II SA/Kr 919/13

Kraków, dnia 9 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. C., K. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. I. i K. C. reprezentowani przez radcę prawnego wraz ze skargą na decyzję Wojewody z dnia 25 kwietnia 2013 r. nr [...], którą to utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia 3 listopada 2011 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dla inwestycji rozbudowy, nadbudowy i przebudowy istniejącego budynku biurowego z przeznaczeniem na przychodnię lekarską – NZOZ na działce nr [...] położonej w O. przy ul. [...] wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazano, że inwestycja może spowodować realne niebezpieczeństwo i wyrządzić znaczną szkodę. Szkoda ta wyraża się w możliwości niezwłocznego przystąpienia przez inwestora do realizacji zamierzonej inwestycji. Sytuacja taka może doprowadzić do stanu, w którym dojdzie do znacznego zacienienia pomieszczeń, których okna znajdują się w ścianie zachodniej budynku skarżących. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że do skarżącego należy wskazanie w uzasadnieniu wniosku okoliczności przemawiających za tym, że wykonanie zaskarżonego aktu grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub wywoła skutki trudne do odwrócenia. Strona powinna zatem we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia powołać takie okoliczności, które wskazywałyby, iż przesłanki o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. faktycznie zaistnieją oraz wskazać na konkretne przyczyny uzasadniające możliwość nastąpienia sytuacji, która spowoduje zajście choćby jednej z przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 P.p.s.a. Na aprobatę zasługuje także teza sformułowana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w postanowieniu z 5 września 2008 r. sygn. akt II SA/Gd 652/08 (Lex Omega nr 477258), iż nie spełnia funkcji uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego powołanie się na przesłankę ustawową niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona powinna wskazać we wniosku konkretny stan faktyczny oraz materiał dowodowy na jego poparcie. Budowa obiektu prowadzi do powstania zmian w rzeczywistości, nie jest jednak procesem nieodwracalnym. Wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającej projekt budowlany nie jest instytucją służącą do powstrzymania procesu inwestycyjnego w ogóle, lecz tylko ze względu na negatywne, a nieakceptowane prawem i mogące realnie powstać, skutki o jakich mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a.. Normalne następstwa procesu inwestycyjnego, chociaż przez osoby zainteresowane mogą być postrzegane jako negatywne czy uciążliwe, nie są objęte dyspozycją omawianego przepisu. Dlatego twierdzenie skarżących zmierzające do ostatecznego wniosku, że w wyniku wykonania decyzji (realizacji budowy) dojdzie do zagrożenia ich bezpieczeństwa jak również do zaciemnienia pomieszczeń w ich budynku, nie może uzasadniać wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ta wszak ma zatwierdzać projekt budowlany sporządzony przez osoby do tego przygotowane i za projekt odpowiedzialne. Podniesione przez skarżących obawy mają charakter hipotetyczny i nie uzasadniają zaistnienia po stronie skarżących wystąpienia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Nadto w orzecznictwie sądowym przejmuje się, że wykonanie obiektu budowlanego jest zdarzeniem faktycznym, który można odwrócić, bo jego odwrócenie zależy tylko od możliwości technicznych inwestora. Zatem to inwestor zobowiązany będzie do przywrócenia stanu poprzedniego na własny koszt, a więc jakakolwiek szkoda finansowa powstanie po stronie inwestora, a nie skarżących (por. postanowienie NSA z dnia 7 lutego 2012 r., sygn. akt II OZ 54/12). Podkreślenia także wymaga, że to od woli inwestora zależy, czy przed dokonaniem sądowej kontroli decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę rozpocznie prace związane z realizacją inwestycji, czy też wstrzyma się z takimi pracami do czasu prawomocnego zakończenia niniejszego postępowania. W wypadku wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego straty wynikające z rozpoczęcia prac budowlanych poniesienie właśnie inwestor i to on przede wszystkim podejmuje ryzyko gospodarcze niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia sądu administracyjnego. Biorąc powyższe pod uwagę należało odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wobec braku wykazania przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.