II SA/Kr 940/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aldona Gąsecka-Duda Sędziowie : WSA Wojciech Jakimowicz WSA Mariusz Kotulski (spr.) Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2008 r. sprawy ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej A. S.A. w W. kwotę 740 zł ( siedemset czterdzieści złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Wnioskodawca – A. Spółka Akcyjna działająca przez Pion Sieci Obszar w K. i reprezentowana przez W.D. , zgłosiła w dniu [...] września 2005 r. (data wpływu do Starostwa Powiatowego w W. ) zamiar przystąpienia do wykonania przyłącza teletechnicznego do budynku mieszkalnego w miejscowości T. na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Decyzją z dnia [...], Starosta W. wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia przez A. S.A. Pion Sieci, Obszar w K. , dotyczącego budowy przedmiotowego przyłącza. Decyzją z dnia [...] Wojewoda , po rozpatrzeniu odwołania A. S.A. Pion Sieci, Obszar w K. , reprezentowanej przez Dyrektora Obszaru Pion Sieci A. S.A. w K. – M.B. , od rozstrzygnięcia organu l instancji z dnia [...] 2005r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Po rozpoznaniu skargi A. S.A. Pion Sieci, Obszar w K. na decyzję Wojewody z dnia [...]., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, wyrokiem z dnia 30 października 2007r., sygn. akt II SA/Kr 98/06 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji. W toku ponownego rozpoznania sprawy, Starosta W. , decyzją z dnia [...], znak: [...] w oparciu min. o art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7.07.1994r. prawo budowlane, wniósł sprzeciw w sprawie zgłoszenia przez A. S.A. Pion Sieci, Obszar w K. budowy przyłącza teletechnicznego do budynku mieszkalnego w miejscowości T. na działkach nr [...], [...], [...], [...] . [...] i [...]. Od powyższego rozstrzygnięcia A. S.A. z siedzibą w W. wniosła odwołanie, podpisane przez W.J. - Dyrektora Obszaru Eksploatacji w K. Wojewoda pismem z dnia [...] maja 2008r., w oparciu o art. w 64 § 2 k.p.a, wezwał wnoszącego odwołanie, do przedłożenia stosownego upoważnienia do występowania w imieniu A. S.A. w zakreślonym terminie, informując jednocześnie, iż nieusunięci w/w braku we wskazanym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. W skierowanym do Wojewody piśmie z dnia [...] maja 2008r., zatytułowanym "uzupełnienie braków formalnych odwołania" do udziału w sprawie zgłosił się pełnomocnik procesowy A. S.A. - radca prawny H.K. . Pełnomocnik zawarł oświadczenie, iż potwierdza wszystkie czynności procesowe dokonane dotychczas przez W.J. , w szczególności wniesione przez niego odwołanie od decyzji Starosty W. z dnia [...] oraz wniósł o nadanie biegu postępowaniu odwoławczemu. Do w/w pisma załączono odpis pełnomocnictwa i odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Wojewoda , decyzją z dnia [...] znak: [...] umorzył postępowanie odwoławcze wszczęte wskutek odwołania wniesionego przez Dyrektora Obszaru Eksploatacji w K. W.J. od decyzji organu l instancji z dnia [...]. znak: [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy uznał, dokonane przez stronę uzupełnienie braków formalnych odwołania, zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2008r. za niewystarczające. Wskazano, iż zgodnie z przepisami kodeksu cywilnego (tj. art. 103 § 1 i art. 104), znajdującymi posiłkowe zastosowanie w sprawie - w przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika, ważność czynności zależy od potwierdzenia jej przez mocodawcę. W ocenie organu II instancji nie zostało wykazane, że W.J. w dacie składania odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej, był upoważniony do dokonania owej czynności. Według organu odwoławczego nie można przyjąć, że poparcie i potwierdzenie dokonanej czynności (odwołania) przez pełnomocnika w piśmie z dnia [...] maja 2008r. jest równoznaczne z cedowaniem uprawnień do działania w imieniu A. S.A. na W. J. z datą wsteczną. W rezultacie powyższych ustaleń stwierdzono, że W.J. , działający w sprawie bez umocowania prawnego do występowania w imieniu A. S.A. nie był uprawniony do wnoszenia jakichkolwiek środków odwoławczych i dlatego, zgodnie z art. 105 k.p.a., postępowanie w niniejszej sprawie, jako bezprzedmiotowe, należało umorzyć. Na powyższą decyzję wniesiona została do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Wojewody (data nadania w UP – [...]07..2008r.) skarga A. S.A. w W. (zwanej dalej stroną skarżącą), reprezentowana przez radcę prawnego H.K. W skardze wniesiono o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, zarzucając jej: - naruszenie przepisów procedury administracyjnej w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 32 kpa poprzez przyjęcie, że nie jest skuteczne z mocą wsteczną potwierdzenie przez pełnomocnika procesowego strony, czynności dokonanych przez pracownika strony W.J. , polegających na złożeniu odwołania od decyzji o wniesieniu sprzeciwu wobec zamiaru wykonania robót budowlanych i przyjęcie, że odwołanie zostało wniesione przez osobę do tego nieupoważnioną; - naruszenie przepisów procedury w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to art. 105 § 1 Kpa poprzez umorzenie postępowania odwoławczego, pomimo potwierdzenia czynności wniesienia odwołania przez należycie ustanowionego pełnomocnika. W uzasadnieniu skargi, powyższe stanowisko argumentowano m.in. tym, iż strona w postępowaniu administracyjnym może działać osobiście lub przez pełnomocnika (...), a przy wyjaśnianiu kwestii skuteczności udzielonego pełnomocnictwa, w zakresie nieuregulowanym w kodeksie postępowania administracyjnego, należy posiłkowe stosować zasady zawarte w kodeksie cywilnym. Strona skarżąca powołała się na pogląd, zawarty w orzecznictwie, zgodnie z którym, jeżeli nie ulega wątpliwości, że pismo zostało wniesione w imieniu innej osoby (strony postępowania), to niedołączenie przez pełnomocnika stosownego upoważnienia do składania pisma, powinno skutkować wezwaniem samej strony do podpisania pisma lub do potwierdzenia przez stronę woli wniesienia pisma w terminie i pod rygorem określonym w art. 64 § 2 k.p.a. Tezy te odnoszą się także do odwołania, które jest pismem procesowym. Wskazano, iż w przedmiotowej sprawie brak należytego umocowania do działania w imieniu A. S.A. nie został usunięty przez przedłożenie pełnomocnictwa udzielonego W.J. ale poprzez potwierdzenie czynności, polegające na wniesieniu odwołania przez pełnomocnika procesowego -radcę prawnego, zgłaszającego jednocześnie swój udział w sprawie w tym charakterze. Zdaniem strony skarżącej brak umocowania pełnomocnika, nie przesądza o nieskuteczności czynności procesowej, gdyż w oparciu o art. 103 k.c. istnieje możliwość potwierdzenia czynności przez mocodawcę. Wskazano, iż potwierdzenie czynności dokonanej przez niewłaściwie umocowanego pełnomocnika, może zostać dokonane zarówno przez osobę, w imieniu której czynność została powzięta jak i przez jej reprezentanta w granicach umocowania. Strona skarżąca podniosła, iż odwołanie zostało skutecznie potwierdzone, przez umocowanego pełnomocnika, w zakreślonym przez organ terminie. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. W ocenie strony przeciwnej do skarżącej potwierdzenie czynności przez pełnomocnika procesowego, radcę prawnego H.K. nie spełnia przesłanek określonych dyspozycją art. 103 k.c. Wskazano, iż z uwagi na niejednolitość orzecznictwa w tym zakresie, niniejszą sprawę pozostawiono do uznania Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z poźn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, wskazane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. W szczególności, w myśl art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" p.p.s.a. sąd uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, natomiast w myśl art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., podstawą uchylenia decyzji jest również stwierdzenie naruszenia postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję Wojewody z [...] w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie również z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu niezależnie od treści skargi. Po pierwsze należy wskazać, iż jak wynika z odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego - strona skarżąca jest spółką akcyjną, czyli posiada osobowość prawną. Osoby prawne działają przez swoje organy w sposób przewidziany w ustawie i w opartym na niej statucie (art. 38 k.c.). Do tworzenia i urzeczywistniania woli osoby prawnej powołane są osoby fizyczne wchodzące w skład jej organów, zaś działania jednostek sprawujących funkcje organu są traktowane jako działania samego podmiotu, o ile mieszczą się w granicach kompetencji danego organu oraz podjęte są jako działania organu. Odwołanie od decyzji Starosty W. z dnia [...] zostało podpisane przez W.J. - Dyrektora Obszaru Eksploatacji w K. . Wnoszący odwołanie nie wykazał, iż jest umocowany do występowania w imieniu A. S.A., toteż został wezwany przez Wojewodę do uzupełnienia powyższego braku w terminie 7 dni. W zakreślonym terminie zgłosił swój udział w sprawie pełnomocnik procesowy A. S.A., działający na podstawie pełnomocnictwa udzielonego mu przez organy spółki uprawnione do reprezentacji (odpis z KRS), podnosząc iż potwierdza wszystkie czynności procesowe dokonane dotychczas przez W.J. , w szczególności wniesione przez niego odwołanie od decyzji Starosty W. z dnia [...]. Przed przystąpieniem do oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazać należy na treść art. 63 k.p.a., który normuje wymagania formalne jakich musi dopełnić strona, by jej czynność procesowa spowodowała zamierzony skutek prawny. Wymieniona regulacja prawna posługuje się ogólnym pojęciem podania, przez które należy rozumieć zarówno wniosek otwierający postępowanie administracyjne, jak i odwołanie. Stosownie do § 2 wymienionego przepisu podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Podanie wniesione pisemnie powinno być podpisane przez wnoszącego (§ 3). Braki w zakresie podania wymagają natomiast ich usunięcia, konsekwentnie - w trybie przewidzianym w art. 64 § 2 k.p.a., zgodnie z którym jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom (tj. innych niż brak adresu) ustalonych w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zatem, stosownie do zasady uregulowanej w art. 9 k.p.a., zobowiązującej organ administracji publicznej do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Braki formalne podania (w tym odwołania) nie powodują od razu jego bezskuteczności. Przepis art. 64 k.p.a., realizujący wymienioną zasadę ogólną rządzącą postępowaniem administracyjnym, nakłada w tym zakresie na organ prowadzący sprawę obowiązek wezwania strony do usunięcia istniejących braków formalnych, w ustawowym terminie i ze stosownym pouczeniem o skutkach niewykonania wymaganej czynności. Należy też podkreślić, iż przepis art. 64 § 2 k.p.a. dotyczy wezwania do usunięcia braków możliwych do usunięcia w postępowaniu administracyjnym, a do takich braków, które z łatwością mogą być usunięte należy niewątpliwie brak pełnomocnictwa (por. wyrok NSA z 1 października 2001 r., sygn. akt II SA 2177/00, LEX 157803). W sytuacji, gdy strona działa w sprawie przez pełnomocnika (art. 32 k.p.a.), ustanowiony pełnomocnik jest obowiązany dołączyć do akt oryginał lub urzędowo poświadczony odpis pełnomocnictwa (art. 33 § 3 k.p.a.) przy czym pełnomocnikiem strony może być wyłącznie osoba fizyczna posiadająca zdolność do czynności prawnych (art. 33 § 1 k.p.a.). W przypadku braku umocowania po stronie pełnomocnika, wadliwego pełnomocnictwa (nieprawidłowo umocowanego pełnomocnika), bądź przekroczenia przez niego zakresu posiadanego umocowania, organ obowiązany jest wezwać do jego uzupełnienia. Jak wielokrotnie podkreślał Naczelny Sąd Administracyjny, nawet brak umocowania pełnomocnika, w tym wniesienie wniosku (odwołania), przez podmiot nie mający legitymacji do jego złożenia (wniesienia środka zaskarżenia), nie przesądza o nieskuteczności czynności procesowej, gdyż - zgodnie z przepisami prawa cywilnego (art. 103 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny -Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm., zwanej dalej: k.c.) - istnieje możliwość potwierdzenia czynności przez mocodawcę, sanującego dokonaną czynność niewłaściwie umocowanego pełnomocnika (vide wyrok NSA w Warszawie z 21 września 2001 r., sygn. akt l SA 335/00, Lex nr 55745, wyrok NSA z 10 maja 2006 r., sygn. akt l SA/Wa 615/05, Lex nr 232204). W przedmiotowej sprawie, brak odwołania, w postaci nie załączenia pełnomocnictwa, poprzez potwierdzenie tej czynności prawej przez umocowanego radcę prawnego został usunięty w terminie prawem przewidzianym. Istotnym zatem było czy pełnomocnictwo w rzeczywistości udzielone zostało dla sprawy, do akt której zostało dołączone, i jaki jest jego zakres. Jeśli więc organ miał w tym przedmiocie wątpliwości, winien był je wyjaśnić z udziałem strony i pełnomocnika. Ponadto w sytuacji, kiedy - tak jak w sprawie niniejszej - niewątpliwe jest, że wnoszący odwołanie nie czyni tego we własnym imieniu, lecz w imieniu innej osoby (strony postępowania), pamiętać należy, że odwołanie składa strona, jedynie działająca przez pełnomocnika, wobec czego nie złożenie przez pełnomocnika stosownego upoważnienia winno skutkować wezwaniem samej strony do podpisania odwołania (art. 63 § 3 k.p.a.) w terminie i pod rygorem zastrzeżonymi w art. 64 § 2 k.p.a. W konsekwencji wobec potwierdzenia samej czynności - wniesienia odwołania - organ winien wezwać stronę lub działającego w jej imieniu umocowanego pełnomocnika do podpisania odwołania. Wbrew stanowisku, zaprezentowanemu w zaskarżonym rozstrzygnięciu, należy wskazać, iż potwierdzenie czynności jest czynnością prawną, która może zostać dokonana przez samą stronę, w tym również przez skutecznie umocowanego pełnomocnika strony, zgodnie z art. 32 k.p.a., który stanowi, że strona może działać przez pełnomocnika, chyba, że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. W/w przepis nie ogranicza w swej treści zakresu pełnomocnictwa, a jedynie wyłącza możliwość działania pełnomocnika z uwagi na charakter podejmowanych czynności. Osobiste działanie strony w toku postępowania może być wymagane z mocy przepisów prawa, może wynikać z postanowień organu prowadzącego postępowanie, albo jest powodowane samą naturą czynności procesowych. Brak jest podstaw by przyjąć, że do potwierdzenia czynności w przedmiotowej sprawie wymagać się powinno osobistego działania strony. W przedstawionym powyżej stanie faktycznym całkowicie bezzasadnym było wydanie przez Wojewodę decyzji o umorzeniu postępowania. Należy zaznaczyć, iż brak formalny podania, w tym brak pełnomocnictwa lub pełnomocnictwo wadliwe, nieusunięty w ustawowym terminie, uniemożliwia wywołanie skutku prawnego wniesionego podania i powoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Zgodnie z literaturą przedmiotu, skutek ten dotyczy także odwołania (vide B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, wyd. 7, C. H. Beck, str. 578). Pozostawienie sprawy bez rozpoznania nie następuje, ani w formie decyzji, ani postanowienia. Jest to czynność materialno-techniczna, o której należy poinformować stronę. Pogląd ten zresztą nie budzi żadnych wątpliwości w orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Jak przyjął NSA w wyroku z dnia 8 grudnia 1998 r. (l SA/Ka 177/97, niepubl.), "Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego (...) oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, w związku z czym sprawy nie można rozstrzygnąć co do jej istoty (...). Nie można jednak powoływać się na bezprzedmiotowość postępowania w sytuacji, gdy podanie strony zawiera braki formalne, które mimo wezwania usunięte w terminie nie zostały. W takim bowiem przypadku zachodzi odmienna podstawa prawna zakończenia postępowania określona w art. 64 § 2 k.p.a. (...) zaistnienie w sprawie przesłanek określonych w art. 64 § 2 k.p.a. eliminuje (...) możliwość umorzenia postępowania na mocy art. 105 § 1 k.p.a. W takim bowiem przypadku organ administracji obowiązany jest pozostawić podanie strony bez rozpatrzenia, przez co nie ma podstaw do oceny materialnych elementów danego stosunku prawnego, wobec czego nie może wypowiadać się co do ewentualnej bezprzedmiotowości tegoż postępowania". Należy również wskazać na zaniechanie pełnomocnika, który zgłaszając swój udział w przedmiotowym postępowaniu i potwierdzając czynności dokonane przez W.J. , winien był równocześnie przedłożyć podpisane przez siebie odwołanie. Zgodnie bowiem z art. 63 § 3 w zw. z art. 140 k.p.a. podanie (odwołanie) powinno być podpisane przez wnoszącego (...), czego, zgłaszający swój udział w sprawie radca prawny, będący profesjonalistą, powinien mieć świadomość. Z powyższego wynikają wskazania dla organu odwoławczego, który w ponownie toczącym się postępowaniu odwoławczym obowiązany będzie wezwać skutecznie umocowanego pełnomocnika do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez jego podpisanie zgodnie z art. 64 § 2 k.p.a. pod wskazanymi tam terminem i rygorem. Na marginesie powyższych rozważań należy wskazać, iż stroną postępowania administracyjnego - jak wynika z załączonego do akt odpisu z KRS - jest A. Spółka Akcyjna z siedzibą w W. Sąd pragnie zwrócić organom administracyjnym uwagę na fakt, iż nie dysponując przedmiotowym odpisem przez większą część toczącego się postępowania ( tj. do dnia [...] 2008r.) nie mogły ustalić strony postępowania administracyjnego, sposobu jej reprezentacji oraz prawidłowości załączonych w sprawie pełnomocnictw. Strona skarżąca, będącą również stroną postępowania administracyjnego jest spółką akcyjną. Zasady reprezentacji osób prawnych - w tym spółek akcyjnych określone są w przepisach aktów normatywnych powołujących do życia daną osobę prawną oraz w wydanych na ich podstawie statutach. Organy upoważnione do działania w imieniu spółki akcyjnej zostały wskazane w art. 373 §1 ustawy z dnia 15 września 2000r. Kodeks spółek handlowych (Dz.U. nr 94, poz. 1037, ze zm.), stanowiącym, że jeśli zarząd jest wieloosobowy, sposób reprezentowania spółki określa statut. Jeśli statut nie zawiera żadnych postanowień w tym przedmiocie do składania oświadczeń w imieniu spółki wymagane jest współdziałanie dwóch członków zarządu albo jednego członka zarządu wraz z prokurentem. Z przepisu art. 30 §3 k.p.a. wynika, że strony nie będące osobami fizycznymi działają przez swych ustawowych lub statutowych przedstawicieli. Zatem organ administracji publicznej prowadząc postępowanie z udziałem spółki akcyjnej w pierwszej kolejności powinien ustalić, jaki organ jest uprawiony do jej reprezentacji i jaki jest sposób reprezentacji, by stwierdzić czy w sprawie występuje należycie umocowany reprezentant tej osoby. Z wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego przedłożonego przez stronę skarżącą Wojewodzie wynika, że jako organ uprawniony do jej reprezentacji został wskazany zarząd, a jako sposób reprezentacji prezes zarządu łącznie z członkiem zarządu. Wypis pochodzi z dnia [...] 2005r., a więc z okresu po złożeniu organowi administracyjnemu zgłoszenia przez A. SA, jednak został przesłany organowi odwoławczemu z dniem [...]maja 2008 r. (data nadania przesyłki w UP), jako załącznik do pisma w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych odwołania. Z powyższego wynika, iż organy prowadząc postępowanie administracyjne na podstawie zgłoszenia A. S.A. nie wyjaśniły kto jest uprawniony do reprezentowania spółki, czym naruszyły art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 30 §3 k.p.a. Co więcej w sposób nieprawidłowy ustaliły krąg stron postępowania administracyjnego. Ze znajdującego się w aktach sprawy odpisu pełnomocnictwa z dnia [...] 2004 r. (k. [...] akt admin.) wynika, iż T.G. - Dyrektor Pionu Sieci A. S.A., na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, udzielił M.B. - Dyrektor Obszaru Pionu Sieci A. S.A. w K. pełnomocnictwa do pełnienia funkcji inwestora, w rozumieniu przepisów prawa budowlanego (...). Z dokumentu pełnomocnictwa z dnia [...].2005r. wynika, że A.D. Dyrektor Regionu [...] Pionu sieci A. S.A., na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa z dnia [...] 2005r. przez T.G. , udzielił W.D. pełnomocnictwa procesowego upoważniającego go do reprezentowania A. S.A. z siedzibą w W. do w postępowaniach przed organami administracji na terenie powiatu w. i s. (...). Bez załączonego odpisu z KRS oraz pełnomocnictwa z dnia [...] 2004r. (udzielonego przez A. S.A. T.G. ) nie można ocenić skuteczności owych pełnomocnictw, bowiem nie można stwierdzić czy T.G. był należycie umocowany do ustanawiania dalszych pełnomocników – M.B. i A.D. , a także W. D. Organ administracji w początkowej fazie postępowania doręczał korespondencję A. S.A. Obszar Pionu Sieci w K. , choć z przedłożonego pełnomocnictwa wynikało, iż strona działa w sprawie przez pełnomocnika –W.D. i jeżeli osoba ta została prawidłowo ustanowiona pełnomocnikiem inwestora, to wszelkie czynności w sprawie winny następować z udziałem pełnomocnika, w tym oczywiście doręczanie decyzji powinno następować wyłącznie do jego rąk (z pominięciem mocodawcy). Rozpoznając sprawę ponownie, organ l instancji korespondencję przesyłał zarówno na adres A. S.A. Obszar Pionu Sieci w K. przy ul.[...] i na adres A. S.A. w K. przy ul. [...] Natomiast Wojewoda pisma w sprawie kierował m.in. do A. S.A. Obszar Pionu Sieci w K. przy ul. [...], do A. S.A. Pion Sieci i Platform Usługowych Grupy A. w K. przy ul. [...], do A. S.A. Pion Administracji w K. przy ul. [...] oraz do W.D. , choć z udzielonego mu pełnomocnictwa wynikało, iż wygasło ono z dniem [...].2005r. Nie podjęcie działań w kierunku wyjaśnienia kwestii prawidłowości reprezentacji i skuteczności załączonych pełnomocnictw, powoduje, że naruszenie przepisów postępowania wskazanych wyżej mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stanowisko Sądu w tej kwestii znajduje wsparcie w poglądach orzecznictwa (patrz: np. wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2007r. I OSK 420/06 i z 8 lutego 2007r. l OSK 453/06-nie publ.) Ponownie rozpatrując sprawę organ administracyjny, po ustaleniu prawidłowego kręgu stron, powinien rozważyć wszystkie wskazane wyżej uwagi. Mając powyższe na uwadze, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, za podstawę przyjmując art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c", a także orzekł o kosztach postępowania w oparciu o art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.