II SAB/Kr 114/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S., na bezczynność Prezydenta Miasta N. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] września 2008 r. P.S,. na podstawie art. 2 ust. 1 i art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198) zwrócił się do Urzędu Miasta N. o udzielenie mu informacji dotyczącej oznaczenia wszystkich nieruchomości (budynków lub innych) położonych w N. stanowiących własność osób fizycznych, które bez formalnego zlecenia są administrowane przez Gminę lub jednostki podległe Gminie. Udostępnienie tej informacji powinno polegać na wskazaniu nazw ulic wraz z numerami budynków, a ponadto numerów ksiąg wieczystych oraz numerów działek ewidencyjnych. Pismem z dnia [...] października 2008 r. Dyrektor Wydziału Geodezji i Mienia Urzędu Miasta N. poinformował skarżącego, że zgodnie x art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. "c" ustawy o dostępie do informacji publicznej udostępnieniu podlega informacja publiczna o majątku samorządu terytorialnego. We wniosku z [...] września 2009 r. P.S. zażądał informacji o nieruchomościach, które do tego majątku nie należą i dlatego informacja taka nie zostanie mu udzielona. W dniu [...] listopada 2008 r. P.S. złożył skargę na bezczynność Prezydenta Miasta N. polegającą na nieudzieleniu mu informacji objętej wnioskiem z dnia [...] września 2008 r. Skarga ta podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym. Dotyczy to także skarg na bezczynność w przedmiocie udzielenia informacji publicznej (tak np. w postanowieniu NSA z dnia 6 listopada 2001 r., sygn. II SA/Kr 3407/01, niepubl., w wyroku z dnia 27 czerwca 1996 r. sygn. akt II SAB/Kr 36/96, "Wokanda 1997 nr 4 s. 38 oraz w postanowieniu NSA z dnia 2 lutego 2006 r. sygn. I OSK 10/06). W przypadku skargi na bezczynność przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć złożenie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie do organu administracji publicznej wyższego stopnia w trybie wskazanym w art. 37 k.p.a. Zażalenie to jest środkiem zaskarżenia przewidzianym w art. 52 § 2 p.p.s.a., który skarżący musi wyczerpać by móc skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie strona skarżąca przed wniesieniem skargi do sądu powinna więc wnieść zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 k.p.a. W tej sytuacji, wobec niewyczerpania środków zaskarżenia skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).