II SA/Kr 991/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Asesor WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niewykonania wyroków Naczelnego Sądu Administracyjnego postanawia 1. skargę odrzucić, 2. zwrócić skarżącemu K. S. wpis sądowy w kwocie [...] zł ([...] złotych). W dniu [...] 2006 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęła skarga K. S. na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w przedmiocie niewykonania dwóch wyroków NSA - z dnia 19 listopada 1998 r., sygn. akt II SA/Ka 387/97 oraz z dnia 6 października 1999 r.,, sygn. akt II SA/Ka 1264/97 oraz wyroku WSA w Krakowie w sprawie o sygn. akt II SAB/Kr 73/00. Sprawa zakończona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - sygn. akt II SAB/Kr 73/00 dotyczyła rozpatrzenia skarg na niewykonanie w/w wyroków NSA. Powyższa skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r, nr 153, poz.1270), gdyż wniesiona została przez podmiot nie mający legitymacji procesowej w niniejszej sprawie. Art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwu kategoriom podmiotów: każdemu, kto ma w tym interes prawny, a w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich i organizacji społecznej w zakresie jej statutowej działalności, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Trzecią kategorię wymienia art. 50 § 2 cytowanej ustawy, który postanawia, że uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Niewątpliwie skarżący K. S. nie mieści się ani w drugiej, ani też w trzeciej kategorii podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Nie ma także interesu prawnego we wniesieniu skargi. Skarga może bowiem zostać wniesiona od aktu, czynności lub jej braku, z którymi skarżącego wiążą pewne subiektywne więzi. Inaczej mówiąc, skarżący, o którym mowa z pierwszym zdaniu art. 50 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi musi mieć w złożeniu skargi interes prawny rozumiany jako istnienie związku między sferą jego indywidualnych praw i obowiązków a zaskarżonym aktem lub czynnością (czy jej brakiem). Skarga może więc dotyczyć tylko jego "własnej sprawy administracyjnej" rozumianej jako przewidziana w przepisach prawa administracyjnego możliwość konkretyzacji uprawnień i obowiązków stron stosunku administracyjnoprawnego, którymi są organ administracji publicznej i indywidualny podmiot niepodporządkowany organizacyjnie temu organowi. Inaczej mówiąc, musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 212). Skarżący K. S. natomiast nie był stroną, uczestnikiem w żadnej ze spraw opisanych w skardze, tj. toczących się przed NSA spraw o sygn. akt II SA/Ka 387/97, II SA/Ka 1264/97 oraz sprawy zawisłej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie o sygn. akt II SAB/Kr 73/00. Nie posiada więc legitymacji skargowej w niniejszej sprawie, gdyż nie ma interesu prawnego rozumianego j.w. Brak legitymacji skargowej stanowi podstawę do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej (tak: M. Jaśkowska, M. Masternak, E. Ochendowski, Postępowanie sądowoadministracyjne, Warszawa 2004, str. 84-85, T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 276). Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz.1270), który stanowi, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w art. 58 § 1 pkt 1- 5 cytowanej ustawy. Działając na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego, jeżeli odrzucenie lub cofnięcie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi - organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, orzeczono o zwrocie skarżącemu całego uiszczonego wpisu sądowego w wysokości 100 (sto złotych), albowiem w rozpatrywanej sprawie jego skargę odrzucono, a przepisy o wysłaniu odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono nie mają w przedmiotowej sprawie zastosowania, gdyż obowiązuje pośredni tryb wnoszenia skargi, a zatem nie nastąpiło wysłanie jej odpisu.