II SA/Kr 889/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie: WSA Kazimierz Bandarzewski WSA Grażyna Firek (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2008 r. sprawy ze skargi R. J. i B. J. na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007 r. sygnatura akt II SA/Kr 153/05 przez Prezydenta Miasta postanawia: odrzucić skargę Wyrokiem z dnia 14 maja 2007 roku, sygn. akt II SA/Kr 153/05, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu sprawy ze skargi R.J. i B.J. na postanowienie Wojewody z dnia [...] 2005 roku, znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji uchylił zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta K. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia sąd wskazał, że organ administracji architektoniczne- budowlanej wadliwie ustalił, iż skarżący nie posiadają w sprawie interesu prawnego, w konsekwencji również błędnie przyjął, iż brak jest prawdopodobieństwa uchylenia decyzji w wyniku nieistnienia przyczyny wznowienia postępowania. R.J. i B.J. skierowali w związku z powyższym szereg pism do Prezydenta Miasta K. Pismem z dnia [...] marca 2008 roku, zatytułowanym "skarga na urzędnika" zarzucili, iż dotycząca ich sprawa jest przewlekana bez przyczyny. Zarzucili, że powyższym wyrokiem sąd uchylił akt administracyjny, lecz nie przekazał sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wskazując na niewykonanie zapadłych w sprawie orzeczeń sądowych, zwrócili się o poinformowanie o zajętym stanowisku. Po otrzymaniu odpowiedzi, R.J. i B.J. skierowali do Prezydenta Miasta K. pismo z dnia [...] kwietnia 2008 roku, zarzucając, iż do poprzedniego ich stanowiska odniósł się dyrektor Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. , co ma charakter występowania we własnej sprawie, ponieważ skarga dotyczyła urzędnika, pracującego w ww. wydziale, a osoba, będąca jego dyrektorem, pracowała uprzednio w organie nadzoru budowlanego. Przedstawiając stan sprawy, skarżący domagali się zweryfikowania przez Prezydenta Miasta K. sposobu działania ww. wydziału i jego urzędników, a także zbadania przez niego spornej sprawy. Pismem z dnia [...] maja 2008 roku R.J. i B.J. ponownie zwrócili się o wyrażenie stanowiska w formie pisemnej. Następnie, pismem z dnia [...] maja 2008 roku skarżący wskazali, że celem ich dotychczasowych działań było zwrócenie uwagi, iż mimo wyroków sądowych powstała inwestycja niezgodna z przepisami prawa budowlanego, co organy nadzoru- w tym, ich zdaniem, Prezydent Miasta K. , a także zwrócenie uwagi tego ostatniego na sposób działania Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. Kolejne pismo, noszące datę [...] czerwca 2008 roku, zawierało przedstawienie zapadłych w sprawie decyzji, a także stwierdzenie, iż dotychczasowe monity nie były skargami na bezczynność organów. Skarżący zwrócili Prezydentowi Miasta K. uwagę, iż żaden z dotyczących ich sprawy wyroków sądów administracyjnych nie ma - ich zdaniem- znaczenia dla podległych mu pracowników i jednostek organizacyjnych, które nie liczą się z ich treścią. Ponownie wskazali, iż w ich ocenie Prezydent winien wystąpić do organów nadzoru budowlanego o podjęcie stosownych działań. Następne pismo z dnia [...] sierpnia 2008 roku zawierało żądanie informacji, czy wobec urzędników Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. zostały wyciągnięte jakiekolwiek konsekwencje służbowe w związku z naruszeniem praw skarżących. Jednocześnie, pismem z tej samej daty, R.J. i B.J. poinformowali, że dotychczas otrzymane odpowiedzi nie stanowią ustosunkowania się do ich zarzutów. W dalszej kolejności R.J. i B.J. wnieśli skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 maja 2007 roku, sygn. akt II SA/Kr 153/05, domagając się nakazania Prezydentowi Miasta K. podjęcia działań w trybie art. 81 i n. ustawy- Prawo budowlane, poprzez wystąpienie do organów nadzoru budowlanego o wszczęcie postępowania w sprawie doprowadzenia budynku mieszkalnego przy ul. [...] w K. do stanu zgodnego z prawem. W uzasadnieniu żądania skarżący podnieśli, że sądy administracyjne uchyliły dwie decyzje, zapadłe w toku procesu inwestycyjnego, a treść obu tych wyroków była znana organowi administracji architektoniczne- budowlanej. Wskazali, że wielokrotnie kierowali do organu pisma, mające na celu wyegzekwowanie uwag i zaleceń, zawartych w orzeczeniach sądowych, jednakże Prezydent Miasta K. postępowania umarzał, stwierdzając, że inwestycja powstała w czasie obowiązywania decyzji. Nie polemizując z tym stanowiskiem, zarzucili, że organ nie podjął jakichkolwiek kroków w celu naprawy sytuacji niezgodnej z prawem. W szczególności nie wykorzystano możliwości, wynikających z art. 81 ustawy- Prawo budowlane, nie kierując wniosków do organów nadzoru budowlanego. W efekcie powstał budynek nie odpowiadający normom, zbyt wysoki, zakłócający prywatność i sprzeczny z planem miejscowym. W ocenie skarżących brak reakcji na taki stan rzeczy jest jednoznaczny z akceptacją bezprawia i uznaniem orzeczeń sądu za fikcyjne. W dalszym toku postępowania skarżący zwrócili uwagę, że Prezydent Miasta K. przyjął wniosek inwestora o wyrażenie zgody na prowadzenie prac dokończeniowych, pomimo iż organy nadzoru budowlanego wydały decyzję o wstrzymaniu wszelkich prac przy spornej inwestycji. Ich zdaniem, cały czas przedmiotem rozpoznania winien być pierwotny wniosek inwestora. W kolejnym piśmie procesowym podnieśli, że działanie Prezydenta Miasta K. służyło obejściu prawa. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie, uznając ją za bezzasadną. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę m. in. w razie jej niedopuszczalności. Zgodnie z art. 154 § 1 p.p.s.a., w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona może wnieść skargę w tym przedmiocie, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Z brzmienia przytoczonego przepisu wynika, że skuteczne wniesienie skargi na niewykonanie wyroku sądu administracyjnego warunkowane jest uprzednim wezwaniem właściwego organu do jego wykonania. Złożenie skargi w tym przedmiocie z pominięciem takiego wezwania należy ocenić jako niedopuszczalne, co- jak wynika z treści powołanego wyżej art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.- musi skutkować jej odrzuceniem. W ocenie Sądu w sprawie niniejszej, dotyczącej wykonania wyroku o sygnaturze II SA/Kr 153/05, zachodzi taki właśnie przypadek niedopuszczalności wniesienia skargi, spowodowany brakiem uprzedniego wezwania właściwego organu do wykonania orzeczenia sądowego. Co prawda R.J. i B.J. skierowali do Prezydenta Miasta K. szereg pism, jednakże żadne z nich nie może zostać uznane za wezwanie do wykonania wyroku. Zdaniem Sądu, wezwanie, o jakim mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. nie musi być zatytułowane dosłownie jako "wezwanie do wykonania wyroku", niemniej z jego treści winna wynikać taka właśnie intencja skarżących- spowodowanie, aby organ administracji publicznej zrealizował działania, do jakich obliguje go orzeczenie sądu administracyjnego. Tymczasem pisma, wnoszone przez R.J. i B.J. , nie posiadają takiego charakteru. Analiza ich treści wskazuje, iż intencją skarżących było spowodowania wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec pracowników jednostki pomocniczej Prezydenta Miasta K. (Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. ), a także zwrócenie uwagi na pracę tej jednostki, a zatem mają one cechy skargi w rozumieniu art. 227 i n. k.p.a. W myśl art. 227 k.p.a. przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Pisma skarżących należy zakwalifikować w taki właśnie sposób, wobec czego należało załatwić je w myśl przepisów rozdziału 2 działu VIII k.p.a. Jest charakterystyczne, że już pierwsze z omawianych pism, noszące datę [...] marca 2008 roku, nosi tytuł "skarga na urzędnika". Natomiast kwestia wydanych w sprawie wyroków sądów administracyjnych została przez skarżących podniesiona niejako w sposób poboczny, jako podstawa do stwierdzenia nieprawidłowej pracy urzędników. Wobec powyższego skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną, Sąd orzekł zatem jak w sentencji postanowienia, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.