II SA/Kr 923/08
WyrokWSA w Krakowie2008-11-19
Skład orzekający: Andrzej Niecikowski, Krystyna Daniel, Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy pozwolenie wodnoprawne na wprowadzanie ścieków opadowych do rzeki poprzez istniejący przepust drogowy, mimo istnienia rowu przydrożnego, narusza bezwzględny zakaz wynikający z art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy o drogach publicznych?Ratio decidendi
Sąd uznał, że organy administracji nie naruszyły prawa, oddalając skargę. Pozwolenie wodnoprawne zostało udzielone na wprowadzanie wód opadowych do rzeki K. poprzez istniejący przepust drogowy, a nie bezpośrednio do rowu przydrożnego. Wody te nie pozostają w rowie przydrożnym, lecz są dalej odprowadzane do rzeki. W związku z tym, zarzut naruszenia art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy o drogach publicznych uznano za nieuzasadniony, ponieważ przepis ten dotyczy odprowadzania ścieków do rowów przydrożnych, a nie przez nie do odbiornika.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków opadowych z terenu hali produkcyjnej do rzeki K. poprzez istniejący przepust drogowy. Starosta wydał pozwolenie, które zostało utrzymane w mocy przez Wojewodę po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad (GDDKiA). GDDKiA zarzuciła naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy o drogach publicznych, twierdząc, że odprowadzanie wód do rowu przydrożnego jest zabronione. GDDKiA wniosła skargę do WSA w Krakowie, domagając się uchylenia decyzji obu instancji.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak (spr.) Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad – Oddział w K. na decyzję Wojewody z dnia [....] w przedmiocie pozwolenia wodnoprawnego skargę oddala.
Decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r., znak: [...] na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14c, art. 37 pkt 2, art. 122 ust. 1 pkt 1, art. 123 ust. 2, art. 127 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 128 ust. 1, art. 131, art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001r. "Prawo wodne" (t.j.: Dz. U z 2005r, Nr 239, poz. 2019 z późn. zm)., § 19 ust. 1 pkt 1, § 21 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 137, poz. 984), art. 181 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo Ochrony Środowiska (t.j: Dz. U z 2006r. Nr 129, poz. 902, z późn. zm.), art. 104 k.p.a. po rozpatrzeniu wniosku K.W. , Starosta N. udzielił wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie ścieków opadowych z terenu przyległego do hali produkcyjnej na działce nr ewid. [...] Ł. , z powierzchni dachu i z powierzchni zielonej do rzeki K. w km 20 550 istniejącym przepustem drogowym pod drogą krajową oraz na wykonanie trzech wylotów do rowu położonego na działce Inwestora.
W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że ponownie rozpoznając sprawę (poprzednia decyzja wydana w sprawie została uchylona przez organ odwoławczy) wezwał wnioskodawcę do uzupełniania braków wniosku jakie zostały wytknięte przez organ odwoławczy. W dniu[...].04.2008r wpłynął poprawiony operat wodnoprawny, w którym uzupełniono brakujące dane. Stwierdzono między innymi, że istniejący przepust drogowy połową przekroju przeprowadzi z kilkakrotnym nadmiarem w sposób bezpieczny całość wód opadowych. Z przedłożonego uzupełnienia wynika, że rów odwadniający jest rowem istniejącym. Z przedłożonego operatu wynika, że wody opadowe czyste z terenu objętego opracowaniem zostaną odprowadzone do rowu ubezpieczonego elementami betonowymi Do rowu tego odprowadzane są również ścieki opadowe z terenu zanieczyszczonego oczyszczane na separatorze koalescencyjnym . Zarówno wody opadowe czyste jak również wody opadowe oczyszczone odprowadzane są poprzez istniejący przepust drogowy do wód powierzchniowych. Rozwiązania w zakresie odprowadzania ścieków odpowiadają wymogom wynikającym z w/w rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006r.
Nadto organ wskazał, że wnioskodawcom, którzy nie uzyskali praw do nieruchomości lub urządzeń koniecznych do realizacji pozwolenia wodnoprawnego, nie przysługuje roszczenie o zwrot nakładów poniesionych w związku z otrzymaniem pozwolenia.
W świetle tego przepisu organ wydający pozwolenie wodnoprawne nie ma podstaw do żądania od wnioskodawcy dokumentów świadczących o wyrażeniu przez właściciela przyszłemu posiadaczowi pozwolenia zgody na korzystanie z urządzenia wodnego lub gruntu niezbędnego do realizacji uprawnień, jakie zostaną zawarte w pozwoleniu. Pozwolenie wodnoprawne potwierdza jedynie, że z punktu widzenia ochrony środowiska udzielenie takiego pozwolenia jest możliwe.
Odwołanie od tej decyzji złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. , zarzucając naruszenie art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych i wnosząc o uchylenie decyzji. W uzasadnieniu odwołania stwierdzono, że odprowadzanie wód opadowych z przedmiotowego terenu do rowu na działce inwestora, a następnie do rowu drogowego i przepustu drogowego jest sprzeczne z przywołanym przepisem, który stanowi: "Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych do rowów przydrożnych lub na jezdni drogi". Jest to zakaz bezwzględny, ustawa nie przewiduje możliwości odstępstw, a rowy przydrożne wraz z przepustami są przeznaczone wyłącznie dla odwodnienia drogi. Jako zarzut podniesiono też możliwość rozmycia istniejącego rowu drogowego przez spływające wody, a także nie nałożenie przedmiotową decyzją żadnych obowiązków związanych z partycypacją w kosztach utrzymania przepustu.
Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 131 ust. 1, 132 ust. 2 pkt 2d, ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (t.j.: Dz. U. 2005 r. Nr 239 póz. 2019 z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K. od decyzji Starosty N. z dnia [...].04.2008 r., znak: [...], Wojewoda M. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przeprowadził z urzędu dodatkowe postępowanie wyjaśniające w oparciu o art. 136 k.p.a. i w tym celu odbyła się w dniu [...].07.2008 r. wizja w terenie z udziałem stron. Podczas wizji ustalono jednoznacznie, że woda opadowa z działki o nr ewid. [...] obręb Ł. , będącej własnością K.W. , spływa istniejącym rowem odwadniającym usytuowanym na tej działce, do naturalnego niewielkiego cieku, który płynie w zagłębieniu terenu prostopadle do drogi i poprzez istniejący przepust drogowy pod drogą krajową nr [...] wprowadza wody do rzeki K. w km 20+550.
Rów odwadniający nie jest rowem drogowym, gdyż usytuowany powyżej skarpy terenu sąsiadującego z nasypem drogowym, spełnia rolę rowu stokowego, do którego spływają wody deszczowe z terenów zielonych położonych powyżej, z drogi gminnej ziemnej (działka nr [...]) i z przedmiotowej działki nr [...]. Według danych zawartych w uzupełnieniu operatu wodnoprawnego, zlewnia ciążąca do rowu ma powierzchnię ok. 27 ha; planowana do zabudowy powierzchnia (dach hali produkcyjnej, place i parkingi) wynosi 2,05 ha; wyliczona ilość spływających wód opadowych z całej zlewni po realizacji inwestycji, dla deszczu miarodajnego (o natężeniu 130 l/s ha i prawdopodobieństwie wystąpienia 50%) wyniesie 0,57 m3/s, a istniejący przepust drogowy O 90 cm, przy napełnieniu do połowy (45 cm), przeprowadzi wody w ilości ok. 1,95 m3/s, co zapewnia bezpieczne odprowadzenie wód burzowych. Wizja w terenie, przeprowadzona bezpośrednio po nawalnych deszczach jakie miały miejsce poprzedniego dnia i nocą, potwierdziła informacje zawarte w dokumentacji projektowej - wody deszczowe z omawianego terenu zostały odprowadzone bez przeszkód do istniejącego cieku i poprzez przepust drogowy do rzeki K.
W związku z tym organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji z dnia [...].03.2008 r. i stwierdził, że zarzuty odwołania nie są uzasadnione. Wody opadowe z przedmiotowej działki nie są odprowadzane do rowu drogowego, lecz poprzez rów odwadniający wprowadzane są do naturalnego cieku, który przeprowadzony jest przez korpus drogowy przepustem pod drogą krajową nr [...] i uchodzi do rzeki K. w km 20+550, zatem zarzut naruszenia przepisu art. 39 ust. 1 pkt 9 ustawy o drogach publicznych jak i zarzut o możliwości rozmycia istniejącego rowu drogowego przez spływające wody opadowe nie zasługują na uwzględnienie. Organ II instancji nie zgodził się też ze stwierdzeniem, że "rowy przydrożne wraz z przepustami są przeznaczone wyłącznie dla odwodnienia drogi". Zgodnie bowiem z art. 4 pkt 15 ustawy o drogach publicznych przepust jest zdefiniowany jako budowla o przekroju poprzecznym zamkniętym, przeznaczona do przeprowadzenia cieków, szlaków wędrówek zwierząt dziko żyjących lub urządzeń technicznych przez nasyp drogi. W omawianym przypadku przepust drogowy służy do przeprowadzania przez nasyp drogowy cieku, który jest odbiornikiem wód opadowych z terenu należącego do zlewni tego cieku, w tym również z odwodnienia nawierzchni drogowej. Nieuzasadniony jest też zarzut nie nałożenia przedmiotową decyzją żadnych obowiązków związanych z partycypacją w kosztach utrzymania przepustu. W punkcie 11.2. skarżonej decyzji starosty, Inwestor został zobowiązany do sprawdzania stanu przepustu po każdorazowym przejściu przepływu podwyższonego i jego oczyszczania, a punkt M.5. nakłada na Inwestora obowiązek pokrywania wszelkich szkód wynikłych z tytułu odprowadzania ścieków opadowych.
Skargę od powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyła Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad Oddział w K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji jak też decyzji organu l instancji, zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego poprzez udzielenie pozwolenia wodnoprawnego wbrew bezwzględnemu zakazowi wynikającemu z art. 39 pkt 9 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych.
Uzasadniając powyższe wskazano, że organ pominął, że w/w zakaz odprowadzania ujętych wód opadowych i ścieków do rowów przydrożnych i innych urządzeń odprowadzających wodę z drogi ma na celu ochronę drogi. Odprowadzanie wody do rowu przydrożnego może spowodować oberwanie się skarpy drogowej zwłaszcza w przypadku ulewy, co grozi podmyciem drogi i jej uszkodzeniem. Rowy przydrożne służą odprowadzaniu wody z drogi i z terenów wokół drogi, a nie do odprowadzania ścieków.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji
Wojewódzki Sad Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ustawą o p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy o p.p.s.a.). Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje tylko w przypadku: uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a.), w przypadku rozstrzygnięcia dotkniętego wadą uzasadniającą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), jak również w przypadku wad postępowania, jeżeli mogły one mieć istotny wpływ na wynik sprawy lit. "c").
Skarga jest nieuzasadniona.
Przeprowadzona przez Sąd ocena legalności zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu l instancji w oparciu o wyżej wymienione zasady wskazuje, że organy obu instancji nie naruszyły prawa. Organy obu instancji w sposób prawidłowy przeprowadziły postępowanie administracyjne, zgodnie z zasadami określonymi w przepisach art. 7 k.p.a. i art.77 k.p.a. Uzasadnienie decyzji wskazuje fakty na których oparł się organ wydając swoją decyzję, z wyjaśnieniem podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia, wyczerpując tym samym przesłanki prawidłowo sporządzonego uzasadnienia określone w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.
Wnioskodawca K.W. w dniu [...]12.2007r. złożył wniosek o wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Organ administracji w piśmie z dnia [...].03.2008r. [...] wezwał go do uzupełnienia wniosku o informacje dot. operatu wodnoprawnego. Skarżący uzupełnił te braki w zakreślonym terminie . Wnioskodawca, zgodnie z art. 131 ustawy z dnia 18.07.2001r.ustawy Prawo wodne, do wniosku przedłożył dokumenty takie jak: operat wodnoprawny zwany dalej "operatem", wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gm. Ł. dla dz. nr [...] położonej we wsi Ł. oraz opis prowadzenia zamierzonej działalności sporządzony w języku nietechnicznym. Operat został sporządzony w listopadzie 2007r. przez S.S. upr. W zakresie budowli melioracyjnych, ujęć wód i wytwarzania elementów budowlanych ( upr. Nr [...] i zawiera część opisową i graficzną stosownie do przepisu art. 132 cyt. ustawy Prawo wodne . Organy wydając przedmiotową decyzję zgodnie z art. 128 ust.1 1 Prawa wodnego określiły co powinna zawierać decyzja o pozwoleniu wodnoprawnym. W myśl tego przepisu w pozwoleniu wodnoprawnym ustala się cel i zakres korzystania z wód, warunki wykonywania uprawnienia oraz obowiązki niezbędne ze względu na ochronę zasobów środowiska , interesów ludności i gospodarki.
Organ administracji dokładnie określił cel pozwolenia wodnoprawnego jak w pkt.l decyzji z dnia [...] 04.2008r., a w pkt. II nałożył na inwestora liczne obowiązki zmierzające do prawidłowego korzystania z tego pozwolenia wodnoprawnego. W decyzji tej Starosta Powiatowy w N. poinformował też skarżącego, że niespełnienie któregokolwiek z wyżej wymienionych warunków spowodować może cofnięcie lub ograniczenie pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania. Decyzja ta została wydana na 10 lat, organ w pkt.V decyzji zastrzegł sobie też prawo nałożenia dodatkowych warunków i obowiązków w terminie późniejszym, jeżeli wymagać tego będzie interes publiczny lub gospodarki wodnej.
Odnosząc się do jedynego zarzutu podniesionego przez stronę skarżącą dotyczącego rażącego naruszenia prawa materialnego poprzez udzielenie pozwolenia wodnoprawnego wbrew bezwzględnemu zakazowi wynikającemu z art. 39 pkt 9 ustawy z dnia 21. 03.1985r. o drogach publicznych , to należy ten zarzut uznać za nieuzasadniony. Przepis art. 39 ust. 1 pkt. 9, ( a nie art. 39 pkt 9 jak podała strona skarżąca ), stanowi, że cytuję : " Zabrania się dokonywania w pasie drogowym czynności, które mogłyby powodować niszczenie lub uszkodzenie drogi i jej urządzeń albo zmniejszenie jej trwałości oraz zagrażać bezpieczeństwu ruchu drogowego. W szczególności zabrania się odprowadzania wody i ścieków z urządzeń melioracyjnych, gospodarskich lub zakładowych do rowów przydrożnych lub na jezdnię drogi".
Jak wynika z treści wyrzeczenia w decyzji organu l instancji z dnia [...] 04.2008r. Starosta N. nie udzielił wnioskodawcy pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie ścieków opadowych do "rowu przydrożnego" tylko cytuję: "do rzeki K. przepustem drogowym pod drogą krajową". Zatem spływające wody opadowe nie będą się zatrzymywać bezpośrednio w rowie przydrożnym i tam pozostawać, tylko istniejącym już przepustem drogowym pod drogą krajową będą płynąć dalej do rzeki. Należy też podkreślić, że Starosta N. w swojej decyzji w pkt. 11 6) zastrzegł sobie prawo cofnięcia lub ograniczenia pozwolenia wodnoprawnego bez odszkodowania, udzielonego wnioskodawcy, w razie nie spełnienia któregokolwiek z warunków określonych w decyzji organu l instancji.
W związku z powyższym, organy administracji nie naruszyły przepisu prawa materialnego, ani też przepisów postępowania i dlatego skargę, jako nieuzasadnioną, należało oddalić.
Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), w myśl którego w razie nieuwzględnienia skargi, sąd skargę oddala.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło