II SA/Kr 943/14

Kraków, dnia 5 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. Z. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 kwietnia 2014 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia pozostawić wniosek bez rozpoznania. Wyrokiem z dnia 23 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę S. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 kwietnia 2014 r. znak [...], którym stwierdzono niedopuszczalność odwołania od pisma Zastępcy Dyrektora Wydziału Podatków i Opłat Urzędu Miasta [...] z dnia 13 stycznia 2014 r. znak [...]. Pismem nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 30 października 2014 r. skarżący S. Z. wniósł o zwolnienie go od opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku, ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem sporządzenia skargi kasacyjnej oraz zwolnienie od wpisu od tej skargi. Pismem z dnia 10 listopada 2014 r. skarżący został wezwany przez Sąd do wypełnienia przesłanego mu urzędowego formularza "PPF" – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 26 listopada 2014 r., zatem termin do wykonania nałożonego ww. zarządzeniem obowiązku mijał w dniu 3 grudnia 2014 r. Pismem nadanym w placówce pocztowej operatora publicznego w dniu 4 grudnia 2014 r. skarżący S. Z. podał, że w jego sytuacji majątkowej i osobistej nie zaszły żadne zmiany od czasu złożenia poprzedniego formularza, dlatego przesyłanie kolejnego, takiego samego formularza uważa za bezprzedmiotowe. Zarządzeniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 19 grudnia 2014 r. pozostawiono wniosek skarżącego bez rozpoznania. W uzasadnieniu powyższego wskazano, że mimo prawidłowego doręczenia wezwania do wypełnienia urzędowego formularza "PPF" wraz z pouczeniem, skarżący nie wykonał ciążącego na nim zobowiązania. Od powyższego zarządzenia skarżący wniósł sprzeciw, motywując, że udzielił już wyczerpującej informacji o swoim stanie majątkowym i osobistym oraz zaświadczył o aktualności podanych informacji, zatem wymóg przepisu art. 252 § 2 P.p.s.a. należało uznać za spełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 19 grudnia 2014 r., zarządzenie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd. Zgodnie z art. 252 § 2 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru, który określony został w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245). Stosownie natomiast do art. 257 P.p.s.a., wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Wskazać w tym miejscu należy, że w odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, rozpoznanej wyrokiem Sądu z dnia 23 października 2014 r., skarżący S. Z. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez częściowe zwolnienie od kosztów sądowych. Wniosek ten został prawomocnie oddalony postanowieniem referendarza Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 31 lipca 2014 r. W okolicznościach niniejszego postępowania skarżący został wezwany do złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zarządzeniem z dnia 10 listopada 2014 r. i do chwili obecnej go nie złożył. Myli się przy tym skarżący, wskazując, że ponowne składanie wniosku na urzędowym formularzu PPF, w sytuacji braku zmian w jego stanie majątkowym i osobistym, jest bezprzedmiotowe. Każdy kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez stronę postępowania sądowego inicjuje nowe postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, wymagające każdorazowo spełnienia przesłanek formalnych do jego wszczęcia oraz przesłanek materialnych uzasadniających rozstrzygnięcie w tym zakresie. Skoro wniosek skarżącego z dnia 19 lipca 2014 r. został rozpoznany postanowieniem referendarza WSA w Krakowie z dnia 31 lipca 2014 r., to uznać należało, że został on procesowo załatwiony, a postępowanie w tym przedmiocie zakończone. Zatem złożenie przez skarżącego ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy inicjuje nowe postępowanie w tym zakresie i wymaga zachowania formy określonej w art. 252 § 2 P.p.s.a. Jak zauważył Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 19 grudnia 2012 r., sygn. akt I FZ 510/12: "W postępowaniu toczącym się w wyniku ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, tak jak w pierwotnym postępowaniu, praktyką jest wymaganie od wnioskodawcy złożenia wniosku na formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.), zawierającego dane wskazane w art. 252 § 1 p.p.s.a.". Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił jak w sentencji.