II SA/Kr 852/16

WyrokWSA w Krakowie2016-09-23

Skład orzekający: Iwona Niżnik-Dobosz, Aldona Gąsecka-Duda, Małgorzata Łoboz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie organu nadzoru budowlanego odmawiające przedłużenia terminu na przedłożenie dokumentacji, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego, podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie odmawiające przedłużenia terminu na przedłożenie dokumentacji, o którym mowa w art. 50 ust. 3 Prawa budowlanego, nie podlega zaskarżeniu w drodze zażalenia. Termin ten ma charakter ustawowy i nie może być modyfikowany przez organ administracji. W związku z tym, wniesienie zażalenia na takie postanowienie jest niedopuszczalne.
Stan faktyczny
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem odmówił przedłużenia terminu na przedłożenie dokumentacji związanej z przebudową budynku, wskazując na ustawowy charakter terminu. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażaleń wniesionych na to postanowienie, uznając, że nie podlega ono zaskarżeniu. Skarżący R.M. wniósł skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów Prawa budowlanego i Kodeksu postępowania administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Oddalił skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 23 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R.M. na postanowienie Nr [....] [....] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 maja 2016 r. znak: [....] w przedmiocie niedopuszczalności zażaleń skargę oddala. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r., nr [...] (znak: [...]), na podstawie: art. 134 w zw. z art. 123 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., póz. 23, dalej jako: k.p.a.) w związku z art. 50 ust. 3 w zw. z ust. 5, art. 80 ust. 2 pkt 2 oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., póz. 290, dalej jako: u.p.b.), stwierdził niedopuszczalność zażaleń wniesionych przez R. M.oraz przez T. M., K. M.-W., I. M.-T., B. K. i S.M. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 27 czerwca 2008 r. (znak: [...]), którym na podstawie art. 50 ust. 3 u.p.b. postanowiono odmówić przedłużenia terminu wykonania obowiązku określonego w art. 50 ust. 3 u.p.b. - nałożonego pkt. III postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 14 maja 2008 r. (znak: [...]), zobowiązującego inwestora robót budowlanych związanych z przebudową budynku przy ul. [...] w K. wykonywanych bez decyzji o pozwoleniu na budowę oraz w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi lub mienia – R. M., do przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia ww. postanowienia dokumentów w sprawie, ponieważ termin określony w art. 50 ust. 3 u.p.b. ma charakter terminu ustawowego. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prowadził z urzędu postępowanie administracyjne, którego przedmiotem uczynił weryfikację legalności robót budowlanych, polegających m.in. na przebudowie IV kondygnacji (piętro III) budynku frontowego, położonego przy ul. [...] w K. Ustalony zakres zakwestionowanych robót, obejmował m.in. rozebranie ścianek działowych, zdjęcie zasypek stropu, demontaż wewnętrznych instalacji, demontaż drewnianego stropu podstrychowego i wykonanie stropu żelbetowego na dźwigach stalowych, częściowe zdemontowanie elementów balustrady klatki schodowej i wykonanie żelbetowych biegów schodowych wraz z rozbudową stropu podstrychowego o podest. Jednocześnie organ odwoławczy nadmienił, że w zakresie nadbudowy i rozbudowy spornego budynku w części frontowej oraz w oficynach organ nadzoru budowlanego stopnia powiatowego prowadził odrębne postępowanie administracyjne. W toku analizowanej sprawy organ l instancji ustalił w oparciu o materiał zgromadzony podczas czynności kontrolnych, że sporna przebudowa została zrealizowana w warunkach samowoli budowlanej przez inwestora R. M. Postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. (znak: [...]), działając na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i 2 u.p.b., organ l instancji nakazał inwestorowi R. M. wstrzymać roboty budowlane związane z przebudową budynku frontowego przy ul. [...] w K. wykonywanych bez zgody właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej i w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa dla ludzi i mienia, zobowiązując przy tym inwestora m.in. do przedłożenia ekspertyzy technicznej dotyczącej ww. robót w terminie 30-dni od dnia otrzymania postanowienia. W piśmie z dnia 19 czerwca 2008 r., inwestor R. M. zwrócił się do organu l instancji z wnioskiem o przedłużenie terminu wykonania obowiązku przedłożenia dokumentacji żądanej postanowieniem z dnia 14 maja 2008 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 27 czerwca 2008 r. (znak: [...]) odmówił przedłużenia terminu, wskazując że określony w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych z dnia 14 maja 2008 r., trzydziestodniowy termin na dostarczenie przez inwestora żądanej dokumentacji wynika wprost z treści art. 50 ust. 3 u.p.b. i nie może być modyfikowany. Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł inwestor R. M. oraz osobno pozostali współwłaściciele budynku – T. M., K. M.-W., I. M.-T., B. K. i S. M. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniesione w niniejszej sprawie przez skarżących zażalenia należy uznać za niedopuszczalne z uwagi na wyłączenie przez przepisy prawa możliwości zaskarżenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego tej treści w toku instancji. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, wskazał że kierując się treścią art. 134 i art. 144 k.p.a., organ odwoławczy, rozpoznając wniesiony przez stronę środek zaskarżenia, w postępowaniu wstępnym podejmuje zawsze czynności mające na celu ustalenie, czy zażalenie jest dopuszczalne i czy zostało wniesione z zachowaniem przepisów prawa, przy czym niedopuszczalność zażalenia może wynikać z przyczyn o charakterze podmiotowym, jak również przedmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn podmiotowych obejmuje sytuacje wniesienia zażalenia przez jednostkę niemającą zdolności do czynności prawnych, zaś niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych przypadki braku przedmiotu zaskarżenia oraz wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia postanowienia w toku instancji. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że wydane przez organ l instancji postanowienie o wstrzymaniu robót, w oparciu o art. 50 ust. 3 u.p.b. - bez względu na to, czy przepis ten w ogóle upoważnia organy nadzoru budowlanego do merytorycznego rozpoznania wniosku inwestora o modyfikację określonego tam trzydziestodniowego terminu na dostarczenie wymaganej dokumentacji - nie podlega samodzielnemu zaskarżeniu w drodze zażalenia. W ocenie organu odwoławczego, art. 50 u.p.b., normujący w sposób kompleksowy instytucję wstrzymania wykonania robót budowlanych prowadzonych w warunkach określonych w art. 50 ust. 1 u.p.b. nie daje podstaw do uznania, że postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu wykonania obowiązku dostarczenia określonych dokumentów, wynikającego z wydanego wcześniej postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych ma charakter zaskarżalny. Zgodnie bowiem z ogólną zasadą przyjętą w art. 141 § k.p.a., lista postanowień, na które przysługuje zażalenie jest zamknięta, zaś prawa do wniesienia zażalenia nie można domniemywać, ponieważ w każdym przypadku musi ono wynikać z konkretnego przepisu prawnego. Tym samym skoro art. 50 ust. 5 u.p.b. dopuszcza zaskarżalność tylko postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, to -przy zastosowaniu wykładni gramatycznej - przewidziany w tym przepisie środek odwoławczy przysługuje jedynie od rozstrzygnięcia pozytywnego, tj. wstrzymania prowadzenia robót budowlanych, a w związku z tym - w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego - należy uznać, że ustawodawca nie przewidział zażalenia na postanowienie w przedmiocie przedłużenia terminu wykonania obowiązku dostarczenia wskazanej dokumentacji (w przedmiotowej sprawie o negatywnej treści) nałożonego w wydanym uprzednio postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych. Dlatego też takie następcze, względem postanowienia o wstrzymaniu robót, rozstrzygnięcie należy - zdaniem organu - uznać za pozbawione cechy zaskarżalności, o której mowa w art. 50 ust. 5 u.p.b., gdyż nie można go zakwalifikować jako określonego w tym przepisie "postanowienia o wstrzymaniu robót". W ocenie organu odwoławczego, brak było zatem podstaw do kontroli instancyjnej zaskarżonego postanowienia i merytorycznego orzekania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zażaleń wniesionych przez strony, jako że żaden z obowiązujących przepisów nie przewiduje możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia. Tym samym w przekonaniu organu odwoławczego, wniesione zażalenia na postanowienie z dnia 27 czerwca 2008 r., należało uznać za niedopuszczalne. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił również, że błędne pouczenie zawarte w zaskarżonym postanowieniu o możliwości wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 27 czerwca 2008 r., pozostaje bez wpływu na niniejsze postępowanie. Zdaniem organu odwoławczego, mając na względzie treść art. 6 k.p.a., nie mógł on odstąpić od przepisów prawa i rozpatrzyć niedopuszczalne zażalenie, gdyż rozstrzygnięcie to byłoby obarczone wadą nieważności. Dlatego też nie odniósł się on do merytorycznych uwag zawartych w treści zażaleń. Na marginesie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, powołując się na treść art. 142 k.p.a., wskazał że prawidłowość zaskarżonego postanowienia, może być kwestionowana przez strony w odwołaniu od decyzji rozstrzygającej sprawę co do istoty. Skargę na ww. postanowienie wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżący - R. M., domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił naruszenie: - art. 50 ust. 3 u.p.b., poprzez uznanie przez organ administracji publicznej, że powyższy przepis uniemożliwia zmianę terminu dla wykonania obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyzy, * art. 50 ust. 5 u.p.b., poprzez uznanie, że postanowienie o odmowie zmiany terminu wykonania obowiązków określonych w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nie podlega zaskarżeniu, * art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nieustalenie pełnego stanu faktycznego sprawy, * art. 107 § 3 k.p.a., poprzez zbyt skrótowe i ogólnikowe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia, w którym organ nie odniósł się do wszystkich zarzutów podniesionych przez odwołującą się stronę. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że termin określony w art. 50 ust. 3 u.p.b. może być modyfikowany. Zdaniem skarżącego, zobowiązanie inwestora do doręczenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz stanowi element fakultatywny postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych. Dlatego też, w ocenie skarżącego, skoro przepis art. 50 ust. 5 u.p.b. wskazuje wprost na możliwość zaskarżenia postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych, to tym bardziej można kierować zażalenie na postanowienie w przedmiocie modyfikacji postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych w zakresie terminu przedłożenia żądanej przez organ nadzoru budowlanego dokumentacji. Zdaniem skarżącego, zaprezentowana przez organ nadzoru budowlanego interpretacja przepisu art. 50 ust. 5 u.p.b., pozbawia bowiem możliwości kontroli instancyjnej rozstrzygnięcia w przedmiocie terminu realizacji obowiązku określonego w art. 50 ust. 3 u.p.b., od którego w realiach konkretnej sprawy może zależeć możliwość legalizacji robót budowlanych, będąca prawem inwestora. Ponadto skarżący podniósł, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia jest bardzo skrótowe i ogólnikowe, co utrudnia zrozumienie motywów, jakimi kierował się organ administracji publicznej, uznając, że kwestia terminu na przedłożenie dokumentacji, jako jeden z elementów postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych nie podlega zaskarżeniu na podstawie art. 50 ust. 5 u.p.b. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona decyzja nie narusza bowiem prawa materialnego, ani też organy administracji nie uchybiły regułom postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, bądź skutkującym wznowieniem tego postępowania. Tymczasem w świetle art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. póz. 718), jedynie stwierdzenie tego rodzaju naruszenia prawa, skutkuje uwzględnieniem skargi. Na samym początku Sąd stwierdza, że nie podziela zarzutu skarżącego w przedmiocie naruszenia przez kwestionowane postanowienia zasady prawdy materialnej przez niedostateczne ustalenie stanu faktycznego sprawy. Sąd podziela stanowisko strony skarżącej, że wywód organu II instancji jest w pewien sposób skrótowy i niejasny, ale jego główna teza, podnosząca, "że brak było zatem podstaw do kontroli instancyjnej zaskarżonego postanowienia i merytorycznego orzekania przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zażaleń wniesionych przez strony, jako że żaden z obowiązujących przepisów nie przewiduje możliwości zaskarżenia przedmiotowego postanowienia w drodze zażalenia. Tym samym w przekonaniu organu odwoławczego, wniesione zażalenia na postanowienie z dnia 27 czerwca 2008 r., należało uznać za niedopuszczalne" - jest prawidłowa, zgodna z prawem i to zadecydowało o oddaleniu skargi. Zgodnie z art. 50 Prawa budowalnego: "1. W przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1 właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych: 1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia lub 2) w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska, lub 3) na podstawie zgłoszenia z naruszeniem art. 30 ust. 1, lub 4) w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. 2. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. 3. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. 4. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, chyba że w tym terminie zostanie wydana decyzja, o której mowa w art. 50a pkt 2 albo w art. 51 ust. 1. 5. Na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych służy zażalenie. Treść art. 50 Prawa budowalnego koresponduje z art. 51 tej ustawy, zgodnie z którym: "1. Przed upływem 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia, o którym mowa w art. 50 ust. 1, właściwy organ w drodze decyzji: 1) nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego albo 2) nakłada obowiązek wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem, określając termin ich wykonania, albo 3) w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. 1a. W przypadku istotnego odstąpienia od projektu budowlanego z naruszeniem art. 36a ust. 1a, przepisy ust. 1 pkt 3 oraz ust. 4 i 5 stosuje się odpowiednio. 2. W przypadku wydania nakazu, o którym mowa w art. 50a pkt 2, decyzje, o których mowa w ust. 1 pkt 2 lub 3, wydaje się po wykonaniu obowiązku określonego w tym nakazie.( )" Skład rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska strony skarżącej, że treść art. 50 ust. 3 u.p.b., umożliwia zmianę terminu dla wykonania obowiązku przedłożenia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyzy. Przywołanej przez skarżącego orzecznictwo sądowe nie zawiera uzasadnienia takiego stanowiska. W przekonaniu Sądu, termin ten (30 dni) jest terminem ustawowym, sprecyzowanym przez ustawodawcę zarówno w znaczeniu materialnoprawnym jak i proceduralnym na potrzeby regulacji i instytucji zawartych w art. 51 i art. 52 Prawa budowalnego. W związku z tym, zdaniem Sądu, organ nie ustala go dowolnie, a ustawodawca nie wypowiedział się o możliwości prawnej jego zmiany. W nawiązaniu do argumentacji skargi, Sąd zauważa, że termin ten nie może być zmieniany także w ramach subsumcji prawa związanej rozpatrywaniem zażalenia na postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych. W tym miejscu trzeba zauważyć, że ustawodawca w treści art. 50 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego precyzuje treść postanowienia o wstrzymaniu robot budowalnych stanowiąc, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych należy: 1) podać przyczynę wstrzymania robót; 2) ustalić wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Jednocześnie z treści art. 50 u.P.b wynika, że w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można wypowiadać się także o obowiązku przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz. Trzeba w tym miejscu jednak podkreślić, mając na uwadze granice sprawy administracyjnej, że w kontrolowanej sprawie chodzi o możliwość przedłużenia terminu, o którym jest mowa w art. 50 ust. 3 Prawa budowalnego w drodze samodzielnego postanowienia . A zatem jedynie ma marginesie sprawy, w związku z zarzutami skargi nawiązującymi do tych zagadnień, Sąd stwierdza, że nie wykluczając teoretycznie, wobec treści art. 50 ust. 5 Prawa budowlanego, możliwości zaskarżenia samego ww. obowiązku, (i tu się Sąd różni się zakresem oceny prawnej od organu II instancji, który w tym zakresie, w zasadzie nie wypowiada się jednak inaczej), Sąd jest zdania, że organ rozpatrujący zażalenie nie posiada kompetencji w zakresie zmiany ww. terminu wykonania obowiązku, gdyż jest to termin określony przez ustawodawcę i tę okoliczność powinien mieć na uwadze podmiot wnoszący ew. zażalenie w zw. z treścią art. 50 ust.4 i art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego. Skład rozpoznający podziela stanowisko zawarte w uzasadnieniu wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 9maja 2014, sygn. akt II SA/Rz 189/14, w myśl którego "Naruszenie terminu wyznaczonego przez ustawodawcę w art. 50 ust. 3 p.b. nie powoduje pozbawienia inwestora prawa złożenia i rozpatrzenia żądanej przez organ nadzoru dokumentacji. Jego upływ powoduje natomiast, że organ nadzoru uzyskuje kompetencje do wydania jednej z decyzji wymienionych w art. 51 ust. 1 p.b. Dopóki decyzja ta nie zostanie wydana, inwestor ma prawo przedłożyć inwentaryzację wykonanych robót budowlanych lub odpowiednie oceny techniczne bądź ekspertyz i żądać ich uwzględnienia w toku prowadzenia postępowania naprawczego. Reasumując, termin wyznaczony przez ustawodawcę w treści art. 50 ust. 3 p.b., jest tego rodzaju terminem ustawowym (terminem na dokonanie czynności dowodowej), którego naruszenie nie powoduje wygaśnięcia prawa do złożenia dokumentu opracowanego na zlecenie inwestora w związku z art. 50 ust. 3 p.b. Ma on dla strony jak i dla organu charakter instrukcyjny. Jego upływ stanowić powinien dla inwestora sygnał o możliwości wydania przez organ decyzji na podstawie art. 51 ust. 1 p.b., bez uwzględnienia opracowanej na jego zlecenie dokumentacji, a więc bez uwzględnienia dowodu pochodzącego od strony. Z tą chwilą organ nadzoru budowlanego zostaje wyposażony w zdolność do konkretyzacji normy art. 51 ust. 1 p.b., którą traci po upływie 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia o wstrzymaniu prowadzonych robót, o czym stanowi wprost przytoczony przepis p.b. Upływ 2 miesięcy od dnia wydania postanowienia skutkuje również utratą ważności postanowienia o wstrzymaniu robót budowlanych". Te uwagi są czynione, tak jak to było sygnalizowane, na marginesie sprawy. Kwestionowane w sprawie postanowienie zostało wydane bowiem na wniosek skarżącego, który wyraźnie i jednoznacznie wniósł do organu l instancji wniosek o przedłużenie przedmiotowego terminu. Rozpatrując ten wniosek, organ l instancji wydał postanowienie odmowne, trafnie precyzując ustawowy charakter tego terminu, pozostawiający jego wymiar w czasie poza reformatoryjnymi kompetencjami organu administracyjnego. W tej sytuacji, wobec powyższych konstatacji Sądu, o ustawowym charakterze tego przepisu, a także braku regulacji ustawowych umożliwiających jego zmianę, prawidłowe jest stanowisko organu l instancji o odmowie przedłużenia tego terminu, a także organu II instancji, że na postanowienie o odmowie zmiany terminu wykonania obowiązków określonych w postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych nie przysługuje zażalenie, a w związku z tym wniesienie zażalenia jest niedopuszczalne (art. 134 w zw. z 144 k.p.a.). Trzeba przy tym nadmienić, że co do zasady, postanowienia w tym zakresie w jakim nie służy na nie zażalenie, podlegają kontroli w ramach postępowania administracyjnego dotyczącego zgodności z prawem decyzji w związku, z którą dane postanowienie zostało wydane (art. 141 wzw. żart. 142 k.p.a.). Mając na uwadze powyższe ustalenia w zakresie stanu faktycznego i prawnego sprawy, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło