II SA/Kr 89/24

Dnia 17 kwietnia 2024 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędzia WSA Magda Froncisz ASR WSA Anna Kopeć po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2024 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Krakowie na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 7 grudnia 2023 roku, znak: WI-I.7840.4.13.2023.JC w przedmiocie odmowy stwierdzenia wygaśnięcia decyzji skargę oddala Prezydent Miasta Krakowa decyzją nr 2908/08 z 12 grudnia 2008 r., znak: AU-01-3- [...], udzielił Gminie Miejskiej Kraków pozwolenia na budowę inwestycji pn.: rozbudowa budynku archiwum Urzędu Miasta Krakowa rodzaj robót budowlanych: "Etap I obejmujący przebudowę istniejącego budynku oraz rozbudowę budynku archiwum o 3 nowe segmenty/ hale magazynowe/ wraz z wewnętrznymi instalacjami: wod.- kan., c.o., elektryczną i wentylacyjną oraz przebudowa istniejącego wjazdu, ul. [...] w Krakowie, na działkach nr: [...] o [...] j. ewid. N. " oraz udzielającej pozwolenia na rozbiórkę istniejących obiektów tj. część administracyjną budynku szkolnego i dwóch budynków gospodarczych na terenie działki nr [...] obr. [...] j. ewid. N. przy ul. [...] w Krakowie; sprostowanej postanowieniem o oczywistej omyłce pisarskiej w dniu 9.09.2009 r znak AU-01-3-JWI-73532- 1478/08. Decyzja ta stała się ostateczna 6 stycznia 2009 r. W związku z wnioskiem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Krakowie M. C., po przeprowadzeniu z urzędu postępowania w sprawie wygaśnięcia w/w decyzji nr 2908/08, Prezydent Miasta Krakowa decyzją NR 203/6740.2/2023 z 13 kwietnia 2023 r., znak: AU-01-3.6740.2.567.2022.JWI, orzekł o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia tej decyzji. W uzasadnieniu niniejszego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że o tym co powinno wchodzić w zakres budowy, robót budowlanych, decydować powinny okoliczności konkretnej sprawy, z uwzględnieniem tego co zostało wskazane w projekcie budowlanym, gdyż to on wyznacza zakres czynności faktycznych przewidzianych do wykonania, zatwierdzonych w decyzji o pozwoleniu na budowę. Poddając analizie zgromadzony materiał dowodowy Prezydent Miasta Krakowa ustalił, że roboty budowlane rozpoczęły się przed upływem 3-letniego terminu od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna oraz że nie nastąpiła przerwa w wykonywaniu robót budowlanych wynosząca ponad 3 lata, co oznacza, że brak jest podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia decyzji. Jak jednolicie przyjmuje się w doktrynie - instytucja wygaśnięcia pozwolenia na budowę ma charakter wyjątkowy i nie powinna być nadużywana, w związku z czym przesłanki określone w komentowanym przepisie należy interpretować ściśle, a przepis nie może podlegać wykładni rozszerzającej (D. Sypniewski [w:] R. Godlewski, M. Goss, J. Góralski, W. Ł Gunia, D. Sypniewski, Prawo budowlane. Komentarz, Warszawa 2022, art. 37). Od decyzji tej odwołał się Prokurator Prokuratury Okręgowej w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 7, 77 i 107 k.p.a. w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, dalej: Pb (tekst jedn.: Dz. U. z 2021r., poz.2351) poprzez opracowanie wadliwego jej uzasadnienia, nie wskazującego dowodów, będących podstawą przyjętego rozstrzygnięcia, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówiono wiarygodności i mocy dowodowej, a w konsekwencji - bezkrytyczne oparcie wydanej decyzji na wadliwych ustaleniach dowodowych i bezpodstawne odmówienie stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji. Wojewoda Małopolski decyzją z 7 grudnia 2023 r. Znak sprawy: WI-I.7840.4.13.2023.JC, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa i art. 82 ust. 3 Pb, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ podał w uzasadnieniu, iż fakt zaginięcia dziennika budowy prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji (arcyważny dowód w sprawie, którego zaginięcie prowadzi do utraty możliwość precyzyjnego ustalenia przebiegu wykonanych robót budowlanych). Stąd oświadczenie kierownika budowy – J. G., iż prace budowlane nie zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata jest dowodem, który przesądza o braku możliwości orzeczenia o wygaszeniu decyzji z 12.12.2008 r. Fakt zaginięcia dziennika budowy uniemożliwia bowiem skuteczne podważenie tego oświadczenia. Zdaniem Wojewody Małopolskiego – ani zdjęcia lotnicze; ani dowody w postaci faktur (z 05.12.2011 r. i z 27.10.2015 r.); ani oświadczenie z 16.08.2022 r. pracownika Urzędu Miasta Krakowa, że firma M. dopiero we wrześniu 2015 r. rozpoczęła roboty przygotowawcze na terenie budowy; ani też wątpliwości Prokuratora dotyczące prowadzenia robót budowlanych w okresie pomiędzy 05.12.2011 r. a wrześniem 2015 r. – nie mogą skutecznie podważyć oświadczenia kierownika budowy, że w tym czasie prowadzone były roboty budowlane, bez przerwy dłuższej niż 3 lata. Potwierdzają to także dowody przedłożone przez inwestora, dotyczące spornego okresu pomiędzy 05.12.2011 r. a 31.08.2015 r., z których wynika, że w tym czasie wewnątrz budynku były prowadzone inne roboty budowlane w ramach przebudowy istniejącego budynku (zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę). Organ odwoławczy nie podważa treści ww. oświadczenia pracownika Urzędu Miasta Krakowa z 16.08.2022 r., lecz jedynie stwierdza, że brak wykonywania robót budowlanych przez tę konkretną firmę wykonawczą nie oznacza, że na terenie budowy nie były w ogóle prowadzone żadne inne roboty budowlane. Trudno uznać za prawdziwe wyłącznie oświadczenie z 16.08.2022 r., całkowicie odmawiając wiarygodności oświadczeniu Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie (pismo z 23.03.2023 r.), w którym wymienione są szczegółowo rozbiórkowe roboty budowlane (w tym demontaż instalacji wewnętrznych), wykonywane w spornym okresie przez pracowników/konserwatorów Wydziału Obsługi Urzędu. Na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę złożył Prokurator Okręgowy w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 7, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na bezzasadnym pominięciu, bez wskazania przyczyny, części ujawnionych, wiarygodnych dowodów oraz na wadliwej ocenie pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie, co spowodowało bezkrytyczne oparcie wydanej decyzji na wadliwych ustaleniach faktycznych, a w konsekwencji naruszenie prawa materialnego, a to: art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 37 ust. 1 Pb, poprzez błędne przyjęcie, iż w sprawie tej nie ma zastosowania instytucja wygaszenia z mocy prawa przedmiotowego pozwolenia na budowę wobec faktu, że ww. budowa nie została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata, a także naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 162 § 1 pkt 1 k.p.a i art. 37 ust. 1 Pb polegające na bezpodstawnym utrzymaniu w mocy decyzji Prezydenta Miasta Krakowa. Podkreślono, iż organ podzielił pogląd, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do stwierdzenia wygaśnięcia ww. decyzji z dnia 12 grudnia 2008 r. gdyż przeczą temu: a), pisemne oświadczenie J. G. z dnia 31 lipca 2017 r. przekazane Komendzie Miejskiej Policji w Krakwie przez Zarząd Inwestycji Miejskich w Krakowie za pismem z dnia 23 lutego 2021 r., znak: ZIM.KR.4002.3.285/2021 z którego wynika, że ww. Dziennik budowy nr 1412 wydany w dniu 3 listopada 2011 r. zaginął, a prace budowlane nie zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata (Zał. Nr 6 wniosku prokuratora); b). pisemne oświadczenie Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie z dnia 23 marca 2023 r. o podejmowanych w okresie od 5 grudnia 2011 r. do 31 sierpnia 2015 r. działaniach zmierzających do pozyskania koniecznych w procesie realizacji inwestycji - dokumentów; c). czynności wykonane przez pracowników / konserwatorów Wydziału Obsługi Urzędu tj. wyłączenie kotła z eksploatacji, odcięcie i zaślepienie instalacji gazowej i centralnego ogrzewania od instalacji w pozostałej części budynku; d). demontaż wyposażenia w dawnych klasach szkolnych, w tym także usunięcie i wywiezienie regałów i zalegających w nich dokumentów; e). rozbiórkę zbędnej instalacji, demontaż - grzejnika CO, opraw świetlnych oraz nieczynnej instalacji elektrycznej, a następnie oddanie ich do utylizacji (faktury dot. wywozu odpadów) tymczasem w ocenie strony skarżącej inwestor nie przedstawił jakichkolwiek dowodów poza oświadczeniem kierownika budowy (który obowiązany był zabezpieczyć dziennik budowy i nie dopuścić do jego zaginięcia) - że w okresie od 5 grudnia 2011 r. do 31 sierpnia 2015 r. były prowadzone jakiekolwiek roboty budowlane. Pisemne oświadczenie Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie z dnia 23 marca 2023 r. na które powołuje się także wojewoda dot. bowiem prac o innym charakterze, a wskazanych wcześniej w pkt od b) do e). Pozyskiwanie dokumentów o jakich wspomina w swym oświadczeniu Dyrektor Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie nie stanowi prac przygotowawczych o jakich mowa w art. 41 pr. b. Prace przywołane w ww. pkt d) z uwagi na ich charakter są - jedynie pracami porządkowymi. Prace wymienione w pkt c) niniejszego uzasadnienia to z kolei prace zabezpieczające, wykonywane przy wyłączaniu z użytkowania obiektu budowlanego, a nie ww. prace przygotowawcze. Ww. prace z pkt c) i d) przywołano w piśmie z dnia 23 marca 2023 r. w sposób uniemożliwiający konkretną identyfikację poszczególnych działań - co do ich charakteru, miejsca i czasu realizacji. Nie wskazano również, w oparciu o jakie konkretne dowody dokonano takich ustaleń. Z tego powodu nie mogą one mieć znaczenia dowodowego w tej sprawie. Podobnie, w sposób uniemożliwiający konkretną identyfikację poszczególnych działań co do ich charakteru, miejsca i czasu realizacji oraz nie wskazując w oparciu o jakie konkretne dowody dokonano takich ustaleń - przyjęto, że w okresie od 5 grudnia 2011 r. do 31 sierpnia 2015 r. zrealizowano rozbiórkę zbędnej instalacji, demontaż grzejnika CO, opraw świetlnych oraz nieczynnej instalacji elektrycznej, a następnie oddano je do utylizacji (faktury dot. wywozu odpadów). Nadto, co bardzo istotne, w aktach sprawy karnej tut. prokuratury o sygn. PO VI Ds.4.2021 do której zabezpieczono całość dokumentacji dot. realizacji ww. inwestycji dot. rozbudowy budynku archiwum Urzędu Miasta Krakowa - Etap I (...) poprzedzonej rozbiórką istniejących obiektów (...) brak jest jakichkolwiek dokumentów potwierdzających rozpoczęcie ww. inwestycji przed dniem 31 sierpnia 2015 r. Dokumentów takich nie przedstawił również inwestor. Można natomiast zasadnie założyć, że gdyby prace takie wykonywano, ze względu na rozmiar, wagę i publiczny charakter inwestycji, musiałyby pozostawić swój ślad w ww. dokumentacji. Wskazana okoliczność stanowi negatywny dowód w tej sprawie który bezwzględnie wymagał uwzględnienia, a czego wojewoda nie uczynił. W zaistniałych realiach, pozbawionym dowodowego umocowania jest więc twierdzenie wojewody, że opisana przez inwestora rozbiórka części instalacji wewnętrznych spełniała definicję robót budowlanych - jako częściowa rozbiórka i przebudowa urządzeń integralnie związanych z istniejącym budynkiem oraz że zrealizowana został w czasie który przerwałby bieg terminu wygaśnięcia ww. decyzji o pozwoleniu na budowę. Tym bardziej niezrozumiałym jest pominięcie przez wojewodę w swych rozważaniach obiektywnego dowodu, którego wiarygodność nie jest kwestionowana, w postaci zapisów Dziennika Budowy Nr 175/2016 z którego wynika wprost, że dopiero w dniu 22 czerwca 2016 r. rozpoczęto pierwsze prace rozbiórkowe i wyburzeniowe w budynku istniejącym (zał. nr 4 i nr 7 – wniosku prokuratora)." Dowód ten, potwierdzony zeznaniami L. K. (pracownika Urzędu Miasta Krakowa) z dnia 16 sierpnia 2022 r. złożonymi do ww. sprawy o sygn. PO VI Ds.4.2021 z których jednoznacznie wynika, że prace budowlane realizowane przez firmę M. z K. rozpoczęto nie wcześniej niż we wrześniu 2015 r. oraz że na pewno były to prace przygotowawcze, wykonane przed rozpoczęciem inwestycji rozbudowy budynku szkoły i wybudowaniem hal magazynowych (Zał. Nr 4), w kontekście pozostałych dowodów zaoferowanych przez prokuratora we wniosku z dnia 16 września 2022 r. (tj. oględzin pozyskanych z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii w Warszawie zdjęć lotniczych dot. ww. obszaru, obejmujących okres od dnia 31 grudnia 2008 r. do dnia 1 marca 2018 r.; dokumentacji przekazanej do akt sprawy tut. wydziału o sygnaturze PO VI Ds.4.2021 przez Urząd Miasta Krakowa za pismem z dnia 14 czerwca 2022 r. o numerze ZIM.KI.42.14.2021 - Zał. Nr 2, w tym z przekazanego Zestawienia faktur wykonawców zatrudnionych przy realizacji ww. inwestycji za okres od 2007 – 2015 potwierdzona treścią faktur do zapłaty dołączonych do wspomnianego Zestawienia oraz umowy z dni 16 listopada 2011 r. i protokół z dnia 5 grudnia 2011 r. stwierdzający wykonanie prac - Zał. Nr 3) w sposób nie budzący żadnych wątpliwości wskazuje, że skarżący - w przeciwieństwie do inwestora – dysponuje obiektywnymi dowodami poświadczającymi jego twierdzenie, że ww. inwestycja nie została rozpoczęta i nie była kontynuowanie w okresie od 5 grudnia 2011 r. do 31 sierpnia 2015 r. Jedynymi wskazywanymi przez inwestora dowodami na poparcie jego twierdzeń są bowiem niczym nie poparte ww. oświadczenia kierownika budowy (który nie uczynił zadość ciążącego na nim obowiązkowi zabezpieczenia ww. Dziennika budowy nr 1412) i Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie, który z istoty rzeczy, sam zapewne nie uczestniczył w ww. demontażu lecz wiedzę o nim mógł co najwyżej pozyskać z innych źródeł, których jednak nie wskazał i nie potrafił wskazać. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. W odpowiedzi na skargę inwestor wniósł o jej oddalenie, podzielając stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 27, dalej jako: p.p.s.a.) sądy administracyjne powołane są do kontroli zgodności z prawem działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. W wyniku rozpoznania sprawy w tak zakreślonych ramach Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem niniejszego postępowania pozostaje weryfikacja prawidłowości decyzji o odmowie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na budowę. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z art. 37 ust. 1 Pb decyzja o pozwoleniu na budowę wygasa, jeżeli budowa nie została rozpoczęta przed upływem 3 lat od dnia, w którym decyzja ta stała się ostateczna lub budowa została przerwana na czas dłuższy niż 3 lata. Nadto przepis ten jest regulacją szczególną w stosunku do art. 162 § 1 kpa, zgodnie z którą organ I instancji, który decyzję wydał, stwierdza jej wygaśnięcie, w przypadku gdy decyzja stała się bezprzedmiotowa, a stwierdzenie wygaśnięcia decyzji nakazuje przepis prawa. Oznacza to, że instytucja stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę uregulowana w Pb jest instytucją wyjątkową. Sytuacje, w których pozwolenie na budowę jest usuwane z obrotu prawnego należą do wyjątków (w postępowaniu w sprawie stwierdzenia nieważności, w sprawie wznowienia postępowania, czy też w postępowaniu, gdy inwestor nieprawidłowo realizuje budowę, w razie odstępstwa od pozwolenia na budowę lub w sytuacji gdy zaistniała przerwa dająca podstawę do stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę). Instytucja określona w art. 37 ust. 1 Pb nie może być zatem nadużywana. Przesłanki do stwierdzenia wygaśnięcia pozwolenia na budowę muszą być traktowane ściśle. Okoliczności faktyczne prowadzące do stwierdzenia jego wygaśnięcia pozwolenia na budowę nie mogą być przedmiotem domniemania. Powinny być one w sposób bezsporny (oczywisty) wykazane przez organ, stosownie do wymogów kpa, w świetle zgromadzonych w aktach sprawy dokumentów. Termin na rozpoczęcie lub kontynuowanie po przerwie robót budowlanych, o którym mowa w art. 37 ust. 1 Pb jest terminem prawa materialnego, gdyż jest to termin realizacji prawa materialnego do zabudowy terenu w granicach określonych w pozwoleniu na budowę. Rozpoczyna on swój bieg od dnia, w którym decyzja o pozwoleniu na budowę stała się ostateczna lub budowa została przerwana. Ponadto istotne w kontrolowanej sprawie jest, iż w świetle art. 41 ust. 1 Pb rozpoczęcie budowy następuje z chwilą podjęcia prac przygotowawczych na terenie budowy, zaś w art. 41 ust. 2 wskazano, jakie czynności na budowie zalicza się do tych prac. Zatem podjęcie jednej z czynności określonej jako "praca przygotowawcza" oznacza rozpoczęcie budowy. Z powyższego wynika jednak, iż pojęcie "prac przygotowawczych", enumeratywnie wymienionych w ust. 2 przywołanego przepisu odnosi się wyłącznie do pojęcia budowy (pozwolenia na budowę, którego przedmiotem jest budowa, nie zaś inne roboty budowlane). Art. 41 ust. 1 i 2 Pb nie określa więc sposobu ustalenia chwili rozpoczęcia wszystkich robót budowlanych. Są roboty budowlane, na które jest wymagane pozwolenie na budowę i które nie wymagają podjęcia żadnych z prac przygotowawczych wymienionych w art. 41 ust. 2 (np. remont zabytku, przebudowa obiektu budowlanego). W takim przypadku należy posłużyć się potocznym znaczeniem pojęcia "rozpoczęcie robót budowlanych" (Prawo Budowlane. Komentarz pod red. A. Glinieckiego). Przepis ten nie będzie miał natomiast zastosowania, jeżeli roboty budowlane nie polegają na budowie. Wówczas ustalenie rozpoczęcia takich robót budowlanych będzie się musiało opierać na potocznym znaczeniu tego zwrotu, zależnym od tego, na czym te konkretne roboty budowlane polegają. Zatem robotami budowlanymi (i to nie tylko, co oczywiste, w kontekście rozpoczęcia robót budowalnych, ale również ich kontynuacji) będzie więc zarówno montaż - wymieniony wprost w art. 3 pkt 7 Pb, jak i demontaż, do którego odwołuje się art. 21a ust. 2 pkt. 10 Pb, przy czym chodzi w nim o demontaż "ciężkich elementów prefabrykowanych". Przepis ten odwołuje się jednakże do planu bezpieczeństwa i ochrony zdrowia oraz obowiązku uwzględnienia w nim specyfiki określonych robót budowlanych, co zdaje się nie wyłączać spod robót budowlanych polegających na demontażu również innych, nie tylko ciężkich elementów prefabrykowanych, ale np. będących budowlami, obiektów budowlanych wymienionych w art. 3 pkt 3 Pb, takich jak wolnostojących urządzeń technicznych, sieci uzbrojenia terenu, a także części budowlanych urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, morskich turbin wiatrowych i innych urządzeń) oraz fundamentów pod maszyny i urządzenia, jako odrębnych pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową (wzniesionych z użyciem wyrobów budowlanych - art. 3 pkt 1 Pb). Zarząd Inwestycji Miejskich przedłożył dokumenty wykazujące, iż roboty budowlane przy ww. inwestycji nie zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata. Mając na uwadze charakterystykę przedmiotowego zamierzenia budowlanego, obejmującego również częściową rozbiórkę i przebudowę istniejącego budynku, Inwestor podejmował działania w celu uzyskania wszelkich zgód, uzgodnień i odrębnych pozwoleń dla prowadzenia wewnętrznych robót budowlanych polegających na demontażu urządzeń, instalacji, osprzętu technicznego i przygotowaniu pomieszczeń do dalszych robót budowlanych. Zarząd Inwestycji Miejskich, w osobie Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie Ł. S. oświadczył w piśmie z 23 marca 2023 r., iż w okresie od 5 grudnia 2011 r. do 31 sierpnia 2015 r. podejmowano wiele działań zmierzających do uzyskania dalszych wymaganych przepisami dokumentów koniecznych do prowadzenia dalszych robót budowlanych. W wyniku tych czynności, Zarząd Inwestycji Miejskich w Krakowie otrzymał z Wydziału Obsługi Urzędu Miasta Krakowa kopie decyzji otrzymanych od Urzędu Dozoru Technicznego (UDT) nr 3504302 z 18 marca 2013 r. oraz 3504302 z 28 grudnia 2012 r., a także pisma, znak: 120C400-3504302- 11422/13410/12, z 29 grudnia 2012 r. oraz 120C4000-350402-2253/2721/13 z 18 marca 2013 r., informujące o wygaśnięciu decyzji zezwalających na eksploatację odpowiednio: stałego zbiornika ciśnieniowego o nr fabrycznym 3753 i nr ewidencyjnym N7312010810 i kotła cieczowego o nr fabrycznym F 99-663 i nr ewidencyjnym N7212001656 zlokalizowanych w budynku przy ul. [...] na działce nr [...] obr.[...] i skreśleniu ich z ewidencji. Zgodnie z informacją otrzymaną z ww. wydziału, powyższe było wynikiem prac realizowanych przez pracowników/konserwatorów Wydziału Obsługi Urzędu polegających na wyłączeniu kotła z eksploatacji, odcięciu i zaślepieniu instalacji gazowej i centralnego ogrzewania od instalacji w pozostałej części budynku. Wykonywano również demontaż wyposażenia znajdującego się w pomieszczeniach dawnych klas szkolnych, w tym także usunięcie i wywiezienie regałów wraz z przewożeniem dokumentacji do archiwum zlokalizowanego w budynku przy ul. [...]. Dokonano również rozbiórki zbędnych instalacji, następnie zdemontowano grzejniki centralnego ogrzewania, oprawy świetlne oraz nieczynną instalację elektryczną. Zdemontowane materiały były gromadzone w budynku, segregowane a następnie dostarczane do firm do utylizacji (w załączeniu przedłożono faktury, karta przekazania odpadów). Przedmiotowe prace w przeważającej części realizowane były w budynku oznaczonym w projekcie rozbiórki jako budynek "B-MA" (nieużytkowana część pełniąca w przeszłości funkcję mieszkalno-administracyjną) i przeznaczonym do wyburzenia. Zgodnie z opracowaniem nr KON- 121PW/08-W "Opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych", stanowiącym część zatwierdzonego projektu budowlanego, ww. prace należy traktować jako prace przygotowawcze budowlane wskazane w pkt. 9 ww. opracowania i bezpośrednio powiązane z rozbiórką części budynku objętą decyzją o pozwoleniu na budowę. Dowody te wskazują, że nie można stwierdzić, iż roboty budowlane zostały faktycznie przerwane na czas dłuższy niż 3 lata, a co za tym idzie zastosować wyjątkową instytucję wygaszenia pozwolenia na budowę, o której mowa w art. 37 ust. 1 Pb. Dowody przedstawione przez stronę skarżącą, w tym też fakt zaginięcia dziennika budowy prowadzonego dla przedmiotowej inwestycji, nie zakwestionowały w/w stwierdzonych przez organ okoliczności, że nie można stwierdzić, iż roboty budowlane zostały faktycznie przerwane na czas dłuższy niż 3 lata. W szczególności oświadczenie kierownika budowy – J. G., iż prace budowlane nie zostały przerwane na okres dłuższy niż 3 lata jest dowodem, który przesądza o braku możliwości orzeczenia o wygaszeniu decyzji z 12.12.2008 r. podobnie rzecz ma się z ze zdjęciami lotniczymi wskazanymi przez stronę skarżącą, dowodami w postaci faktur (z 05.12.2011 r. i z 27.10.2015 r.) oraz oświadczeniem z 16.08.2022 r. pracownika Urzędu Miasta Krakowa, że firma M. dopiero we wrześniu 2015 r. rozpoczęła roboty przygotowawcze na terenie budowy. Same wątpliwości Prokuratora dotyczące prowadzenia robót budowlanych w okresie pomiędzy 05.12.2011 r. a wrześniem 2015 r. – nie mogą skutecznie podważyć oświadczenia kierownika budowy, że w tym czasie prowadzone były roboty budowlane, bez przerwy dłuższej niż 3 lata. Jak wyżej wskazano istotne są dowody przedłożone przez inwestora, dotyczące spornego okresu pomiędzy 05.12.2011 r. a 31.08.2015 r., z których wynika, że w tym czasie wewnątrz budynku były prowadzone inne roboty budowlane w ramach przebudowy istniejącego budynku (zgodnie z udzielonym pozwoleniem na budowę). Brak wykonywania robót budowlanych przez tę konkretną firmę wykonawczą nie oznacza, że na terenie budowy nie były w ogóle prowadzone żadne inne roboty budowlane. Trudno uznać za prawdziwe wyłącznie oświadczenie z 16.08.2022 r., całkowicie odmawiając wiarygodności oświadczeniu Dyrektora Zarządu Inwestycji Miejskich w Krakowie (pismo z 23.03.2023 r.) w którym wymienione są szczegółowo rozbiórkowe roboty budowlane (w tym demontaż instalacji wewnętrznych), wykonywane w spornym okresie przez pracowników/konserwatorów Wydziału Obsługi Urzędu w świetle art. 3 pkt 7 Pb, definiującego roboty budowlane. O pisana przez inwestora rozbiórka części instalacji wewnętrznych spełnia ww. definicję robót budowlanych – jako częściowa rozbiórka i przebudowa urządzeń integralnie związanych z istniejącym budynkiem. Ponadto w świetle art. 81a § 1 k.p.a., niedające się usunąć wątpliwości co do stanu faktycznego, powinny być rozstrzygane na korzyść strony (por. wyroki NSA: z dnia 22 marca 2022 r., sygn. akt II OSK 2073/20 oraz z dnia 24 marca 2022 r., sygn. akt II OSK 806/19). Dowody przedstawione przez stronę skarżącą potwierdzają jedynie, że poza spornym okresem zewnętrzna firma wykonywała roboty budowlane – co absolutnie nie jest dowodem na to, że w tym czasie na terenie objętym pozwoleniem na budowę z 2008 r. nie były wykonywane żadne inne roboty budowlane. Podsumowując, Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie Wojewoda Małopolski prawidłowo przyjął, że nie ma podstaw do wygaszenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Nie stwierdzono również, by w tym postępowaniu dopuszczono się naruszeń przepisów procesowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Ponadto należy podkreślić, że przedmiotowy obiekt aktualnie posiada ostateczne pozwolenie na użytkowanie, co w świetle orzecznictwa administracyjnego, uniemożliwia stwierdzenie wygaśnięcia decyzji o pozwoleniu na jego budowę. Tym samym zarzuty skargi okazały się nieuzasadnione. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.