II SA/Kr 885/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. G. na pismo Wójta Gminy z dnia 24 czerwca 202 r. znak [...] w przedmiocie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. A. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na pismo Wójta Gminy z dnia 24 czerwca 2021 r. znak SA 1431.31.2021, w którym organ poinformował skarżącego, że żądana przez niego informacja nie ma charakteru informacji publicznej z uwagi na toczące się postępowanie karne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zakres właściwości sądów administracyjnych regulowany jest art. 3 § 2 i § 2a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Natomiast nie są właściwe w sprawach określonych w art. 5 p.p.s.a. (w pkt 1 – 5 wymieniających rodzaje spraw wyłączonych spod właściwości sądów administracyjnych). Z powyższego zatem wynika, że działania organów administracji publicznej (podmiotów wykonujących zadania publiczne), którego nie można sklasyfikować jako jednej z form wskazanych w art. 3 § 2, § 2a i § 3 p.p.s.a., nie podlega kontroli sądowej, a podjęte próby jej zainicjowania poprzez złożenie skargi nie mogą być skuteczne. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, w której skarżący przedmiotem skargi uczynił skierowane do niego pismo informacyjne z dnia 24 czerwca 2021 r. co do udostępnienia żądanej informacji. Z przedmiotowego pisma wynika bowiem wprost, że organ dokonał kwalifikacji prawnej żądanej przez skarżącego informacji wskazując, że nie stanowi ona informacji publicznej i brak jest podstaw do wydania w tym przedmiocie decyzji. Z przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, że decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej może być wydana tylko wówczas, gdy chodzi o informacje mieszczącą się w zakresie przedmiotowym i podmiotowym tej ustawy (art. 16). Jeżeli więc, według oceny dokonanej przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej, żądana przez wnioskodawcę informacja nie ma takiego waloru, to w takim przypadku przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej nie mają zastosowania i nie występuje możliwość wydania decyzji odmownej na podstawie art. 16 tej ustawy, a odpowiedź na wniosek o udzielenie informacji publicznej powinna nastąpić w formie pisma informacyjnego. Niedopuszczalne jest zatem, co oczywiste, wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest konsekwentnie pogląd, według którego pismo informacyjne o tym, że żądana informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie określonym przepisem art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (zob. m.in. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2006 r., sygn. akt I OSK 928/05). Sąd orzekający w niniejszej sprawie pogląd ten podziela. Należy zatem uznać, że taki właśnie charakter ma zaskarżone pismo. W tym miejscu należy także wyjaśnić, że w sprawie ze skargi na pismo informacyjne Sąd nie jest także właściwy do oceny prawidłowości stanowiska organu co do tego, czy żądana informacja ma charakter publiczny, czy też nie. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny jest możliwa jedynie w sprawie skargi na bezczynność podmiotu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w sprawie niniejszej. Skoro więc sprawa z wniesionej skargi nie mieści się w katalogu spraw podlegających rozpoznaniu sądy administracyjne, to w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.