II SA/Kr 961/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: WSA Paweł Darmoń (spr.) NSA Anna Szkodzińska Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 listopada 2016 r. sprawy ze skargi R.M. , A.M.-K. , K.K. , K.C.-Z. , K.Z. i Z.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 14 czerwca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla realizacji przedsięwzięcia I. odrzuca skargę złożoną przez: K.C.-Z. i K.Z. ; II. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz: R.M. , Z.K. oraz na rzecz A.M.K. i K.K. solidarnie kwoty po 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 12 lutego 2016r. znak: [....] Wójt Gminy B. działając na wniosek [....] ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. , gmina B. , powiat wielicki i jednocześnie - I. określił: 1. rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia: planowane przedsięwzięcie będzie polegać na budowie bazy transportowej samochodów ciężarowych w miejscowości B. na działkach nr ewid. [....][....][....][....] , obręb Nr [....] , jednostka ewidencyjna B. powiat [....] , województwo [....] . Dodatkowymi formami działalności będą usługi w zakresie przeglądów technicznych wszystkich pojazdów, naprawy samochodów ciężarowych, myjni samochodowej oraz komisu samochodowego. Baza będzie posiadała zbiornik z dystrybutorem ON dla potrzeb własnych. Częścią inwestycji będzie parking dla samochodów ciężarowych z częścią wydzieloną dla potrzeb komisu. Do funkcjonowania bazy niezbędny będzie zjazd z drogi krajowej nr [....] , zaopatrzenie w wodę do celów sanitarnych i przeciwpożarowych, doprowadzenie energii elektrycznej oraz cieplnej z własnej kotłowni. 2. warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich: planowane przedsięwzięcie będzie realizowane i eksploatowane z uwzględnieniem następujących warunków: 1/ Należy zastosować do magazynowania oleju napędowego zbiornik dwupłaszczowy, wyposażony w system stałego monitoringu wycieków i stanu ilościowego magazynowanego paliwa. 2/ Należy wykonać szczelną nawierzchnię w miejscach związanych z dystrybucją i przeładunkiem paliwa. 3/ Wody opadowe pochodzące z terenów utwardzonych (parkingi, place manewrowe, drogi wewnętrzne i stanowiska tankowania i przeładunku paliwa) oraz dachów należy ująć w system kanalizacji opadowej i odprowadzić do planowanego szczelnego zbiornika odparowującego. 4/ Ścieki socjalno-bytowe i ścieki przemysłowe pochodzące z myjni i powstające w wyniku mycia posadzek w budynku, należy skierować do szczelnego zbiornika wybieralnego i zagwarantować ich regularny Wywóz do oczyszczalni ścieków. 5/ W przypadku realizacji zbiorczej sieci kanalizacji sanitarnej w rejonie inwestycji, ścieki sanitarne oraz przemysłowe należy włączyć do gminnej kanalizacji. 6/ Należy zrealizować urządzenia oczyszczające (osadnik zawiesin i separator substancji ropopochodnych) dla oczyszczania wód opadowych pochodzących z terenów utwardzonych (w tym terenu dystrybucji paliw i miejsca przyjmowania paliw z autocysterny), przed ich wprowadzeniem do szczelnego zbiornika odparowującego oraz dla podczyszczania ścieków przemysłowych pochodzących z myjni, a także z mycia posadzek w budynku przed odprowadzeniem do szczelnego zbiornika wybieralnego. 7/ Prace budowlane winno się prowadzić w sposób gwarantujący minimalizację zagrożenia zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego poprzez: • Wyposażenie zaplecza budowy w urządzenia sanitarne, • Stosowanie do prac budowlanych wyłącznie sprawnego sprzętu budowlanego, maszyn i urządzeń, • Zaopatrzenie terenu budowy w sorbenty na wypadek ewentualnych wycieków i rozlewów substancji ropopochodnych. 8) Odpady należy magazynować selektywnie, w sposób nie powodujący zagrożenia dla środowiska, a w szczególności odpady niebezpieczne magazynować selektywnie w wydzielonym, zabezpieczonym przed dostępem osób postronnych pomieszczeniu, z utwardzoną, szczelną posadzką. Oleje przepracowane należy przechowywać w specjalnych szczelnych, zamykanych pojemnikach, ustawionych na nieprzepuszczalnym podłożu. 9) Wytworzone w fazie budowy jak i eksploatacji odpady, w pierwszej kolejności należy przekazywać do odzysku lub w przypadku braku możliwości ich odzysku, do unieszkodliwienia innym posiadaczom odpadów, posiadającym stosowne zezwolenia (pozwolenia) właściwego organu na prowadzenie działalności w zakresie gospodarowania tymi odpadami. 10) Należy ograniczać emisję spalin poprzez wyłączanie silników maszyn budowlanych i samochodów transportujących materiały budowlane w trakcie postoju lub załadunku oraz utrzymywanie silników w dobrym stanie technicznym. 11) Prace budowlane należy prowadzić w porze dnia tj. od 6.00 do 22.00 12) W przypadku zagrożenia, iż w czasie realizacji prac budowlanych może dojść do uszkodzenia mechanicznego pni drzew, należy je zabezpieczyć przez owinięcie ich na wysokość 1,6m - 2,0 m matami ze słomy, które mocuje się drutem lub syntetycznym sznurkiem co 40-50cm od siebie. Dodatkowo od strony szczególnego zagrożenia uszkodzeniami należy oszalować pnie drzew deskami. 13) Wycinkę należy prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. od sierpnia do marca. 14) Dodatkowo zaleca się wykonanie nasadzeń szpalerów drzew i krzewów iglastych, szybko rosnących (co najmniej dwóch równoległych rzędów), na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi, w celu ograniczenia uciążliwości obiektu na etapie jego eksploatacji na sąsiednie tereny zabudowane i przeznaczone w MPZP pod zabudowę. 3. Wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji. W projekcie budowlanym należy uwzględnić rozwiązania dotyczące ochrony środowiska określone w pkt. 2. 4. Wymogi w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych: planowane przedsięwzięcie nie spełnia warunków, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002r. w sprawie rodzajów i ilości substancji niebezpiecznych, których znajdowanie się w zakładzie decyduje o zaliczeniu go do zakładu o zwiększonym ryzyku albo zakładu o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. 5. wymogi w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko: dla planowanego przedsięwzięcia nie ma konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko zgodnie z ustawą o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. II. Stwierdził konieczność: 1.zapobiegania ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko: obwiązek zapobiegania i ograniczania oddziaływania na środowisko zostanie zrealizowany poprzez zastosowanie rozwiązań chroniących środowisko wymienionych w pkt 1.2 niniejszej decyzji. III. Nie nałożył obowiązku: 1. przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Przeprowadzając ocenę oddziaływania na środowisko nie stwierdzono możliwości negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000: obszar PLB120002 Puszcza Niepołomicka - znajdujący się w odległości ok. 4,5 km w kierunku północno-wschodnim; obszar PLH120080 Torfowisko Wielkie Błoto - położony w odległości ok. 7 km w kierunku północno-wschodnim. 2. obowiązku przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko. Odległość inwestycji od granic oraz jej zakres wyklucza jakiekolwiek oddziaływanie transgraniczne. Jako podstawę prawną swojej decyzji organ I instancji powołał art. 71 ust. 2, art. 75 ust. 1 pkt. 4 oraz art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz. U. z 2013r. póz. 1235 z późniejszymi zmianami), w związku z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016r. póz. 23). Uzasadniając swoje stanowisko organ I instancji wskazał, że w dniu 9 sierpnia 2013r. wnioskodawca - [....], realizujący przedsięwzięcie pod nazwą: "Budowa bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. , gmina B. , powiat wielicki" złożył do Wójta Gminy B. wniosek wraz z kartą informacyjną przedsięwzięcia. Dnia 13 sierpnia 2013r. Wójt Gminy B. zawiadomił strony pismem znak: [....] - o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. , gmina B. , powiat [....] ." W dniu 6 września 2013r. wpłynęły uwagi strony postępowania – R.M. , w związku z wszczętym postępowaniem. W dniu 14 sierpnia 2013r., Wójt Gminy B. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. , o wydanie opinii na temat obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określenia ewentualnego zakresu raportu dla przedmiotowego przedsięwzięcia. Powyższe informacje zostały również podane do publicznej wiadomości obwieszczeniem znak: [....] z dnia 16 sierpnia 2013r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. pismem znak: [....] z dnia 2 września 2013r. i pismem z dnia 12 września 2013r. o znaku: [....] wyraził opinię o konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania-przedsięwzięcia na środowisko oraz określił zakres raportu. Natomiast brak opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. - zgodnie z art. 78 ust 4 ustawy o udostępnianiu potraktowano jako brak zastrzeżeń. Dnia 20 września 2013 r. Wójt Gminy B. wydał postanowienie o znaku: [....] stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i określające zakres raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie, Wójt Gminy B. wydał postanowienie o zawieszeniu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia, do czasu przedłożenia przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Powyższe informacje zostały podane do publicznej wiadomości w Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy B. i poprzez wywieszenie na tablicach ogłoszeń Urzędu Gminy B., i tablicach ogłoszeń sołectwa B. W dniu 1 kwietnia 2014r. do Wójta Gminy B. wpłynął raport o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia pn.: "Budowa bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. , gmina B. , powiat [....] ". W związku z ustąpieniem przyczyny uzasadniającej zawieszenie postępowania, dnia 3 kwietnia 2014r. Wójt Gminy B. , wydał postanowienie znak: [....] o podjęciu postępowania w sprawie. Dnia 9 kwietnia 2014r. Wójt Gminy B. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. o uzgodnienie w zakresie ochrony środowiska warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia oraz do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. o wydanie opinii dla przedmiotowego przedsięwzięcia. W odpowiedzi Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. , pismem znak [....] z dnia 12 maja 2014r., postanowieniem z dnia 13 czerwca 2014r. znak: [....] oraz postanowieniem prostującym znak: [....] z dnia 3 lipca 2014r. uzgodnił realizację przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji i eksploatacji, natomiast brak opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w W. potraktowano jako brak zastrzeżeń. Po wpływie do Urzędu Gminy B. w dniu 21 sierpnia 2014r. postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. w sprawie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedmiotowego przedsięwzięcia znak: [....] z dnia 13 czerwca 2014r., w dniu 22 sierpnia 2014r. Wójt Gminy B. wydał obwieszczenie dotyczące postępowania z udziałem społeczeństwa podając do publicznej wiadomości informacje wymagane w art. 33 ustawy o udostępnianiu (...). Obwieszczenie to zostało podane do publicznej wiadomości na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy B. , poprzez zamieszczenie na BIP Urzędu Gminy B. oraz na tablicach ogłoszeń w pobliżu miejsca realizacji przedsięwzięcia w miejscowości B. W wyznaczonym terminie tj. od dnia 22 sierpnia 2014r. do dnia 12 września 2014r. do organu nie wpłynęły żadne uwagi i wnioski społeczeństwa, nie zgłosiły się osoby zainteresowane celem zapoznania się z dokumentacją sprawy. Dnia 18 września 2014r. Wójt Gminy B. zawiadomił strony postępowania o zebranych dokumentach i materiałach oraz o możliwości zapoznania się z nim przed wydaniem decyzji w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma. W dniu 25 września 2014r. wpłynął "sprzeciw odnośnie braku szkodliwego oddziaływania na pobliskie tereny" złożony osobiście przez stronę postępowania – M.G. W dniu 2 października 2014r. na stanowisku prowadzącym postępowanie w sprawie, powzięta została informacja dotycząca zbycia przez M.G. nieruchomości nr [....] w B. aktem notarialnym Repertorium [....] z dnia 23.06.2014r., o czym organ prowadzący postępowanie administracyjne nie został przez stronę poinformowany. Właściciele nieruchomości nr [....] , jako strony postępowania zostali zawiadomieni pismem z dnia 7 października 2014r. o toczącym się postępowaniu oraz o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym i wniesienia uwag w sprawie. W związku z wieloma pytaniami złożonymi przez strony postępowania, wnoszonymi uwagami oraz ze względu na konieczność zapewnienia stronom postępowania praw zawartych w art. 10 kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia zostało przedłużone do 30 listopada 2014r. W dniu 4 listopada 2014r. do Urzędu Gminy B. wpłynęło pismo współwłaścicieli działki nr [....] informujące, iż nabyli prawo do 16/20 udziału w ww. nieruchomości na podstawie aktu notarialnego Repertorium [....] . Po potwierdzeniu tej informacji, właściciele, jako strony postępowania zostali włączeni do postępowania i zawiadomieni pismem z dnia 5 listopada 2014r. o możliwości zapoznawania się z aktami sprawy, składania uwag i wniosków. Po upływie terminu przedłużenia postępowania, zawiadomiono strony postępowania o jego zakończeniu i możliwości wypowiedzenia się, co do zebranych dowodów i materiałów przed wydaniem decyzji w sprawie. W dniu 5 stycznia 2015r. została wydana decyzja Wójta Gminy B. ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia. O wydaniu decyzji poinformowano społeczeństwo obwieszczeniem z dnia 5 stycznia 2015r. Od decyzji złożyły odwołania następujące strony postępowania: R.M. (dnia 16 stycznia 2015r.), K.C. i K.Z. (dnia 20 stycznia 2015r.), A.M. i K.K. (dnia 20 stycznia 2015r.). Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. znak: [....] z dnia 8 kwietnia 2015r. uchylono zaskarżoną decyzję i przekazano sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W toku postępowania włączono nowe strony postępowania tj. M.K. i Z.K. , którzy w dniu 23 czerwca 2015r. złożyli sprzeciw wobec m.in. zbyt dużej skali przedsięwzięcia, lokalizacji stanowiska tankowania, przekroczenia norm hałasu. W dniu 24 lipca 2015r. została wydana decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedmiotowego przedsięwzięcia, jednocześnie wydane zostało obwieszczenie o wydanej decyzji. W dniu 10 sierpnia 2015r. wspólne odwołanie od decyzji Wójta Gminy B. oraz zażalenie na postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. z dnia 13 czerwca 2014r. wnieśli: A.M. i inni.... . W dniu 5 października 2015r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję Wójta Gminy B. i przekazało do ponownego rozpatrzenia. Organ I instancji wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego, przeprowadzono analizę wniosku, karty informacyjnej oraz raportu pod kątem oddziaływania na środowisko. Zgodnie z rozporządzeniem planowana inwestycja kwalifikowana jest, jako mogąca znacząco oddziaływać na środowisko dla którego przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko może być wymagane, zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 35 (instalacje do dystrybucji ropy naftowej, produktów naftowych, substancji lub mieszanin, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 25 lutego 2011 r. o substancjach chemicznych i ich mieszaninach, niebędących produktami spożywczymi, z wyłączeniem stacji paliw gazu płynnego) oraz § 3 ust. 1 pkt 56 b (garaże, parkingi samochodowe lub zespoły parkingów, w tym na potrzeby planowanych, realizowanych lub zrealizowanych przedsięwzięć, o których mowa w pkt 50, 52-55 i 57, wraz z towarzyszącą im infrastrukturą, o powierzchni użytkowej nie mniejszej niż 0,5ha na obszarach innych niż wymienione w lit. a - przy czym przez powierzchnię użytkową rozumie się sumę powierzchni zabudowy i powierzchni zajętej przez pozostałe kondygnacje nadziemne i podziemne mierzone po obrysie zewnętrznym rzutu pionowego obiektu budowlanego"). Na podstawie analizy przedłożonych dokumentów stwierdzono, że w ramach przedmiotowej inwestycji, na działkach należących do inwestora (działki nr: [....][....][....] obr. [....] , jedn. ewid. B. , powiat [....] ) o łącznej powierzchni ok. 2,7ha, planowane są: - stacja diagnostyczna dla obsługi pojazdów samochodowych w dwóch liniach diagnostycznych: dla pojazdów < 3,5 Mg (z podnośnikiem diagnostycznym) i dla pojazdów > 3,5 Mg (z kanałem diagnostycznym), - warsztat obsługowo naprawczy samochodów ciężarowych, w którym znajdować się będą dwa stanowiska do obsługi i naprawy samochodów ciężarowych w tym jedno wyposażone w kanał obsługowy. Na stanowiskach przewiduje się: wymianę oleju i płynów eksploatacyjnych, wymianę części i podzespołów, regulację, naprawy instalacji elektrycznych, wymianę i naprawę ogumienia, - myjnia samochodów ciężarowych pracująca w obiegu zamkniętym wody, - magazyny do składowania podzespołów i części służących do napraw samochodowych, - stanowisko tankowania dla potrzeb własnych bazy, składające się z przenośnego dwupłaszczowego, naziemnego zbiornika magazynowego o pojemności 5 m3 (zarówno dla oleju napędowego jak i dodatku Ad-Blue), - parkingi dla samochodów ciężarowych o pow. ok. 6100m2, parking ekspozycyjny ciągników siodłowych przeznaczonych do sprzedaży, parkingi samochodów osobowych o pow. ok. 1OOO m2, drogi i place utwardzone. Baza transportowa będzie służyła do pełnienia usług transportowych wszelkiego rodzaju towarów za wyjątkiem ładunków niebezpiecznych. Usługi będą realizowane własnymi samochodami ciężarowymi oraz na zasadzie spedycji (pośrednictwa przewozowego). W toku postępowania dokonano analizy poszczególnych zapisów planu celem zbadania zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania go, której treść została zawarta w decyzji z dnia 25 lipca 2015r. "Projektowane przedsięwzięcie pn.: " Baza transportowa samochodów ciężarowych, stacja tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacja kontroli pojazdów, komis samochodów ciężarowych w B." będzie składało się z następujących obiektów: - budynek administracyjno - biurowy, warsztat naprawczy z zapleczem magazynowo -socjalnym, stacja kontroli pojazdów, myjnia samochodów ciężarowych i autobusów, stanowisko tankowania paliwa dla potrzeb własnych bazy, budynek dozoru, ogrodzenie terenu bazy, wewnętrzny układ drogowy z naziemnymi miejscami postojowymi dla samochodów ciężarowych i osobowych z wydzielonym placem na komis, kompletna infrastruktura techniczna wraz z odprowadzeniem mediów, zbiornikiem odparowującym na wody opadowe oraz podziemnym zbiornikiem na wodę do zewnętrznego gaszenia pożaru, zjazd z drogi serwisowej pozostającej w obrębie drogi krajowej nr 94g. Projektowana inwestycja zgodnie z mapą do celów projektowych będzie znajdowała się w terenach przeznaczonych w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości [....][....][....][....] w gminie B. (zatwierdzony Uchwałą nr XLIX/ 4841 06 z dnia 28.04.2006r.Rady Gminy B. i ogłoszony w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia OJ.08.2006r., zmieniony Uchwałą nr IY/26/07 z dnia 26.01.2007r. Rady Gminy B. i ogłaszaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 28 maja 2007r., zmieniony Uchwałą nr LIX/429/10 z dnia 27.10.2010r. Rady Gminy [....] i ogłaszaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 16 grudnia 2010r., zmieniony Uchwałą nr XL/279/13 z dnia 29.04.2013r. Rady Gminy B. i ogłaszaną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] póz. 3575 z dnia 20 maja 2013r.), odpowiednio pod: a - część administracyjno - biurowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym (symbol D14U), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania urządzeń i obiektów służących prowadzeniu działalności komercyjnej obejmującej: m.in. działalność biurową i administracyina. b - część warsztatowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym (symbol D14U), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania urządzeń i obiektów służących prowadzeniu działalności komercyjnej obejmującej: m.in. działalność obsługi komunikacji oraz w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. c - część handlowo - biurowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. d - stacja kontroli pojazdów - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. e - myjnia - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. Powyższe części lokalizowanego przedsięwzięcia są zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Organ badając lokalizację projektowanego przedsięwzięcia uwzględnił wszystkie zapisy występujące w planie miejscowym. Poza tymi częściami do przedmiotowego przedsięwzięcia będzie należeć również stacja tankowania dla potrzeb własnych bazy, która będzie zlokalizowana w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), pozwalających na sytuowanie zabudowy usługowej. Stację tą ma stanowić zbiornik Fuel Master o pojemności 5,0 m3, na olej napędowy z dystrybutorem oraz zbiornik AdBlue o pojemności 5 m3 z dystrybutorem. Powyższe zbiorniki nie są traktowane jako stacja paliw oraz nie są również traktowane jako stacja kontenerowa w rozumieniu przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. co zostało potwierdzone przez Ministerstwo Gospodarki oraz zostało podzielone stanowiskiem w wyroku Sądu WSA w Gliwicach (II/SA/GI157/13). Organ wydający decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zbadał, że plan miejscowy przewiduje przeznaczenie terenu pod planowane przedsięwzięcie tj. projektowane przedsięwzięcie na działkach nr [....][....][....] w B. pn.: " Baza transportowa samochodów ciężarowych, stacja tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacja kontroli pojazdów, komis samochodów ciężarowych w B. " i stwierdził, iż jest ono zgodne z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Szczegółowy projekt poszczególnych części przedsięwzięcia będzie badany pod względem zgodności z planem przez organ architektoniczno - budowlany dopiero na etapie pozwolenia na budowę. Organ wskazał, że opis przedsięwzięcia w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, która jest załącznikiem do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia, pozwala stwierdzić czy przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na podstawie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 201 Or. Nr 213, póz. 1397, ze zm.). Jeżeli w.w. obowiązek wykonania oceny oddziaływania jest wymagany, załącznikiem w postępowaniu o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przedsięwzięcia na środowisko jest raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym zawarte są ostateczne założenia zamierzenia inwestycyjnego - wybrany wariant realizacji przedsięwzięcia. W dalszej części decyzji organu wskazano, iż stanowisko do tankowania "opisane tak jak w uzasadnieniu" zaskarżonej decyzji kwalifikuje się jako stacja kontenerowa i zostało zaplanowane zgodnie z "innymi" aktami prawnymi regulującymi przepisy w tym zakresie, które nie zostały jednak wskazane. Biorąc pod uwagę rolę jaką ma spełniać stanowisko tankowania dla potrzeb własnych bazy, powołał się na wyrok WSA w Gliwicach sygn. akt IISA/GI 157/13, w którym uznano, iż zbiornik kontenerowy (na paliwa) użytkowany na potrzeby własne osoby fizycznej, przedsiębiorstwa lub gospodarstwa rolniczego nie jest stacją kontenerową w rozumieniu przepisów powołanego rozporządzenia. W związku z powyższym nie ma podstaw, aby uznać, że to stanowisko jest planowane niezgodnie z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia będzie występowało w czasie jego realizacji jak i eksploatacji. Dalej stwierdzono że w trakcie realizacji inwestycji podczas prac budowlanych wystąpi lokalny wzrost emisji zanieczyszczeń do powietrza. Oddziaływania te będą miały charakter lokalny i odwracalny tj. ustąpią po zakończeniu prac. Uciążliwości będą rozłożone w czasie zgodnie z założonym harmonogramem prac i nie będą się kumulować. Oddziaływanie hałasu, jakie wystąpi w czasie realizacji przedsięwzięcia, będzie związane z przygotowaniem terenu pod Inwestycję oraz z budową. Klimat akustyczny będzie kształtowany głównie przez pracę maszyn budowlanych oraz transport materiałów, dostarczanych na plac budowy. Pojazdy technologiczne jak również środki transportu stanowią źródła hałasu o poziomie 90-105 dB. Należy jednak zaznaczyć, że będą one pracowały jedynie w trakcie realizacji inwestycji, wyłącznie w porze dziennej (6°° - 22°°). W czasie budowy wystąpi emisja hałasu, charakterze czasowym i całkowicie odwracalnym, która ustanie z chwilą zakończenia etapu realizacji i nie będzie stanowić zagrożenia dla klimatu akustycznego na tym terenie. W ramach prac związanych z realizacją inwestycji usunięte zostaną samosiewy, porastające środkową i południową część obszaru, które szacuje się na wiek ok. 2-3 lata. Wycięta zostanie również część drzew owocowych (orzech włoski, śliwa domowa). Nie planuje się wycinania starszych drzew, znajdujących się w południowej części obszaru. W ich sąsiedztwie teren zostanie uporządkowany. Wymóg uzyskania zezwolenia na wycinkę nie dotyczy drzew, których wiek nie przekracza 10 lat oraz drzew owocowych. Prowadzenie prac budowlanych związanych z realizacją planowanego przedsięwzięcia wiązać się będzie z podwyższoną emisją hałasu oraz obecnością ludzi, co może być powodem płoszenia zwierząt. W czasie prowadzenia inwentaryzacji przyrodniczej nie zauważono ptasich gniazd w samosiewach przeznaczonych do wycinki lub w starszych zadrzewieniach. Niemniej jednak, w przypadku zaistnienia konieczności usunięcia drzew, wycinkę należy prowadzić poza okresem lęgowym ptaków, tj. od sierpnia do marca. W czasie eksploatacji Inwestycji występować będą emisje zanieczyszczeń gazowo-pyłowych do powietrza. Funkcjonowanie przedsięwzięcia z punktu widzenia możliwych emisji obejmować będzie emisje substancji zanieczyszczających: - z procesów grzewczych (na terenie Inwestycji w projektowanym budynku planuje się zainstalowanie kotłowni grzewczej wyposażonej w trzy kotły grzewcze (ok. 92kW) o wspólnej mocy ok. 276kW i sprawności 94%, opalane gazem ziemnym, - podczas tankowania pojazdów (emisja par węglowodorów do atmosfery), - ze spalania paliw w silnikach pojazdów samochodowych przemieszczających się po terenie Inwestycji (źródłami niezorganizowanej emisji zanieczyszczeń będą pojazdy poruszające się po terenie inwestycji, gdzie zlokalizowane będą otwarte parkingi dla samochodów osobowych na 50 miejsc postojowych oraz ciężarowych na 20 miejsc). Z przedstawionej w raporcie o oddziaływaniu na środowisko analizy wynika, że poza terenem, do którego inwestor posiada tytuł prawny, wartości stężeń uśrednionych dla jednej godziny oraz średniorocznych dotrzymane będą dla wszystkich substancji, a emisja zanieczyszczeń na etapie eksploatacji nie będzie powodowała przekroczeń standardów jakości powietrza atmosferycznego. Najbliższe tereny podlegające ochronie przed hałasem (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna oraz zabudowa mieszkaniowo-usługowa) graniczą z od strony zachodniej i południowej z parcelami przeznaczonymi pod planowane przedsięwzięcie. Funkcjonowanie przedmiotowej inwestycji będzie wiązać się w głównej mierze z emisją hałasu od źródeł mobilnych (pojazdów ciężarowych i osobowych). Źródłem hałasu związanym z planowanym przedsięwzięciem będą również operacje parkowania pojazdów oraz stanowisko do badania akustyki pojazdów i myjnia. W warsztatach będą znajdowały się urządzenia emitujące hałas (sprężarka śrubowa w wydzielonym pomieszczeniu, ręczne narzędzia z napędem elektrycznym, klucze pneumatyczne itp. Z uwagi na fakt, iż będą one używane w budynku warsztatu, w zależności od potrzeb, ich oddziaływanie na tereny mieszkaniowe znacznie się ograniczy. Stanowiska diagnostyczne i obsługowe będą pracować maksymalnie przez dwie zmiany robocze. Parking bazy będzie czynny całą dobę, jednak ruch pojazdów w porze nocy w jego obrębie będzie sporadyczny. Z analizy akustycznej wykonanej na potrzeby raportu dla inwestycji wynika, że najbliższe obszary, które podlegają ochronie nie będą narażone na przekroczenia norm emisji hałasu pochodzącego od planowanej Inwestycji. Jednak z uwagi na wnoszone wnioski i uwagi części stron postępowania, mimo iż zgodnie z załączonym raportem oddziaływania na środowisko, izofony wyznaczające wartości dopuszczalne hałasu dla tych terenów nie obejmują ich swoim zasięgiem terenów chronionych przed ponadnormatywnym hałasem (zgodnie z MPZP). Wójt Gminy B. zalecił, również z uwagi na występowanie emisji zanieczyszczeń gazowo-pyłowych do powietrza w czasie eksploatacji Inwestycji, w celu ograniczenia możliwych uciążliwości obiektu na etapie jego eksploatacji na sąsiednie tereny, wykonanie nasadzeń szpalerów drzew i krzewów iglastych na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi. Zgodnie z oceną oddziaływania na środowisko realizacja inwestycji nie spowoduje naruszenia standardów jakości środowiska poza terenem inwestora, jednak zdaniem organu ustalenie w decyzji tego zalecenia umożliwi uniknięcie konfliktów społecznych związanych z hałasem oraz oddziaływaniem przedsięwzięcia na sąsiednie tereny m.in. powodowanymi przez zanieczyszczenie powietrza. Na terenie przedsięwzięcia, ani w jego bezpośrednim sąsiedztwie nie znajdują się obszary chronione wyznaczone w trybie ustawy o ochronie przyrody. Najbliższe obszary Natura 2000 to: obszar PLB120002 Puszcza Niepołomicka (ok. 4,5km) obszar PLH120080 Torfowisko Wielkie Błoto (ok. 7 km). Należy stwierdzić, że z uwagi na znaczne oddalenie od ww. obszarów chronionych, rodzaj i skalę emisji oraz jej lokalny charakter, projektowana inwestycja nie będzie negatywnie oddziaływać na gatunki i siedliska, dla których ochrony wyznaczone zostały w/w obszary Natura 2000, jak również nie spowoduje znacznej degradacji roślin oraz nie wpłynie ujemnie na życie zwierząt na terenach przyległych, zarówno w okresie jej realizacji, jak i eksploatacji. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 9 kwietnia 2002r. przedmiotowa instalacja nie kwalifikuje zakładu do grupy zakładów o zwiększonym ryzyku albo zakładów o dużym ryzyku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej. Jej realizacja nie będzie wiązała się z transgranicznym oddziaływaniem na środowisko. Podsumowując Wójt Gminy B. wskazał, że analiza przedłożonego wniosku oraz raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wskazuje, że przy spełnieniu warunków zawartych w decyzji, zamierzone do realizacji przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnych uciążliwości dla środowiska. Na skutek odwołań: A.M. i innych ..., od decyzji Wójta Gminy B. - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 14 czerwca 2016r. znak: [....] - działając na podstawie art. 59, art. 66, art. 71, art. 77, art. 80, art. 81, art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (tekst jednolity Dz.U. 2016, póz. 353 z późn. zm.), rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz.U. 2016.71) oraz art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (t.jedn.: Dz.U.2016.23) - uchyliło zaskarżoną decyzję w części 1. 2 ppkt 14) i w tym zakresie orzekło co do istoty sprawy w ten sposób, że wskazało, iż należy wykonać nasadzenie szpalerów drzew i krzewów iglastych, szybko rosnących (co najmniej dwóch równoległych rzędów), na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi, w celu ograniczenia uciążliwości obiektu na etapie jego eksploatacji na sąsiednie tereny zabudowane i przeznaczone w MPZP pod zabudowę. W pozostałym zakresie utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało, że przedsięwzięcie polegające na budowie bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. , gmina B. , powiat [....] - planowane jest na terenie objętym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości [....][....][....][....] w gminie B. (zatwierdzonego Uchwałą nr XLIX/484/06 z dnia 28 kwietnia 2006 r. Rady Gminy [....] i ogłoszonego w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 1 1 sierpnia 2006 r., zmienionego Uchwałą nr LIX/429/10 z dnia 27 października 2010 r. Rady Gminy [....] i ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 16 grudnia 2010 r., zmienionego Uchwałą nr XL/279/13 z dnia 29 kwietnia 2013 r. Rady Gminy [....] i ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] póz. 3575 z dnia 20 maja 2013 r.). Organ podał, że lokalizacja planowanego stanowiska tankowania dla potrzeb własnych bazy, w terenie o symbolu D22MU - jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, bowiem w jednostce tej nie ustalono zakazu realizacji przedsięwzięcia w rozważanym zakresie, a zabudowa usługowa realizowana bez funkcji mieszkaniowej, jest jednym z podstawowych przeznaczeń dla tych terenów. Ponadto wskazało, że planowane stanowisko tankowania dla potrzeb własnych bazy nie jest stacją paliw. Podstawowym kryterium odróżniającym stację paliw od zbiornika używanego na potrzeby własne przedsiębiorstwa jest sprzedaż paliwa podmiotom zewnętrznym. Przedsiębiorca, który zakupił już paliwo i przetrzymuje je (magazynuje) w zbiorniku w celu tankowania własnych pojazdów, nie jest przedsiębiorcą prowadzącym stację paliw w rozumieniu rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe, dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U.2014.1853). Zgodnie z definicją zamieszczoną w tym rozporządzeniu - stacja paliw płynnych jest to obiekt budowlany, w skład którego mogą wchodzić: budynek, podziemne zbiorniki magazynowe paliw płynnych, podziemne lub naziemne zbiorniki gazu płynnego, odmierzacze paliw płynnych i gazu płynnego, instalacje technologiczne, w tym urządzenia do magazynowania i załadunku paliw płynnych oraz gazu płynnego, instalacje wodno-kanalizacyjne i energetyczne, podjazdy i zadaszenia oraz inne urządzenia usługowe i pomieszczenia pomocnicze. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wskazało dalej, że organ l instancji uczynił zadość wymogowi wynikającemu z art. 37 pkt 2 ustawy. Jednocześnie jednak zwrócił uwagę, że organ l instancji w zaskarżonej decyzji zawarł zalecenie obsady szpalerów drzew i krzewów iglastych, szybko rosnących (co najmniej 2 równoległych rzędów), na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi. Zapis ten został umieszczony w pkt 2 decyzji "warunki wykorzystania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich". Wszystkie pozostałe zapisy zawarte w tym punkcie zostały sformułowane jako warunki, które należy spełnić realizując i eksploatując planowane przedsięwzięcie. Mając na względzie wyniki postępowania, w tym uwagi i wnioski składane w toku postępowania - Kolegium postanowiło uchylić zapis brzmiący w sposób następujący: "Dodatkowo zaleca się wykonanie nasadzeń szpalerów drzew i krzewów iglastych, szybko rosnących (co najmniej dwóch równoległych rzędów), na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi, w celu ograniczenia uciążliwości obiektu na etapie jego eksploatacji na sąsiednie tereny zabudowane i przeznaczone w MPZP pod zabudowę" - i orzekło w tym zakresie następująco: "Należy wykonać nasadzenia szpalerów drzew i krzewów iglastych, szybko rosnących (co najmniej dwóch równoległych rzędów), na terenie objętym inwestycją przy zachodniej i południowej granicy z nieruchomościami sąsiednimi, w celu ograniczenia uciążliwości obiektu na etapie jego eksploatacji na sąsiednie tereny zabudowane i przeznaczone w MPZP pod zabudowę". Następnie powołując się na art. 82 ust. 1 pkt 4 i ust. 2 ustawy - Kolegium wskazało, że w zaskarżonej decyzji organ l instancji nie nałożył obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę ze względu na: - szczegółowy i jednoznaczny opis planowanych do zastosowania rozwiązań technicznych oraz stosowanych środków mających na celu zmniejszenie uciążliwości dla środowiska, w związku z planowanym przedsięwzięciem (co wynika z postanowienia uzgodnieniowego Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 2014 r. Nr [....] ), - brak kumulacji oddziaływania emisji ścieków i odpadów w powiązaniu z innymi przedsięwzięciami, - w otoczeniu przedsięwzięcia nie występują obiekty będące źródłem hałasu przemysłowego, który spowodowałby oddziaływanie skumulowane z planowanym przedsięwzięciem, - nie będą występowały przekroczenia emisji substancji zanieczyszczających (Raport 10.5. Opis możliwości wystąpienia skumulowanego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko z innymi zrealizowanymi lub planowanymi przedsięwzięciami), -nie stwierdzono możliwości negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000: obszar PLB1 20002 Puszcza Niepołomicka — znajdujący się w odległości ok. 4,5 km w kierunku północno-wschodnim; obszar PLH1 20080 Torfowisko Wielkie Błoto - położony w odległości ok. 7 km w kierunku północno-wschodnim (co wynika z postanowienia uzgodnieniowego Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 2014 r. Nr [....] ). Organ II instancji podał, że z akt wynika, że pojazdy technologiczne, jak również środki transportu będą stanowić źródło hałasu o poziomie 90-105 dB, jednakże pojazdy te będą pracować jedynie w trakcie realizacji inwestycji, wyłącznie w porze dziennej (6°° - 22°°). Parking bazy będzie czynny całą dobę, jednak ruch pojazdów w porze nocy w jego obrębie będzie sporadyczny. Z analizy akustycznej wykonanej na potrzeby raportu dla przedmiotowej inwestycji wynika, że najbliższe obszary, które podlegają ochronie nie będą narażone na przekroczenia norm emisji hałasu pochodzącego od planowanej inwestycji. Analiza wniosku oraz raportu o oddziaływaniu przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko zdaniem kolegium wskazuje, że planowane przedsięwzięcie nie będzie powodować ponadnormatywnego oddziaływania na środowisko, w tym na ludzi. Ze względu na zaskarżenie przez strony postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 2014 r. Nr [....] , Kolegium wyjaśniło, że postanowienie to jest prawidłowe. Uzgadnia ono bowiem realizację przedsięwzięcia oraz określa jego warunki. Przedstawia stanowisko co do oceny oddziaływania na środowisko, uwzględniając te okoliczności, które wymienia prawodawca w art. 77 ust. 5 ustawy. Ponadto przedstawia stanowisko w sprawie konieczności przeprowadzenia postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wspólnie wnieśli: R.M. i inni...., - domagając się uchylenia decyzji organu I i II instancji oraz przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji i uchylenia w całości postanowienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia 13 czerwca 2014r. znak: [....] . Jednocześnie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zgodnie z art. 61 par. 3 p.p.s.a. Zaskarżonej decyzji zarzucili: - naruszenie § 5 ust. 1 i § 7 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obejmującego miejscowości [....][....][....][....] w gminie B., - art. 80 ust. 2 ustawy z dnia 3 października 2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2016r. poz. 353), - art. 74 w zw. z art. 77 i 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. k.p.a. Uzasadniając swoje stanowisko skarżący wskazali, że organy administracji nie dokonały rzetelnej i szczegółowej analizy wszystkich postanowień miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mających zastosowanie do inwestycji objętej przedmiotowym postępowaniem. Wynikiem czego wydano pozytywną decyzję środowiskową pomimo, że planowane przedsięwzięcie jest niezgodne z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowaniu przestrzennego. Realizacja planowanej inwestycji wymaga ingerencji w naturalne ukształtowanie terenu. Na jej terenie występuje znaczny regularny spadek wysokości w kierunku północnym i spadek wysokości w kierunku wschodnim. W ramach planowanej inwestycji dojdzie do niwelacji terenu i utworzenia skarp o wysokości 7 m od strony zachodniej i południowej terenu oraz nadsypanie od strony wschodniej, tak aby uzyskać płaski teren z 2% spadkiem w kierunku wschodnim. Tym samym zdaniem skarżących planowane przedsięwzięcie ingeruje w naturalny kształt powierzchni terenu, co jest niezgodne z miejscowym planem zagospodarowania. Podnieśli, że od strony południowej teren graniczy z terenami zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej. Również od strony zachodniej znajdują się parcele zabudowane domami jednorodzinnymi i choć nie sąsiadują bezpośrednio z terenem objętym inwestycją, to są bezpośrednio narażone na negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia. (hałas i oświetlenie bazy w porze nocnej). Dodali również, że planowane w ramach inwestycji skarpy o wysokości 7 m nie zostaną w żaden sposób zabezpieczone, a wody opadowe i roztopowe ze skarp będą rozsączane u podstaw tych skarp w rowach rozsączających. Z tych przyczyn istnieje zagrożenie podcięcia stoku, usunięcia istniejącej szaty roślinnej, obciążenia stoku przez realizację zabudowy w połączeniu ze wzrostem wilgotności gruntu po długotrwałych opadach lub roztopach. Ponadto intensywny ruch ciężkich maszyn i samochodów ciężarowych może spowodować powstanie osuwisk i zagraża istniejącej zabudowie jednorodzinnej. Planowana zmiana ukształtowania terenu jest niezgodna z zapisami par. 7 ust. 1 i par. 5 ust. 1 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz art. 74 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo o ochrony środowiska (Dz.U. z 2013r. poz. 1232 z zm.). Zarzucili, że organ gminy nie podjął wszelkich niezbędnych czynności zmierzających do wszechstronnego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego naruszając art. 77 k.p.a. i 80 k.p.a. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, wskazując jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Na wstępie należy rozważyć formalną dopuszczalność wniesionej skargi przez skarżących K.C. i K.Z. Stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) - w skrócie p.p.s.a. - skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Zarządzeniem z dnia 29 sierpnia 2016 r. wezwano skarżących K.C. i K.Z. do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł. Jednocześnie pouczono, że wpis ten winien zostać uiszczony w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi w zakresie tych skarżących. Skarżący otrzymali odpisy wezwań w dniu 8 września 2016 r. (k – 36 - 37), termin upłynął bezskutecznie a skarżący wpisu nie uiścili. Z tego względu sąd odrzucił skargę złożoną przez K.C. i K.Z. jak w punkcie I wyroku, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dokonując sądowej kontroli według tych kryteriów stwierdzić należy, że zarzuty skargi są zasadne a zaskarżona decyzja i poprzedzającą ją decyzja organu I instancji są wadliwe. Planowana inwestycja w postaci bazy transportowej samochodów ciężarowych, stacji tankowania dla potrzeb własnych bazy, stacji kontroli pojazdów, komisu samochodów ciężarowych w B. o pow. przeznaczonej pod zabudowę 21300 m kw. i pow. terenu w granicach własności 27200 m kw. kwalifikowana jest, jako mogąca znacząco oddziaływać na środowisko, dla której organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko na podstawie art. 61 ust 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008, nr 199, poz. 1227 ze zm). W postępowaniu administracyjnym dotyczącym oceny oddziaływania na środowisko kluczowym dowodem jest raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, gdyż na nim opiera się organ wydając decyzję rozstrzygającą, co do istoty sprawy. Raport powinien, więc być zupełny i rzetelny, wolny od niejasności i nieścisłości. Jeżeli są jakiekolwiek wątpliwości i uwagi do sporządzonego stosownie do obowiązujących przepisów i wyznaczonego zakresu raportu, to organ powinien podejmować działania w celu ich wyeliminowania. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. II OSK 639/13 (LEX nr 1369033) raport w postępowaniu o środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest dowodem prywatnym, lecz o szczególnej mocy dowodowej. Jego szczególny charakter wynika w szczególności z kompleksowej oceny przedsięwzięcia i analizy aspektów technologicznych, prawnych, organizacyjnych i logistycznych jego funkcjonowania w powiązaniu ze sobą. Jeżeli raport jest niepełny lub nieprawdziwy, zachodzi potrzeba uzupełnienia go, to orzekanie na podstawie takiego wadliwego raportu stanowi naruszenie przepisów postępowania dotyczących obowiązku zebrania i rozważenia materiału dowodowego oraz dokładnego ustalenia stanu faktycznego. Choć sąd nie może samodzielnie dokonywać oceny treści raportu, gdyż wymaga to wiadomości specjalnych z poszczególnych gałęzi nauki (wyrok NSA z dnia 1 marca 2013 , II SOK 2105/11 , wyrok NSA z 3 kwietnia 2012 r , II OSK 85/12) to nie jest zwolniony od weryfikacji czy raport spełnia ustawowe wymagania co do jego treści w rozumieniu dyspozycji art. 66 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Kontrola sądowa powinna zmierzać do weryfikacji formalnej poprawności raportu. Zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 5 ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko musi zawierać opis analizowanych wariantów realizacji inwestycji, w tym wariantu proponowanego przez wnioskodawcę i racjonalnego wariantu alternatywnego, a także wariantu najkorzystniejszego dla środowiska z uzasadnieniem ich wyboru. Raport powinien również zawierać określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej (pkt 6), powinien zawierać także uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko (pkt. 7). W literaturze prawniczej przyjmuje się, że powinny zostać uwzględnione trzy warianty: proponowany przez wnioskodawcę, racjonalny wariant alternatywny oraz wariant najkorzystniejszy dla środowiska. Zwraca się uwagę, że wariantowość przedstawionych rozwiązań nie może mieć charakteru pozornego - sytuacja taka mogłaby wystąpić przy wariantach przedsięwzięcia zakładających jego realizację w tym samym dokładnie miejscu i z technicznego punktu niewiele różniącą się od siebie. (Gruszecki K. Ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Komentarz. Prescom Sp. z o.o. Warszawa 2009.). W rozpoznawanej sprawie raport oddziaływania na środowisko sporządzony w lutym 2014 r zawiera w istocie tylko analizę wariantu proponowanego przez inwestora. Wprawdzie inwestor starał się przedstawić racjonalny wariant alternatywny wobec proponowanego przez siebie wariantu, ale jego lakoniczność ( k -77-78 raportu) czyni niemożliwym dokonanie oceny zasadności realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez inwestora. Przedstawienie wariantu alternatywnego i wariantu najkorzystniejszego dla środowiska ( identycznego z tym inwestora ) w taki sposób jak w raporcie , nie może być uznane za spełniające wymagania z art. 66 ust 1 pkt 5 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku. Brak rzetelnej analizy wariantów w raporcie spowodował, że nie określono przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, czym naruszono art. 66 ust 1 pkt 6 powołanej ustawy. W sporządzonym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedstawione zostały jedynie dwa warianty wyodrębnione pod względem zastosowania paliwa i położenia parkingów. Wariant inwestora i wspomniany jedynie ten alternatywny różnią się miedzy sobą tylko rodzajem paliwa użytego do ogrzewania projektowanych budynków : kotłownia opalana gazem ziemnym ( inwestor ), olejem opałowym ( alternatywny) i lokalizacją miejsc postojowych dla samochodów ciężarowych: od strony wschodniej działki [....] (inwestor) od strony zachodniej działki [....] (alternatywny) str 77. Jedynie ogólnie określono przewidywane oddziaływanie na środowisko obu wariantów na str. 78 W raporcie wskazano jedynie na konsekwencje środowiskowe przedsięwzięcia proponowanego przez inwestora bez różnicowania wariantów. Inwestor nie wykazał, na jakim obszarze mogą być odczuwalne uciążliwości związane z nadmiernym hałasem - wzmożeniem ruchu TIR – ów i samochodów osobowych, skoro najbliższe tereny podlegające ochronie przed normatywnym hałasem ( zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna i mieszkaniowo usługowa) graniczą od strony zachodniej i południowej z parcelami przeznaczonymi pod planowane przedsięwzięcie ,co szczególnie eksponowane jest przez skarżących. Załączniki nr 7.2 i 7.3 do raportu w powiązaniu z jego opisową częścią w pkt 3.3.6 nie są przekonujące, bowiem nie wskazują, jakie konkretne cechy samego przedsięwzięcia (jego skali) wzięto pod uwagę. Wynikami komputerowej analizy są mapy emisji hałasu - lecz poza ogólnym wskazaniem źródeł hałasu takich jak: pojazdy ciężkie , osobowe , operacje parkowania samochodów oraz stanowisko do badania akustyki pojazdów ( klaksony) brak jakichkolwiek symulacji w tym względzie, nie wiadomo jakie dane wyjściowe i przyjęte założenia wprowadzono do komputerowego modelu propagacji hałasu. Krzywe izofoniczne określające jednakowy poziom głośności dźwięku mają w dużej mierze subiektywny charakter i różnią się w zależności od metod badawczych użytych do ich wyznaczenia. Z tej przyczyny końcowy wniosek tej części raportu wskazujący na to, że najbliższe obszary podlegające ochronie przed hałasem nie będą narażone na przekroczenia norm emisji hałasu wymyka się spod racjonalnej kontroli. Brak jest w raporcie analizy i szczegółowego opisu każdego z wariantów w zakresie oddziaływania każdego z nich na elementy środowiska w taki sposób, aby możliwe było ustalenie, który z wariantów w mniejszym stopniu oddziałuje na środowisko. Do organu administracji należy wybór wariantu realizacji przedsięwzięcia, zatem aby to było możliwe celowe jest szczegółowe opisanie w raporcie nie tylko wariantu proponowanego przez inwestora, ale i wariantu alternatywnego jak i najkorzystniejszego dla środowiska, tak aby organ mógł sam ustalić, który z wariantów jest najkorzystniejszy dla środowiska i ewentualnie zastosować art. 81 ust 1 ustawy, z którego wynika, że to nie wnioskodawca ma decydujący głos w wyborze wariantu realizacji przedsięwzięcia, lecz musi w tym zakresie współdziałać z organem wydającym decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Rozważenie opisanych wariantów powinno nastąpić także w kontekście podnoszonych w toku postępowania zastrzeżeń, co do realizacji przedsięwzięcia. Stosownie bowiem do art. 81 ustawy - jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany przez wnioskodawcę, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji wariant dopuszczony do realizacji lub, w razie braku zgody wnioskodawcy, odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że wariantowanie przedsięwzięcia jest w ocenie oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko szczególnie istotne - raport nie stanowi bowiem opinii biegłego, gdyż ustawa nie wymaga sporządzenia go przez osoby posiadające wiedzę specjalistyczną, lecz jest dowodem prywatnym, podlegającym ocenie przez organ rozpoznający sprawę. Przy wydawaniu decyzji środowiskowej organ prowadzący postępowanie ma obowiązek analizy wariantów przedstawionych przez inwestora, ale także samodzielnego poszukiwania rozwiązań zapewniających przewidzianą przepisami ochronę środowiska. Organ może, bowiem wskazać wnioskodawcy inny wariant realizacji przedsięwzięcia, niż wskazany w raporcie. W zakresie analizy konfliktów społecznych obowiązek ich analizy w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nakłada na inwestora przepis art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy, zgodnie, z którym raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Uczestnicy postępowania od samego początku konsekwentnie zgłaszali problemy: niezgodności z planem miejscowym, niwelacji terenu, zbyt dużej skali przedsięwzięcia, lokalizacji stanowiska tankowania, przekroczenia norm hałasu, oświetlenia bazy w porze nocnej. Źródłem hałasu związanym z planowanym przedsięwzięciem będą pojazdy ciężarowe i osobowe , operacje parkowania pojazdów oraz stanowisko do badania akustyki pojazdów i myjnia. W warsztatach będą znajdowały się urządzenia emitujące hałas : sprężarka śrubowa w wydzielonym pomieszczeniu, ręczne narzędzia z napędem elektrycznym, klucze pneumatyczne. Skala całego przedsięwzięcia sprawia że ten aspekt raport powinien szczególnie eksponować, tym bardziej że planowane przedsięwzięcie dotyczy terenu położonego między innymi w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług a sąsiednimi terenami dla terenu inwestycji są : - od strony południowej tereny zabudowy jednorodzinnej D34MN faktycznie zabudowane domami jednorodzinnymi bez działalności usługowej. – od strony zachodniej tereny zabudowy jednorodzinnej i usług D22MU na których również faktycznie funkcjonuje zabudowa jednorodzinna. Jak pokazało dotychczasowe postępowanie konflikty społeczne mają charakter rzeczywisty i konkretny. Wariant proponowany przez inwestora może zostać przedstawiony, jako najkorzystniejszy dla środowiska, ale musi to zostać odpowiednio udowodnione. W raporcie brakuje takiej pogłębionej analizy. Możliwe, że zaproponowany projekt alternatywny bądź ten najkorzystniejszy dla środowiska określi inną przestrzeń przedsięwzięcia (w jakiś sposób ograniczy jego zasięg przestrzenny lub liczbę projektowanych obiektów budowlanych ) a wtedy organ będzie miał możliwość wyboru wariantu kierując się uzasadnionymi racjami, co może ujawnić potrzebę zmian w kierunku bardziej przyjaznym środowisku. Tymczasem w raporcie na str. 150 autor kategorycznie wskazał że " nie przewiduje się wystąpienia konfliktów społecznych " , choć " najbliższa zabudowa mieszkaniowa graniczy bezpośrednio z działką inwestycyjną i znajduje się w kierunku południowo – zachodnim" (str. 117 raportu). W zakresie tym, więc nie przeprowadzono analizy konfliktów. Wydaje się zasadnym uzupełnienie tego punktu raportu o wskazanie źródeł konfliktów ze społecznością lokalną wraz z planowanymi sposobami ich rozwiązywania. Nie wskazano w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone przez uczestników postępowania wyrażających opinie społeczne. Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zostać, zatem uzupełniony przez inwestora również o powyższe informacje. Te sugestie i opinie złożone w trybie uwag i wniosków musza zostać rozpatrzone przed wydaniem decyzji środowiskowej. W celu wszechstronnego zebrania i zbadania materiału dowodowego w sprawie - zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 7 i 77 k.p.a. organ pierwszej instancji może (po uzupełnieniu raportu przez inwestora i stwierdzeniu, że ewentualnie zachodzi konieczność rozważenia zasadności innego wariantu niż wymieniony w raporcie ) zasięgnąć opinii specjalisty, co do przedstawionych w raporcie informacji, podniesionych w trakcie trwania postępowania zarzutów oraz zakresie nałożenia warunków realizacji przedsięwzięcia w decyzji środowiskowej. Możliwość taką dopuszcza art. 75 § 1 i art. 84 k.p.a. Organ wydający decyzję, we własnym zakresie, w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizacje przedsięwzięcia ma, bowiem prawo określić warunki realizacji przedsięwzięcia tak by skutecznie ograniczyć uciążliwości dla terenów sąsiednich. Z tych względów stwierdzić należy, że decyzje organów I i II instancji wydane zostały po niepełnym przeprowadzeniu postępowania w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jednocześnie dowolnie, bowiem bez należytej weryfikacji raportu. W tym wskazanym zakresie w ocenie Sądu sporządzony dotychczas w postępowaniu raport o oddziaływaniu na środowisko powinien zostać uzupełniony. Przyczyną uchylenia przez Sąd obu decyzji było, zatem w pierwszym rzędzie stwierdzenie wadliwości sporządzonego na potrzeby sprawy raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Po sporządzeniu kompletnego raportu organ zwróci się ponownie o dokonanie wymaganych uzgodnień. Podstawą prawną postanowienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. jest art. 77 ust. 1 pkt 1 ustawy, który stanowi, że "Jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska". Zarówno organ prowadzący postępowanie, jak i organ dokonujący uzgodnienia działa w zakresie swojej własnej właściwości i w tym zakresie ocenia planowaną inwestycję. "Obowiązek współdziałania organów zmienia zakres ich właściwości, ponieważ jeden ze współdziałających organów nie może wydać prawidłowo decyzji bez udziału drugiego organu, ale ten drugi, nie będąc właściwym do wydania decyzji w sprawie, swoim stanowiskiem może wpływać na załatwienie sprawy przez pierwszy organ. Każdy ze współdziałających organów podejmuje czynności w ramach swojej właściwości rzeczowej, miejscowej i instancyjnej, ale w odniesieniu do takiej sprawy, w której wydanie decyzji jest przypisane jednemu organowi, a drugi ma zająć stanowisko, które jest niezbędne dla załatwienia sprawy (zob. wyr. WSA w Warszawie z 8.11.2005 r., II SA/WA 1200/05, Legalis) (Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, red. prof. dr hab. Aleksandra Wiktorowska, Rok wydania: 2014, Wydawnictwo: C.H.Beck. Komentarz do art. 106 teza 7). Okoliczność, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. nie dostrzegł wadliwości raportu i uzgodnił realizację przedsięwzięcia nie zwalniała Wójta Gminy B., a następnie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. od dokonania kontroli raportu w granicach własnej właściwości rzeczowej. Po stwierdzeniu natomiast jego wadliwości organ odwoławczy powinien uchylić decyzję organu I instancji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania wraz ze wskazaniami zakresu uzupełnienia raportu, czego nie uczynił. Organy obu instancji naruszyły zasadę ogólną dochodzenia prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 , 77 § 1 i 80 kpa. Jest to uchybienie w zakresie ustaleń faktycznych, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania ( art. 145 §1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Kolejną przyczyna uchylenia obu decyzji jest stwierdzenie, że organy obu instancji nie przeprowadziły pogłębionej interpretacji zgodności inwestycji z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Takiej próby dokonał jedynie organ odwoławczy w decyzji kasacyjnej z dnia 5 października [....] . Projektowana inwestycja znajduje się w terenach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości [....][....][....] w gminie B. (Uchwała nr XLIX/ 484/ 06 z dnia 28 kwietnia 2006r. Rady Gminy B. , ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr 451 z dnia 11 sierpnia 2006r., zmieniona Uchwałą nr LIX/429/10 z dnia 27 października 2010r. Rady Gminy B., ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 16 grudnia 2010r., zmieniona Uchwałą nr XL/279/13 z dnia 29 kwietnia 2013r. Rady Gminy B. , ogłoszoną w Dzienniku Urzędowym Województwa [....] nr [....] z dnia 20 maja 2013r.), przeznaczonych odpowiednio pod: a - część administracyjno - biurowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym (symbol D14U), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania urządzeń i obiektów służących prowadzeniu działalności komercyjnej obejmującej: m.in. działalność biurową i administracyina. b - część warsztatowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym (symbol D14U), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania urządzeń i obiektów służących prowadzeniu działalności komercyjnej obejmującej: m.in. działalność obsługi komunikacji oraz w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. c - część handlowo - biurowa - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. d - stacja kontroli pojazdów - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. e - myjnia - zlokalizowana jest w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), których przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej. Zarzuty skargi dotyczące niezgodności planowanego przedsięwzięcia ( w jego pełnym zakresie ) z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego są zasadne i były podnoszone od początku trwania postepowania. Zgodność tę należy rozpatrywać w kontekście położenia terenu, na którym ma zostać zlokalizowana inwestycja. Jest to teren graniczący bezpośrednio z terenami zabudowy jednorodzinnej w związku z tym projektowana zabudowa musi w sposób adekwatny nawiązywać do zabudowy mieszkaniowej stanowiącej przeznaczenie podstawowe sąsiedniego terenu i nie może być dla niego uciążliwa. Na styku bowiem tych dwóch przeznaczeń przy interpretacji postanowień planu miejscowego szczególnie istotne powinno być zachowanie ogólnych zasad planowania i zagospodarowania przestrzennego które nakazują uwzględnianie zwłaszcza : wymagań ładu przestrzennego ( tak by stworzone ukształtowanie przestrzeni tworzyło harmonijną całość) , ochrony środowiska , ochrony zdrowia i bezpieczeństwa ludzi zamieszkujących obszar lokalny objęty planem (art. 1 ust 2 i art. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym Dz. U. Nr 80 , poz. 717 ze zm.) W terenie zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU) przeznaczeniem podstawowym jest możliwość sytuowania zabudowy usługowej ale wyłącznie takiej która nawiązuje do charakteru zabudowy mieszkaniowej współistniejącej na tym terenie i zastanego związanego z nią sąsiedztwa istniejącej już zabudowy jednorodzinnej w terenie D34MN . Inna interpretacja nie może zostać uznana za prawidłową i byłaby nieuprawniona. Taka interpretacja postanowień planu prowadzi do wniosku że projektowany warsztat (w części na D22MU), myjnia i stacja kontroli pojazdów (D22MU) z uwagi na swoje funkcje i charakter posiadają cechy zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym dla których plan wyznaczył stosowne tereny oznaczone symbolem "U ". Podobnie stacja tankowania dla potrzeb własnych bazy, która według projektu ma być zlokalizowana w terenach zabudowy mieszkaniowej i usług (symbol D22MU), pozwalających na sytuowanie zabudowy usługowej, jednak w żaden sposób nie nawiązuje do dopuszczalnej na tym terenie zabudowy. To dysharmonia, która pozostaje w sprzeczności z racjonalnym rozumieniem postanowień planu. W tej sytuacji nie mają istotnego znaczenia rozważania organu że planowane stanowisko tankowania dla potrzeb własnych bazy, składające się z przenośnego dwupłaszczowego, naziemnego zbiornika magazynowego o pojemności 5 m3 (zarówno dla oleju napędowego jak i dodatku Ad-Blue) nie jest stacją paliw czy też stacją kontenerową. Projektowany tymczasowy obiekt budowlany w postaci - stanowiska tankowania nie jest, bowiem w żaden sposób dostosowany do wymogów przeznaczenia podstawowego ani dopuszczalnego dla terenu MU określonego w § 9 ust 1 i 2 m.p.z.p. Jego lokalizację można rozważać gdyby został zaproponowany w terenie " U" zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym (§ 10 ust 1 m.p.z.p ) ,przy czym wykluczone jest lokalizowanie tam " stacji paliw " - co jednak pozostaje w sprzeczności z określeniem zawartym na str. 24, 106 i 121 raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz zawartymi w karcie informacyjnej przedsięwzięcia ( pkt 1.1.2.2. , 3.7) . Skarżący trafnie wskazują, że oba organy nie dokonały rzetelnej i szczegółowej analizy wszystkich postanowień mpzp mających zastosowanie dla inwestycji. Postanowienia mpzp muszą być odczytywane w kontekście wszystkich jego postanowień, również tych ogólnych stanowiących o istotnym kontekście dopuszczonych konkretnych przeznaczeń terenu. W szczególności w § 5 ust 1 i 7 planu wskazano że w celu zachowania wartości przyrodniczych , kulturowych i krajobrazowych terenu nakazuje się przestrzeganie zasad ochrony i kształtowania środowiska we wszystkich poczynaniach inwestycyjnych zgodnie z przepisami odrębnymi (1). Zgodnie z przepisami odrębnymi, ewentualna uciążliwość wynikająca z prowadzonej działalności musi ograniczać się do granic terenu, do którego użytkownik posiada tytuł prawny (7). Jednocześnie w § 7 ust 1 mpzp określono, że budynki, ich forma i gabaryty oraz usytuowanie na działce wraz z innymi elementami zagospodarowania terenu ( ogrodzenia , garaże , obiekty małej architektury , detal architektoniczny oraz zieleń ) muszą uwzględniać ukształtowanie i położenie terenu , jego ekspozycję oraz zastane sąsiedztwo. Na całości terenu objętego inwestycją występuje regularny znaczny spadek wysokości w kierunkach północnym i wschodnim. Niwelacja terenu objętego inwestycją i utworzenie skarp o wysokości 7 m od strony zachodniej i południowej oraz nadsypanie od strony wschodniej tak by uzyskać płaski teren z 2 % spadkiem w kierunku wschodnim ingeruje w naturalny kształt powierzchni ziemi i nie bierze pod uwagę zastanego sąsiedztwa , którym są od strony południowej tereny zabudowy jednorodzinnej D34MN zabudowane domami jednorodzinnymi bez działalności usługowej. Od strony zachodniej na terenach zabudowy jednorodzinnej i usług D22MU również znajduje się zabudowa jednorodzinna. Ta zabudowa jest bezpośrednio narażona na negatywne oddziaływanie przedsięwzięcia w postaci nadmiernego hałasu w różnych porach dnia i nocy związanych intensywnym ruchem ciężkich maszyn i samochodów ciężarowych, przemieszczenia mas ziemnych co może wpłynąć na zaburzenie stosunków wodnych, powstanie osuwisk , a także zagrażać istniejącej zabudowie mieszkaniowej. Na potrzebę kompleksowej analizy zapisów planu zwróciło uwagę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w decyzji kasatoryjnej z dnia 8 kwietnia 2015 r , [....] oraz decyzji kasatoryjnej z dnia 5 października 2015 r [....] . W tej ostatniej decyzji trafnie wskazano że planowana zmiana ukształtowania terenu jest niezgodna z § 7 pkt 1 m.p.z.p. Realizacja przedsięwzięcia ingeruje w naturalny kształt powierzchni ziemi , co nie tylko jest niezgodne z m.p.z.p ale nie bierze pod uwagę zastanego sąsiedztwa , którym są dwie parcele zabudowane domami jednorodzinnymi ( bez działalności usługowej) od strony południowej i planowane są kolejne gdyż są to tereny oznaczone w planie jako D34MN. Od strony zachodniej na terenach zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i usług oznaczonych w planie jako D22MU również znajdują się parcele zabudowane domami jednorodzinnymi. Znacząca część inwestycji została zaprojektowana w obszarze zabudowy mieszkaniowej i usług to jest jednostce oznaczonej w m.p.z.p. jako D22MU niezgodnie z brzmieniem tej jednostki i bez dostosowania lokalizacji obiektów i urządzeń do wymogów i charakteru przeznaczenia podstawowego. Miejscowy plan nie dopuszcza również budowy stacji paliw nawet na terenach zabudowy usługowej o charakterze komercyjnym oznaczonych symbolem D14U - § 10 pkt 1. Te istotne argumenty, które nie zostały wzięte pod uwagę przy wydaniu zaskarżonej decyzji trafnie powtórzyli i przywołali skarżący w złożonej skardze. Nadto zgodzić należy się ze skarżącymi, że stosownie do art. 74 ust 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r Prawo ochrony środowiska ( Dz. U. z 2013 r , poz. 1232 z późn. zm.) – w trakcie przygotowania i realizacji inwestycji należy zapewnić oszczędne korzystanie z terenu. Nawiązują do tego te postanowienia m.p.z.p , które ustalają dla poszczególnych terenów dopuszczalne wskaźniki zachowania terenów biologicznie czynnych i powierzchni zabudowy ( § 7 ust 3 i 4 m.p.z.p.) Rozmiar projektowanej inwestycji w wariancie aktualnie proponowanym przez inwestora (otwarte parkingi dla samochodów osobowych na 50 miejsc postojowych oraz ciężarowych na 20 miejsc oraz pozostałe obiekty) i związana z nim znaczna zmiana ukształtowania terenu jest sprzeczna z tym przepisem. Organ II instancji rozpoznając odwołanie skarżących, choć szczegółowo przedstawił zakres zarzutów odwołujących w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji to jednak jedynie w sposób skrótowy odniósł się do nich, wbrew wymogom art. 107 kpa. Również w odpowiedzi na skargę ( k - 10) do tych powtórzonych zarzutów szczegółowo nie odniósł się poprzestając na ogólnym powołaniu się na uzasadnienie zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy powinny uwzględnić przedstawione zapatrywania, wezwać inwestora do uzupełnienia raportu o informacje o jakich mowa w art. 66 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy, wskazując szczegółowy zakres uzupełnienia. Wadliwość metodologiczna sporządzonego raportu powoduje, że dotychczasowe uzgodnienie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. ( postanowienie z dnia 13 czerwca 2014 r , znak: [....] ) nie może stanowić przydatnej podstawy do przeprowadzenia prawidłowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Dopiero po przeprowadzeniu pełnego postępowania zgodnego ze wskazaniami, o których była mowa wcześniej - organ dopuści wybrany wariant do realizacji (określając ewentualne dodatkowe warunki) bądź odmówi zgody (art. 81 ust. 1 ustawy) - po wcześniejszym ponownym uzgodnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia z Regionalnym Dyrektorem Ochrony Środowiska w K. Trzeba przy tym mieć na względzie, że ewentualna odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić w przypadku wystąpienia sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania, odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający, bądź dostrzeżonymi sprzecznościami z innymi przepisami prawa. Wszystkie naprowadzone motywy sprawiły, że orzeczono jak w pkt II sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 14 marca 2012 r. poz. 270) . O kosztach postępowania orzeczono jak w pkt III wyroku na zasadzie art. 200 powołanej ustawy.