II SAB/Kr 112/23

WyrokWSA w Krakowie2023-07-04

Skład orzekający: Sędzia WSA Jacek Bursa, Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk, Sędzia WSA Monika Niedźwiedź

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej dopuścił się bezczynności w prowadzeniu postępowania administracyjnego, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, mimo wydania decyzji kończącej postępowanie po wniesieniu skargi?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, ponieważ organ wydał decyzję kończącą postępowanie po wniesieniu skargi, co uczyniło dalsze postępowanie w tym zakresie bezprzedmiotowym. Niemniej jednak, sąd stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, ponieważ przez okres ponad 5 miesięcy od upływu terminu wyznaczonego przez organ nadrzędny nie podjął żadnych czynności w celu rozstrzygnięcia sprawy, co świadczy o zlekceważeniu strony i braku działania.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie wydania decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę obiektu budowlanego zrealizowanego bez pozwolenia na budowę. Organ nadrzędny wyznaczył termin do przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej, który nie został dotrzymany. Po wniesieniu skargi, organ wydał decyzję kończącą postępowanie. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów KPA i wniósł o stwierdzenie bezczynności, rażącego naruszenia prawa oraz zasądzenie kosztów.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania organu do wydania aktu lub dokonania czynności, stwierdził, że organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa, oraz zasądził od organu na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 4 lipca 2023 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Bursa (spr.) Sędziowie: WSA Sebastian Pietrzyk WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w dniu 4 lipca 2023 roku na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi K. W. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie postepowania dotyczącego budowy obiektu budowlanego bez pozwolenia na budowę znak: NB.5160.5.72.2020 I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem do wydania aktu lub dokonania czynności; II. stwierdza, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem dopuścił się bezczynności, która miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. zasądza od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem na rzecz K. W. kwotę 580 zł. (pięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. K. W. pismem z dnia 6 kwietnia 2023r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w przedmiocie wykonania postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 198/2022 z dnia 16.03.2022 r. znak WOB.7722.103.2021.JKUR, poprzez niezwłoczne wydanie wobec P. W. oraz P. W., decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę obiektu - budynku mieszkalnego składającego się z dwóch oddzielnych segmentów (kondygnacja przyziemia) połączonych konstrukcyjnie i funkcjonalnie przewiązką na poziomie drugiej kondygnacji (w kubaturze dachu) zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działkach nr ewid.[...], [...] obręb [...] w Z.. Zarzucono naruszenie art. 35 § 1-3 w zw. z art. 36 § 1 kpa, wnosząc o stwierdzenie, że organ dopuścił się bezczynności oraz zobowiązanie organu do wydania decyzji w określonym terminie, również o stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów. W uzasadnieniu skargi podano, iż Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie w postanowieniu nr 198/2022 z dnia 16.03.2022 r. znak WOB.7722.103.2021.JKUR nałożył w/w obowiązek przedłożenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w terminie do dnia 30.09.2022 r. dokumentacji legalizacyjnej określonej w ww. postanowieniu. Ww. obowiązek przedłożenia dokumentacji nie został wykonany w terminie, a zatem z literalnego brzmienia przepisów prawa, jak i z samego brzmienia postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie wynika, że właściwy organ prowadzący sprawę w zakresie legalizacji (tj. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem) ma obowiązek wydania decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę obiektu – budynku mieszkalnego składającego się z dwóch oddzielnych segmentów (kondygnacja przyziemia) połączonych konstrukcyjnie i funkcjonalnie przewiązką na poziomie drugiej kondygnacji (w kubaturze dachu) zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działkach nr ewid.[...], [...] obręb [...] w Z.. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem jednak aż do chwili obecnej nie wydał decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę obiektu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie z powodu tego, iż za pismem z dnia 12 września 2022 r. inwestor P. W. przedłożył do organu nadzoru budowlanego inwentaryzację architektoniczno-budowlaną dla budynku gospodarczego (k.231) a za pismem z dnia 30 września 202 r. inwestor przedłożył do sprawy dokumentację w postaci oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz wypis i wyrys z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, (k. 232-241). Za kolejnym pismem z dnia 28 września 2022 r. (k.232) oraz z dnia 30 września 2022 r. inwestor wystąpił do PINB w Zakopanem o przesunięcie terminu na przedłożenie dokumentacji nałożonej postanowieniem MWINB w Krakowie nr 198/2022 znak: WOB.7722.103.2021.JKUR, co uzasadnił przedłużającym się terminem uzgodnienia dokumentacji dotyczącej tego budynku z Małopolskim Konserwatorem Zabytków w Krakowie oraz Burmistrzem Miasta Zakopane, (k.242) Pismem z dnia 28 marca 2023 r. organ I instancji zawiadomił strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego (k.249) i w dniu 10 maja 2023 r. wydał decyzję kończącą postępowanie w przedmiotowej sprawie.(k.273-276) Kwestia niezachowania przez organ nadzoru budowlanego terminu załatwienia przedmiotowej sprawy wynikającego z art. 35 § 1 kpa była dwukrotnie rozpatrywana przez Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie, który w ostatnim wydanym w tym przedmiocie postanowieniu nr 173/2023 z dnia 6 marca 2023 r. r. znak: WSE.7641.67.2023.APIO wydanym na skutek wniesienia ponaglenia z dnia 9 lutego 2023 r. przez m.in. K. W., w związku z bezczynnością Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Zakopanem w sprawie Nb.5160.5.72.2020, wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem co prawda dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie jednakże nie miała ona miejsca z rażącym naruszeniem prawa i wyznaczył nowy termin do załatwienia przedmiotowej sprawy do dnia 8 maja 2023 r. (k.246) Wg organu art. 35 § 5 kpa do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 285), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu. Z przedstawionego opisu przebiegu prowadzonego postępowania wynika, że powstała przewłoka postępowania nie została wywołana tylko i wyłącznie przyczynami leżącymi po stronie tut. organu nadzoru budowlanego. Na zakończenie przedmiotowej sprawy miały wpływ również inne czynniki niezależne od organu powiatowego tj. duża rotacja pracowników oraz niewystarczający stan zatrudnienia w stosunku do zadań i obowiązków nałożonych ustawą Prawo budowlane. Nie bez znaczenia w przedmiotowej sprawie pozostaje zaangażowanie organu polegające na zapoznaniu się z zebranym materiałem dowodowym, analizie tego materiału, rozważeniu twierdzeń stron, pojawiających się w określonej fazie postępowania oraz potrzebie uzupełniania tego materiału dowodowego. Należy również wziąć pod uwagę stopień skomplikowania występującej w sprawie problematyki prawnej. Ponadto w dniu 10 maja 2023 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Zakopanem wydał decyzję kończącą postępowanie a zatem w ocenie organu jest to okoliczność zwalniająca organ administracji z podniesionego w skardze zarzutu bezczynności. Zasadniczy wpływ ma terminowość w załatwianiu spraw ma duża ilość postępowań prowadzonych w tut. Inspektoracie i jednocześnie zbyt mała liczba pracowników zatrudnionych w tymże urzędzie Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Natomiast § 2 cytowanego artykułu w pkt 8 w związku z pkt 4 precyzuje, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje także orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów, w tym na bezczynność w dokonywaniu czynności materialno – technicznych z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień wynikających z przepisów prawa. W myśl art. 119 pkt 4 p.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania. W trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Sąd wskazuje, że nie znalazł podstaw do przekazania, na podstawie art. 122 p.p.s.a., sprawy do rozpoznania na rozprawie. W niniejszej sprawie brak było ograniczeń, związanych z orzekaniem w trybie uproszczonym, uniemożliwiających rozpoznanie skargi. Sprawa nie wymagała przeprowadzenia rozprawy, a dla jej rozstrzygnięcia udział stron nie był niezbędny. Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność w zakresie wykonania postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 198/2022 z dnia 16.03.2022 r. znak WOB.7722.103.2021.JKUR, poprzez niezwłoczne wydanie wobec P. W. oraz P. W., decyzji nakazującej przymusową rozbiórkę obiektu - budynku mieszkalnego składającego się z dwóch oddzielnych segmentów (kondygnacja przyziemia) połączonych konstrukcyjnie i funkcjonalnie przewiązką na poziomie drugiej kondygnacji (w kubaturze dachu) zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działkach nr ewid.[...], [...] obręb [...] w Z.. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż o bezczynności organu mówimy w sytuacji gdy organ nie załatwił sprawy w terminie przy czym ustawodawca wskazał, że chodzi o termin określony w art. 35 k.p.a. lub w przepisach szczególnych albo też termin określony przez organ na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Jest to zatem stan obiektywnie sprawdzalny, związany tylko z upływem terminu określonego w ustawie albo w terminie określonym przez organ na podstawie art. 36 § 1 k.p.a. Przepis art. 35 § 1 k.p.a. zawiera ogólną wytyczną, zgodnie z którą sprawy administracyjne powinny być załatwiane bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Stosownie zaś do art. 35 § 3 k.p.a. załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego, powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym – w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania. Co więcej, mając na uwadze szczególny charakter postępowania administracyjnego, w którym pozycje obywatela i organu administracji publicznej nie są równe, ustawodawca nałożył na organy obowiązek zawiadomienia stron o niezałatwieniu sprawy w terminie, określonym w art. 35 k.p.a. z podaniem przyczyny zwłoki i wskazując nowy termin załatwienia sprawy (art. 36 k.p.a.) Wskazane ustalenia wprost pokazują, iż skarżony organ dopuścił się bezczynności ponieważ wprost wynika to z rozstrzygnięć organu nadrzędnego w trybie wniesionego przez skarżącą ponaglenia, co także potwierdził skarżony organ w odpowiedzi na skargę. Nadto jak wprost wynika z akt kontrolowanej sprawy pomimo, iż MWINB w Krakowie postanowieniem nr 198/2022 z dnia 16.03.2022 r. znak: WOB. 7722.103.2021.JKUR wyznaczył termin przedłożenia dokumentacji legalizacyjnej do dnia 30 września 2022 r. (k.217-222), to skarżony organ nie zastosował się do tego terminu. Jednakże skoro po wniesieniu skargi, jak wyżej wskazano w odpowiedzi na skargę, skarżony organ w dniu 10 maja 2023 r. wydał decyzję kończącą postępowanie w przedmiotowej sprawie (k.273-276), sąd uznał, że na chwilę orzekania w sprawie, stan bezczynności nie występuje. Postępowanie sądowe jest zatem bezprzedmiotowe w zakresie zobowiązania do wydania określonego aktu lub dokonania czynności. To zaś jest powodem umorzenia postępowania sądowego, o czym sąd orzekł w pkt I sentencji wyroku. Podstawą prawną umorzenia postępowania jest art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Organ wydał końcowe rozstrzygnięcie w sprawie, już po wniesieniu do sądu skargi na jego bezczynność. Wydanie decyzji administracyjnej kończącej postępowanie w sprawie, jak to ma miejsce w rozpatrywanej sprawie, nie zwalnia sądu z obowiązku orzekania w przedmiocie stwierdzenia, czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Obowiązek ten wynika z art. 149 § 1 zd. 2 p.p.s.a. Wskazane ustalenia wprost pokazują, iż skarżony organ przez znaczny okres czasu tj. od upływu terminu wyznaczonego przez MWINB w Krakowie postanowieniem nr 198/2022 z dnia 16.03.2022 r. znak: WOB. 7722.103.2021.JKUR tj. 30 września 2022 r. aż do wydania decyzji nie podjął żadnych czynności celem rozstrzygnięcia sprawy, pomimo toczącego się również w tym okresie postępowania ponaglającego. Zatem przez prawie 5 miesięcy prawie niczego nie zrobił, a takie okresy przestoju polegające na niepodejmowaniu żadnych czynności były zbyt długie i niczym nie uzasadnione, wynikały głównie z braku działania skarżonego organu. Skoro skarżony organ zaniechał podjęcia wymaganych czynności w celu załatwienia terminowo sprawy administracyjnej i jej efektywnego zakończenia, a okres ten trwał ponad 5 miesięcy to bezczynność nosi znamiona rażącej o czym orzeczono jak pkt II sentencji wyroku. Organ wyraźnie zlekceważył skarżącą i nie podjął wymaganych czynności celem terminowego rozstrzygnięcia sprawy. O zwrocie kosztów sądowych na rzecz skarżącej w wysokości uiszczonego wpisu od skargi tj. 100 zł, oraz kosztów zastępstwa radcowskiego 480 zł, orzeczono w punkcie III wyroku na podstawie 201 § 1 w zw. z art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. Umorzenie postępowania sądowego z tego powodu, że organ - po wniesieniu skargi – wydał wymagane rozstrzygnięcie (a więc z powodu bezprzedmiotowości postępowania sądowego) stanowi sytuację podobną do sytuacji autokontroli uregulowanej w art. 54 § 3 p.p.s.a., która jest podstawą do zwrotu kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w wyroku.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło