II SAB/Kr 135/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Sędzia NSA Joanna Tuszyńska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na bezczynność Instytutu Fizyki Jądrowej im. Niewodniczańskiego Polskiej Akademii Nauk w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej dotyczącej zamknięcia przewodu doktorskiego postanawia: odrzucić wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 29 czerwca 2017 r. skarżący – w związku ze złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy – został wezwany do wypełnienia i przesłania urzędowego formularza ‘PPF", w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 19 lipca 2017 r. W dniu 28 lipca 2017 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie do art. 86 § 2 p.p.s.a. przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Z kolei w myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do treści art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Przepisy ustawy nie przewidują żadnych ograniczeń w zakresie terminu składania wniosku, czy też możliwości jego powielenia. Przyjmuje się więc, że strona ma prawo złożyć wniosek na dowolnym etapie postępowania, a także może występować z nim wielokrotnie. Wobec tego, nie sposób uznać, aby brak uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, w zakreślonym przez sąd terminie, powodował dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Pozostawienie wniosku bez rozpoznania, nie wyłącza bowiem możliwości ponownego jego złożenia. Takie też stanowisko prezentowane jest powszechnie w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt I OZ 411/14, postanowienie z dnia 9 września 2016 r. sygn.. II FZ 449/16 - dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 88 w zw. z art. 86 § 2 p.p.s.a., wniosek jako niedopuszczalny z mocy ustawy, należało odrzucić.