II SA/Kr 94/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariusz Kotulski / spr./ Sędziowie WSA Iwona Niżnik- Dobosz Jacek Bursa Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2014 r. sprawy ze skargi Z. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 listopada 2013 r., znak: [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru budowy skargę oddala Starosta W. decyzją z 7.10.2013r., znak: [....] , na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane oraz art. 104 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego, wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania przez Z.O. robót budowlanych, polegających na budowie przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności 0,9 m3/dobę, zlokalizowanej na działce nr [....] w miejscowości T. Z.O. wniósł odwołanie od ww. rozstrzygnięcia. Wojewoda [....] decyzją z dnia 27.11.2013r., nr [....] , na podstawie art. 81 ust. 1 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (jednolity tekst: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, póz. 1623 z późn. zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst: Dz. U. z 2013 r. Poz. 267), utrzymał zaskarżone rozstrzygniecie w mocy. W uzasadnieniu wskazano, przedmiotem zgłoszenia była budowa przydomowej oczyszczalni ścieków o wydajności 0,9 m3/dobę, zlokalizowanej na działce nr [....] w miejscowości T. Organ II instancji podał, że z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy A. w zakresie parceli położonych miejscowości T., zatwierdzonego uchwałą Nr XLIX-464-06 Rady Miejskiej w A. z 28.09.2006 r. (opublikowaną w Dz. Urz. Woj. .....Nr 771 poz. 4671 z 20.11.2006 r.) dalej m.p.z.p., wynika, iż przedmiotowa inwestycja zlokalizowana jest w terenach oznaczonych symbolem T6.2/8MN5 - tereny zabudowy przeznaczonej dla rekreacji indywidualnej - MN5; podstawowe przeznaczenie działek budowlanych planu - zabudowa, budynki rekreacji indywidualnej, z przynależnym zagospodarowaniem terenu. Zgodnie z częścią graficzną planu, powyższa jednostka znajduje się między innymi w strefie SWP - ochrony ujęć wody powierzchniowej "[....] ", ujęcia wody gospodarczej dla [....] Sp. z o.o., ujęcia wód powierzchniowych na potoku [....] i potoku [....] . Zapisem § 58 ust. 6 pkt 2 ppkt b2 tego planu ustalono, że w strefie tej między innymi obowiązuje "nakaz posiadania na terenach nieskanalizowanych szczelnego zbiornika na ścieki i wywożenie ich we wskazane miejsce". W ocenie organu odwoławczego, budowa przydomowej oczyszczalni ścieków, nie będzie zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części Gminy A. w zakresie parceli położonych miejscowości T. , zatwierdzonego uchwała Nr XLIX-464-06 Rady Miejskiej w A. z 28.09.2006 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie Z.O. wniósł o uchylenie powyższych decyzji w całości, zarzucając: - naruszenie przepisów prawa materialnego w związku z błędną wykładnią § 58 ust. 6 pkt. 2 ppkt b2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części gminy A. w zakresie parceli położonych w miejscowości T. , - naruszenie przepisów prawa materialnego w związku z błędną wykładnią art. 5 ust. 1 pkt 2ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. W uzasadnieniu skargi wskazał, że biologiczna przydomowa oczyszczania ścieków [....] firmy [....] jest urządzeniem składającym się z typoszeregu przepływowych szczelnych zbiorników służących do gromadzenia oraz oczyszczania ścieków. Szczelność zbiorników gwarantowana jest w deklaracji właściwości użytkowych producenta. Prawidłowa eksploatacja oczyszczalni wymaga okresowego opróżniana zbiorników z nagromadzonych ścieków - zgodnie z wytycznymi eksploatacji oczyszczalni okres ten powinien wynosić nie dłużej niż osiem miesięcy. Zdaniem skarżącego, powyższa charakterystyka oczyszczalni, jest zgodna z nakazem "posiadania na terenach nieskanalizowanych szczelnego zbiornika na ścieki i wywożenie ich we wskazane miejsce". Wskaźniki skuteczności redukcji zanieczyszczeń biologicznej oczyszczalnia ścieków, określone w deklaracji właściwości użytkowych, są zgodne z wymogami zapisanymi w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego. Tym samym, w ocenie skarżącego, czyni to zadość zapisom miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mówiącym o zakazie wyprowadzania ścieków nieoczyszczonych do wód powierzchniowych i gruntu. Jednocześnie skarżący wskazał, że przepisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zawierają zakazu stosowania przydomowych oczyszczalni ścieków do zagospodarowania ścieków bytowych. Zatem, w jego ocenie, planowana budowa przydomowej oczyszczalni ścieków jest zgodna z ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Następnie skarżący przytoczył stanowisko NSA wyrażone w wyroku z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt II OSK 953/09 - zgodnie z art. 14 ust. 8 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego, który w sposób wiążący określa sposób przeznaczenia i zagospodarowania objętych nim terenów, określając wraz z innymi przepisami sposób wykonywania prawa własności nieruchomości. Z tego powodu postanowienia miejscowego planu zagospodarowania, ingerujące w prawo własności nieruchomości objętych planem, nie mogą pozostawać w sprzeczności z przepisami ustaw, co stanowi realizację określonej w Konstytucji zasady proporcjonalności, polegającej na ograniczeniu możliwości korzystania z prawa własności jedynie w zakresie, jaki jest do pogodzenia ze społecznym celem, uzasadniającym jego wprowadzenie. W dalszej części uzasadnienia skarżący wskazał, że art. 15 ust. 2 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stanowi, że jednym z elementów miejscowego planu zagospodarowania są ustalenia dotyczące zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji i infrastruktury technicznej, w czym mieszczą się postanowienia, co do sposobu oczyszczania i odprowadzania ścieków. Ustawa o utrzymaniu porządku i czystości w gminach wskazuje zaś obowiązki, które spoczywają na właścicielach nieruchomości. Zgodnie z treścią art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku przez przyłączenie nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej lub, w przypadku gdy budowa sieci kanalizacyjnej jest technicznie lub ekonomicznie nieuzasadniona, wyposażenie nieruchomości w zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub w przydomową oczyszczalnię ścieków bytowych, spełniające wymagania określone w przepisach odrębnych; przyłączenie nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest obowiązkowe, jeżeli nieruchomość jest wyposażona w przydomową oczyszczalnię ścieków spełniającą wymagania określone w przepisach. Wojewoda [....] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz normami proceduralnymi, określającymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. W toku kontroli, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powoływanej dalej jako P.p.s.a.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Nadto, mając na względzie regulację art. 135 P.p.s.a., sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). W innym wypadku skargę oddala (art. 151 P.p.s.a.). Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest decyzja organu II instancji utrzymująca w mocy decyzję Starosty [....] , który wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia zamiaru budowy przydomowej oczyszczalni ścieków. Orzekające organy stanęły na stanowisku, że taka inwestycja, jak objęta zgłoszeniem, jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ze stanowiącego podstawę prawną rozstrzygnięcia przepisu art. 30 ust. 6 pkt 2 ustawy Prawo budowlane, wynika, iż właściwy organ wnosi sprzeciw, jeżeli: "budowa lub wykonywanie robót budowlanych objętych zgłoszeniem narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub inne przepisy " Analiza akt sprawy, a w szczególności uchwały Nr XLIX -464-06 Rady Miejskiej w A. w zakresie parceli położonych w miejscowości T. pozwala na potwierdzenie braku zgodności z przepisem § 58 ust.6 pkt b2 w/w. ustawy. Obszar, którego dotyczy inwestycja obejmuje teren oznaczony w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem SWP- strefa ochrony ujęć wody powierzchniowej. W strefie tej obowiązuje, między innymi: cyt: "nakaz posiadania na terenach nieskanalizowanych szczelnego zbiornika na ścieki i wywożenie ich we wskazane miejsce. " Zgodnie z potocznym rozumieniem, przydomowa oczyszczalnia ścieków stanowi zespół urządzeń i obiektów technologicznych służących do oczyszczania ścieków komunalnych czyli do usuwania ze ścieków substancji w nich rozpuszczonych, koloidów i zawiesin przed odprowadzeniem ich do rzeki, jeziora, morza, gruntu. Zatem w przedmiotowej sprawie substancje, po oczyszczeniu miałyby być odprowadzane bezpośrednio do gruntu, co w związku z lokalizacją oczyszczalni na terenie strefy ochronnej wód powierzchniowych i tak stanowiłoby większe ryzyko zanieczyszczenia tych wód niż w przypadku korzystania ze szczelnego zbiornika, którego prawidłowa eksploatacja nie niesie z sobą takich zagrożeń. Ustosunkowując się do podnoszonego przez skarżącego w odwołaniu argumentu o nieszczelności zbiornika, organ administracyjny prawidłowo pouczył skarżącego, że jego obowiązkiem jest by spełniał on wymagania § 35 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W ocenie Sądu, z wyartykułowanego w planie nakazu posiadania szczelnego zbiornika można wnioskować a contrario, że budowa przydomowej oczyszczalni ścieków na objętym wnioskiem terenie jest niedopuszczalna. Zgodzić się należy ze skarżącym, że postanowienia planu ograniczają wprost prawo do korzystania z przydomowej oczyszczalni ścieków. Ograniczenia takie są jednak dopuszczalne, bowiem prawo własności – na ochronę, którego powołuje się skarżący, nie jest jedynym elementem uwzględnianym w planowaniu przestrzennym, między innymi z uwagi na regulacje prawne dotyczące ochrony środowiska, wód podziemnych, czy też zdrowia ludzi. W rozpoznawanej sprawie zostały one wprowadzone, jak też powołane przez organ. Z tych wszystkich względów, Sąd uznał przyjętą przez organy obydwu instancji interpretację zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy [....] za uprawnioną, a zarzuty skargi za nieuzasadnioną na tym etapie postępowania polemikę z zapisami planu. Zarzut skargi dotyczący błędnej wykładni art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu porządku i czystości w gminach, sprowadza się bowiem do kontroli zgodności norm prawa miejscowego z przepisami ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, co wykracza poza zakres kompetencji Sądu w przedmiotowej sprawie. Zarzut ten był jak najbardziej uprawiony do podniesienia w skardze na uchwałę w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy [....] , zatwierdzonego uchwałą Nr XLIX-464-06 Rady Miejskiej w A. z 28.09.2006r. Konkludując rozważania, Sąd uznał działanie organów administracji w sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, Sąd na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł o oddaleniu skargi .