II SA/Kr 987/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Anna Szkodzińska WSA Piotr Głowacki / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 marca 2008 r. sprawy ze skargi A. Z. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. Z. kwotę 357 / trzysta pięćdziesiąt siedem / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] wydanym na podstawie art. 59 w zw. z art. 58 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odmówiło A.Z. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] , ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: "zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna na działkach nr [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach jw. oraz dz. nr [...] obr. .... [...] w K. Uzasadniając rozstrzygnięcie, Kolegium wskazało, że postanowieniem z dnia [...] stwierdziło uchybienie przez A.Z. oraz spółkę [...] S.A. terminu do wniesienia odwołania od powołanej decyzji Prezydenta Miasta K. W dniu .....2007 roku A.Z. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia odwołania, wskazując, że nie zamieszkuje na ul..... w k. od 1995 roku, zaś pod tym adresem zostało dokonane doręczenie decyzji w sposób zastępczy. Przesyłkę adresowaną na ul. ....., którą odebrał ochroniarz, przekazano do budynku biurowego [...] S.A. w K. w dniu ...... kwietnia 2007 roku i od tego też momentu należy liczyć termin do wniesienia odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podkreśliło następnie, iż w obrocie prawnym pozostaje postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do złożenia odwołania, co pozbawia zasadności wniosek o przywrócenie takiego terminu. Nadto, analizując warunki przywrócenia terminu, o jakich mowa w art. 58 k.p.a., stwierdzić należy iż jest ono niedopuszczalne, jeśli stronie można przypisać choćby lekkie niedbalstwo. Skoro zaś A.C. podjęła czynności przed organem pierwszej instancji na skutek doręczenia zawiadomienia na adres przy ul. ......, winna była informować organ o tym, że dalsza korespondencja winna trafić na adres aktualny, tym bardziej że w ewidencji gruntów nadal figuruje adres przy ul.......... A.Z. wniosła w terminie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, domagając się uchylenia powyższego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania. Skarżąca podniosła, że o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania dowiedziała się dopiero otrzymawszy postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które stwierdzało takie uchybienie, czyli z dniem 1 czerwca 2007 roku. Zarzuciła, że organowi pierwszej instancji był znany jej właściwy adres, a także podniosła, że nie zostały spełnione wszystkie przesłanki doręczenia zastępczego decyzji, wymagane przez art. 43 k.p.a.- zawiadomienie o przesyłce nie zostało umieszczone ani w skrzynce pocztowej, ani na drzwiach mieszkania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując stanowisko, zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, poz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), uprawniony jest do badania czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 p.p.s.a.). Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania administracyjnego, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Wady, skutkujące koniecznością uchylenia decyzji lub postanowienia, stwierdzeniem ich nieważności bądź wydania ich z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a. sąd administracyjny uchyla akt administracyjny, jeżeli narusza ona przepisy postępowania w sposób, mogący mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Zasadą w postępowaniu administracyjnym jest doręczanie korespondencji osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub w miejscu pracy (art. 42 § 1 k.p.a.). W przypadku nieobecności adresata pismo można doręczyć dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi, zaś o doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania (art. 43 k.p.a.). W wypadku niemożności doręczenia pisma w sposób powyższy, pismo przechowywane jest w placówce pocztowej przez czternaście dni, a informacja o jego pozostawieniu i możliwości odbioru zostaje umieszczona w oddawczej skrzynce pocztowej lub na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności, natomiast doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (art. 44 § 1 pkt 1, § 2 i § 4 k.p.a.). Jak wynika z powyższego, aby można było skutecznie doręczyć korespondencję w postępowaniu administracyjnym w sposób, przewidziany przez art. 43- 44 k.p.a., a zatem w drodze tzw. doręczenia zastępczego, niezbędne jest przede wszystkim jej skierowanie na prawidłowy adres strony. Ważne jest przy tym, aby adresat pisma istotnie mieszkał bądź pracował pod wskazanym w przesyłce adresem, jedynie wówczas można zastosować doręczenie w trybie art. 44 k.p.a., poprzez awizowanie korespondencji (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 marca 2006 roku, sygn. akt IV SA/Wa 2355/05, Lex Omega nr 223323). Kolejnym wymogiem jest zawiadomienie- w sposób nie budzący wątpliwości- adresata zarówno o pozostawieniu korespondencji w placówce pocztowej, wskazanie placówki, gdzie można dokonać odbioru jak i jego terminu. W orzecznictwie przyjmuje się, że brak takiego zawiadomienia lub wątpliwości, czy zostało ono dokonane, czyni doręczenie zastępcze w trybie art. 44 k.p.a. bezskutecznym (zob. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006 roku, Lex Omega nr 304129). Analiza kontrolowanego postępowania administracyjnego musi doprowadzić do wniosku, iż w ogóle nie doszło do skutecznego w świetle prawa doręczenia skarżącej decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...] . Orzeczenie to zostało wysłane pod błędny, nieaktualny już adres przy czym- jak wynika z akt sprawy- organowi administracji publicznej był znany obecny, aktualny adres zamieszkania skarżącej , albowiem inna korespondencja w tej samej sprawie była już tam kierowana. Co więcej, z akt administracyjnych, w szczególności zaś ze zwrotnych potwierdzeń odbioru nie wynika, aby skarżącej zostało pozostawione zawiadomienie o miejscu i terminie możliwego odbioru decyzji w placówce pocztowej. Nie można zatem mówić, że decyzja została doręczona per awizo w trybie, o jakim mowa w art. 44 k.p.a. Dokonana przez organ administracji publicznej ocena prawna w zakresie skuteczności doręczenia decyzji z dnia [...] nastąpiła zatem z obrazą powyższych przepisów, w szczególności zaś - art. 44 § 1 pkt 1 k.p.a. Uchybienie to mogło mieć wpływ na treść kontrolowanego przez Sąd orzeczenia, wobec czego zaskarżone postanowienie musiało zostać uchylone. Rozstrzygnięcie niniejsze ma charakter formalny, albowiem w świetle powyższych rozważań przyjąć należy, iż w ogóle nie doszło do uchybienia terminu, jakim skarżąca dysponowała do wniesienia odwołania, a zatem organ drugiej instancji nie będzie zobowiązany do ponownego rozpatrywania kwestii przywrócenia terminu- wobec bezskuteczności doręczenia, nie można mówić, iż upłynął on bezskutecznie, a odwołanie wniesiono z jego uchybieniem. Natomiast organ odwoławczy musi w dalszym toku postępowania uwzględnić wyrok tut. Sądu, zapadły w przedmiocie skargi na postanowienie o stwierdzeniu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu, w sprawie o sygnaturze akt II SA/Kr 802/07. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sekwencji wyroku, za podstawę biorąc art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a., o kosztach rozstrzygając na zasadzie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.