II SA/Kr 990/09

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M.G. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J.K. i Z.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 stycznia 2009 r. Nr: [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata M.G. , wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej [...] , od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 439,20 zł (słownie: czterysta trzydzieści dziewięć złotych, dwadzieścia groszy) w tym 79,20 zł (słownie: siedemdziesiąt dziewięć złotych, dwadzieścia groszy) podatku od towarów i usług, stanowiącą wynagrodzenie z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu Postanowieniem Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 kwietnia 2009 roku sygn. akt II SO/Kr 4/09 przyznane zostało skarżącym J.K. i Z.K. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. zarządzeniem Dziekana ORA z dnia [...] 2009 roku nr [...] na pełnomocnika skarżących został wyznaczony adwokat M.G. wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej, [...], któremu skarżący J.K. i Z.K. udzielili odpowiedniego pełnomocnictwa (k. 19 akt). Wyznaczony pełnomocnik w dniu [...] 2009 roku (data nadania pisma) sporządził i wniósł skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 30 stycznia 2009 roku Nr: [...] wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W skardze adwokat M.G. zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego w wysokości trzykrotności stawki minimalnej wynikającej z Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, które nie zostały zapłacone w całości ani w części. Wyrokiem z dnia 30 września 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie skargę J.K. i Z.K. oddalił. Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 z późniejszymi zmianami). W myśl § 19 tego rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3-5 oraz 2) niezbędne udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit "c" powołanego rozporządzenia - stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie" wynosi 240 zł. Powyższe oznacza, iż nie jest możliwym przyznanie pełnomocnikowi wyznaczonemu z urzędu wynagrodzenia we wnioskowanej wysokości trzykrotności stawki minimalnej. Uwzględniając jednak nakład pracy pełnomocnika (sporządzenie skargi, wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz reprezentowanie strony na rozprawie) rodzaj i stopień zawiłości sprawy orzekający postanowił przyznać pełnomocnikowi wynagrodzenie w najwyższej wysokości 150 % stawek minimalnych określonych w rozporządzeniu (240 zł podwyższone o 150 % = 360 zł). Opłata ta została podwyższona o stawkę podatku od towarów w kwocie 79,20 zł (360 zł x 22%) w myśl § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości. Mając na uwadze powyższe postanowiono jak w sentencji na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami). Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r. Nr 54, poz. 535 ze zmianami).