II SA/Kr 858/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 5 maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę postanawia: odmówić skarżącej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Pismem z dnia 31 lipca 2017 r. (k. 27) skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych wniesionej przez nią skargi poprzez nadesłanie 5 odpisów skargi. Wezwanie doręczono H. W. w dniu 7 sierpnia 2017 r., a zatem termin do uzupełnienia braków formalnych upływał 14 sierpnia 2017 r. 16 sierpnia 2017 r. skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi podnosząc, że omyłkowo złożyła wymagane odpisy w siedzibie Wojewody [...] w dniu 10 sierpnia 2017 r. Podniosła, że jest osobą starszą i wracała od lekarzy oraz z rehabilitacji, a upał i wysoka temperatura oraz zażywane leki spowodowały, że skarżąca omyłkowo złożyła odpisy skargi w siedzibie organu administracji, a nie w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) - dalej określanej jako p.p.s.a. - jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. W myśl art. 87 powołanej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. I OZ 91/15 (LEX nr 1643289) wskazał, że przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Skoro art. 86 § 2 p.p.s.a. stanowi, że we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy po stronie zainteresowanego przywróceniem terminu, to należy uznać, że jakikolwiek stopień zawinienia strony w uchybieniu terminu (nawet lekkie niedbalstwo) powoduje niedopuszczalność jego przywrócenia. Przywrócenie terminu może więc mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest więc dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła, że uchybienie terminu jest wynikiem okoliczności przez nią niezawinionych. We wniosku skarżąca powołała się jedynie ogólnie na upał, podeszły wiek i zażywanie leków, wskutek czego doszło do omyłkowego złożenia odpisów skargi w niewłaściwej instytucji. Taka omyłka wskazuje raczej na brak staranności w prowadzeniu własnych spraw, a nie na zaistnienie obiektywnych przeszkód w dochowaniu terminu. Podkreślić należy, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych zostało wystosowane z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie i nie budziło wątpliwości, że to właśnie w sądzie powinny zostać złożone odpisy skargi. Wezwanie zawierało również prawidłowe pouczenie o skutkach jego niewykonania. Na marginesie Sąd informuje, że decyzja Wojewody [...] z dnia 5 maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę została zaskarżona do WSA w Krakowie także przez inną osobę i w ramach postępowania zainicjowanego tą skargą H.W. występuje, jako uczestnik i korzysta z pełni praw przysługujących stronie postępowania. Wobec powyższego należało uznać, że skarżąca nie wykazała braku winy w przekroczeniu terminu, a zatem należało odmówić jej przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.