II SA/Kr 894/11
WyrokWSA w Krakowie2011-10-05
Skład orzekający: Ewa Rynczak, Mirosław Bator, Jacek Bursa
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Burmistrz Miasta i Gminy ma prawo z urzędu przedłużyć decyzję o obowiązku uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego, jeśli właściciel nieruchomości nie przedstawił umowy na świadczenie usług, mimo że nieruchomość została częściowo podłączona do kanalizacji sanitarnej?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że Burmistrz miał prawo z urzędu przedłużyć decyzję o obowiązku uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Podstawą prawną było art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, który pozwala na przedłużenie decyzji na kolejny rok, jeśli właściciel nieruchomości nie przedstawi stosownej umowy. Fakt częściowego podłączenia nieruchomości do kanalizacji sanitarnej nie ma znaczenia dla obowiązku ponoszenia opłat, jeśli nadal korzysta się ze zbiornika bezodpływowego i nie zawarto wymaganej umowy.Stan faktyczny
Burmistrz Miasta i Gminy N. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. przedłużył na okres od 9 stycznia 2011 r. do 8 stycznia 2012 r. decyzję z dnia [...] stycznia 2006 r. zobowiązującą M.B. do uiszczania opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego i transport nieczystości. M.B. odwołała się, twierdząc, że nieruchomość została podłączona do kanalizacji sanitarnej i zarzucając naruszenia proceduralne. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało decyzję w mocy. M.B. wniosła skargę do WSA w Krakowie, podnosząc podobne zarzuty oraz kwestionując stan faktyczny i sposób interpretacji przepisów przez organy.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rynczak Sędziowie WSA Mirosław Bator (spr) WSA Jacek Bursa Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2011 r. sprawy ze skargi M.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., 7 marca 2011r., nr [...] w przedmiocie przedłużenia decyzji skargę oddala .
Burmistrz Miasta i Gminy N. decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. działając z urzędu przedłużył na okres na okres od dnia 9 stycznia 2011 roku do dnia 8 stycznia 2012 roku decyzję Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 r. Jako podstawę rozstrzygnięcia wskazano art. 6 ust. 10 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jedn. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008) oraz art. 104 i 107 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.). W uzasadnieniu organ wskazał, że decyzją Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia 9 stycznia 2006 r. M.B., zobowiązana została do uiszczania w terminie do 28 dnia każdego następującego po sobie miesiąca opłat za opróżnianie zbiornika bezodpływowego usytuowanego na nieruchomości położonej w S. Nr [...] i transport nieczystości ciekłych do punktu zlewnego. Decyzją tą M.B. zobowiązana została także do udostępniania (w czwarty piątek każdego następującego po sobie miesiąca) zbiornika bezodpływowego przedsiębiorcy posiadającemu zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych działającemu pod firmą: Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania Spółka z o.o. w K. Decyzja z dnia [...] stycznia 2006 r. ulegała przedłużeniu kolejnymi decyzjami na kolejne okresy umowy, w tym (ostatnio) decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. Z uwagi na fakt, że M.B. nie przedstawiła, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji - orzeczono, jak w sentencji.
Odwołanie od tej decyzji złożyła M.B. podnosząc, że decyzja została wydana bezprawnie, gdyż nieruchomość, której jest współwłaścicielką została podłączona do kanalizacji sanitarnej. Ponadto, zdaniem odwołującej decyzja wydana została z naruszeniem art. 61 k.p.a., gdyż Burmistrz nie wszczął postępowania administracyjnego w tej sprawie, ani też nie powiadomił strony postępowania o możliwości zapoznania się z aktami sprawy. Odwołująca zarzuciła, że decyzja narusza także przepisy art. 107, 78, 80 oraz 81 k.p.a.
Decyzją z dnia [...] marca 2011 r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. działając na podstawie art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ wskazał, że M.B., jest współwłaścicielką w 1/2 nieruchomości położonej w S. i korzysta z lokalu mieszkalnego, który nie został podłączony do kanalizacji sanitarnej. Korzysta także nadal ze zbiornika bezodpływowego, przy czym nie zawarła stosownej umowy na jego opróżnianie z przedsiębiorcą posiadającym zezwolenie na tego rodzaju działalność. Do kanalizacji sanitarnej podłączony został wyłącznie lokal użytkowany przez T.S. . Ten stan faktyczny istniał zarówno w dacie wydania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 r. jak i w dacie orzekania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (wyrok z dnia 24 listopada 2008 r. sygn. II SA/Kr 683/08) oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie (wyrok z dnia 14 maja 2010 r. sygn. II OSK 748/09), co potwierdzają uzasadnienia przywołanych orzeczeń. Stan ten istnieje także w chwili obecnej, bowiem M.B. w żaden sposób nie wykazała, iż jej lokal mieszkalny został podłączony do kanalizacji sanitarnej ani też, że zawarła umowę o opróżnianie zbiornika bezodpływowego. Nadto zauważyć należy, iż fakt korzystania ze zbiornika bezodpływowego (szamba) przez M.B. w roku 2010 potwierdzają faktury wystawiane - w wyniku wykonania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] grudnia 2009 r. przedłużającej na okres od 9 stycznia 2010 r. do 8 stycznia 2011 r. obowiązywanie decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. przez Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania w K. za opróżnianie na zlecenie Gminy N. spornego zbiornika. W związku z powyższym organ stwierdził, że w sprawie zachodzą przesłanki o których mowa w art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości w gminach, do przedłużenia obowiązywania ostatecznej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 r. na kolejny rok tj. do dnia 8 stycznia 2012 r. A zatem z uwagi na to, że M.B., nie przedstawiła, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania ostatniej decyzji t.j. decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r. umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji, zasadnym było przedłużenie obowiązywania decyzji na kolejny rok tj. od 9 stycznia 2011 r. do 8 stycznia 2012 r. Organ zaznaczył ponadto, że zarzuty podniesione w odwołaniu są nieomal identyczne jak w poprzednio rozpoznawanych sprawach dotyczących przedłużania decyzji z dnia 9 stycznia 2006 r. na kolejne lata i wobec niezmienionego stanu faktycznego i prawnego nie mogą mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy. Jak bowiem wynika z uzasadnienia przywołanego powyżej wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie kontrolującego prawidłowość decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie przedłużenia obowiązywania decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 r. na okres od 9 stycznia 2008 r. do 8 stycznia 2009 r., korzystanie przez M.B. z bezodpływowego zbiornika na nieczystości ciekłe obliguje ją do zapewnienia prawidłowego usuwania tych nieczystości bez względu na okoliczności, z powodu których nadal z niego korzysta, w szczególności niezależnie od tego, czy nieruchomość jest podłączona do kanalizacji.
Skargę na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M.B. zarzucając naruszenie art. 61 k.p.a. poprzez nie wszczęcie postępowania, w którym wydana została zaskarżona decyzja, naruszenie art. 10 k.p.a. i art. 81 k.p.a. poprzez brak zawiadomienia o zakończeniu postępowania administracyjnego i możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, a także naruszenie art. 6 ust. 10 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach oraz wybiórcze stosowanie przepisów tej ustawy. Zdaniem skarżącej naruszone zostały ponadto art. 7 i 77 k.p.a. poprzez nie zebranie materiału dowodowego w sposób wyczerpujący oraz nie wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Skarżąca zarzuciła również pominięcie wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 września 2009r. sygn. akt II SA/Kr 971/09. Skarżąca podniosła, że nie istnieje dokument świadczący o tym, aby posesja nr [...] w S. została podzielona na lokale, tak jak twierdzi organ odwoławczy. Powyższe stanowi nadinterpretację organów, w celu ukrycia dokonanych nieprawidłowości przy budowie sieci kanalizacyjnej na działce skarżącej. Skarżąca podniosła też pominięcie przez organy pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru budowlanego w M. z dnia 8 grudnia 2010 r., w którym stwierdzono, iż wydane warunki techniczne dla posesji nr [...] na nazwisko wyłącznie jednego współwłaściciela tj. T.S. nie zostały spełnione. Skarżąca zarzuciła, że nie wyjaśniono w prowadzonym postępowaniu dlaczego dopuszczono się naruszenia prawa poprzez podłączenie tylko części posesji nr [...] do sieci kanalizacyjnej dla T.S. , niezgodnie z wydaną dokumentacją techniczną. Podniosła, że obowiązki wymienione w art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach zostały przez nią wykonane, o czym świadczy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie sygn. akt II SA/kr 971/09. Mając na uwadze powyższe skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji jaki poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych – o ile ich naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj. treść wydanej decyzji lub postanowienia. Przepis art. 134 § 1 p.p.s.a. stanowi, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tak więc sąd administracyjny, nie będąc związany granicami skargi, ocenia legalność decyzji administracyjnej w szerokim zakresie niezależnie od trafności zarzutów sformułowanych w skardze jak i ponad te zarzuty – w razie stwierdzenia naruszenia przepisów prawa materialnego bądź postępowania mającego wpływ na wynik postępowania. Przepis art. 151 p.p.s.a. mówi z kolei, iż w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Podobnie jak w innych sprawach dotyczących przedłużenia na kolejne decyzji Burmistrza Miasta i Gminy N. z dnia [...] stycznia 2006 r. wskazać należy, iż zgodnie z art. 6 ust. 6, 7, 9 i 10 ustawy z dnia z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach gmina jest obowiązana zorganizować odbieranie odpadów komunalnych oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych w przypadku właścicieli nieruchomości, którzy nie zawarli stosownych w tym przedmiocie umów. Wójt (burmistrz, prezydent miasta) wydaje z urzędu decyzję, w której ustala:
1) obowiązek uiszczania opłat za odbieranie odpadów komunalnych lub opróżnianie
zbiorników bezodpływowych;
2) wysokość opłat wyliczonych z zastosowaniem stawek, o których mowa w ust. 2;
3) terminy uiszczania opłat, o których mowa w pkt 1;
4) sposób i terminy udostępniania urządzeń lub zbiorników w celu ich opróżnienia.
Decyzja taka wydawana jest na okres 1 roku i ulega przedłużeniu w drodze
decyzji wydawanej z urzędu, na kolejny okres, jeżeli właściciel nieruchomości nie przedstawi, na co najmniej 3 miesiące przed upływem daty obowiązywania decyzji, umowy, w której termin rozpoczęcia wykonywania usługi nie jest późniejszy niż data utraty mocy obowiązującej decyzji.
Pierwsza decyzja, którą ustalono obowiązek ponoszenia przez M.B. opłat wydana została jeszcze w styczniu 2006 r., jest ostateczna i dotąd nie została uchylona. Nadal zatem stanowi ona źródło obowiązku i kształtuje stan prawny. Tym stanem organy pozostają związane i z tego powodu w postępowaniu o przedłużenie decyzji "podstawowej" nie mogą ponownie badać przesłanek, dla których została ona wydana. Postępowanie o przedłużenie decyzji nie toczy się w granicach sprawy o nałożenie obowiązku, lecz w granicach sprawy nowej, statuowanej przepisem art. 6 ust. 10 ustawy. Przepis ten formułuje zaś tylko jedną negatywną przesłankę, powodującą odstąpienie od "przedłużenia decyzji na następny okres". Ta przesłanka została przez organy zbadana, a co więcej nie jest między stronami sporna: skarżąca nie zwarła umowy o jakiej mowa w art. 6 ust 10 ustawy. Nie jest także sporne i to, że lokal skarżącej nie został podłączony do kanalizacji po dacie ustalenia obowiązku ponoszenia opłat. O tym zaś, że z faktem zajmowania tego lokalu (niepodłączonego na dzień 6 stycznia 2006 r. odrębnie do sieci kanalizacyjnej) wiąże się obowiązek ponoszenia opłat, przesądza decyzja z tej daty pochodząca.
Bez znaczenia dla rozstrzygnięcia w rozpatrywanej sprawie pozostawały przywoływane przez skarżącą orzeczenia. Sprawa o sygnaturze II SA/Kr 971/09 dotyczyła decyzji wójta o nałożeniu obowiązku podłączenia lokalu skarżącej do sieci kanalizacyjnej, a nie obowiązku ponoszenia opłat. Sprawa ta nie pozostaje w prawnym związku ze sprawą aktualnie rozpatrywaną, a jej wynik nie mógł mieć wpływu na zaskarżone rozstrzygnięcie.
W przedstawionych aktach administracyjnych rzeczywiście brak jest zawiadomienia o wszczęciu postępowania o przedłużeniu decyzji z dnia [...] stycznia 2006 r. oraz o możliwości zapoznania się przez skarżącą z aktami sprawy przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Uchybienia te jednak nie mają w sprawie istotnego znaczenia (są bez wpływu na wynik sprawy). M.B. znała przedmiot tej sprawy i w toku długotrwałego postępowania wielokrotnie swe stanowisko, łącznie z wnioskami dowodowymi, przedstawiała. Ani w skardze, ani we wcześniejszych odwołaniach M.B. nie wskazała nawet, czy i jaki wpływ na wynik sprawy mogło mieć wytykane uchybienie. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy także i Sąd możliwości takiego związku nie dostrzega.
Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 16.07.2026. · Źródło