II SA/Kr 905/12

sygn. akt II SA/Kr 905/12 Kraków, dnia 26 października 2012r. POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka- Duda po rozpoznaniu w dniu 26 października 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. i A. M. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w przedmiocie postępowania egzekucyjnego postanawia: skargę odrzucić. sygn. akt II SA/Kr 905/12 Kraków, dnia 26 października 2012r. UZASADNIENIE Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi M. M., A. M. oraz M. B.. W wykonaniu zarządzenia z dnia 25 czerwca 2012r. skarżące zostały wezwane o usunięcie braków formalnych skargi przez wskazanie, czy przedmiotem zaskarżenia jest akt administracyjny czy też bezczynność organu administracji publicznej; jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest akt administracyjny (decyzja, postanowienie) - należy wskazać jego datę i znak sprawy; jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność - należy wskazać, czy przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z., [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., czy też obu tych organów - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. M. B. nie odniosła się do wezwania o usunięcie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, wobec czego jej skarga została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 905/12 z dnia 6 sierpnia 2012r. M. M., A. M. w odpowiedzi na wezwanie złożyły w wyznaczonym terminie pismo, precyzujące wniesioną skargę. W piśmie procesowym z dnia 9 lipca 2012r. wyraźnie wskazały, że ich skarga dotyczy zaniechania pełnej egzekucji prawa przez organy nadzoru budowlanego. Wobec powyższego, w wykonaniu zarządzenia z dnia 6 sierpnia 2012r, M. M. i A. M. zostały wezwane do wskazania, czy składały środki zaskarżenia zgodnie z art. 6 § 1a ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.) zgodnie z którym na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku; postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia, a na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie oraz do wykazania okoliczności złożenia ww. środków za pomocą stosownych dokumentów-w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone M. M. i A. M. w dniu 17 sierpnia 2012r. W wyznaczonym terminie skarżące nie wskazały, czy składały środki zaskarżenia stosownie do art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nie przedłożyły też żadnych dokumentów, mogących potwierdzać złożenie takich środków zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 ustawy 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie środków zaskarżenia sprawia, że wniesienie skargi nie jest dopuszczalne i obliguje sąd administracyjny do jej odrzucenia, co wynika z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Na wstępie rozważań należy zauważyć, że skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu administracji publicznej w zakresie postępowania egzekucyjnego. Stronami postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w oparciu o przepisy ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji są zobowiązani i wierzyciel oraz inne podmioty, o ile wynika to wyraźnie z przepisów ustawy, to jest ten, kto nie będąc zobowiązanym rości sobie prawo do rzeczy lub prawa majątkowego, z którego prowadzi się egzekucję administracyjną (art. 38 i następne ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji). Oznacza to, że w postępowaniu egzekucyjnym, przy ustalaniu kręgu stron, nie znajduje zastosowania przepis art. 28 k.p.a. Na tle regulacji art. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji wskazuje się, że wierzycielem może być jedynie podmiot administracji publicznej lub organ (instytucja) wykazujący funkcje władcze. Nie może zaś być nim ani osoba fizyczna, ani inny podmiot prawa prywatnego. Podmioty prywatne w administracyjnym postępowaniu egzekucyjnym mogą tylko za pośrednictwem wierzyciela wnosić o wszczęcie egzekucji, czy określone jej prowadzenie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r., sygn. akt II OSK 1149/10, Lex Omega 1083549). Z powyższego wynika, że podmioty, które były stronami postępowania orzekającego (jurysdykcyjnego), a nie są zobowiązane na mocy aktu administracyjnego, nie są stronami postępowania egzekucyjnego. Wskutek tego nie służy im również skarga na bezczynność organu egzekucyjnego na zasadach ogólnych (art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.). Mogą natomiast skorzystać ze szczególnego uprawnienia, przewidzianego w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgodnie z art. 6 § 1 tej ustawy, w razie uchylania się zobowiązanego od wykonania obowiązku wierzyciel powinien podjąć czynności zmierzające do zastosowania środków egzekucyjnych. W myśl art. 6 § 1a ustawy, na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności, o których mowa w § 1, służy skarga podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku oraz organowi zainteresowanemu wykonaniem obowiązku. Postanowienie w sprawie skargi wydaje organ wyższego stopnia. Na postanowienie oddalające skargę przysługuje zażalenie. Rozstrzygnięcie, wydane po rozpatrzeniu takiego zażalenia, będzie podlegało zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W orzecznictwie wskazuje się, że skarga na bezczynność wierzyciela w podejmowaniu czynności zmierzających do wykonania tytułu egzekucyjnego jest jedynym środkiem prawnym, który może być wykorzystany przez osobę trzecią (por. powołany wyżej wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 czerwca 2011 r.). W niniejszej sprawie skarżące nie wykazały, aby został wyczerpany tryb zaskarżenia 52 § 2 p.p.s.a. Nie wskazały, że składały skargę na podstawie art. 6 § 1a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie przedłożyły też żadnych dokumentów, mogących wskazywać na złożenie przez nie takiej skargi. Również akta administracyjne nie zawierają dowodu, aby została złożona skarga w tym trybie. Mając na uwadze powyższe należało orzec jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.