II SA/Kr 880/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Brachel - Ziaja po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia w przedmiocie opłaty planistycznej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. S.K. zaskarżyła do sądu administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w ........ z dnia ..................którą ustalono wysokość opłaty planistycznej na kwotę 152.088 zł i zobowiązano skarżącą do uiszczenia tej opłaty w terminie 14 dni od daty uprawomocnienia się decyzji ustalającej wysokość opłaty. Do skargi dołączony był wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na uzasadnienie tego wniosku skarżąca podała, że wykonanie decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, gdyż pozbawiłoby skarżącą możliwości gospodarowania własnym majątkiem, a więc także korzystnego jego inwestowania, co jednocześnie spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Ponadto wobec oczywistej wadliwości zaskarżonych decyzji nie jest możliwe określenie w jakim terminie (i czy w ogóle) strona skarżąca będzie zobowiązana do uiszczenia opłaty planistycznej i dlatego wykonanie zaskarżonej decyzji w chwili obecnej nie znajduje żadnego oparcia prawnego. W ocenie Sądu wniosek ten nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 póz. 1270 ze zm.) zezwala na wstrzymanie wykonania decyzji jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Pod pojęciem znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. II SA/Bk 352/06, LEX nr 192964). Okoliczności podane przez skarżącą nie dają podstaw do uznania, że zachodzą przesłanki, o których mowa w powołanym przepisie. Kwota 152.088 zł, którą na podstawie zaskarżonej decyzji winna zapłacić skarżąca jest znaczna. Trzeba jednak podkreślić, że wydanie zaskarżonej decyzji było konsekwencją faktu zawarcia przez skarżącą umowy sprzedaży nieruchomości w dniu ......2005 r. za cenę 1.095.000 zł (jeden milion dziewięćdziesiąt pięć tysięcy złotych). Jak wynika z aktu notarialnego ............skarżąca otrzymała całą tę kwotę w gotówce w dniu zawarcia umowy. Opłata planistyczna stanowi mniej niż 15% ceny sprzedaży. Z pewnością nie jest to uszczuplenie majątku, które zagroziłoby egzystencji skarżącej. Podnoszony we wniosku argument o "pozbawieniu możliwości gospodarowania własnym majątkiem, a więc także korzystnego jego inwestowania" nie wskazuje na zagrożenie znaczną szkodą lub trudnymi do odwrócenia skutkami. Każdy akt administracyjny nakładający na stronę obowiązek zapłaty świadczenia pieniężnego ma skutek w postaci pozbawienia strony możliwości gospodarowania jej własnością. Mimo to ustawodawca nie zdecydował o generalnym wstrzymywaniu wykonywania takich decyzji. W stosunku do decyzji nakładających obowiązek zapłaty określonej sumy pieniężnej nie można również mówić o zagrożeniu utratą przedmiotu świadczenia, jak to ma miejsce np. w przypadku nakazu rozbiórki. Również zarzut "oczywistej wadliwości zaskarżonych decyzji" nie może skutkować uwzględnieniem wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. B. Dauter w komentarzu do art. 61 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (w: B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II) zwraca uwagę, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia, sąd nie dokonuje oceny zawartości skargi (postanowienie NSA z dnia 9 lipca 2004 r., FZ 163/04, niepubl.). Niezgodność decyzji z prawem, która jest przedmiotem oceny sądu w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61, to dwie różne kwestie. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności decyzji administracyjnej (por. post. NSA z dnia 28 kwietnia 2005 r, II OZ 184/05, niepubl.). Nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie powołanego wyżej przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.