II SA/Kr 862/23

PostanowienieWSA w Krakowie2023-09-28

Skład orzekający: Mirosław Bator

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący posiada legitymację procesową do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż nieruchomości, jeśli nie wykazał naruszenia swojego indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny odrzucił skargę, ponieważ skarżący nie wykazał, że zaskarżona uchwała narusza jego indywidualny interes prawny lub uprawnienie. Legitymacja procesowa do wniesienia skargi na uchwałę rady gminy, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, wymaga wykazania naruszenia konkretnego, aktualnego i realnego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego, a nie potencjalnego wpływu przyszłego zdarzenia.
Stan faktyczny
Skarżący M. P. wniósł skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa dotyczącą utraty mocy obowiązującej wcześniejszej uchwały w sprawie zgody na sprzedaż części nieruchomości gruntowej w drodze przetargu. Skarżący podniósł, że zmiana uchwały ma na celu ominięcie przetargu. Po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych, skarżący wskazał, że przed sądem toczy się sprawa o zasiedzenie nieruchomości z jego wniosku, a zmiana uchwały może próbować sprzedaży udziałów w trakcie tego postępowania. Sąd odrzucił skargę z powodu braku legitymacji procesowej skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Kraków, dnia 28 września 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 28 września 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 17 maja 2023 r. nr CX/2981/23 w sprawie utraty mocy obowiązującej uchwały nr CXV/3063/18 w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż części nieruchomości gruntowej zabudowanej w drodze przetargu ustnego nieograniczonego postanawia: odrzucić skargę M. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 17 maja 2023 r. nr CX/2981/23 w sprawie utraty mocy obowiązującej uchwały nr CXV/3063/18 w przedmiocie wyrażenia zgody na sprzedaż części nieruchomości gruntowej zabudowanej w drodze przetargu ustnego nieograniczonego. Skarżący podniósł, że w jego opinii zmiana uchwały ma na celu przede wszystkim ominiecie przeprowadzenia ewentualnego przetargu w którym to Gmina Miejska Kraków mogła by uzyskać zdecydowanie większa ofertę w drodze sprzedaży na podstawie przetargu niż ewentualna sprzedaż poza przetargiem. Zarządzeniem z dnia 17 sierpnia 2023 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego zaskarżoną uchwałą (zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 P.p.s.a.) w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia 15 września 2023 r. skarżący wskazał, że przed Sądem Rejonowym w Krakowie VI Wydział Cywilny sygn. akt [...] toczy się sprawa w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości z jego wniosku, a zamiana uchwały może mieć na celu próbę sprzedaży udziałów w trakcie toczącego się postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021 r. poz. 137). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Do zakresu kognicji WSA należą w szczególności skargi na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, co wynika z art. 3 § 2 pkt 5 P.p.s.a. Przedmiotem skargi M. P. jest uchwała Rady Miasta Krakowa z dnia 17 maja 2023 r. nr CX/2981/23 w sprawie utraty mocy obowiązującej uchwały nr CXV/3063/18 w sprawie wyrażenia zgody na sprzedaż w drodze przetargu ustnego nieograniczonego udziału Gminy Miejskiej Kraków wynoszącego [...] części nieruchomości gruntowej, zabudowanej budynkiem mieszkalnym, położonej w K. przy ul. [...]. W sprawach skarg wnoszonych na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Sąd do którego skarga została wniesiona zobligowany jest w pierwszej kolejności ustalić czy pochodzi ona od podmiotu uprawnionego do skorzystania z tego środka zaskarżenia. Z treści art. 101 ust. 1 u.s.g. wynika, że legitymacja skargowa została oparta na naruszeniu indywidualnego interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego. Zatem uprawnionym do wniesienia skargi jest tylko taki podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone postanowieniami uchwały. Wymaga w tym miejscu zwrócenia uwagi, że przez interes prawny rozumieć należy obiektywnie istniejącą potrzebę ochrony prawnej podmiotu, który takiej ochrony się domaga. Jednocześnie interes prawny skarżącego musi wynikać z wyraźnie wskazanej przez niego normy prawa materialnego, która kształtuje jego sytuację prawną. Musi to być interes o charakterze osobistym, czyli zindywidualizowany i skonkretyzowany, dający się wprost powiązać z podmiotem kwestionującym akt organu gminy. Interes prawny, o którym mowa wart. 101 ust. 1 u.s.g., powinien bezpośrednio dotyczyć sfery prawnej podmiotu wnoszącego skargę, a więc skarżącemu powinno przysługiwać konkretne prawo podmiotowe o charakterze prywatnoprawnym, bądź publicznoprawnym, wynikające z przepisów prawa materialnego, które najpóźniej w dacie wniesienia skargi zostało naruszone zaskarżonym aktem. Naruszenie tego interesu nastąpi wówczas, gdy zaskarżonym aktem zostaje odebrane lub ograniczone prawo skarżącego wynikające z przepisów prawa, względnie zostanie nałożony na niego nowy obowiązek lub też zmieniony obowiązek dotychczas na nim ciążący. W tym miejscu Sąd dodatkowo podkreśla, iż naruszenia interesu prawnego nie można wywodzić z ogólnych wartości czy zasad prawa. Innymi słowy, skarżący wnosząc skargę musi wykazać, że zaskarżona uchwała, naruszając prawo, jednocześnie negatywnie wpływa na jego sytuację prawną, np. pozbawia go pewnych uprawnień, czy też uniemożliwia ich realizację. Brak bezpośredniego wpływu uchwały na sferę prawną zindywidualizowanego podmiotu nie pozwala na przyznanie mu legitymacji procesowej (por. postanowienia NSA: z dnia 4 lutego 2011 r., sygn. II OZ 18/11; z dnia 3 września 2014 r., sygn. II OZ 783/14). Wobec powyższego, kryterium "interesu prawnego" wymaga stwierdzenia związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków skarżącego, a kwestionowanym w skardze aktem. W kontekście powyższego Sąd stwierdził, że skarżący nie posiada interesu prawnego, który mógłby zostać naruszony postanowieniami kwestionowanej uchwały. W dacie jej podejmowania - co nie jest kwestionowane przez skarżącego – Gmina Kraków była wyłącznym właścicielem udziału w nieruchomości przeznaczonego do sprzedaży w drodze przetargu. Gmina - jak każdy inny podmiot - może korzystać z przysługujących jej praw właścicielskich, także poprzez czynności rozporządzające tym prawem, co zapewniają jej przepisy K.c. o prawie własności. Skarżącemu nie przysługiwał jakikolwiek tytuł prawnorzeczowy do powyższej nieruchomości, czy tytuł zobowiązaniowy umożliwiający korzystanie z niej. Powyższe okoliczności faktyczne i prawne powodują, że przedmiotowa uchwała nie dotyka a tym samym nie narusza w jakikolwiek sposób interesu prawnego skarżącego lub jego uprawnienia. Skarżący nie wykazał, aby podjęcie w/w uchwały miało jakikolwiek wpływ na jego sytuację prawną. Skarżący swojego interesu prawnego upatruje w tym, że przed Sądem Rejonowym w Krakowie VI Wydział Cywilny sygn. akt [...] toczy się sprawa w przedmiocie zasiedzenia nieruchomości z jego wniosku. W ocenie Sądu o interesie prawnym skarżącego nie przesądza toczące się przed sądem powszechnym postępowanie o zasiedzenie. Wynik postępowania przed sądem powszechnym w powyższym zakresie jest niewiadomy. Wynik tego postępowania to zdarzenie przyszłe i niepewne. A interes prawny musi być konkretny, aktualny a nie przyszły. Skoro zatem w skardze nie wykazano, że zaskarżona uchwała narusza konkretny, aktualny i realny interes prawny lub uprawnienie skarżącego, skargę należało odrzucić, o czym Sąd postanowił na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a P.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło