II SAB/Kr 105/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie WSA Krystyna Daniel Aldona Gąsecka- Duda / spr. / Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2013 r. sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. I. umarza postępowanie sądowe; II. stwierdza, że bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. na rzecz skarżącego A. F. kwotę 100 / sto / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W piśmie z daty 8 maja 2013 r. A.F .wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, za pośrednictwem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. , pismo zatytułowane " Skarga na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego oraz bezczynność organu." Wnosząc powyższe pismo A.F. powołał jako podstawę prawną art. 3 § 2 pkt 8, art. 50 § 1, art. 52 § 2, art. 54 §1 i art. 154 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz wskazał, że składa skargę na niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 8 marca 2011 r. sygn. akt. II SA/Kr 1180/10, oraz decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] listopada 2012r., znak[...] , przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. - a w konsekwencji bezczynność tego. Skarżący domagał się : 1. wyznaczenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. terminu do wykonania wyżej wymienionych rozstrzygnięć oraz załatwienia sprawy; 2. wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Z. grzywny w wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim; 3. zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi A.F. podawał, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Z. nie wykonał do dnia dzisiejszego wyżej opisanego, prawomocnego wyroku oraz decyzji, w której organ odwoławczy potwierdził stanowisko skarżącego ustalając, że słup (tzw. "prowizorka") oświetla jedynie prywatną piekarnię przedsiębiorcy A.S. , pomimo faktu, że obok przy ul. [...] w restauracji "[...] ", znajdują się dwa słupy oświetleniowe (tzw. lampy uliczne). Słup usytuowany jest 30 cm od drzwi wejściowych i podjazdu dla osób niepełnosprawnych, został wybudowany z naruszeniem prawa ( bez warunków zabudowy i zagospodarowania terenu oraz postanowień decyzji budowlanej), stanowi przeszkodę dla straży pożarnej w podjęciu szybkiej interwencji, utrudnia dojazd do Restauracji "[...]", w szczególności zaś jego lokalizacja w miejscu przejścia dla osób niepełnosprawnych doprowadziła do stworzenia niedopuszczalnego, bezpośredniego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi, dla których słup stanowi barierę architektoniczną uniemożliwiająca im bezpieczne korzystanie z lokali użyteczności publicznej. Skarżący pismem z dnia wezwał 8 kwietnia 2013 r. wezwał Powiatowego Inspektorat Nadzoru Budowlanego do wykonania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt. II SA/Kr 1180/10, oraz decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 9 listopada 2012 r., znak[...] , ale organ nie podjął żadnych działań służących usunięciu naruszenia prawa. W świetle okoliczności sprawy zasadne jest zatem twierdzenie, że Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w Z. dopuszcza się bezczynności. Bezczynność organu powoduje utrzymywanie się i pogłębianie stanu zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wnosił o jej odrzucenie, a w przypadku nieuwzględnienia tego wniosku - o oddalenie skargi, a także orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych. Uzasadniając powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. powoływał przepisy art. 52 § 1, art. 3 § 2 pkt 4 i 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wyjaśniał następnie, że prowadził postępowanie administracyjne w sprawie słupa oświetleniowego, stalowego, typu LR-8 znajdującego się na działce nr [...] ., położonej w Z . W dniu 31 grudnia 2009 r. wydano decyzję nr [...] o umorzeniu postępowanie administracyjnego znak [...] dotyczące przedmiotowego słupa oświetleniowego. Decyzją z dnia [...] listopada 2012 r., znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ pierwszej instancji. W związku z powyższym, zawiadomieniem z dnia 9 stycznia 2013 r. wyznaczono termin na przeprowadzenie czynności kontrolnych, który został przełożony zawiadomieniem z 14 lutego 2013 r. na dzień 28 marca 2013 r. z uwagi na panujące niekorzystne warunki atmosferyczne. Następnie, w dniu 28 marca 2013 r. dokonano kontroli, co zostało utrwalone w protokole znak[...] . Kontrolą objęto nieruchomość stanowiącą działkę nr [...] położoną w Z. W trakcie kontroli dokonano protokolarnego ustalenia stanu istniejącego w terenie, utrwalając stan faktyczny, sporządzając dokumentację zdjęciową, której wydruk stanowi załącznik do protokołu. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono, że: -słup oświetleniowy, będący przedmiotem postępowania administracyjnego znak[...] , umiejscowiony jest na działce nr [...] w Z. , która obejmuje część drogi, wzdłuż której po obu jej stronach znajduje się zabudowa zwarta. [...] . Galicy obejmująca działkę nr [...] obr.[...] w Z. , stanowi ciąg pieszo-jezdny, bez wydzielonej części chodnika. Na całej długości ulicy obowiązuje zakaz ruchu pojazdów (wjazd jedynie pojazdów uprzywilejowanych); - przedmiotowy słup oświetleniowy znajduje się w odległości ok.1,85m od zabudowy ulicy (po stronie prawej) oraz odległości ok.8,48m (od zabudowy po lewej stronie ulicy); -wejście do budynku znajdującego się po prawej stronie ulicy (tj. obiektu gastronomicznego) w rejonie przedmiotowej lampy, gdzie odległość między lampą oświetleniową a licem budynku wynosi 1,85m, umożliwia swobodny przejazd, natomiast odległość od krawędzi otworu wejściowego do budynku od słupa oświetleniowego to 1,80m ( z tym, że odległość do zewnętrznej strony schodów wejściowych to 0,9m, a od końca tych schodów do wejścia budynku to 0,7m - co obrazuje szkic załączony do protokołu kontroli z dnia 28 marca 2013 r.). Dnia 20 maja 2013 r. przeprowadzono dodatkowe czynności kontrolne, w wyniku których stwierdzono, iż: - słup oświetleniowy, stalowy, typu LR-8 znajdujący się na działce nr[...] , obr.[...] położonej w Z. , będący przedmiotem niniejszego postępowania administracyjnego, został zdemontowany, a teren po rozbiórce uporządkowany; - stwierdzono brak przedmiotu postępowania w sprawie znak[...] W związku z powyższym Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. wydał decyzję nr [...] z dnia 21 maja 2013r., znak[...] , którą umorzył przedmiotowe stepowanie administracyjne z uwagi na brak przedmiotu postępowania. Powyższa decyzja została stronom niniejszego postępowania skutecznie doręczona i z uwagi na niewniesienie odwołania do organu drugiej instancji stała się decyzją ostateczną. W świetle powyższego skargę A.F. należy uznać za całkowicie bezzasadną, gdyż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. zajął stanowisko w przedmiotowej sprawie i wydał decyzję kończącą postępowanie przed organem pierwszej instancji. Na zarządzenie z dnia 12 czerwca 2013 r., wydane w sprawie sygn. akt II SA/Kr 742/12, polecono rozdzielenie spraw ze skargi A.F. na niewykonanie wyroku w sprawie II SA/Kr 1180/10 oraz skargi na bezczynność, którą w następstwie powyższego zarejestrowano do sygn. akt II SAB/Kr 105/13. W związku z zarządzeniem z dnia 20 czerwca 2013 r. A.F. wezwany o wykazanie faktu wyczerpania trybu przesądowego poprzez wniesienie zażalenia do organu wyższego stopnia w sprawie bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. dołączył do akt pismo z dnia 25 kwietnia 2013 r., skierowane przez niego do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. ( data wpływu 30 kwietnia 2013 r. ). Skarżący ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę zarzucał w piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r., że okoliczności w niej podane nie zasługują na uwzględnienie, albowiem nie dotyczą one słupa będącego przedmiotem postępowania, który znajduje się na działce nr [...] . Wobec tego przeprowadzenie postępowania względem słupa, znajdującego się na innej działce nie zwalnia od obowiązku usunięcia słupa będącego przedmiotem niniejszego postępowania, zgodnie z poleceniem Sądu i organu wyższego stopnia. Ustosunkowując się do powyższych twierdzeń skarżącego w piśmie z daty 18 września 2013 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. podtrzymał pierwotnie zajmowane stanowisko w kwestii przedmiotu postępowania administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1-2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2012r., poz. 270 - oznaczana dalej jako p.p.s.a.) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane ( tekst pierwotny Dz.U. Nr 89, poz. 414 z późn. zm.).Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wnika z art. 3 § 2 pkt 1 i 8 p.p.s.a. Brak zatem przesłanek do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Artykuł 58 § 1 pkt 2- 6 p.p.s.a stanowi ponadto, że odrzuceniu podlega skarga : 2- wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia; 3 - gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi; 4 - jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona; 5 - jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie; 6 - jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W sprawie niniejszej skarga została należycie opłacona i nie zachodzą również przesłanki do jej odrzucenia przyczyn określonych w art. 58 § 1 pkt 2- 6 p.p.s.a . W szczególności, skarżący wyczerpał tryb przesądowy poprzez wniesienie do organu wyższego stopnia, nazwanego skargą pisma z dnia 25 kwietnia 2013 r., ( data wpływu 30 kwietnia 2013 r. ), które z uwagi na treść jest zażaleniem [...] , o którym mowa w art. 37§1 k.p.a. oraz art. 52 § 1-2 p.p.s.a. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a. sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. W wypadku braku podstaw do uwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Ponadto, jeżeli w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji lub innego aktu - choćby z przekroczeniem terminów ustawowych – oznacza to, że organ nie pozostaje w bezczynności. Nie istnieje zatem przedmiot postępowania administracyjnego wywołanego wniesieniem skargi, którym jest bezczynność organu. Merytoryczne orzekanie w tym przypadku jest bezprzedmiotowe, zaś postępowanie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie w związku z wydaniem przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. już po wniesieniu skargi, decyzji nr [...] z dnia 21 maja 2013r., znak[...] , którą na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzono postępowanie administracyjne w sprawie słupa oświetleniowego, stalowego, typu LR-8 znajdującego się na działce nr [...] Obr [...] położonej w Z. Wbrew temu, na co wskazuje skarżący w piśmie z dnia 21 czerwca 2013 r., brak podstaw do uznania, że powyższa decyzja została wydana w innej sprawie niż będąca przedmiotem incydentalnej kontroli sądowej dokonanej w wyroku z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt. II SA/Kr 1180/10, co do skuteczności odwołania wniesionego przez A.F. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nr [...] z 31 grudnia 2009 r., o umorzeniu postępowanie administracyjnego znak [...] , względnie wydanej następnie decyzji nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. dnia 9 listopada 2012 r., znak[...] .. O ile z ówcześnie wydanej decyzji kasacyjnej wynikają wątpliwości organu drugiej instancji co do tego, na jakiej działce faktycznie jest usytuowany słup będący przedmiotem postępowania, opisany w protokole kontroli dnia 14 maja 2007 r., to należy zwrócić uwagę, że przedmiotowej kwestii ona nie przesądza, zawierając zalecenie wyjaśnienia tego zagadnienia przez organ pierwszej instancji przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Wyrażane w pismach składanych przez A.F. stanowisko nie stwarza zaś podstaw do uznania, że przedmiotem zainteresowań winien być inny obiekt budowlany. To zaś, czy decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. decyzji nr [...] z dnia 21 maja 2013r., znak[...] , wydana po ponownym rozpatrzeniu sprawy zawiera właściwe ustalenia odnośnie lokalizacji przedmiotowego słupa oświetleniowego nie podlega badaniu w drodze skargi na bezczynność organu, lecz w toku instancji. Dopiero wydanie ostatecznej decyzji przez organ odwoławczy powoduje możliwość takiej kontroli poprzez wniesienie skargi do sądu na akt administracyjny, a nie bezczynność. Pomimo wystąpienia podstaw do umorzenia postępowania sądowego obowiązek stwierdzenia czy w dacie złożenia skargi występowała w sprawie bezczynność - mająca, lub niemające cech rażącego naruszenia prawa, uzasadnia wskazanie na następujące okoliczności. Zgodnie z treścią art. 35 k.p.a. : § 1. Organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. § 2. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ. § 3. Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. § 4. Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3. § 5. Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów zawieszenia postępowania oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo z przyczyn niezależnych od organu. Cytowana regulacja zawiera w art. 35 § 1 k.p.a. ogólną dyrektywą , w myśl której sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. W dalszej części, tj. w § 2 i § 3 wprowadza zróżnicowanie terminów załatwiania spraw w pierwszej instancji, przy czym o ile zaistnieją ku temu przesłanki, reguła niezwłocznego załatwiania spraw z § 2 będzie miała pierwszeństwo przed terminami wskazanymi w art. 35 § 3 k.p.a. W doktrynie podnosi się słusznie, że sformułowanie zawarte w art. 35 §1 k.p.a. oznacza , że organ administracji publicznej powinien załatwić sprawę bez zbędnej zwłoki, jeżeli w toku postępowania administracyjnego okaże się, że sprawa może być załatwiona przed upływem ustawowych terminów do jej załatwienia ( komentarze do art. 35 kodeksu postępowania administracyjnego M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III. oraz G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II ). Takie podejście odpowiada też wyrażonej w art. 12 k.p.a. zasadzie szybkości postępowania, obowiązującej również do kwestii incydentalnych. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności, względnie nie wydał aktu nie informując o przyczynach niezachowania przewidzianych ustawą terminów. W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się trafnie, że dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną lub też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Powyższe kwestie mogą jednakże mieć znaczenie dla kwalifikacji bezczynności, jako posiadającej albo nieposiadającej cech rażącego naruszenia prawa. Przewlekłość w prowadzeniu postępowania wystąpi wówczas, gdy organ nie załatwia sprawy w terminie, nie pozostając jednocześnie w bezczynności, lecz podejmowane przez ten organ czynności procesowe nie charakteryzują się koncentracją niezbędną w świetle art. 12 k.p.a.( ustanawiającego zasadę szybkości postępowania), względnie mają charakter czynności pozornych, nieistotnych dla merytorycznego załatwienia sprawy. Przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zaistnieje zatem wówczas, gdy będzie mu można skutecznie przedstawić zarzut niedochowania należytej staranności w takim zorganizowaniu postępowania administracyjnego, by zakończyło się ono w rozsądnym terminie, względnie zarzut prowadzenia czynności (w tym dowodowych) pozbawionych dla sprawy jakiegokolwiek znaczenia ( por. wyrok NSA z dnia 26 października 2012 r., sygn. akt II OSK 1956/12, zam. zb. LEX nr 1233717. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty ( tak NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, LEX nr 1218894 ). Z przedstawionych akt administracyjnych wynika, że przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie był w zasadzie taki, jak to opisano w odpowiedzi na skargę. W stanie faktycznym pominięto jednak dwie istotne okoliczności. Pierwsza dotyczy faktu, że akta administracyjne zostały zwróconego organowi pierwszej instancji przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w dacie 13 listopada 2012 r., po wydaniu decyzji kasacyjnej nr [...] z dnia 9 listopada 2012 r., znak[...] . Pierwszą czynnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego było wyznaczenie terminu kontroli, którą to czynność podjął dopiero 14 lutego 2013 r., pozostając do tej daty w nieznajdującej uzasadnienia bezczynności. W odpowiedzi na skargę nie uwzględniono również, że po dacie pierwszej kontroli Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. pismem z daty 9 kwietnia wezwał Burmistrza Miasta Z. o przedłożenie książki drogi lub książki obiektu budowlanego, w terminie 14 dni, otrzymując żądaną książkę drogi 26 kwietnia 2013 r. Od tego momentu, do daty ponownej kontroli 20 maja 2013 r. – a więc ponad trzy tygodnie, Powiatowy Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. nie wydając aktu, względnie nie podejmując innych działań, pozostawał w bezczynności, która miała miejsce w dacie wniesienia niniejszej skargi. Bezczynność ta w sprawie niniejszej nie została oceniona jako niemająca cech rażącego naruszenia, albowiem początkowy stan bezczynności został przerwany, późniejsze działania w terenie były uzależnione od warunków atmosferycznych, po kontroli dnia 28 marca 2013 r. organ podejmował określone czynności wyjaśniające w sprawie i dodatkowe, powodowane zażaleniem do organu wyższego stopnia, ulegał także zmianie stan faktyczny, zaś niedługo po wniesieniu skargi doszło do wydania w sprawie decyzji. W opisanej sytuacji brak także dostatecznych podstaw do dyscyplinowania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. lub karania go poprzez nałożenie grzywny. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt I.-III. sentencji wyroku, biorąc za podstawę art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a., art. 149 § 1 p.p.s.a., a także art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a.