II SA/Kr 889/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 października 2013 r. sprawy ze skargi E.J. i B.J., na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 2013 r. nr LXX/1007/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bieńczyce – Osiedle" postanawia odrzucić skargę. E.J. i B.J. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Krakowa z dnia 27 marca 2013 r. nr LXX/1007/13 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "Bieńczyce – Osiedle". W odpowiedzi na skargę Rada Miasta Krakowa podniosła, że skarżący nie poprzedzili wniesienia skargi wezwaniem Rady o usunięcia naruszenia prawa. Organ wskazał, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa spowodowanego ww. uchwałą złożył J.G. , zaś do tego wezwania dołączono listę podpisów osób, wśród których znajdował się E.J. , a brak było podpisu B.J., . Organ podniósł, że dołączona do wezwania lista nie świadczy o tym, że dana osoba złożyła wezwanie. Ponadto organ zarzucił, że na dokumencie zawierającym podpisy nie wskazano, że chodzi o podpisanie wezwania do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 24 lipca 2013 r. wezwano skarżących, by w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi wykazali, że przed wniesieniem przedmiotowej skargi wezwali Radę Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie to zostało doręczone skarżącym, w trybie art. 73 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, 12 sierpnia 2013 r. Skarżący nie odpowiedzieli na wezwanie w zakreślonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, uchwały rady gminy w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wezwanie rady gminy do usunięcia naruszenia prawa w trybie przewidzianym w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2011 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) Brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. W niniejszej sprawie skarżący, pomimo skierowanego do nich wezwania, nie wykazali, że przed wniesieniem skargi wyczerpali środki zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 ppsa. Zdaniem Sądu nie można uznać, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa opatrzone datą 8 kwietnia 2013 r. zostało podpisane przez E.J. i B.J. . Pod wezwaniem tym widnieje bowiem tylko podpis J.G. , zaś dołączona do wezwania lista zawierająca nazwisko i podpis m.in. E.J. w żaden sposób nie precyzuje, w jakim celu podpisy te zostały złożone, ani nie zawiera żadnego odniesienia do wezwania do usunięcia naruszenia skierowanego do Rady Miasta K. przez J.G. W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżący nie wezwali prawidłowo Rady Miasta Krakowa do usunięcia naruszenia prawa, a tym samym nie wyczerpali środków zaskarżenia. Zatem przedmiotowa skarga była niedopuszczalna i należało ją odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ppsa.