II SAB/Kr 124/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 2013 r. sprawy ze skargi A.F. na bezczynność Wojewody w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod znakiem: [...] postanawia odrzucić skargę. W dniu 29 maja 2013 r. (data stempla pocztowego) A.F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wojewody w postępowaniu administracyjnym prowadzonym pod znakiem: [...]. Jednym z dokumentów dołączonym do skargi było wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, opatrzone datą 28 kwietnia 2013 r., a skierowane do Wojewody w którym skarżący nie wyraził zgody na wyznaczenie nowego terminu załatwienia sprawy znak: [...] W związku z powyższym skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 25 czerwca 2013 r. do uzupełnienia braku formalnego swojej skargi na bezczynność poprzez nadesłanie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi dokumentu potwierdzającego wniesienie w trybie art. 37 Kodeksu postępowania administracyjnego zażalenia do organu wyższego stopnia w stosunku do Wojewody na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu 2 lipca 2013 r., co wynika z potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. W zakreślonym terminie skarżący nadesłał wniosek, opatrzony datą 21 maja 2013 r., skierowany do Ministra Finansów. Z treści wniosku wynika, że A.F. domaga się od Ministra Finansów, by ten "wezwał urzędnika [...] Urzędu Wojewódzkiego do zapłaty zaległej kwoty podatku VAT w wysokości 39 mln zł". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), w skrócie "ppsa", stanowi, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia przysługujących skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Jeżeli skarga dotyczy, tak jak w niniejszej sprawie, bezczynności organu administracji, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć wniesienie zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie w trybie przewidzianym w art. 37 kpa. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt I OSK 1401/08 (Lex Omega nr 466382) brak w aktach organu dokumentu świadczącego o wyczerpaniu przez skarżącego środków zaskarżenia stanowi podstawę do wezwania skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi na podstawie art. 49 § 1 ppsa. Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że przed złożeniem niniejszej skargi na bezczynność złożył zażalenie do organu wyższego stopnia na niezałatwienie sprawy w terminie przez Wojewodę Nie jest takim zażaleniem pismo z dnia 28 kwietnia 2013 r., ponieważ zostało ono jednoznacznie przez skarżącego skierowane do Wojewody, a nie do organu wyższego stopnia. Za zażalenie wniesione w trybie art. 37 kpa nie może być też uznany przedłożony przez skarżącego wniosek z dnia 21 maja 2013 r. skierowany do Ministra Finansów, ponieważ wniosek ten dotyczy kwestii zaległego podatku VAT. W związku z powyższym Sąd uznał, że w niniejszej sprawie skarżący, pomimo wezwania, nie uzupełnił w terminie braków formalnych skargi. Dlatego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa.