II SA/Kr 967/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika A.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w dniu 27 stycznia 2011 r. w sprawie ze skargi A.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2010 r., znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia [...] października 2010r. odrzucił skargę A.S. na decyzję Wojewody z dnia [...] czerwca 2010r., znak: [...]. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia [...] sierpnia 2010r. pełnomocnik skarżącej A.S. został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez przedłożenie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi pełnomocnictwa uprawniającego do działania w imieniu skarżącej oraz o nadesłanie dwóch egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Ponadto zarządzeniem z dnia 24 sierpnia wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia kolejnego braku formalnego skargi, czyli uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 8 września 2010r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej w dniu 14 września 2010r. uiścił wpis oraz nadesłał dwa odpisy skargi, wnosząc jednocześnie o przedłużenie terminu do złożenia pełnomocnictwa do 15 października 2010r. ze względu na to, że skarżąca mieszka na stałe poza Polską, co utrudnia z nią bezpośredni kontakt. Ponieważ siedmiodniowy termin do przedłożenia pełnomocnictwa upłynął bezskutecznie, Sąd odrzucił skargę A.S. . Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi został doręczony pełnomocnikowi skarżącej 29 października 2010r. Pełnomocnik w dniu 4 listopada 2010r. wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia zatytułowaną "zażalenie", domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Ponadto w treści skargi kasacyjnej został zawarty wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Uzasadniając wniosek, pełnomocnik wskazał, że skarżąca na stałe przebywa w Szwecji, a ostatnio zachorowała i następnie została poddana operacji oczu. Z tego powodu nie było możliwie przedłożenie pełnomocnictwa w terminie wyznaczonym przez Sąd. Zarządzeniem z dnia [...] listopada 2010r. wezwano pełnomocnika skarżącej, by w terminie siedmiu dni: – uprawdopodobnił, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia pełnomocnictwa został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – pod rygorem odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu; – uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do złożenia pełnomocnictwa nastąpiło w wyniku zaistnienia okoliczności wskazujących na brak winy skarżącej i jej pełnomocnika – pod rygorem oddalenia wniosku o przywrócenie terminu. Odpis tego zarządzenia doręczono 29 listopada 2010r. W piśmie z dnia 6 grudnia 2010r. pełnomocnik skarżącej ponownie wskazał na pobyt skarżącej w Szwecji i jej pobyt w szpitalu w związku z chorobą oczu. Podał, że nawiązał kontakt ze skarżącą w pierwszych dniach listopada 2010r. Zdaniem pełnomocnika choroba skarżącej uniemożliwiła jej czytanie i pisanie, co uzasadnia brak winy w uchybieniu terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z art. 87 § 1 i 2 ppsa wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a w piśmie należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu pełnomocnik skarżącej uprawdopodobnił, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie określonym w art. 87 § 1 ppsa, lecz we wniosku tym, pomimo dodatkowego wezwania ze strony Sądu, nie uprawdopodobniono, że uchybienie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez winy strony. Podkreślić należy, że "Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wówczas, gdy strona w sposób przekonujący uprawdopodobni brak swojej winy. Z brakiem winy mamy natomiast do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Okolicznościami takimi mogą być na przykład nagła choroba lub błędne pouczenie sądu" (tak NSA w postanowieniu z dnia 11 kwietnia 2008r. sygn. akt I OZ 246/08, Lex Omega nr 479292). Ponadto zgodnie z utrwalonym orzecznictwem "Brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet niewielkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Ani podeszły wiek ani stan zdrowia nie stanowią przesłanek wykluczających istnienie winy" (tak NSA w wyroku z dnia 28 czerwca 2007r., sygn. akt II OSK 479/07). Pełnomocnik skarżącej w treści wniosku o przywrócenie terminu, a także w piśmie uzupełniającym, wskazał na fakt stałego pobytu mocodawczyni w Szwecji, a jako główną przyczynę uchybienia terminu powołał chorobę i operację, jakiej została poddana A.S. . Sam pobyt strony poza granicami Polski nie może uzasadniać przywrócenia terminu, tym bardziej, że skarżąca przebywa w Szwecji przez dłuższy okres czasu, a więc nie był to nagły i niezaplanowany wyjazd. Skoro tak, to od osoby będącej stroną postępowania administracyjnego i w należyty sposób dbającej o swoje interesy, można wymagać, by ustanawiając pełnomocnika do reprezentowania jej w tym postępowaniu, wyposażyła go w odpowiednie dokumenty potwierdzające jego umocowanie. Także profesjonalny pełnomocnik powinien zadbać o dysponowanie dokumentem pełnomocnictwa, które przecież należy przedłożyć zarówno w postępowaniu administracyjnym, jak również w przypadku wnoszenia skargi do sądu administracyjnego. Tymczasem okoliczności przedmiotowej sprawy wskazują, że działania pełnomocnika i skarżącej zmierzające do przedłożenia dokumentu pełnomocnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, były podejmowane dopiero po wezwaniu o uzupełnienie braków formalnych skargi. Należy podkreślić, że to na stronie i jej pełnomocniku spoczywa ciężar uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za brakiem winy w uchybieniu terminu. Same twierdzenia pełnomocnika, bez przedstawienia jakichkolwiek dokumentów potwierdzających chorobę i pobyt w szpitalu, nie można uznać za uprawdopodobnienie braku winy strony w uchybieniu terminu. Z przytoczonych wyżej orzeczeń NSA wynika, że choroba strony może uzasadniać przywrócenie terminu, lecz musi być to taka choroba, która uniemożliwiałaby stronie dokonanie czynności w terminie nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tymczasem profesjonalny pełnomocnik strony, znając wymogi zastosowania instytucji przywrócenia terminu oraz mimo dodatkowego wezwania ze strony Sądu, nie przedstawił żadnych dokumentów potwierdzających rodzaj choroby, która dotknęła skarżącą, czasu jej pobytu w szpitalu ani też nie podał, czy skarżąca nie była w stanie posłużyć się innymi osobami w celu przesłania dokumentu pełnomocnictwa w terminie. W związku z powyższym Sąd uznał, że nie został uprawdopodobniony brak winy w uchybieniu terminu i orzekł jak w sentencji na podstawie art. 86 § 1 oraz art. 87 § 2 ppsa.