II SA/Kr 931/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : WSA Paweł Darmoń WSA Magda Froncisz Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2017 r. sprawy ze skarg E. S., Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]" w K., M. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia 19 maja 2017 r. znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargi oddala Sygn. akt II SA/Kr [...] U Z A S A D N I E N I E Prezydent Miasta K. decyzją z 14.11.2016 r., na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z 7.07.1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 290) zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na zamierzenie budowlane pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i ciągami pieszo - jezdnymi oraz instalacjami wewnętrznymi energii elektrycznej, wod-kan., c.o., wentylacji i zewnętrznym odcinkiem instalacji odprowadzenia wód opadowych wraz ze zbiornikiem retencyjnym, oświetleniem zewnętrznym na ścianach budynku, zewnętrznym odcinkiem instalacji kanalizacyjnej na działce nr [...] obr. [...] j. ewid. [...] wraz z budową zjazdu na działce [...] obr. jw. i zatoki postojowej na części działek nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.". W uzasadnieniu organ podał, że inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę dla przedmiotowej inwestycji w dniu 30.12.2014 r. Organ wyjaśnił dlaczego nie uznał za stronę wszystkich mieszkańców i właścicieli lokali przy ul. [...]. Wskazał zatem, że nowopowstały budynek wprowadza ograniczenia w nasłonecznieniu w niektórych lokalach w budynku przy ul. [...], w badanych godzinach tj. 7°° - 17°° w dniach 21.03. i 21.09. Ograniczenia te nie wprowadzają niedopuszczalnych ograniczeń, ale właściciele tych lokali winni uczestniczyć w postępowaniu administracyjnym jako strony. W odniesieniu do innych współwłaścicieli, zgodnie z art. 48 § 1 ww. ustawy wystarczająca jest ich reprezentacja przez spółdzielnię mieszkaniową. Uzasadniając swoje stanowisko organ odwołał się do obszernych wyjaśnień złożonych przez projektanta. Organ ustalił, że na terenie objętym wnioskiem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru: "[...]", uchwalony przez Radę Miasta K. Uchwałą Nr [...] z 9.01.2013 r. Inwestycja zlokalizowana jest w obszarze oznaczonym zgodnie z ww. planem: 7MW o podstawowym przeznaczeniu tych terenów pod zabudowę mieszkaniową realizowaną w zabudowie wielorodzinnej oraz częściowo na terenie o przeznaczeniu 1KDL - tereny dróg publicznych - drogi lokalne. Zaprojektowano 20 mieszkań, dla których przewidziano 24 miejsca postojowe (z czego 23 w garażu podziemnym, a jedno na terenie). Wobec ograniczenia ilości mieszkań do 20, przy wskaźniku 1,2 miejsca na mieszkanie organ uznał, że wystarczające są 24 miejsca postojowe, i powyższy wskaźnik jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ww. plan ustalił powierzchnię biologicznie czynną na min. 45%. W projekcie budowlanym powierzchnia biologicznie czynna wynosi 432.18m2, co daje wskaźnik powierzchni biologicznie czynnej na poziomie 46.10%, czyli warunek ww. planu został spełniony. Powierzchnia zabudowy została policzona zgodnie z zapisami obowiązującego ww. planu obszaru [...]. Powierzchnia zabudowy wynosi 327.93m2, co daje wskaźnik powierzchni zabudowy na poziomie 34.98% - mniej niż maksymalne 35% zgodne z MPZP. Projekt budowlany jest więc zgodny z ustaleniami ww. planu, a także wymaganiami ochrony środowiska. Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant i sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został sporządzony przez projektanta posiadającego stosowne uprawnienia, który złożył w myśl art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został zaprojektowany z zachowaniem wymogów warunkujących usytuowanie budynków oraz urządzeń budowlanych wynikające z § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12.04.2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tj. Dz. U. z 2002 r., Nr 75, poz. 690 ze zm.). Do projektu budowlanego została przedłożona analiza przesłaniania spełniająca wymogi z § 13 ww. rozporządzenia. Dla wykazania zgodności z § 57 i § 60 obowiązujących warunków technicznych projektant przedłożył analizę nasłonecznienia. Przedstawiona analiza graficzna (wykreślony zakres wymaganego czasu nasłonecznienia i wędrówka cienia) dowodzi, że mieszkania usytuowane po południowej stronie w myśl przepisów § 60, mają spełniony wymagany czas nasłonecznienia, czyli 3 godziny, co zostało wykazane na przedłożonych rysunkach. Usytuowanie budynków z uwagi na bezpieczeństwo pożarowe jest zgodne z § 271, 273 ww. rozporządzenia, rzeczoznawca do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, potwierdził zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej bez uwag. W związku z powyższym organ stwierdził, iż spełnione zostały wymagania określone w art. 32 ust. 4 i art. 35 ust 1 ustawy Prawo budowlane. Odwołania od ww. decyzji złożyli: K. M., B. C.-M., S. .", M. S.. Podniesione zarzuty dotyczyły: wadliwości decyzji w zakresie określenia szczegółowych warunków zabezpieczenia terenu budowy oraz zapisów dotyczących ochrony środowiska, nieprawidłowego ustalenia obszaru oddziaływania inwestycji, nieprawidłowej analizy nasłonecznienia, przekroczenia wskaźnika zabudowy w związku z garażem podziemnym, nieprawidłowej odległości budynku do granicy, wadliwości ustalenia terenu biologicznie czynnego, oddziaływania na stosunki wodne, brak warunków dla przemieszczania się osób niepełnosprawnych w związku z planowana realizacją miejsc postojowych, niezapewnienia stron udziału w postępowaniu. Wojewoda decyzją z 19.05.2017 r., znak: [...] KP, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy 14.06.1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2016 r., poz. 23) uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz określonego w decyzji obszaru oddziaływania inwestycji i w tym zakresie orzekł merytorycznie; w pozostałym zakresie tj. zatwierdzenia projektu budowlanego, i udzielenia pozwolenia na budowę, szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie, organ odwoławczy wskazał, że decyzja Prezydenta Miasta K. pozostaje w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podniósł, że zarzuty w przedmiocie zapisów dotyczących szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz określonego w zaskarżonej decyzji obszaru oddziaływania inwestycji okazały się słuszne, zatem skorygowano w tym zakresie zaskarżoną decyzję. Umieszczone w zaskarżonej decyzji w części dotyczącej szczególnych warunków prowadzenia robót budowlanych, zapisy dotyczące ochrony środowiska procesie budowlanym nie odpowiadają brzmieniu art. 75 ustawy Prawo ochrony środowiska. Organ zobowiązał inwestora do odnowy gleby, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i stosunków wodnych. Natomiast przepis ten mówi o ochronie tych elementów przyrodniczych. Również inny w ustawie jest zapis orzeczony w decyzji i dotyczący o dopuszczeniu wykorzystania i przekształcenia elementów przyrodniczych wyłącznie w zakresie określonym w dokonanych uzgodnieniach i warunkach decyzji. Ani w uzgodnieniach, ani decyzji organu I instancji nie określono żadnych warunków dotyczących tego zagadnienia. Natomiast w ocenie organu odwoławczego obowiązki wynikające z art. 75 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska są tak oczywiste, ale i na takim stopniu ogólności, że umieszczanie takich zapisów w szczególnych warunkach prowadzenia robót budowlanych, wydaje się niecelowe. Zamieszczono w decyzji zapis dotyczący ochrony tych elementów przyrodniczych. Również zobowiązanie inwestora do prowadzenia robót budowlanych zgodnie z opiniami, uzgodnieniami itd. bez określenia warunków w nich wymienionych w sposób szczegółowy, jest wadliwy. W ocenie organu odwoławczego zawarte w tych dokumentach wytyczne stanowią zalecenia dla osób projektujących i winny być uwzględnione przy sporządzaniu projektu. Nie są adresowane do osób prowadzących budowę. Zatem korekta decyzji wprowadzona przez organ odwoławczy nie obejmuje tego elementu. Ponadto w sposób niekompletny zostały wymienione działki wchodzące w obszar oddziaływania inwestycji. Nie została wymieniona działka nr [...]. Działka ta stanowi własność Skarbu Państwa, będącego uczestnikiem postępowania. W tej sytuacji organ odwoławczy uznał za dopuszczalne wprowadzenie korekty zakresie określenia obszaru oddziaływania inwestycji. Organ odwoławczy wskazał, że pomimo, że zaskarżona decyzja nie odpowiada literalnie wzorowi decyzji znajdującym się w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę, zawiera elementy pozwalające uznać, że w zakresie nie skorygowanym przez organ odwoławczy, zawiera informacje wymagane przepisami prawa, niezbędne dla realizacji przedmiotowej inwestycji. Organ II instancji wyjaśnił, że zakres orzeczenia organu odwoławczego nie przekracza zakresu, w którym orzekał organ I instancji, zarówno w sferze przedmiotowej jak i podmiotowej. Uprawnienie dla organu odwoławczego do korekty decyzji organu I instancji wynika z art. 138 § 1 pkt 2 kpa. Nadmienił również, że brak udziału M. S., właścicielki lokalu nr [...] w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji nie stanowił podstawy do wydania decyzji kasatoryjnej. Decyzja została jej doręczona, umożliwiono jej zapoznanie się z materiałem dowodowym, w terminie wniosła odwołanie, zatem nie była pozbawiona możliwości chronienia praw zarówno osobiście jak i przez S. .", której jest członkiem. Przechodząc do dalszej oceny wydanej decyzji organ odwoławczy wskazał, że zakres uprawnień kontrolnych organu administracji architektoniczno-budowlanej określony został w art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego. Tylko w zakresie określonym w tym przepisie, w przypadku stwierdzenia naruszeń, organ administracji może podjąć działania korygujące. Organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań jeżeli nie dotyczą zakresu wynikającego z cyt. przepisu. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym również przyjęte w projekcie rozwiązania, odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. W odniesieniu do zarzutu dotyczącego nieprawidłowej analizy nasłonecznienia, organ odwoławczy wyjaśnił, że zagadnienie nasłonecznienia analizowane jest w odniesieniu do pokoi mieszkalnych. Zgodnie z § 60 rozporządzenia wykonawczego pokoje mieszkalne mają mieć zapewniony czas nasłonecznienia 3 godziny w dniach równonocy tj. 21 marca i 21 września w godzinach od 7°° do 17°°. W ustępie 2 tego przepisu ustawodawca dopuścił w mieszkaniu wielopokojowym ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do jednego pokoju. W ramach postępowania odwoławczego inwestor przedłożył uzupełnienie znajdującej się w aktach analizy nasłonecznienia. Wykonane opracowania obrazuje nasłonecznienie pokoi w budynku przy ul. [...], których okna skierowane są na teren inwestycji. Analiza ta dotyczy dni równonocy wiosennej i jesiennej tj. 21.03. i 21.09, pomiędzy godzinami 7°° do 17°°. Wykonano ją dla mieszkań parteru. W analizie tej oprócz nowoprojektowanego budynku, uwzględniono również budynek przy ul. [...]. Jak wynika z przeprowadzonej analizy każdy pokój w budynku przy ul. [...], którego okna skierowane są na teren inwestycji ma zapewniony czas nasłonecznienia ponad 3 godziny, czas ten wącha się od 3 godzin 18 minut do ponad 6 godzin. Pokoje mieszkalne znajdujące się na wyższych kondygnacjach mają dłuższy czas nasłonecznienia. W ocenie wojewody, nie jest słuszny zarzut dotyczący przekroczenia wskaźnika powierzchni zabudowy w związku z garażem podziemnym, którego powierzchnia, w ocenie skarżących wina być zaliczona do powierzchni zabudowy. Zgodnie z normą PN -ISO 9836 (pkt 5.1.2.2): Powierzchnia zabudowy jest wyznaczona przez rzut wymiarów zewnętrznych na powierzchnie terenu i, przy czym do powierzchni nie zalicza się powierzchni elementów budynków, ani ich części nie wystających ponad powierzchnie gruntu. W przedmiotowej sprawie garaż podziemny znajduje się poniżej poziomu przyległego terenu i tym samym nie ma podstaw do zaliczenia jego powierzchni do powierzchni zabudowy. W odpowiedzi na zarzut dotyczący nieprawidłowej odległość budynku do granicy działki sąsiedniej ze względu na zbliżenie do niej garażu podziemnego, Wojewoda odwołał się do brzmienia § 12 ust. 7 rozporządzenia w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki oraz ich usytuowanie. W odpowiedzi na zastrzeżenia dotyczące terenu biologicznie czynnego, organ II instancji wyjaśnił, że wskaźnik powierzchni terenu biologicznie czynnego, zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego obszaru "[...]", dla terenu o oznaczeniu 7MW winien wynosić min. 45%. Jak wynika z projektu budowlanego wskaźnik ten wynosi 46,10%. Powierzchnia działki w liniach rozgraniczających terenu 7MW wynosi 937,39 m2, projektowana powierzchnia terenu biologicznie czynnego znajdująca się na tym terenie wynosi 432, 18m2 ( w tym liczona w 100% - 126,86m2, liczona w 50% - 305,32m2). Przy obliczaniu tej powierzchni uwzględnione było odwodnienie liniowe. W odniesieniu do zgłoszonych uwag o możliwości wpływu inwestycji na stosunki wodne, w tym związane z wykonaniem ścianek Larsena, organ odwoławczy wskazał z kolei, że w ramach opracowań dotyczących geotechnicznych warunków posadowienia, wykonane zostało opracowanie pt. Opinia geotechniczna dla projektowanego wykonania ścianek szczelnych na działce nr [...] przy ul. [...] w K. (październik 2015). Z opracowania tego wynika, że "nie przewiduje się oddziaływania projektowanej inwestycji na środowisko, a w szczególności na wody gruntowe". Inwestycja nie wymagała pozwolenia wodno-prawnego. Ponadto w związku z ustaleniem złożonych warunków gruntowo-wodnych i II kategorii geotechnicznej obiektu wykonana została dokumentacja geologiczno-inżynierska, która została przez Prezydenta Miasta K. zatwierdzona decyzją z 12.06.2015 znak: [...] Przedmiotowa inwestycja nie jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko i nie wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanych przedsięwzięć, a co za tym idzie inwestor nie jest zobligowany do dołączenia do wniosku o pozwolenie na budowę decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia. W odniesieniu do przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego brak jest odrębnych przepisów, o których mowa w § 11 ust. 2 pkt. 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W odniesieniu do zgłoszonych obaw dotyczących braku warunków dla przemieszczania się osób niepełnosprawnych w wyniku planowanej realizacji miejsc postojowych, organ odwoławczy wyjaśnił, że zaproponowane rozwiązanie wysokościowe pomiędzy stanowiskami postojowymi i chodnikiem będą dostosowane poziomów istniejącego układu drogowego i w niczym nie utrudnią możliwości przemieszczania się osób niepełnosprawnych. Odnosząc się do zgłaszanych zastrzeżeń dotyczących naruszenia art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, poprzez nieprawidłowe ustalenie kręgu stron, a w szczególności nie zapewnieniem udziału w postępowaniu osobom posiadającym spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, wojewoda podał, że organ I instancji objął obszarem oddziaływania inwestycji między innymi działkę, na której zlokalizowany jest budynek S. .". Zgodnie z art. 48 § 1 ustawy z dnia 16 września 1982 r. Prawo spółdzielcze zarząd kieruje działalnością spółdzielni oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Ponadto właściciele części mieszkań dla których inwestycja wprowadziła ograniczenia w nasłonecznieniu pokoi mieszkalnych zostali uznani za strony postępowania. W odniesieniu do pozostałych właścicieli mieszkań, projektowany budynek, nie wprowadza ograniczeń i dlatego wystarczająca jest reprezentacja tych osób przez spółdzielnię mieszkaniowa. W odniesieniu natomiast do osób, które posiadają ograniczone prawo rzeczowe, jakim jest spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego uznać należy, że ten tytuł prawny nie daje podstaw do przyjęcia, że osoby posiadające to prawo są stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. W ocenie wojewody, brak jest podstaw do uwzględnienia zarzutu o braku udziału w postępowaniu tych właścicieli lokali, na które oddziaływać będzie hałas generowany przez urządzenia wentylacyjne, bowiem jak wynika z projektu budowlanego zastosowane urządzenia nie wytwarzają hałasu, który mógłby przekroczyć dopuszczalne normy. Organ II instancji nie podzielił również zarzutu braku prawidłowego ustalenia spadkobierców zmarłej strony K. M. i wadliwie przyjęcie za strony postępowania jako uczestników postępowania żony i dzieci tej osoby, wskazując, że organ I instancji w sposób prawidłowy przyjął za strony postępowania te osoby. Nie znalazł potwierdzenia zarzut o możliwej kolizji inwestycji z istniejącym gazociągiem. Wojewoda podał, że ze znajdującego się w aktach projektu zagospodarowania wykonanego w skali 1: 250, gazociąg (oznaczony kolorem żółtym), w części w której zbliża się do działki nr [...], nie koliduje z częścią podziemną budynku, bowiem praktycznie znajduje się granicy tej działki. Protokołem z narady koordynacyjnej z 24.06.2015 r. znak: [...] uzgodniony został między innymi garaż podziemny. Uczestnikiem tej narady był przedstawiciel zakładu gazowniczego. Odnośnie zgłaszanych zastrzeżeń dotyczących możliwości zalewania działki sąsiednich organ odwoławczy wyjaśnił, że dla przedmiotowej inwestycji została zaprojektowana kanalizacja opadowa, która odprowadzona wody opadowe i ścieki opadowe do miejskiej kanalizacji opadowej. Zaprojektowane rozwiązanie nie jest przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu. Nie zachodzą również przesłanki uzasadniające powołanie opinii biegłego, tym bardziej, że nie jest to sprawa wyjątkowa, a projekt budowlany został wykonany przez osoby posiadające zarówno wykształcenie kierunkowe jak i stosowne uprawnienia budowlane, uprawniające do rozwiązywania zagadnień technicznych w dziedzinie budownictwa. Odwołujący nie przedłożyli dokumentu, który kwestionowałby przyjęte w projekcie budowlanym rozwiązania czy inne znajdujące się w aktach dowody. W odniesieniu do zastrzeżeń dotyczących braku uprawień inwestora do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie wykonania zjazdu oraz realizacją odwodnienia, w szczególności związanej koniecznością wejścia na teren spółdzielni w celu jego wykonania, organ II instancji podał, że inwestor uzyskał zgodę zarządy drogi na wykonanie zjazdu. Natomiast brak zgody spółdzielni na korzystanie z jej nieruchomości w celu wykonania robót budowlanych na działce inwestora, może być zastąpiony decyzją administracyjną, wydaną w oparciu o ar. 47 ustawy Prawo budowlane. Podjęcie działań w oparciu o ten przepis może nastąpić w okresie realizacji robót budowlanych. Nie zasługiwał na uwzględnienie także zarzut dotyczący zbyt małej ilości miejsc postojowych, w związku z ewentualnym podziałem w przyszłości lokali w budynku, co ma wynikać z przesłanej do mieszkańców informacji. Zatwierdzony decyzją projekt budowlany stanowi dokument w oparciu o który będzie prowadzona budowa i w oparciu o który nastąpi oddanie obiektu do użytkowania. Tylko w odniesieniu do tych dokumentów organ administracji architektoniczno-budowlanej podejmuje decyzję. Przyszłe losy budynku pozostają już poza kontrolą organu w tym postępowaniu. Organ II instancji wskazał, że kontrola w zakresie określonym w cyt. art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego pozwala uznać, że projekt budowlany jest zgodny z wymogami wynikającymi z ww. planu zagospodarowania przestrzennego. Jak wynika z projektu zagospodarowania działki projektowana inwestycja nie przekracza określonej w planie nieprzekraczalnej linii zabudowy. Zgodnie z ustaleniami ww. planu zagospodarowania wskaźnik powierzchni zabudowy winien wynosić maksymalnie 35%. Dla zaprojektowanej inwestycji parametr ten wynosi 34,98%. Wskaźnik terenu biologicznie czynnego, zgodnie z ustaleniami planu zagospodarowania, winien wynosić min. 45%. Zaprojektowano 46,10% w tym jako teren biologicznie czynny należy zaliczyć teren liczony w 100% wokół budynku i liczony w 50% znajdujący się na dachu i garażu podziemnym. Zgodnie z wymogami ww. planu dopuszczalna wysokość budynku nie może przekraczać 16,00 m. Zaprojektowana wysokość budynku mierzona przed wejściem wynosi 15,50 m. Zgodnie z ustaleniami planu nad budynkiem został zaprojektowany dach płaski. Ponadto, projekt zagospodarowania działki został wykonany na mapie do celów projektowych. W zakresie zapewnienia bezpieczeństwa pożarowego, projekt budowlany został zaopiniowany bez uwag przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. W aktach sprawy znajduje się informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, kopie uprawnień budowlanych osób projektujących i sprawdzających projekt budowlany, a także zaświadczenia o przynależności tych osób do właściwej izby samorządu zawodowego. Do projektu budowlanego dołączone zostało opracowanie obrazujące wpływ inwestycji na nasłonecznienie i naturalne oświetlenie dla sąsiedniej zabudowy. Obszarem oddziaływania objęte zostały, oprócz terenu inwestycji, działki nr [...], [...], [...], [...] obr. [...] oraz działka [...]. uczestnikami postępowania administracyjnego, oprócz właścicieli działek znajdujących się w obszarze oddziaływania projektowanego obiektu byli również ci właściciele mieszkań dla których projektowana inwestycja wprowadziła ograniczenia w użytkowaniu. Ograniczenia te są dopuszczalne i nie naruszają obowiązujących przepisów. Skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewody wnieśli: E. S., S. ." w K. oraz M. S.. E. S. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj. art. 10 § 1 k.p.a. oraz art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez niezapewnienie skarżącej możliwości udziału w postępowaniu, co stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego określoną w art. 145 § 1 pkt. 4 k.p.a. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K., a także zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że zarówno organ l instancji, jak i organ odwoławczy, ustalając krąg stron postępowania, całkowicie pominęły jej osobę. Tymczasem nieruchomość, której właścicielką jest skarżąca, tj. lokal mieszkalny nr [...] położony w budynku przy ul. [...] w K., znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, której dotyczy kwestionowana decyzja. Skarżąca nabyła własność przedmiotowego lokalu na mocy umowy ustanowienia odrębnej własności lokalu i przeniesienia własności zawartej w dniu 23.11.2016 r. Prawo własności skarżącej zostało ujawnione w księdze wieczystej nr [...] w dniu 10.03.2017 r. Skarżąca podkreśliła, że w orzecznictwie niekwestionowany jest fakt, że właścicielowi nieruchomości, co do której planowana inwestycja zwiększy zacienienie, przysługuje przymiot strony w postępowaniu w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę, nawet jeśli nie narusza minimalnych wymogów nasłonecznienia przewidzianych w rozporządzeniu w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. S. ." w K. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: I. przepisów postępowania, a to: 1. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności istotnych dla sprawy oraz poczynienie nieprawidłowych ustaleń faktycznych w zakresie: poprawności analizy nasłonecznienia i wpływu planowanej inwestycji na zacienienie budynku przy ul. [...], zgodności projektu zagospodarowania terenu z postanowieniami § 60 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie i w konsekwencji niezbadanie, w jakim zakresie oddziaływanie budynku przy ul. [...] będzie miało wpływ na zapewnienie w projektowanym budynku minimalnego czasu nasłonecznienia pokoi, w szczególności pokoi znajdujących się w mieszkaniach położonych na parterze (północny narożnik projektowanego budynku), zgodności projektu budowlanego z postanowieniami uchwały nr [...] Rady Miasta K. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[...]" w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika zabudowy, kolizji projektowanej inwestycji z istniejącym gazociągiem o śr. 150, ustalenia kręgu spadkobierców K. M. wyłącznie w oparciu o oświadczenie z 19.03.2016 r. złożone przez M. M., a nie w oparciu o akt poświadczenia dziedziczenia lub postanowienie o stwierdzeniu nabycia spadku, ustalenia kręgu stron postępowania, 2. art. 107 § 3 w zw. z art. 11 k.p.a. poprzez lakoniczne odniesienie się, a w niektórych przypadkach nieodniesienie się przez organ II instancji do zarzutów podniesionych przez spółdzielnię w odwołaniu i w uzupełnieniu odwołania oraz w toku postępowania odwoławczego (pismo z 9.03.2017 r. i z 18.04.2017 r.), a w szczególności do zarzutu: niezgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu dotyczącymi powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy, ponadnormatywnego wpływu planowanej inwestycji na budynek przy ul. [...] 28 poprzez emisję hałasu, liczby miejsc parkingowych dla osób niepełnosprawnych w kontekście ogólnej liczby miejsc parkingowych zapewnionych na terenie planowanej inwestycji, przy zachowaniu współczynnika przewidzianego w miejscowym planie, naruszenia przez organ l instancji art. 10 § 1 k.p.a. poprzez niepowiadomienie pozostałych stron postępowania o wyjaśnieniach inwestora w pismach z 25.10.2016 r. i 27.10.2016 r., złożonych do akt sprawy w dniu 3.11.2016 r., a tym samym uniemożliwienie skarżącej przez organ l instancji ustosunkowania się do złożonych przez inwestora wyjaśnień, a także wystąpienia z wnioskiem o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność weryfikacji zgodności projektu zagospodarowania terenu z postanowieniami § 13 i § 60 ust. 1 rozporządzenia oraz zgodności projektu z ustaleniami miejscowego planu w zakresie powierzchni biologicznie czynnej oraz powierzchni zabudowy, niezgodności projektu zagospodarowania terenu z § 60 ust. 1 rozporządzenia w zakresie dotyczącym minimalnego czasu nasłonecznienia pokoi w lokalach mieszkalnych znajdujących się na parterze projektowanego budynku (północny narożnik), 3. art. 136 k.p.a. poprzez przeprowadzenie uzupełniającego postępowania dowodowego polegającego na zobowiązaniu organu l instancji do doręczenia stronie - M. S. decyzji organu l instancji, co nie stanowi ani dowodu, ani materiału w sprawie, o którym mowa w tym przepisie, 4. art. 15 k.p.a., to jest zasady dwuinstancyjności postępowania poprzez nakazanie organowi l instancji doręczenia M. S. decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę, mimo że M. S. nie brała udziału w postępowaniu przed organem l instancji, 5. art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez bezpodstawne utrzymanie w mocy decyzji organu l instancji, mimo iż obowiązkiem organu II instancji - w przypadku ustalenia, że krąg stron nie został ustalony prawidłowo przez organ l instancji - było uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, 6. art. 78 § 1 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie, a w konsekwencji nieuwzględnienie wniosku skarżącej o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego, celem zweryfikowania prawidłowości sporządzonej przez inwestora analizy nasłonecznienia oraz zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu w zakresie powierzchni biologicznie czynnej i powierzchni zabudowy, mimo iż organ samodzielnie nie był w stanie zweryfikować prawidłowości projektu budowlanego w ww. zakresie, II. przepisów prawa materialnego, a to: 7. art. 32 ust. 4 pkt. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez udzielenie pozwolenia na budowę dla inwestycji obejmującej m.in. wykonanie zjazdu na działkę nr [...] oraz odwodnienia liniowego w sąsiedztwie z działką nr [...], mimo iż inwestor nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie niezbędnym do wykonania zjazdu oraz realizacji odwodnienia liniowego, 8. art. 35 ust. 1 pkt 1 p.b. w zw. z § 7 ust. 2 pkt. 3 i § 7 ust. 3 pkt. 2 miejscowego planu poprzez przyjęcie, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu w zakresie wskaźnika powierzchni biologicznie czynnej oraz wskaźnika powierzchni zabudowy, podczas gdy projekt budowlany przewiduje przekroczenie maksymalnego wskaźnika powierzchni zabudowy oraz nie spełnia wymogu zachowania minimalnej powierzchni biologicznie czynnej, 9. art. 35 ust. 1 pkt. 2 p.b. w zw. z § 110 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. z 2013 r., poz. 640) poprzez przyjęcie, że projekt zagospodarowania terenu przewiduje wymaganą rozporządzeniem odległość garażu poziemnego projektowanego budynku od gazociągu o średnicy 150, 10. art. 28 ust. 2 p.b. poprzez nieprawidłowe ustalenie kręgu stron postępowania polegające na: nieuwzględnieniu posiadaczy zacienianych lokali, którym przysługuje spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, nieuwzględnieniu właścicieli lokali, na które oddziaływać będzie hałas generowany przez urządzenia wentylacyjne projektowanego budynku. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, przeprowadzenie dowodu z załączonej do skargi opinii nr [...] rzeczoznawcy budowlanego z 20.12.2016 r. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi spółdzielnia rozwinęła opisane wyżej zarzuty. Do skargi dołączona została opinia sporządzona przez mgr. inż. arch. K. B.. M. S. zaskarżonej decyzji zarzuciła: I. nieważność z uwagi na rażące naruszenie prawa, a to: 1) art. 136 § 1 k.p.a. poprzez zobowiązanie Prezydenta Miasta K. do doręczenia skarżącej decyzji organu l instancji oraz umożliwienia jej zapoznania się z materiałem dowodowym, podczas gdy taka czynność nie stanowi uzupełnienia dowodów materiałów w sprawie, uprawniającego do zastosowania ww. przepisu, 2) art. 15 k.p.a., to jest zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, poprzez pozbawienie mnie prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy, II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej w postępowaniu, w którym organ l instancji nie zapewnił Pskarżącej czynnego udziału. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, ewentualnie jej uchylenie, jak i uchylenie decyzji Prezydenta Miasta K. oraz zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargi M. S. i S. ." w K. Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. W odpowiedzi na skargę E. S.-B., organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, bo nie pochodzącej od strony postępowania. Organ podniósł, że w toku postępowania skarżąca nie zgłaszała swojego udziału, ponadto okno skarżącej będzie zacienione przez planowany budynek raz w roku w dniu 21 marca w godzinach od 15.00-16.00 , w stopniu nienaruszającym przepisów prawa, co oznacza, że skarżąca nie ma interesu prawnego w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego lub przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy, gdy sąd stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi Sąd oddala skargę w oparciu o art. 151 p.p.s.a. Dokonana w powyższym zakresie kontrola zaskarżonej decyzji pod kątem tak określonych kryteriów prowadzi do wniosku, że skarga jest nie jest zasadna ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu uzasadniającym jej uchylenie. Przedmiotem niniejszego postępowania sądowo-administracyjnego była decyzja Wojewody z dnia 19 maja 2017 r., którą organ uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych oraz określonego obszaru oddziaływania inwestycji i w tym zakresie orzekł merytorycznie; w pozostałym natomiast zakresie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 14 listopada 2016 r., którą zatwierdzono projekt budowlany i udzielono pozwolenia na budowę na rzecz [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na zamierzenie budowlane pn.: "Budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażem podziemnym i ciągami pieszo - jezdnymi oraz instalacjami wewnętrznymi energii elektrycznej, wod-kan., c.o., wentylacji i zewnętrznym odcinkiem instalacji odprowadzenia wód opadowych wraz ze zbiornikiem retencyjnym, oświetleniem zewnętrznym na ścianach budynku, zewnętrznym odcinkiem instalacji kanalizacyjnej na działce nr [...] obr. [...] j. ewid. [...] wraz z budową zjazdu na działce [...] obr. jw. i zatoki postojowej na części działek nr [...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w K.". Zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z 7. 07. 1994 – Prawo budowlane (Dz. U. 2013, poz. 1409 ze z zm., dalej w skrócie P. b.) pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu kto: 1) złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu terenu; 2) złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgodnie z art. 34 ust. 3 P.b. projekt budowlany powinien zawierać m.in.: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich; 2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną, proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 – również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych; Zgodnie z art. 34 ust. 4 P.b. projekt budowlany podlega zatwierdzeniu w decyzji o pozwoleniu na budowę. Zgodnie z art. 35 ust. 1 P.b. w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z 27.04. 2001 r. - Prawo ochrony środowiska; 2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; 3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, a także zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7; 4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia -zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Zgodnie z treścią cyt. art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego właściwy organ obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanym. Stosownie do art. 5 ust. 1 Prawa budowlanego, obiekt budowlany należy projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich. Nadto przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. nr 75, poz. 690 ze zm.dalej w skrócie rozporządzenie ) normują w aspekcie ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich m.in. kwestie związane z usytuowaniem budynków względem granicy działki (§ 12-13), a także związane z odległościami między budynkami ze względu na zacienienie (§ 57-60). Wydając pozwolenie na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej jest też zobowiązany zbadać czy dochodzi lub może dojść do naruszenia interesu prawnego osób, o których mowa w art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 28 ust. 2 stronami postepowania w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści i zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji trafnie wskazały, że organ architektoniczno-budowlany nie jest uprawniony do badania zgodności projektu budowlanego z przepisami techniczno-budowlanymi lub z innymi przepisami prawa, poza przepisami określającymi wymogi ochrony środowiska, powinny także badać zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu (np. miejsc parkingowych poza garażem, na powierzchni terenu, czy kwestii zacienienia i czasu minimalnego nasłonecznienia z uwzględnieniem przepisów w tym techniczno-budowlanymi, o czym rozstrzyga wprost art. 35 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego. Mając na uwadze okoliczności wynikające z dokumentów przedłożonych do akt administracyjnych sprawy należy uznać, że zatwierdzony projekt budowlany wraz z pozwoleniem na budowę odpowiadają prawu, a dostrzeżone przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy naruszenie przepisów postępowania nie miało wpływu na wynik sprawy. Należy stwierdzić, że organ odwoławczy ponownie prowadząc postępowanie na skutek wniesionych odwołań K. M., B. C.-M., S. ." i M. S.. prawidłowo wskazał na nieprawidłowości, w zakresie w którym dokonał w oparciu o przepis art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. reformacyjnej korekty nałożonego na inwestora obowiązku odnowy gleby, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i stosunków wodnych ze względu na brak takiego wymogu w przepisie art. 75 ust. 1 ustawy z dnia 27 . 04. 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. 2017. 519). Przepis ten stanowi bowiem, że w trakcie robót budowlanych inwestor jest obowiązany uwzględnić ochronę środowiska na obszarze prowadzenia prac, w szczególności ochronę gleby, zieleni, naturalnego ukształtowania terenu i stosunków wodnych. Pozostałe uzupełnienia, w tym zakresie zagospodarowania mas ziemnych, nie są kwestionowane i zostały ustalone zgodnie z obowiązującymi przepisami. Nadto organ odwoławczy zasadnie uznał, że w obszarze odziaływania projektowanego obiektu znajduje się również działka ewid. nr [...]. Podkreślić należy, że zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 Pr. b., właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie spełnienia tych przesłanek, jest związany powyższymi przepisami i ma obowiązek podjąć rozstrzygnięcie zgodne z żądaniem wnioskodawcy. Dopiero brak którejkolwiek z przesłanek wymienionych w art. 32 Prawa budowlanego uniemożliwia podjęcie decyzji o pozwoleniu na budowę. W ocenie Sądu w składzie rozstrzygającym w niniejszej sprawie analiza akt sprawy pod kątem przywołanych uregulowań nie pozostawia wątpliwości, że wymagania formalne, określone w cytowanych przepisach - niezbędne do wydania pozwolenia na budowę - zostały przez inwestora spełnione. Odnosząc się do zarzutów podniesionych w skargach w pierwszym rzędzie trzeba zauważyć, że nie zasługuje na uwzględnienie zarzut nieważności postępowania związany z niezapewnieniem skarżącej M. S. udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Nie budzi wątpliwości, że M. S. podobnie jak E. S., po uzyskaniu tytułu własności do lokali mieszkalnych w budynku przy ul. [...] nr [...], podobnie też jak inni właściciele lokali mieszkalnych, które znajdują się w obszarze oddziaływania projektowanego budynku są stronami przedmiotowego postępowania. Powyższe wynika z treści art. 28 § 2 ustawy Prawo budowlane. Nie ma przy tym znaczenia czy projektowany budynek będzie zacieniał lub ograniczał nasłonecznienie posiadanych przez te osoby mieszkań w sposób normatywny czy też w sposób przekraczający dopuszczalne zakresy. Należy się też zgodzić, że M. S. przysługiwał status strony postępowania już w postępowaniu prowadzonym przed organem I instancji od momentu gdy nabyła własność lokalu mieszkalnego nr [...] i ujawniła swoje prawo w ks. w. co nastąpiło w dniu 1.10.2016 r. E. S.-B. status strony przysługiwał w postępowaniu przed organem odwoławczym gdyż nabyła własność lokalu mieszkalnego nr [...] w dniu 23.11. 2016 r. i ujawniła go w ks. w. w dniu 10 marca 2017 r. Tym niemniej, obie skarżące nie były pozbawione udziału w sprawie, gdyż ich interesy - stosownie do normy z art. 48 § 1 ustawy z 16. 09. 1982 prawo spółdzielcze (Dz. U. 1982 r. , nr 30, poz. 210 ze zm.) reprezentowała S.M. [...]" zarządzająca budynkiem przy [...] Należy dodać, że w toku postępowania przed organem odwoławczym M. S. została doręczona przez organ I instancji decyzja z 14 listopada 2016 r. wraz pismem o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, przy czym nieprawidłowe powołanie przez organ że nastąpiło to w trybie art. 136 k.p.a. nie miało wpływu na wynik sprawy. Należy nadto zauważyć, że M. S. nie skorzystała z możliwości zapoznania się z materiałem sprawy, nie wykazała też, że niezawiadomienie jej jako strony o zebraniu materiału dowodowego oraz możliwości wypowiedzenia się i składania wniosków (stosownie do wymogu z art. 10 § k.p.a.) uniemożliwiło jej dokonanie konkretnych czynności procesowych, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Z kolei E. S., której nie została doręczona decyzja II instancji, wniosła skutecznie skargę, która jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie. W tej sytuacji uznać należy, że ww. uchybienia w zakresie ustalenia prawidłowego kręgu stron przez organy I i II instancji nie mogły odnieść skutku zgodnie z wnioskami skarg, gdyż interesy prawne obu skarżących były reprezentowane przez czynnie uczestniczącą w całym postępowaniu SM [...]", co więcej skarżące nie wykazały w żaden sposób, że istnieje związek przyczynowy między naruszeniem przepisów postępowania w ww. zakresie a wynikiem sprawy. W tym kontekście nie może być uwzględniony zarzut naruszenia zasady dwuinstancyjności postepowania, gdyż w przedmiotowa sprawa była przedmiotem dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia przez organy dwóch instancji. Nie jest również zasadny zarzut nieprawidłowego ustalenia kręgu spadkobierców K. M., gdyż w sprawie nie budziło wątpliwości kto jest następcą prawnym zmarłego, kierując się zatem zasadą szybkości z art. 12 k.p.a. organ posłużył się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do ustalenia następców w okolicznościach rozpoznawanej sprawy. Konkludując, w postępowaniu nie doszło do pominięcie w interesu prawnego mieszkańców budynków przy ul. [...] i 12 w tym osób, którym przysługuje status strony postępowania. W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę także zarzuty sformułowane w skardze przez S.M. [...] nie znajdują uzasadnienia, bowiem wskazane w zarzutach skargi kwestie zostały dostatecznie wyjaśnione na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji, zwłaszcza w oparciu o przedłożony projekt architektoniczno-budowlany; projekt zagospodarowania działki zawierający w części opisowej analizę zacieniania istniejącej zabudowy przy ul. [...] nr [...] wraz z rysunkami oraz analizę nasłonecznienia mieszkań w budynku wykonaną przez mgr inż. G. K.; dokumentację geologiczno-inżynierską wykonaną w marcu 2015 r. w celu określenia warunków geologiczno-inżynierskich w związku z projektowaną budową budynku wielorodzinnego na działce ewid. Nr [...] przy ul. [...] wraz z opinią geotechniczną dla projektowanego wykonania ścianek szczelnych na działce nr [...] przy ul. [...] wykonaną w październiku 2015 r. przez mgr inż. M. P.. Nadto inwestor przedstawił analizę nasłonecznienia dla określenia nasłonecznienia przede wszystkim w budynku nr [...] ale także z budynku nr [...] a , sporządzona przez mgr inż. arch. A. Ż. i mgr inż. arch. G. M.. W tym miejscu trzeba wskazać, że uprawniania kontrolne organu administracji architektoniczno - budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie pozwolenia na budowę, zostały ograniczone i obejmują kompetencję do sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, natomiast sprawdzenie zgodności z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt 2 - Prawa budowlanego). Rozszerzająca interpretacja uprawnień organu w zakresie kontroli na podstawie art. 35 ust. 1 omawianej ustawy oznaczałoby w istocie przywrócenie uchylonej zasady oceny materialnych rozwiązań projektu budowlanego przez organ i stanowiłaby naruszenie zasady związania organów administracji publicznej prawem (art. 7 k.p.a.). Powyższe przepisy korespondują z szeroką odpowiedzialnością projektanta za sporządzony przez niego projekt architektoniczno- budowlany (art. 20, art. 93 pkt 1 i art. 95 oraz nast. P.b.; por. wyroki NSA z 24 kwietnia 2009 r., II OSK [...], II OSK [...] z 10 maja 2013 r., czy II OSK [...], wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 2 grudnia 2016 r., VII SA/Wa [...]) Pełną odpowiedzialność za zgodność projektu budowlanego z prawem ponoszą zatem projektanci. Organ architektoniczno-budowlany, poza przeprowadzoną kontrolą zgodnie z przepisami prawa, nie ma obowiązku prowadzenia ani dodatkowych badań, ani ustaleń pod względem możliwości technicznych jego wykonania (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 sierpnia 2008 r., sygn. II OSK [...] i z 9 lipca 2015 r., sygn. II OSK [...].; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z 1 grudnia 2016 r., II SA/Ke 62,). W odniesieniu do rozpoznawanej sprawy Sąd podziela ustalenia organu odwoławczego dotyczące zgodności zatwierdzonego projektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowy planu zagospodarowania przestrzennego obszaru: "[...]", który został przyjęty uchwałą Nr [...] Rady Miasta K. z 9.01.2013 r. Inwestycja projektowana jest do realizacji w obszarze o symbolu: 7MW - podstawowe przeznaczenie pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną i częściowo pod tereny dróg publicznych - drogi lokalne (symbol 1KDL). Ilość miejsc postojowych została zaprojektowana zgodnie z ustaleniami § 7 ust. 3a planu miejscowego, zgodnie z którym wymagane jest 1,2 miejsca parkingowego na 1 mieszkanie tj. dla projektowanych 20 mieszkań przewidziano 24 miejsca postojowe (w tym 23 w garażu podziemnym, a jedno miejsce spełniające kryterium miejsca dla osoby niepełnoprawnej na pow. działki inwestora), co wypełnia również wymogi § 18 ust. 2 ww. rozporządzenia z 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków techniczno-budowlanych. Chybione są zarzuty naruszenia postanowień planu miejscowego odnośnie wymaganej powierzchni biologicznie czynnej gdyż w projekcie budowlanym wskaźnik ten został ustalony na poziomie 46.10%, podczas gdy plan miejscowy wymaga utrzymania min. 45% pow. biologicznie czynnej. Spełniony został warunek powierzchni zabudowy, ustalony w planie na maksymalnie 35% podczas gdy w projekcie wskaźnik ten wynosi 34.98%, przy czym do pow. zabudowy nie wlicza się powierzchni podziemnego garażu, zaprojektowanego poniżej poziomu terenu co jest zgodne z normą ISO-PN-ISO 9836;1997. Spełniony został także wskaźnik wysokości wskazany w § 7 ust. 2 lit. b tiret 4 planu miejscowego, który został ustalony na poziomie maksymalnie 16 m dla obszaru o symbolu 7MW, natomiast projektowany budynek ma wysokość 15,99 m (stropodach). Inwestor złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projektant i sprawdzający do projektu budowlanego dołączyli oświadczenie o sporządzeniu projektu zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został sporządzony przez projektanta posiadającego stosowne uprawnienia, który złożył w myśl art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Projekt budowlany został zaprojektowany z zachowaniem wymogów warunkujących usytuowanie budynków oraz urządzeń budowlanych wynikające z § 12 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Do projektu budowlanego została przedłożona analiza przesłaniania spełniająca wymogi z § 13 ww. rozporządzenia oraz analiza nasłonecznienia. Dla wykazania zgodności z projektowanego budynku z wymogami przepisów § 60 ust. 1rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przedłożona została również ww. analiza nasłonecznienia autorstwa A. Ż. i G. M. z określeniem metody jej sporządzenia tzw. linijka słońca wg M. T.). W oparciu o analizę ww. dokumentów Sąd nie podziela zarzutu naruszenia wymogów § 60 ust. 1 rozporządzenia gdyż wszystkie pokoje znajdujące się na parterze w budynku przy ul. [...], których okna znajdują się od strony projektowanego budynku mają zapewniony normatywny czas nasłonecznienia, wynoszący od 3,18 godziny do 6 godzin. Należy zauważyć, że mieszkania na parterze budynku nr [...] mają najmniej korzystne położenie względem projektowanego budynku jednak jego odziaływanie w zakresie nasłonecznienia nie przekracza dopuszczalnych w tym zakresie ograniczeń. Z analizy wynika nadto, że również nasłonecznienie mieszkań w budynku przy ul. [...] nie zostanie ograniczone w sposób naruszający wymagania przepisu § 60 ust. 1 rozporządzenia. Trzeba również zauważyć, że skarżąca spółdzielnia nie przedstawiła żadnych analiz i obliczeń na poparcie zarzutu braku normatywnego nasłonecznienia mieszkania w budynku przy ul. [...], co więcej w załączonej do skargi "opinii rzeczoznawcy budowlanego specjalności architektonicznej" sporządzonej 20 grudnia 2016 r. autorstwa K. B. wskazano, że "zaprojektowana budowa budynku spowoduje jednak ograniczenie aktualnie występującego czasu nasłonecznienia niektórych lokali mieszkalnych, lecz w granicach wyznaczonych przepisami, co wykazał autor projektu budowlanego w zestawieniu tabelarycznym (zał. 12). Nie spowoduje to całkowitej utraty światłą słonecznego eliminującej lokal z użytkowania, ale obniży jego wartość". Powołana przez stronę skarżoną opinia potwierdza zatem, że projektowany budynek nie ogranicza w sposób nienormatywny nasłonecznienia i doświetlenia lokali mieszkalnych pozostających w obszarze oddziaływania projektowanego budynku, natomiast kwestia ewentualnego obniżenia wartości tych mieszkań nie znaczenia dla rozpoznawanej sprawy. Nie jest zasadny zarzut negatywnego wpływu inwestycji na stosunki wodne przez powstanie tzw. leja depresji i obniżenie wód gruntowych na terenie sąsiednich nieruchomości. W tym bowiem zakresie odpowiedzialność ponosi projektant, natomiast jak wynika z opinii geotechnicznej z października 2015 r. projektowana inwestycja nie jest inwestycją która może znacząco oddziaływać na środowisko w tym na wody gruntowe na działkach sąsiednich, tym bardziej, że zaprojektowano zabezpieczenie wykopu ściankami (przegrodami) Larsenaa i zaprojektowano odwodnienie działki inwestora. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut niewykazania przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie niezbędnym do wykonania zjazdu na działkę nr [...] oraz odwodnienia. Odnośnie zjazdu wypowiedział się bowiem ZIKiT w piśmie 12 września 2014 r. inwestor [...] sp. z o. o. w K. udzielając inwestorowi zezwolenia na lokalizację zjazdu z drogi publicznej gminnej – ul. [...] z działki nr [...] na działkę nr [...] na czas nieokreślony, a zatem zarzut, że inwestor nie posiada uprawnień do realizacji zjazdu jest chybiony. Z wyjaśnień inwestora wynika nadto, ze odwodnienia z terenu inwestycji będzie realizowane na działce inwestora. Sąd nie podziela także zarzutów dotyczących naruszenia prawa odnośnie odległości planowanego podziemnego garażu od sieci gazowej gazociągu dostarczającego gaz do budynków sytuowanych na działkach sąsiednich ponieważ jest to gazociąg niskiego ciśnienia, który tylko w części zbliża się do granicy z działki inwestora. Należy wskazać, że w związku z tym jego przebieg nie koliduje z planowanym garażem podziemnym, nie narusza bowiem szerokości stref kontrolowanych ustalonych w § 10 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki z 26. 04, 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. 2013. 640), w którym dla gazociągów o maksymalnym ciśnieniu roboczym szerokość strefy kontrolowanej powinna wynosi do 0,5 MPa - włącznie 1m, a powyżej 0.5 MPa do 16 MPa - włącznie 2m. W rozpoznawanej sprawie usytuowanie podziemnego garażu zostało uzgodnione przy udziale przedstawiciela PGE potwierdza protokół z dnia 24 czerwca 2015 r. Mając na uwadze ustalenia poczynione w przedmiotowym projekcie budowlanym odnośnie wentylatorów dachowych należy uznać, że nie będą one powodować przekroczenia dopuszczalnych norm hałasu. Konkludując, Sąd w składzie rozstrzygającym w niniejszej sprawie nie ma zastrzeżeń co do oceny merytorycznej poczynionej w niniejszej sprawie. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy dysponował pełnym materiałem dowodowym, szczegółowo go rozważył i ocenił, zgodnie z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. W związku z czym za nieuzasadniony należy uznać zarzut naruszenia art. jak art. 138 § 1 pkt. 1 kpa, jak również naruszenia art. 7, 8, 77 , 80 i 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu wadliwość procesowa polegająca na uchybieniu art. 10 § 1 w zw z art. 28 § 2 Prawa budowlanego nie wpłynęła na prawidłowe zastosowanie przepisów prawa materialnego i nie miała żadnego wpływu na treść podjętego w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Ustalenia faktyczne i prawne znalazły odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji z 14.11. 2016 r. Bezzasadnym jest także zarzut naruszenia art. 107 § 3 kpa, .gdyż w ocenie Sądu wydając zaskarżoną decyzję Wojewoda rozważył okoliczności faktyczne istotne dla dokonania oceny w zakresie postępowania zakończonego wydaniem decyzji Prezydenta M. K. z 14.11. 2016 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.