II SA/Kr 970/16
PostanowienieWSA w Krakowie2016-12-14
Skład orzekający: Agnieszka Góra
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy sytuacja materialna skarżącego, polegająca na niskich dochodach z renty inwalidzkiej, znaczących wydatkach na media i spłatę pożyczek, a także samotności, uzasadnia zwolnienie go od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym?Ratio decidendi
Wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wykazał on, że jego niskie dochody z renty inwalidzkiej, po odliczeniu niezbędnych wydatków na media, spłatę pożyczek i podstawowe utrzymanie, nie pozwalają mu na pokrycie kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania. Sytuacja materialna skarżącego uzasadnia przyznanie prawa pomocy w pełnym zakresie.Stan faktyczny
Skarżący M.J. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku ze skargą na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o umorzeniu postępowania. Wskazał na niskie dochody z renty inwalidzkiej, wysokie wydatki na media i spłatę pożyczek, zły stan zdrowia i samotność jako podstawy wniosku. Sąd analizował jego sytuację materialną, dochody, wydatki oraz posiadany majątek.Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego radcę prawnego.Pełny tekst orzeczenia
Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2016r na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie skargi na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 czerwca 2016r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania p o s t a n a w i a - zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, - ustanowić dla skarżącego radcę prawnego, którego wyznaczy Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w K.
W dniu 12 grudnia 2016r. skarżący M.J. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy w sprawie swej skargi na decyzję WINB z dnia 6 czerwca 2016r. wydaną w przedmiocie umorzenia postępowania.
Skarżący domaga się zwolnienia z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z uwagi na niskie dochody, zły stan zdrowia i wydatki z tym związane, spłatę pożyczek, samotność. Wskazuje, iż utrzymuje się jedynie z renty inwalidzkiej w wysokości [...] zł. Podnosi, iż otrzymywana kwota ledwie wystarcza na opłacenie mediów, pożyczek i wyżywienia. Po opłaceniu kosztów mediów oraz raty pożyczki, na życie pozostaje mu kwota 362 zł.
Zdaniem orzekającego, wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie.
Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy wynika, iż skarżący prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Źródłem jego utrzymania jest renta inwalidzka wnioskodawcy w wysokości [...] zł. Skarżący przedstawia wyliczenia obciążeń mediami w stosunku do otrzymywanych dochodów – zobowiązania te kształtują się na poziomie [...] zł co powoduje, iż dochód wnioskodawcy po uiszczeniu należnych zobowiązań "na życie " wynosi 362 zł.
Z oświadczeń skarżącego znajdujących się w aktach sprawy wynika także, iż posiada on działkę o pow. 15 ar w 1/3 części oraz mieszkanie o pow. 105,3 m2. Skarżący nie wykazuje faktu posiadania cennych ruchomości ani oszczędności. Dodaje, iż jego comiesięczne wydatki na media, spłatę pożyczek w bankach wynoszą [...] zł. Na pozostałe utrzymanie i wyżywienie pozostaje mu zatem kwota 362 zł. Wnioskodawca przedstawia szereg dokumentów obrazujących jego zobowiązania wobec banku, faktury VAT dot. opłat za elektrykę, telefon, potwierdzenie wysokości otrzymywanego świadczenia rentowego.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien więc w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa.
Zgodnie z art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – prawo pomocy w zakresie całkowitym może być przyznane osobie, która wykaże, iż nie ma jakichkolwiek dochodów do pokrycia kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu siebie i rodziny.
Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości co do tego, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy.
Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest więc formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Kluczową zaś rolę dla oceny możliwości płatniczych skarżącego ma fakt, iż zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna być rozpatrywana w dwóch aspektach – z uwzględnieniem z jednej strony wysokości obciążeń finansowych, jakie strona musi ponieść w konkretnym postępowaniu, z drugiej strony jej możliwości finansowych.
W ocenie orzekającego, skarżący wykazał w sposób wystarczający, iż nie jest w stanie uiścić pełnego należnych kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznym swoim utrzymaniu. Biorąc pod uwagę w szczególności wysokość comiesięcznych, stałych dochodów w wysokości [...] zł - w odniesieniu do zwyczajowo przyjętych, podstawowych i udokumentowanych wydatków na utrzymanie, braku oszczędności i cennych ruchomości, dodatkowych obciążeniach budżetu domowego w formie spłaty pożyczek bankowych, samotności - zaistniały przesłanki uzasadniające zwolnienie strony od kosztów sądowych. Tym bardziej, iż zgodnie z treścią art. 246 par. 1 pkt 2 cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – regulacja w nim zawarta stanowi odstępstwo od zasady ustanowionej w treści art. 199, na mocy której strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Przytoczone we wniosku okoliczności winny zatem uzasadniać wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanym przepisie. Przez uszczerbek utrzymania zaś koniecznego dla siebie i rodziny, o którym mowa w powołanym przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Zdaniem orzekającego, biorąc pod uwagę aktualną sytuację materialną skarżącego - bardzo niskie dochody, brak oszczędności, udokumentowane wydatki na utrzymanie i wyżywienie w odniesieniu do wykazanych dochodów, samotność, brak osób zobowiązanych na podstawie Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do alimentacji - uiszczenie wymaganych kosztów postępowania mogłoby spowodować niemożność zapewnienia sobie podstawowych potrzeb życiowych.
Należy podkreślić, iż celem instytucji prawa pomocy jest umożliwienie skorzystania z drogi sądowej osobom o znikomych dochodach, znajdujących się na skraju ubóstwa, wobec których konieczność poniesienia kosztów sądowych mogłaby spowodować uszczerbek w koniecznym utrzymaniu. Skarżący – na podstawie przedstawionych danych i oświadczeń - do takich osób należy.
Regulacje cyt. ustawy w zakresie przyznania prawa pomocy nie uzależniają przyznania tej pomocy od charakteru i problematyki sprawy oraz potrzeby czy sensowności udziału w niej kwalifikowanego zastępcy procesowego. Nie ma też znaczenia ew. argument strony o braku znajomości prawa. Orzekający rozpatrując wniosek bierze pod uwagę jedynie sytuację materialno – bytową ubiegającego się o pomoc w takiej formie, a ta zdaniem orzekającego wskazuje na konieczność przyznania skarżącemu również pomocy w zakresie ustanowienia dla niego radcy prawnego z wyboru.
Trzeba również jednakże zaznaczyć, iż każdy obywatel zamierzający wytoczyć sprawę sądową musi się liczyć z koniecznością poniesienia kosztów sądowych. Strona winna poczynić starania celem zabezpieczenia środków finansowych z dochodów uzyskiwanych w dłuższym okresie, niezbędnych do pokrycia choćby części kosztów sądowych. Nie można pominąć także i tego, że wyłożenie kosztów przez stronę skarżącą jest tylko czasowe, bowiem w przypadku uwzględnienia jej skargi, zgodnie z art. 200, art. 203 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – będzie jej przysługiwało prawo domagania się zwrotu kosztów postępowania.
Podsumowując należy zaznaczyć, iż w aktualnej sytuacji finansowej skarżącego zwolnienie go od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy należy uznać za zasadne.
Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245 § 3 oraz art. 246 § 1, art. 258 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270).
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło