowej, określonym w akcie notarialnym Rep. A Numer: ....z dnia 20.08.2008 r.), - projekt zagospodarowania terenu został uwierzytelniony przez uprawnionego geodetę i sporządzony na mapie do celów projektowych uwzględniającej podział działki nr [....] oraz obejmującej działkę nr [....] , - projekt budowlany został doprowadzony do zgodności z § 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3.07.2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, - zwymiarowano zlokalizowane na terenie inwestycji miejsca postojowe, - w zakresie konieczności uzgodnienia projektowanego muru ogrodzenia usytuowanego w granicy z działką nr [....] z zarządcami sąsiadujących dróg publicznych, zrezygnowano z zaprojektowania ww. muru oporowego, - w zakresie konieczności uzgodnienia projektowanej kładki zlokalizowanej w zachodniej części działki nr [....] obręb [....] ; dokonano uzgodnienia lokalizacji włączenia projektowanej kładki wejściowej do istniejącego chodnika znajdującego się w pasie drogowym ulicy Zakopiańskiej - ze względu na rezygnację z tego zakresu robót - organ odwoławczy uznaje uzupełnienia dokonane w tym zakresie za niewymagalne . W niniejszym postępowaniu odwoławczym, dokonano wstępnej weryfikacji sprawy i uznano konieczność uzupełnienia akt w sprawie w zakresie przedstawionym w piśmie z dnia [....] .2010 r., znak: [....] , opartym na art. 136 ustawy KPA, przekazanym stronom postępowania do wiadomości. Żądane uzupełnienia dotyczyły głównie formalnych niedociągnięć projektu. W dniu 22.04.2010 r. do [....] Urzędu Wojewódzkiego wpłynęły uzupełnione akta sprawy. Strony postępowania zostały zawiadomione o uzupełnianiu akt i o możliwości zaznajomienia się z nimi. Zgodnie z art. 35 ust. 1 Ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r. "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. l ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. l pkt l b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.". W wyniku przeprowadzonej analizy całego materiału dowodowego pod kątem powyższych przepisów, stwierdzono, że inwestor wraz z wnioskiem o pozwolenie na budowę przedłożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany. Zatwierdzony projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi, będące członkami właściwych izb samorządu zawodowego. Na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy Prawo budowlane organ odwoławczy dokonał sprawdzenia m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia 20.06.2008 r. Nr [....] , znak: [....] sprostowanej z urzędu postanowieniem z dnia 21.01.2009 r., znak: [....] , przeniesionej decyzją Nr [....] z dnia 17.03.2009 r.) o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień i nie stwierdził uchybień w powyższym zakresie. W odniesieniu do zarzutów dotyczących parametrów ustalonych w decyzji Prezydenta Miasta K. w sprawie warunków zabudowy dla przedmiotowej inwestycji (w tym dotyczących gabarytów projektowanego budynku/ jego wysokości) zaznaczono, że kwestie te nie mogą być przedmiotem niniejszego postępowania. Tut. organ nie jest właściwy w sprawie weryfikacji orzeczeń zapadłych w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Brak jest wydanego przez właściwy organ orzeczenia podważającego decyzję ustalającą warunki zabudowy z dnia 20.06.2008 r. Nr [....] , znak: [....] , w związku z czym spełnienie przez inwestycję wymogów tego orzeczenia stanowi o zgodności zamierzenia z art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Nadmieniono dodatkowo, w odniesieniu do zarzutu dotyczącego warunku zawartego w punkcie "II d", o treści: "Dla nowej zabudowy, ustala się wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, okapu/ attyki - do poziomu najwyższej rzędnej bezwzględnej budynku na działce nr [....] tj. do poziomu - 249, 40 m n.p.m.", że powyższy warunek jest czytelny i jednoznaczny i nie wymaga doprecyzowania w zakresie wysokości samego budynku. Wskaźnik ten przedstawia maksymalną wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, okapu/attyki, która została ustalona przez organ wydający decyzję WZ, w oparciu o parametry wynikające z zagospodarowania terenu pobliskiego, w tym wypadku działki nr [....] . Warunek ten spełnia zaprojektowany budynek. Ponieważ w odwołaniu zarzucono, że usytuowanie parkingu i drogi dojazdowej w bezpośredniej bliskości działki Odwołujących się jest sprzeczne z § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, poinformowano, że § 323 ust. 1 ww. rozporządzenia podaje że, "Budynek i urządzenia z nim związane powinny być zaprojektowane i wykonane w taki sposób, aby poziom hałasu, na który będą narażeni użytkownicy lub ludzie znajdujący się w ich sąsiedztwie, nie stanowił zagrożenia dla ich zdrowia, a także umożliwiał im pracę, odpoczynek i sen w zadowalających warunkach". W aktach sprawy znajduje się oświadczenie projektanta i sprawdzającego o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Nie przedstawiono opracowania, sporządzonego przez uprawnioną osobę, podważającego zasadność zastosowanych rozwiązań projektowych, w tym w zakresie zarzucanego niespełnienia ww. § 323 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. W odwołaniu podniesiono również, że zlokalizowanie drogi dojazdowej w bezpośredniej bliskości działki Skarżących pozbawi ich prawa do dysponowania tą nieruchomością na cele budowlane, wpływając na ograniczenie rozbudowy domu w kierunku działki nr [....] , w związku z art. 43 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. Obawy te zdaniem organu są bezzasadne, bowiem przepisy ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych mają zastosowanie jedynie w stosunku do dróg publicznych, do których w myśl art. 1 w związku z art. 2 tejże ustawy, nie można zaliczyć projektowanego wewnętrznego układu komunikacyjnego wraz ze zjazdem do garażu podziemnego. W odniesieniu do wątpliwości odwołania dotyczących zgodności usytuowania miejsc postojowych z przepisami, poinformowano, że ww. elementy zagospodarowania są zgodne z przepisami zawartymi w § 19 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Na poziomie terenu działki inwestycji zostało zaprojektowanych 8 miejsc postojowych. Projektowane miejsca postojowe zostały usytuowane w stosunku do budynku Odwołujących się w odległości minimum 14,86 m, a w stosunku do granicy z działką nr [....] w odległości wynoszącej minimum ok. 6,90 m. Z treści ww. przepisu § 19, wynika, że odległość wydzielonych miejsc postojowych od okien pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku mieszkalnym nie może być mniejsza niż 10 m - w przypadku 5 do 60 stanowisk włącznie. Przepis ten podaje również, że odległość wydzielonych miejsc postojowych od granicy działki budowlanej nie może być mniejsza niż 6 m - w przypadku 5-60 stanowisk włącznie. Z powyższego wynika, że powyższe przepisy zostały spełnione. W odniesieniu do kwestii zaburzenia ciągu kominowego w domu usytuowanym na działce nr [....] spowodowanego przez projektowaną inwestycję, zaznaczono, że w aktach sprawy projektant przedstawił swoje stanowisko w tej sprawie, które oparte zostało na polskiej normie oznaczonej PN-89/B-10425 Przewody dymowe, spalinowe i wentylacyjne murowane z cegły. Wymagania techniczne i badania przy odbiorze. W odniesieniu do zarzutów odwołania projektant przedstawił dodatkowo wyjaśnienie: "W kwestii ewentualnego zaburzenia ciągów kominowych w domu położonym na działce nr [....] przez projektowaną inwestycję ponownie zwracamy uwagę, że brak podstaw do takiego twierdzenia ze względu na to, iż odległość pomiędzy budynkami wynosi min. 17 m. Obowiązująca norma PN-89/B-10425 określa przeszkody przy lokalizacji kominów do 10 m, obiekty położone w większej odległości nie stanowią przeszkody mogącej zakłócić ciąg kominowy. Warto tu nadmienić, iż wspomniana norma bierze również pod uwagę różnicę poziomów pomiędzy przeszkodą a badanym kominem. Ponieważ zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami nie ma potrzeby tworzenia dodatkowej ekspertyzy, która jest wymagana przy stosowaniu rozwiązań zamiennych w stosunku do określonych w przepisach ". Podniesione w odwołaniu kwestie dotyczące uciążliwości związanych z hałasem i spalinami, nie stanowiąc o wprowadzeniu ograniczenia w zagospodarowaniu działki nr [....] , powodują kwalifikację tego typu uciążliwości do interesu faktycznego, a nie prawnego, o którym mowa w art. 28 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego i w związku z tym nie mogą być przedmiotem rozważań w niniejszej sprawie. W odniesieniu do argumentu odwołania dotyczącego wpływu nowopowstającego budynku na zmianę stosunków wodnych na sąsiednich działkach i braku informacji projektanta, danych dotyczących głębokości posadowienia oraz poziomu wód gruntowych, stwierdzono, że w stanowisku projektanta, odnoszącym się do powyższego zagadnienia, przedstawiono, że poziom posadowienia projektowanego budynku, powyżej poziomu wód gruntowych powoduje, że inwestycja nie będzie miała wpływu na zmianę stosunków wodnych na działce inwestora i działkach sąsiednich. Powyższe stanowisko w świetle nie przedstawienia dowodów je podważających należy uznać za obowiązujące. Zarzut nie podania w powyższej opinii szczegółowych informacji dotyczących głębokości posadowienia oraz poziomu wód gruntowych, nie stanowi przeszkody w uwzględnieniu przedmiotowej opinii w sprawie. Nadmieniono, że brakujące zdaniem Skarżących dane są możliwe do uzyskania z rysunku przekroju B-B (rys. nr 9 projektu budowlanego, z którego wynika, że budynek posadowiony jest na poziomie ok. 3,5 m od poziomu 0,00) oraz dokumentacji geologiczno-inżynierskiej (w której na stronie 7 podano, że "W obrębie przedmiotowego terenu wodę gruntową nawiercono w rejonie otworów 1, 3, 4 w postaci wycieków, sączeń pośród piasków gliniastych, piasków średnich z domieszka gliny na głębokości od około 3,6 do 5,8 metra ppt"). Ponadto z analizy akt sprawy wynika, że inwestor przedłożył do akt sprawy opracowania potwierdzające spełnienie przez inwestycję wymogów §§ 13, 57 oraz 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Tak więc zarzut dotyczący zacieniania budynku przy ul. [....] (dz. nr....) jest bezpodstawny, co zostało udokumentowane przez opracowanie stosownej linijki słońca, na podstawie, której wykazano, że najniżej położone okna w elewacji południowej badanego budynku w dniach równonocy (21 marca, 21 września) nie będą zacieniane przez projektowany budynek w godzinach od 9.00 do 12.30 oraz od godziny 14.45 do 17.00. Promienie słoneczne będą wpadać do badanych pomieszczeń co najmniej przez 5 h 45 min., a wymagane minimum to 3h. Ograniczenie badanego czasu nasłonecznienia od godziny 9.00 wynika z położenia badanego budynku względem stron świata, co powoduje, że promienie słoneczne mogą wpadać do pomieszczenia dopiero od godziny 9.00 ponieważ wcześniej przeszkodę stanowią ściany badanego budynku. W świetle braku kontropracowania podważającego powyższe ustalenia oraz poprzednie opracowania w tym zakresie, nie można potwierdzić zasadności zarzutu zacieniania sąsiednich budynków. Ponieważ w treści odwołania oraz piśmie Mieszkańców ul. [....] z dnia [....] .04.2010 r. (podpisanym również przez Odwołujących się) wyrażono wątpliwości w zakresie możliwości obsługi komunikacyjnej projektowanej inwestycji od strony ul. [....] , wskazując na obecne parametry tej ulicy oraz podnosząc, że pozytywne zaopiniowanie przez ZIKIT obsługi komunikacyjnej, było efektem błędu urzędnika, stwierdzono, że pismem z dnia [....] .2008 r., znak: [....] , [....] Zarząd Komunalny w K. wydał oświadczenie o warunkach przyłączenia do dróg lądowych i możliwości połączenia z drogą publiczną dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W powyższym piśmie wskazano, że dojazd do projektowanego budynku zapewni ul. [....] poprzez projektowany zjazd. Pismem Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia 24.11.2009 r., znak: [....] uzgodniono projekt budowlany zjazdu indywidualnego z ulicy [....] na działkę nr [....] obr. [....] poprzez działkę nr [....] obr. [....] w K. do planowanego budynku usługowo-mieszkalnego z garażem podziemnym. Ponadto ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 17.11.2009 r., znak: [....] , zezwolono na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii gminnej: ul. [....] na działkę nr [....] poprzez działkę nr [....] Obr. [....] jedn. ewid. [....] na czas nieokreślony. Powyższe dokumenty świadczą o dokonaniu przez stosowne instytucje uzgodnień zezwalających na obsługę komunikacyjną projektowanej inwestycji z wykorzystaniem ulicy [....] . Nie przedłożono żadnego dokumentu potwierdzającego wycofanie się powyższych instytucji z udzielonych zezwoleń i uzgodnień. Brak więc podstawy do podważenia legitymowania się przez inwestora dokumentami potwierdzającymi możliwość wykonania projektowanego zjazdu i włączenia inwestycji do dróg publicznych. Pojawienie się w obrocie prawnym dokumentów i orzeczeń podważających treść dokumentów będących podstawą wydania decyzji o pozwoleniu na budowę w sprawie, mogą natomiast stanowić okoliczność do wznowienia postępowania w sprawie. W odniesieniu do poruszonej w odwołaniu kwestii spełnienia przez inwestycję ochrony przeciwpożarowej, zaznaczono, że zamierzenie to w kształcie przedstawionym w projekcie budowlanym, uwzględniającym istniejące sąsiedztwo, zostało uzgodnione przez rzeczoznawcę do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, który potwierdził na projekcie zagospodarowania zgodność projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej. Projektant dodatkowo w odniesieniu do zarzutu nie zapewnienia drogi pożarowej, wyjaśnił w swym piśmie z dnia [....] .2010 r., że drogę pożarową dla przedmiotowej inwestycji stanowić będzie ul. [....] . Projektant odniósł się również do spełnienia wymogów przeciwpożarowych w stosunku do budynku mieszkalnego usytuowanego na działce nr [....] : "W kwestii odległości przedmiotowej inwestycji od budynku na działce nr [....] , stosowne przepisy §271 ust. 2 warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2002 nr 75, póz. 690 z późn. zm.), wymagają w tym przypadku zwiększenia minimalnej odległości pomiędzy budynkami zaliczonymi do kategorii zagrożenia ludzi -ZŁ (8m) o 50 % tj. do 12 m. Ponieważ minimalna odległość wynosi 13,80 m, powyższy warunek jest spełniony. Dodatkowo wyjaśniając kwestie podniesione przez skarżących stwierdzono, iż w żadnym z tych budynków nie występują pomieszczenia zagrożone wybuchem, garaż podziemny nie jest pomieszczeniem o dużym zagrożeniu pożarowym (obciążenie ogniowe poniżej 500 MJ/m2), a wjazd do garażu skierowany jest w kierunku wschodnim, a nie północnym gdzie zlokalizowany jest budynek mieszkalny na działce nr [....] ". Mając na uwadze powyższe wyjaśnienia i fakt uzgodnienia przedmiotowej inwestycji pod względem pożarowym, nie potwierdza się zarzutu skarżących o niespełnieniu wymogów w tym zakresie. Z powyższych przyczyn organ orzekł jak powyżej. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [....] wnieśli E.B. i P.B. domagając się cofnięcia zezwolenia na budowę nr [....] firmie [....] motywując to szeregiem błędów, niedociągnięć i zaniechań jakie miały miejsce w trakcie starania się inwestora o pozwolenie na budowę, które z dniem 12.05.2010 stało się ostateczne. W uzasadnieniu wskazali, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 10 § 1 k.p.a., przytaczając w tym przedmiocie obszerną argumentację. Ponadto podnieśli zarzuty, dotyczące błędów przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy oraz błędnej opinii ZIKiT, dotyczącej możliwości obsługi nowej inwestycji przez ul. [....] , która zdaniem skarżących nie jest do tego dostosowana. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a., a orzekanie – w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt. Skarga zasługuje na uwzględnienie, przy czym nie z powodu zarzutów w niej podniesionych. Jak bowiem wynika z jej treści, przeważająca większość z nich dotyczy uchybień, jakie zdaniem skarżących wystąpiły przy wydawaniu dla przedmiotowego przedsięwzięcia decyzji o warunkach zabudowy. Z przyczyn oczywistych, na etapie postępowania, które dotyczy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, zarzuty te nie mogą odnieść zamierzonego przez skarżących skutku. Na tej płaszczyźnie rozważań wystarczy powołać art. 55 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 roku o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, w myśl którego decyzja o warunkach zabudowy, wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Również nie może skutkować uwzględnieniem skargi zarzut, dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 p.p.s.a., sąd uchyla decyzję w całości albo w części, wyłącznie wtedy jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak natomiast wynika z akt niniejszego postępowania, a w szczególności treści skargi, nawet jeśli przyjąć za skarżącymi, że organ - który formalnie zastosował się do dyspozycji w/w przepisu - faktycznie utrudnił im zapoznanie się z aktami postępowania, to okoliczność ta nie miała istotnego wpływu na wynik postępowania. Skarżący nie wskazali bowiem żadnych okoliczności, z których wynikałoby, że brak możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, uniemożliwił im podniesienie konkretnie określonych zarzutów lub podjęcia określonych działań i miało to istotny wpływ na wynik postępowania. Przechodząc do uchybień organu dostrzeżonych przez sąd z urzędu, których popełnienie skutkuje uchyleniem tak zaskarżonej, jak i poprzedzającej ją decyzji, należy najpierw przypomnieć, że zgodnie z art. 34 ust. 3 pkt 3b ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane, projekt budowlany powinien zawierać m.in. oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą publiczną zgodnie z przepisami o drogach publicznych. W przedmiotowym wypadku tak z projektu, jak również z akt administracyjnych wynika, że pismem z dnia [....] .2008 r., znak: [....] , [....] Zarząd Komunalny w K. wydał oświadczenie o warunkach przyłączenia do dróg lądowych i możliwości połączenia z drogą publiczną dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. W powyższym piśmie wskazano, że dojazd do projektowanego budynku zapewni ul. [....] poprzez projektowany zjazd. Pismem Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia [....] .2009 r., znak: [....] uzgodniono projekt budowlany zjazdu indywidualnego z ulicy [....] na działkę nr [....] obr. [....] poprzez działkę nr [....] obr. [....] w K. do planowanego budynku usługowo-mieszkalnego z garażem podziemnym. Ponadto ostateczną decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 17.11.2009 r., znak: [....] , zezwolono na lokalizację zjazdu o parametrach zjazdu indywidualnego z drogi publicznej o kategorii gminnej: ul. [....] na działkę nr [....] poprzez działkę nr [....] obr. [....] jedn. ewid. [....] na czas nieokreślony. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika jednak aby powyższe uzgodnienia i opinie zostały wydane przez właściwego zarządcę drogi o jakim stanowi powołany powyżej przepis prawa budowlanego. Ulica [....] , która została uznana przez organy za drogę publiczną, w zasadniczej części znajduje się bowiem na działkach nr [....] i nr [....] obr. [....]. Jak natomiast wynika z odpisu z rejestru gruntów (k.17, 115 i 116 akt adm. organu I inst.), działki te stanowią współwłasność osób fizycznych. W aktach sprawy brak również uchwały rady gminy o zaliczeniu ul. [....] do dróg gminnych, o czym stanowi art. 7 ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych. W świetle postanowień tego przepisu, podjęcie takiej uchwały jest natomiast wymogiem zaliczenia określonej drogi, do kategorii dróg publicznych (art. 7 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt 4 i art. 1). Na tej płaszczyźnie rozważań i w związku z faktem, iż z akt administracyjnych wynika, że działki, po których przebiega ul. [....] , stanowią własność osób fizycznych, powołać również należy wyrok WSA w Gliwicach z 30 września 2009 roku (II SA/Gl 506/09), w myśl którego: "Konieczną przesłanką do skutecznego podjęcia przez radę gminy uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych jest legitymowanie się przez gminę prawem własności do gruntów, po których droga taka przebiega. Skoro żaden przepis nie przewiduje automatycznego przejścia prawa własności gruntu zajętego pod drogę na rzecz jednostki samorządu gminnego z chwilą wejścia w życie uchwały o zaliczeniu drogi do kategorii dróg gminnych to oczywistym jest, że już przed podjęciem uchwały, o której mowa, działki, przez które droga gminna ma przebiegać muszą stanowić własność gminy." Uwzględniając powyższe należy zatem wskazać, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie daje podstaw do przyjęcia, że ul. [....] jest - tak jak przyjęły to organy - drogą publiczną w rozumieniu ustawy o drogach publicznych. Na jego podstawie należałoby wręcz przyjąć, że ulica ta w świetle w/w ustawy jest drogą wewnętrzną (art. 8 ust. 1) i w związku z tym nie można jej zaliczyć do dróg publicznych (art. 2 ust. 1), a zatem drogą publiczną, do której bezpośredni dostęp ma działka nr [....] obr. [....] jest ul. [....] . Przy ponownym postępowaniu, rzeczą organu będzie zatem poczynienie w pierwszej kolejności ustaleń, jaki status w świetle przepisów ustawy o drogach publicznych ma ul. [....] , a następnie rozpoznanie wniosku inwestora, przy uwzględnieniu wyniku powyższych ustaleń. Kończąc rozważania należy również dodać, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja narusza prawo również z innego powodu niż powyżej wskazany. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, zjazd na działkę inwestora o nr [....] obr. [....] , winien przebiegać m.in. przez stanowiącą własność skarżących działkę o nr [....] obr. [....] , którą obciążyli oni służebnością na rzecz działki nr [....] . Tymczasem decyzja organu I instancji, zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę, zezwala na zjazd wyłącznie na działkach nr [....] i [....] obr. [....] , co czyni ją z przyczyn faktycznych niewykonalną. Jak bowiem wynika z projektu i mapy, wykonanie zjazdu na jaki udzielono pozwolenia, tak aby nie przebiegał przez działkę nr [....] obr. [....] jest niemożliwe. Mając zatem na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a oraz art. 135, przy czym o kosztach na podstawie art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.