II SAB/Kr 129/15

PostanowienieWSA w Krakowie2015-09-25

Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Joanna Tuszyńska, Agnieszka Nawara-Dubiel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, gdy skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym lub gdy skarga została wniesiona po wydaniu przez organ rozstrzygnięcia?
Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przewidzianych w postępowaniu administracyjnym, zgodnie z art. 52 § 1 PPSA. Ponadto, skarga taka jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po tym, jak organ wydał rozstrzygnięcie w sprawie, co wynika z utrwalonego orzecznictwa i doktryny.
Stan faktyczny
Skarżący A.B. wniósł skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w rozpoznaniu odwołania od decyzji Prezydenta Miasta ustalającej warunki zabudowy. Skarżący zarzucił organowi przekroczenie terminu do załatwienia sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wyjaśniło, że przedłużyło termin z uwagi na toczące się postępowanie zażaleniowe, a następnie wydało postanowienie o niedopuszczalności odwołania jednego ze stron oraz decyzję utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną z dwóch powodów: niewyczerpania środków zaskarżenia przez skarżącego oraz wniesienia skargi po wydaniu przez organ rozstrzygnięcia.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 100 zł tytułem uiszczonego wpisu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Protokolant : st. sekr. sąd. Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2015 r. sprawy ze skargi A.B. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie rozpoznania odwołania postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącemu A.B. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego wpisu do skargi. Decyzją z dnia 22 października 2014 r., znak: [...], Prezydent Miasta ustalił na wniosek "A" S.A. z siedzibą w C. warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn. "budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz lokali usługowymi i garażem podziemnych na terenie części działki nr [...] oraz działce [...] obr. [...] w K. przy ul. M.". W dniu 12 listopada 2014 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...], za pośrednictwem Prezydenta Miasta, wpłynęły odwołania od ww. decyzji złożone przez G. B. i A. B. oraz Stowarzyszenie [...] w K.. W piśmie z dnia 14 listopada 2014 r. Prezydent Miasta przesłał do organu II instancji odwołania wraz z aktami sprawy. Do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] wpłynęły w dniu 18 listopada 2014 r. W piśmie z dnia 18 grudnia 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] zawiadomiło strony postępowania o przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy. Jako przyczynę tego stanu rzeczy wskazało, że odwołania nie mogą zostać rozpoznane do czasu zakończenia toczącego przez przed tym organem postępowania zażaleniowego dotyczącego postanowienia Prezydenta Miasta z dnia 19 sierpnia 2014 r., na mocy którego odmówiono dopuszczenia Towarzystwa [...] do udziału w charakterze podmiotu na prawach strony w postępowaniu w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy w opisanej na wstępie inwestycji. Jednocześnie powołując się na art. 36 § 1 kpa organ zawiadomił, że sprawa z odwołania od decyzji z dnia 22 października 2014 r. zostanie rozpoznana niezwłocznie, począwszy od daty zakończenia postępowania zażaleniowego. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2015 r., znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło niedopuszczalność odwołania złożonego przez G. B. i A. B.. Decyzją z tego samego dnia (24 kwietnia 2015 r.), po rozpoznaniu odwołania Stowarzyszenia [...] w K., Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało zaskarżoną decyzję I instancji w mocy. W dniu 2 czerwca 2015 r. za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] A. B. wniósł skargę na bezczynność tego organu w rozpoznaniu złożonego przez niego odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 22 października 2014 r. trwającą w okresie od 12 listopada 2014 r. do 24 kwietnia 2015 r. Skarżący argumentował, że organ znacznie przekroczył przewidziany przepisami prawa termin 30 dni. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o oddalenie skargi. Organ wyjaśnił, że przedmiotem rozpoznania organu II instancji były nie tylko odwołania od decyzji wydanej przez organ I instancji ale także kwestia incydentalna dotycząca zażalenia Towarzystwa [...] na postanowienie Prezydenta Miasta odmawiające dopuszczenia do udziału w postępowaniu na prawach strony. Rozpoznanie zażalenia miało pierwszeństwo przed przystąpieniem do rozpoznania odwołań od ww. decyzji, gdyż wynik tego postępowania zażaleniowego miał wpływ na ustalenie ostatecznego kręgu stron postępowania. O powyższym strony, jak również odwołujący, zostali zawiadomieni w dniu 18 grudnia 2014 r. Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2015 r. Kolegium utrzymało w mocy opisane wyżej postanowienie organu I instancji. Po doręczeniu orzeczenia organ II instancji przystąpił do rozpoznania odwołań od decyzji ustalającej warunki zabudowy i w dniu 24 kwietnia 2015 r. wydał decyzję i postanowienie kończące postępowanie w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył , co następuje: Na wstępie rozważenia wymaga, czy skarga jest dopuszczalna. Stosownie do treści art.52 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Zgodnie z treścią art.37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu - wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wyczerpanie trybu zaskarżenia w stadium administracyjnym jest warunkiem dopuszczalności skargi (postanowienie NSA z dnia 14 marca 1999 r. w sprawie III SA 7254/98, LEX nr 43843). Z przedłożonych akt administracyjnych wynika, że przed wniesieniem skargi skarżący nie wyczerpał administracyjnego trybu zaskarżenia. Fakt ten został potwierdzony przez skarżącego A. B. na rozprawie w dniu 25 września 2015 r. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wymóg art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w postaci "wyczerpania środków zaskarżenia" nie został w niniejszej sprawie spełniony. Skarga niniejsza, wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym, jest zatem niedopuszczalna. Nadto, skarga była niedopuszczalna również z tej przyczyny, że została wniesiona po wydaniu rozstrzygnięcia przez organ. Zarówno w orzecznictwie, jak i w doktrynie zgodnie przyjmuje się, że skargę na bezczynność można wnieść do czasu załatwienia przez właściwy organ sprawy (np. post. NSA z dnia 19 lutego 2014 r., sygn. akt II OSK 337/14, post. NSA z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 937/11). W rozpatrywanej sprawie organ wydał rozstrzygnięcie w dniu 24.04.2015 r., a skarga została wniesiona w dniu 1.06.2015 r. Mając powyższe na uwadze z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlegała odrzuceniu. Na podstawie art.232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. z urzędu zwrócono skarżącemu uiszczony od skargi wpis.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło