II SA/Kr 984/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A." sp. z o.o. z siedzibą w W. na czynność Województwa [...] – Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] z dnia 30 maja 2017 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania postanawia: odrzucić skargę "A." sp. z o.o z siedzibą w W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na czynność Województwa [...] – Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] polegającą na odmowie wypłaty zaliczki na poczet odszkodowania ustalonego i przyznanego stronie skarżącej decyzją Wojewody [...] z 24 marca 2017 r., znak: [...], dokonaną pismem z 30 maja 2017 r., znak: [...]. Skarga została wniesiona za pośrednictwem Zarządu Województwa [...]. W uzasadnieniu strona skarżąca wskazała, że w piśmie z 28 kwietnia 2017 r. zwróciła się do Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] o wypłatę zaliczki, o której mowa w art. 12 ust. 5a ustawy z 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowywania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, z [...]. W piśmie z 30 maja 2017 r. organ odmówił wypłaty zaliczki. W odpowiedzi na skargę Województwo [...] – Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...]wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na fakt, że zaskarżona czynność nie podlega kognicji sądów administracyjnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Strona skarżąca wniosła skargę na opisaną na wstępie czynność za pośrednictwem Zarządu Dróg Wojewódzkich w [...] (sprawa zarejestrowana pod sygn. II SA/Kr 977/17), jak również Zarządu Województwa [...] (niniejsza sprawa). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. Okoliczności te ocenić należy według stanu rzeczy w dniu wniesienia skargi, która jako tożsama z poprzednio wniesioną miałaby podlegać odrzuceniu. Stan sprawy w toku powstaje poprzez wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym co powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne. Powstanie stanu sprawy w toku stanowi przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu i na ten sam akt administracyjny. Taki stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. W niniejszej sprawie działka nr [...] w związku z wydaniem decyzji w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej przeszła na własność Województwa [...]. Zgodnie z decyzją z 24 marca 2017 r., znak [...] do wypłaty ustalonego odszkodowania został zobowiązany Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...], działający w imieniu Zarządu Województwa [...]. Zarząd ten jest jednostką organizacyjną przy pomocy której, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. 2016 r., poz. 1440) Zarząd Województwa [...] wykonuje swoje obowiązki zarządcy drogi. Zaskarżona czynność w postaci pisma informującego o odmowie wypłaty zaliczki została podjęta przez Zarząd Dróg Wojewódzkich w [...] działający w imieniu Województwa [...]. Zatem niewątpliwie zachodzi tożsamość sprawy: występuje ten sam podmiot, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie faktycznym. Skoro niniejsza sprawa (objęta skargą, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Kr 984/17) została wniesiona już po zawiśnięciu sprawy prowadzonej pod sygn. akt II SA/Kr 977/17 (zarejestrowanej jako pierwsza), to nie można w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami co do spraw, w których skarga została już wniesiona. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu, w toku postępowania w tej samej materii. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.