II SA/Kr 996/05

WyrokWSA w Krakowie2007-07-19

Skład orzekający: Renata Czeluśniak, Barbara Pasternak, Anna Szkodzińska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy sąd administracyjny może badać merytoryczne aspekty sprawy administracyjnej w kontekście skargi na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny nie bada merytorycznych aspektów sprawy administracyjnej w kontekście skargi na postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania. Kompetencje kontrolne sądu w takiej sytuacji ograniczają się do oceny legalności samego postanowienia o podjęciu postępowania, a nie do meritum sprawy, które będzie rozstrzygane decyzją administracyjną.
Stan faktyczny
Postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego zostało zawieszone z powodu oczekiwania na uchwalenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Po uchwaleniu planu, organ pierwszej instancji podjął zawieszone postępowanie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie o podjęciu postępowania. Strony skarżące podnosiły zarzuty dotyczące merytorycznych aspektów planowanej inwestycji, takich jak nasłonecznienie, zalewanie działek czy naruszenie parametrów budowlanych.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie: WSA Barbara Pasternak NSA Anna Szkodzińska (spr.) Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lipca 2007 r. sprawy ze skargi B.P., R.P. i K. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia zawieszonego postępowania skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] listopada 2004r. znak:[...] Burmistrz Miasta S. działając na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i art. 97 ust. 2 k.p.a. podjął zawieszone postępowanie w sprawie ustalenia, na wniosek S.S. i D.S., warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażu w miejsce zabudowań gospodarczych na działce nr "1" w S. W uzasadnieniu organ podał, iż zgodnie z art. 53 ustawy z dnia 1 marca 1994r. Prawo geologiczne i górnicze dla terenu górniczego sporządza się miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego obszaru funkcjonalnego w trybie określonym odrębnymi przepisami. Decyzją Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa [...] z dnia 15 stycznia 1993 r. został określony obszar górniczy "S. I", dla którego istnieje obowiązek opracowania planu. Uchwałą Rady Miasta S. Nr [...] z dnia [...]czerwca 2002r. przystąpiono do opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu górniczego "S. I". Uchwałą Rady Miasta S. Nr [...] z dnia [...] lipca 2004 r. w/w plan został zatwierdzony i wszedł w życie z dniem 3 listopada 2004 r. Zgodnie z art. 62 ust 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jeżeli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru, w odniesieniu do którego istnieje obowiązek sporządzenia planu miejscowego, postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zawiesza się do czasu uchwalenia planu. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004r. zawieszono postępowanie z wniosku S.J. S. i D.S. o ustalenie warunków zabudowy dla budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego oraz garażu w miejsce zabudowań gospodarczych wraz z infrastrukturą na działce nr "1" w S. położonej w obszarze terenu górniczego, do czasu opracowania miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skoro z dniem 3 listopada 2004 r. miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego dla terenu i obszaru górniczego wszedł w życie, należało podjąć zawieszone postępowanie. Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli B.P. i K.P., podnosząc, iż wpływ inwestycji zagraża działkom odwołujących się, ich wartości, zagospodarowaniu i funkcjonowaniu. Według składających zażalenie usytuowany na planie budynek inwestora narusza w sposób rażący parametry budowlane, określone prawem i bezpieczeństwo sąsiedzkie, a także pozbawia nasłonecznienia ich działki, co w konsekwencji spowoduje pogorszenie dotychczasowych warunków użytkowych i życiowych. Planowana inwestycja naraża na niebezpieczeństwo poprzez fakt nie zachowania ustawowej odległości i nienależyte usytuowanie balkonów. Żalący wskazali również, że granice pomiędzy działkami są sporne a wnioskodawcy nie dokonali rozgraniczenia gruntów. Składający odwołanie opisali również kwestię zalewania ich działek, w tym piwnic, przez wody opadowe spływające z działek inwestorów. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak:[...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 oraz art. 97 § 2 k.p.a., a także art. 62 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając rozstrzygnięcie Kolegium powtórzyło ustalenia o oceny organu I instancji. Podkreśliło, że skoro przedmiotowy plan zagospodarowania przestrzennego został uchwalony i obowiązuje, to ustąpiła przyczyna uzasadniająca zawieszenie postępowania i na podstawie art. 97 § 2 k.p.a., a w takiej sytuacji organ administracji publicznej podejmuje zawieszone postępowanie. Wyjaśniło Kolegium, że parametry dotyczące usytuowania budynku na działce nie są przedmiotem postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu i dlatego zarzuty nie mogą zostać rozpatrzone na tym etapie postępowania, a kwestie dotyczące usytuowania inwestycji na działce będą przedmiotem w sprawie dotyczącej uzyskania pozwolenia na budowę. Na postanowienie organu II instancji wspólną skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie złożyli B. i R. P. Zarzucili rażące naruszenie prawa budowlanego i niezgodność postanowienia z zasadami społecznego współżycia. Jako istotne, a nierozważone przez organ wskazali sprawy: naturalnego oświetlenie (nasłonecznienie) działek i zabudowań, zalewania wodami opadowymi i gruntowymi ich działki, niezachowania ustawowych odstępstw określonych prawem budowlanym, złego stanu technicznego istniejących zabudowań do siebie, spornej granicy. W toku postępowania sądowego skarżący przedłożyli decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2005r. uchylającą w całości decyzję Starosty N. z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak:[...], która zatwierdzała projekt budowlany i udzielała D. i S. S. pozwolenia na przebudowę oraz rozbudowę obiektów gospodarczych na budynek mieszkalny jednorodzinny i garaż. Skarżący wskazali, że nie mogą zgodzić się z uzasadnieniem organu II instancji, w którym organ nie podzielił ich zarzutów będących w zasadzie zarzutami w prowadzonym niniejszym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: Przedmiotem skargi jest postanowienie o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. W sprawie zainicjowanej taką skargą kompetencje kontrolne Sądu nie sięgają do meritum sprawy administracyjnej. Co do istoty sprawa administracyjna rozstrzygana jest decyzją i kwestie merytoryczne będą mogły być badane przez Sąd dopiero w sprawie ewentualnie wszczętej skargą na taką decyzję. Żaden z podnoszonych przez skarżących zarzutów nie dotyczy podstaw prawnych i faktycznych skarżonego postanowienia, lecz problemów związanych z merytorycznym rozstrzygnięciem. Już z tego tylko powodu rozważanie tych zarzutów dla oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu nie może być przydatne. Zgodnie z art. 97 § 2 kpa organ ma obowiązek podjąć zawieszone postępowanie administracyjne, jeżeli ustała przyczyna, dla której zostało ono zawieszone. Wypada więc tylko powtórzyć za organem, że skoro przyczyną zawieszenia było oczekiwanie na uchwalenie planu zagospodarowania przestrzennego, a plan ten został uchwalony, to nie było powodu dla utrzymania stanu zawieszenia postępowania. W szczególności zaś utrzymania stanu zawieszenia nie mogą uzasadniać podnoszone przez skarżących względy merytoryczne i ich generalny sprzeciw wobec zamierzonej inwestycji. Z tego powodu skargę, jako nieuzasadnioną, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało oddalić.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło