II SAB/Kr 141/10
WyrokWSA w Krakowie2010-12-28
Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Zimmermann, WSA Małgorzata Brachel –Ziaja, WSA Ewa Rynczak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy osoba, która sprzedała swój udział w nieruchomości, nadal posiada przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym tej nieruchomości, a tym samym może skutecznie wnieść skargę na bezczynność organu?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę na bezczynność organu, ponieważ skarżący utracił przymiot strony w postępowaniu administracyjnym po sprzedaży swojego udziału w nieruchomości. Osoba, która nie posiada przymiotu strony, nie może skutecznie wnieść skargi na bezczynność organu, a organ administracji przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy zobowiązany jest zbadać, czy skarga została wniesiona przez stronę.Stan faktyczny
Skarżący B.B. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. w sprawie rozbiórki "pawilonu tymczasowego". Skarżący był współwłaścicielem sąsiedniej działki, jednak sprzedał swój udział przed datą wydania decyzji kończącej postępowanie. Organ administracji uznał, że skarżący utracił przymiot strony i w związku z tym nie mógł skutecznie wnieść skargi na bezczynność.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie WSA Małgorzata Brachel –Ziaja WSA Ewa Rynczak (spr) Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B.B. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. – Powiat Grodzki skargę oddala
B. B. pismem z dnia 22.09.2010r. złożył skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. - Powiat Grodzki w sprawie rozbiórki tzw. "pawilonu tymczasowego" przy ul [...] w K.. W uzasadnieniu skargi powołał wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2009r. sygn. akt II SA/Kr 1048/09.
W odpowiedzi na skargę skarżony organ wniósł o jej oddalenie. Uzasadniając powyższe podał, iż w przedmiotowym postępowaniu prowadzonym pod sygn. znak: [...] organ nadzoru budowlanego wydał dnia 27.10.2008r. decyzję nr [...] znak: [...]. W związku z odwołaniem B. B. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wydał decyzję znak: [...] utrzymującą w mocy ww. decyzję organu l instancji. Wyrokiem z dnia 27.08.2009 r., sygn. akt II SA/Kr 1048/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił obydwie decyzje organów nadzoru budowlanego. W dalszym toku postępowania organ l instancji zgodnie z art. 10 k.p.a. pismem dnia 24.06.2010 r., znak: [...] zawiadomił strony postępowania administracyjnego o możliwości zapoznania się z aktami sprawy przed wydaniem decyzji. Natomiast 30.06.2010 r. wydał decyzję nr [...] znak: [...] kończącą postępowanie administracyjne w sprawie rozbiórki pawilonu tymczasowego zlokalizowanego, przy ul. [...] w K. na działce nr "1" obr. [...]. Decyzja ta jest ostateczna.
W ocenie organu skarżący B. B. pismem z dnia 30.06.2010r. został poinformowany o utracie przymiotu strony w toczącym się postępowaniu administracyjnym, w związku z tym, że nie jest właścicielem ani współwłaścicielem nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania pawilonu tymczasowego zlokalizowanego, przy ul. [...] w K. na działce nr "1". W związku tym w ocenie organu nie zachodziła i nie zachodzi bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K.-Powiat Grodzki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art.1§ 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- zwanej dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem tj. zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu. Wady postępowania administracyjnego, skutkujące koniecznością: uchylenia decyzji, stwierdzenia-jej nieważności bądź wydania decyzji z naruszeniem prawa, przewidziane są w przepisie art. 145 § 1 p.p.s.a. Natomiast w wypadku nieuwzględnienia skargi, sąd w myśl art. 151 p.p.s.a., skargę oddala.
Skarga jest nieuzasadniona.
Na wstępie należy stwierdzić, że Sąd nie mógł merytorycznie rozpoznać skargi na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Powiat Grodzki, ponieważ organy trafnie ustaliły, że skarżącemu nie przysługuje przymiot strony w postępowaniu administracyjnym dotyczącym rozbiórki tzw. "pawilonu tymczasowego" przy ul [...] w K. i tym samym nie mógł on skutecznie złożyć skargi na bezczynność organu w tej sprawie.
Jak wynika z przepisu art. 61 §1 k.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Oznacza to, że tylko osoba legitymująca się przymiotem strony może spowodować wszczęcie postępowania lub może ono być wszczęte przez organ z urzędu. Przepisy Działu VIII kodeksu postępowania administracyjnego regulują kwestię składania skarg i wniosków w postępowaniu administracyjnym. W myśl przepisu art. 233 k.p.a. skarga w indywidualnej sprawie, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę. Jeżeli skarga taka pochodzi od innej osoby, może spowodować wszczęcie postępowania administracyjnego z urzędu, chyba, że przepisy wymagają do wszczęcia postępowania żądania strony.
Organ administracji przed merytorycznym rozpatrzeniem sprawy zobowiązany był do zbadania w pierwszej kolejności czy skarga na bezczynność organu została wniesiona przez stronę. Przepis art. 28 k.p.a. określa kto może być stroną postępowania administracyjnego. Stosownie do tego przepisu stroną jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek.
Interes prawny lub obowiązek musi wynikać z konkretnego przepisu prawa materialnego i nie może to być interes faktyczny. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego zdecydowanie dominuje pogląd, że tylko przepis prawa materialnego, stanowiąc podstawę interesu prawnego stwarza dla określonego podmiotu legitymację procesową strony. Legitymacji tej nie stanowi interes faktyczny ( por. wyrok NSA w Gdańsku z dnia 8.10.1998r. U II/SA Gd 1095/98 LEX nr 44159).
Skarżący był współwłaścicielem dz. nr "1" obr. [...], która bezpośrednio graniczyła z działkami inwestora nr "2" i nr "3". Jednakże skarżący sprzedał swój udział w przedmiotowej działce nr "1" w dniu 7.04.2008r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego kupna - sprzedaży Repertorium A Nr [...] i tym samym z tym dniem utracił przymiot strony.
W związku z tym, nie mógł też skutecznie złożyć skargi na bezczynność organu w świetle przepisy art.233 k.p.a., w związku z przedmiotową sprawą.
W ocenie Sądu organ trafnie ustalił, że skarżący nie ma interesu prawnego do wniesienia skargi na bezczynność organu.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.) w myśl którego sąd w razie nieuwzględnienia skargi, skargę oddala.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 17.07.2026. · Źródło