II SAB/Kr 141/17

WyrokWSA w Krakowie2017-07-24

Skład orzekający: Joanna Tuszyńska, Aldona Gąsecka - Duda, Mariusz Kotulski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy spółka prawa handlowego, wykonująca zadania publiczne w zakresie dystrybucji energii elektrycznej, dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a jeśli tak, to czy bezczynność ta miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa?
Ratio decidendi
Spółka prawa handlowego wykonująca zadania publiczne dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, jednakże bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Ponieważ spółka udostępniła posiadane dokumenty już po wniesieniu skargi, stan bezczynności ustał, co skutkuje umorzeniem postępowania w zakresie zobowiązania do podjęcia czynności.
Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na bezczynność spółki "T." S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 listopada 2016 r. Skarżący domagali się stwierdzenia bezczynności, zobowiązania spółki do udzielenia informacji oraz zwrotu kosztów postępowania. Spółka twierdziła, że nie posiada żądanej dokumentacji, a następnie poinformowała o odnalezieniu i przesłaniu części dokumentów już po wniesieniu skargi. Sąd stwierdził bezczynność, ale nie uznał jej za rażące naruszenie prawa, a następnie umorzył postępowanie w zakresie zobowiązania do podjęcia czynności z uwagi na ustanie stanu bezczynności.
Rozstrzygnięcie
I. stwierdza, że "T." S.A. w K. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku P. R. i A. R. z dnia 21 listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej; I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie dotyczącym zobowiązania "T." S.A. w K. do rozpoznania wniosku P. R. i A. R. z dnia 21 listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej; III. zasądza od "T." S.A. w K. na rzecz P. R. i A. R. kwotę 614,00 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie: Sędzia WSA Aldona Gąsecka - Duda (spr.) Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 lipca 2017 r. sprawy ze skargi P. R. i A. R. na bezczynność "T." S.A. w K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 21 listopada 2016 r. I. stwierdza, że "T." S.A. w K. dopuściła się bezczynności w rozpoznaniu wniosku P. R. i A. R. z dnia 21 listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej; I. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; II. umarza postępowanie w zakresie dotyczącym zobowiązania "T." S.A. w K. do rozpoznania wniosku P. R. i A. R. z dnia 21 listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej; III. zasądza od "T." S.A. w K. na rzecz P. R. i A. R. kwotę 614,00 (sześćset czternaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postępowanie sądowoadministracyjne w niniejszej sprawie zostało wszczęte na skutek skargi P. R. i A. R. z daty 18 maja 2017 r. na bezczynność "T." S.A. w K., polegającą na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek skarżących z dnia 21 listopada 2016 r., w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przy jednoczesnym niewydaniu rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej lub umorzeniu postępowania, zgodnie art. 17 ust. 1 tej ustawy. Skarżący domagali się stwierdzenie bezczynności "T." S. A. w K., zobowiązanie jej do udzielenia informacji w żądanym zakresie i w żądanej formie, a także zasądzenia na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu prawnym skargi P. R. i A. R. zawarli: rozważania dotyczące nieistnienia ustawowego terminu wyznaczającego skuteczność jej wniesienia; obowiązku stosowania przez "T." S.A. w K., jako spółkę prawa handlowego, zajmującą się realizacją zadań publicznych (dystrybucją energii elektrycznej), ustawy o dostępie do informacji publicznej w świetle brzmienia art. 4 ust. 1 pkt 5; kwalifikacji żądania udostępnienia decyzji stanowiących podstawę lokalizacji i budowy linii energetycznych, jako informacji publicznej, ze skutkiem obowiązku jej udzielenia przez to przedsiębiorstwo; skuteczności wniesienia niniejszej skargi, świetle art. 52 § 3, art. 52 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 16 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publiczne, bez konieczności uprzedniego wyczerpania trybu przesądowego. W uzasadnieniu faktycznym skargi P. R. i A. R. podawali, że wezwaniem z dnia 21 listopada 2016 r. wystąpili do "T." Spółka Akcyjna w K. m.in. o udostępnienie, w przypadku ich istnienia, kserokopii decyzji stanowiących podstawę budowy, posadowienia i przebudowy linii energetycznych. W odpowiedzi na powyższe organ podał, że nie dysponuje dokumentacją wskazaną we wniosku. W związku z tym skarżący wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r. zwrócili się o ponowne rozpoznanie sprawy dotyczącej przesłania decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy i eksploatacji urządzeń elektroenergetycznych stanowiących własność "T." S.A., w tym protokoły z odbioru budowy linii przesyłowych oraz plany z mapkami. W odpowiedzi otrzymali pismo z dnia 9 stycznia 2017 r., w którym organ wskazał, że dysponuje wyłącznie zbiorczą kartką oględzin sieci napowietrznej SN linia [...] z 2013 r. Do dnia sporządzenia niniejszej skargi, skarżący nie otrzymali jakichkolwiek decyzji, protokołów odebrania i innych dokumentów wskazanych we wniosku, ani rozstrzygnięcia w sprawie odmowy udostępnienia informacji publicznej. P. R. i A. R. dołączyli do skargi kserokopie wyżej wskazanych dokumentów, tj. : wezwania z dnia 21 listopada 2016 r., pisma z dnia 7 grudnia 2016 r. znak: [...], wniosku z dnia 20 grudnia 2016 r. o ponowne rozpoznanie sprawy, pisma z dnia 9 stycznia 2017 r. znak: [...] z załącznikiem. W odpowiedzi na skargę z daty 6 czerwca "T." S.A. w K. wnosiła o umorzenie postępowania sądowego z uwagi na jego bezprzedmiotowość oraz zasądzenie od skarżących na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym zwrotu kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Uzasadniając powyższe Spółka wskazywała, że wnioskiem z dnia 21 listopada 2016 r., a następnie ponownym wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r., skarżący domagali się od organu udostępnienia informacji publicznej poprzez przesłanie dokumentacji o charakterze technicznym i prawnym odnoszącej się do urządzeń przesyłowych w postaci linii średniego napięcia przebiegające przez działkę nr [...] położoną w B. W odpowiedzi organ udzielił skarżącym informacji, iż nie posiada żądanej dokumentacji w tak obszernym zakresie, a jedyne odnalezione dokumenty dotyczą czynności eksploatacyjnych wykonywanych w latach 2012 — 2013. Na chwilę udzielenia takich informacji była to jedyna znana organowi dokumentacja. Spółka dokonała dalszej kwerendy dokumentacji znajdującej się w jej archiwach. W efekcie długotrwałych poszukiwań zdołano odnaleźć inną, niż udostępnioną poprzednio skarżącym dokumentację, która niezwłocznie po jej odnalezieniu została przekazana skarżącym (pismo z dnia 2 czerwca 2017 r. znak: [...] wraz z wydrukiem ze strony http://emonitoring.poczta-polska.pl). Tym samym w całości wykonany został obowiązek ciążący na organie z mocy ustawy albowiem podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej może udostępnić wyłącznie takie informacje, które faktycznie posiada. W zakresie wniosku o umorzenie postepowania Spółka wskazywała nadto na tezy uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2016 r., sygn. akt li OSK 131/15. Do odpowiedzi na skargę dołączono dokumenty powoływane zgodnie przez obie strony oraz dalszą korespondencję zgromadzoną do dnia 29 czerwca 2017 r. Akta sprawy zostały przekazane Sądowi przy piśmie z dnia 29 czerwca 2017 r., (później, niż skarga z odpowiedzią na skargę). Ustosunkowując się do odpowiedzi na skargę w piśmie z dnia 20 czerwca 2017 r. skarżący przyznali, że otrzymali od organu pismo z dnia 2 czerwca 2017 r., znak: [...], do którego nie została jednakże dołączona wskazana w nim dokumentacja, wobec czego zwrócili się o uzupełnienie tegoż braku. Wskazywali ponadto, że jeżeli nawet organ uczyni zadość wnioskowi, to nastąpi to już po złożeniu skargi, co upoważnia skarżących do żądania zwrotu kosztów postepowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 § 1 – 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę zgodności z prawem działalności administracji publicznej, która w myśl art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz.U. z 2017, poz. 1369, oznaczana dalej jako p.p.s.a. ) odbywa się na zasadach określonych w przepisach tej ustawy. Z uwagi na treść art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. z 2017 r., poz. 935), którą znowelizowano między innymi przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. ), stan faktyczny niniejszej sprawy należy oceniać na podstawie przepisów dotychczasowych, tj. obowiązujących w dacie wniesienia skargi. W sprawie niniejszej z uwagi na przedmiot zaskarżenia należy mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jednol. Dz. U. z 2016 r., poz. 1764 - zwana dalej w skrócie u.d.i.p.), która kształtuje prawo do informacji publicznej, a także określa zasady i tryb jej udostępniania oraz ponownego wykorzystania (art. 1 – 2a u.d.i.p.). Kognicja sądów administracyjnych do rozpoznania skarg na bezczynność w takich sprawach wnika z art. 3 § 2 pkt 4 i 8 p.p.s.a., zaś potwierdza ją dodatkowo brzmienie art. 21 u.d.i.p. Obowiązujące przepisy nie przewidują terminu do złożenia skargi na bezczynność w udostępnieniu informacji publicznej. W takim przypadku, w myśl obowiązujących w dacie złożenia skargi przepisów, nie istnieje też powinność uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia bezczynności, ani wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Oceniając dalej przesłanki dopuszczalności skargi należy podzielić trafne tezy wyrażone m.in. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 22/13 ( zam. zb. LEX nr 1313643), w którym wskazano, że przypadku, gdy podmiot wezwany uznaje, że żądana informacja nie stanowi w istocie informacji publicznej, Sąd zobligowany jest do rozpoznania wniesionej skargi i rozstrzygnięcia, czy rzeczywiście wnioskodawca może domagać się udostępnienia interesujących go danych. Stwierdzenie, że żądana informacja nie jest informacja publiczną, stanowi zatem przesłankę prowadzącą do oddalenia skargi, a nie do jej odrzucenia. W świetle powyższego, w niniejszej sprawienie nie zachodziły przesłanki do odrzucania skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 albo pkt 6 p.p.s.a. Skarga została złożona przez podmioty i przeciwko podmiotowi, które posiadają zdolność sądową oraz zdolność do czynności procesowych, nie jest dotknięta brakami formalnymi lub fiskalnymi. Okoliczności te nie były kwestionowane, jak również z urzędu nie stwierdzono żadnych przesłanek uzasadniających odrzucenie skargi z innych przyczyn, o których mowa w art. 58 § 1 p.p.s.a. W doktrynie i orzecznictwie wskazuje się trafnie ( m.in. T. Woś (w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Postępowanie..., 2010, s. 70, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 1067/08, Lex Omega nr 491969 – nadal aktualne), że z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wtedy, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub prowadził postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo nie podjął stosownej czynności. Dla zasadności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność z jakich powodów określony akt nie został podjęty lub czynność dokonana, a w szczególności, czy bezczynność została spowodowana zawinioną albo też niezawinioną opieszałością organu, czy też wiąże się z jego przeświadczeniem, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinny zostać dokonane. Stosownie do art. 149 § 1 p.p.s.a., sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Zgodnie z treścią art. 149 §1a p.p.s.a., jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego ( art. 149 § 1b p.p.s.a.). W myśl art. 149 § 2 p.p.s.a. sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. W wypadku braku podstaw do uwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Specyficzna sytuacja, uniemożliwiająca wydanie wyroku co do istoty sprawy w zakresie zobowiązania organ do wydania w określonym terminie aktu lub interpretacji lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa ma miejsce wówczas, gdy w toku postępowania sądowoadmnistracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność albo przewlekłość zostanie stwierdzony fakt wydania przez organ administracji publicznej decyzji, postanowienia lub też innego aktu, albo podjęcia stosownej czynności choćby z przekroczeniem terminów ustawowych. W takim przypadku wystąpienie przesłanek do umorzenia postępowania sądowego, jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odnośnie zobowiązania organu do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności nie zwalnia od orzeczenia, czy bezczynność miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz nie pozbaw możliwości stosowania uprzednio wymienionych sankcji. Skarga w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności organu w udostępnieniu informacji publicznej. W art. 4 ust. 1 u.d.i.p. został określony podstawowy, otwarty katalog podmiotów zobowiązanych do udostępnienia informacji publicznej, zaś z jego treści wstępnej wynika w ogólnym ujęciu, że zobowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Stosownie zaś do art. 4 ust. 3 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są podmioty, o których mowa w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Pojęcie informacji publicznej określa ustawodawca w art. 1 ust. 1 u.d.i.p. i art. 6 u.d.i.p. Zgodnie z art. 1 tej ustawy, każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie, jednak przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Przepis art. 6 u.d.i.p. wprowadza przykładowy katalog informacji i dokumentów stanowiących informację publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. Artykuł 7 - 12 u.d.i.p. normuje sposób oraz formę udostępniania informacji publicznej. Termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek został określony w art. 13 ust. 1-2 u.d.i.p., który stanowi w ust. 1, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku ( art. 13 ust. 2). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku ( art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się ( art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Jeżeli w wyniku udostępnienia informacji publicznej na wniosek, o którym mowa w art. 10 ust. 1, podmiot obowiązany do udostępnienia ma ponieść dodatkowe koszty związane ze wskazanym we wniosku sposobem udostępnienia lub koniecznością przekształcenia informacji w formę wskazaną we wniosku, podmiot ten może pobrać od wnioskodawcy opłatę w wysokości odpowiadającej tym kosztom ( art. 15 ust. 1 u.d.i.p.). Podmiot, o którym mowa w ust. 1, w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, powiadomi wnioskodawcę o wysokości opłaty. Udostępnienie informacji zgodnie z wnioskiem następuje po upływie 14 dni od dnia powiadomienia wnioskodawcy, chyba że wnioskodawca dokona w tym terminie zmiany wniosku w zakresie sposobu lub formy udostępnienia informacji albo wycofa wniosek ( art. 15 ust. 2 u.d.i.p.). Niemniej jednak art. 5 u.d.i.p. stanowi, że : 1. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz o ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych. 2. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Ograniczenie to nie dotyczy informacji o osobach pełniących funkcje publiczne, mających związek z pełnieniem tych funkcji, w tym o warunkach powierzenia i wykonywania funkcji, oraz przypadku, gdy osoba fizyczna lub przedsiębiorca rezygnują z przysługującego im prawa. 2a. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o przymusowej restrukturyzacji. 3. Nie można, z zastrzeżeniem ust. 1, 2 i 2a, ograniczać dostępu do informacji o sprawach rozstrzyganych w postępowaniu przed organami państwa, w szczególności w postępowaniu administracyjnym, karnym lub cywilnym, ze względu na ochronę interesu strony, jeżeli postępowanie dotyczy władz publicznych lub innych podmiotów wykonujących zadania publiczne albo osób pełniących funkcje publiczne - w zakresie tych zadań lub funkcji. 4. Ograniczenia dostępu do informacji w sprawach, o których mowa w ust. 3, nie naruszają prawa do informacji o organizacji i pracy organów prowadzących postępowania, w szczególności o czasie, trybie i miejscu oraz kolejności rozpatrywania spraw. W ślad za powołanymi regulacjami, z których wnika możliwość nieuwzględnienia wniosku pomimo posiadania informacji publicznej, art. 16 u.d.i.p. przewiduje, że : 1. Odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. 2. Do decyzji, o których mowa w ust. 1, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że: 1) odwołanie od decyzji rozpoznaje się w terminie 14 dni; 2) uzasadnienie decyzji o odmowie udostępnienia informacji zawiera także imiona, nazwiska i funkcje osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania o udostępnienie informacji, oraz oznaczenie podmiotów, ze względu na których dobra, o których mowa w art. 5 ust. 2, wydano decyzję o odmowie udostępnienia informacji. Zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 i 2 u.d.i.p. : 1. Do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. 2. Wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w ust. 1, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania. Odnosząc powyższe do stanu faktycznego niniejszej sprawy za bezsporne w świetle twierdzeń stron należy uznać, że informacja żądana we wniosku skarżących z dnia 21 listopada 2016 r., następnie ponownym wnioskiem z dnia 20 grudnia 2016 r., jest informacją publiczną, a "T." S.A. w K., należy do kręgu podmiotów zobowiązanych do udostępnienia takich informacji. Powyższe nie budzi zastrzeżeń również w ramach przeprowadzanej kontroli wywołanej wniesieniem skargi. Dokumenty zgromadzone w przedstawionych przez organ aktach sprawy dowodzą, że spółka po otrzymaniu wniosku o udostepnienie informacji publicznej z dnia 21 listopada 2016 r., podjęła działania mające na celu jego realizację, natomiast ostatecznie wykonała go już po wniesieniu skargi. W szczególności, pierwotny wniosek o udostepnienie informacji publicznej pełnomocnik skarżących zawarł w końcowej części pisma z dnia 21 listopada 2016 r., którego treścią było również wezwanie "T." S.A. w K. do zawarcia umowy służebności przesyłu i przedsądowe do zapłaty wynagrodzenia za bezumowne korzystanie z nieruchomości, związane z posadowieniem urządzeń przesyłowych (linia elektroenergetyczna nadziemna średniego napięcia 15 kV o łącznej deklarowanej długości 33 m wraz ze słupem) na nr [...], w B., obr. [...], powiat [...], województwo [...], objętej księgą wieczystą nr [...], prowadzoną przez Sąd Rejonowy w Z. Wydział Ksiąg Wieczystych. We wniosku o udostepnienie informacji publicznej zwrócono się "(...) o udostępnienie wszelkich, ewentualnych decyzji administracyjnych i innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń przesyłowych usytuowanych na działce Mocodawcy, w tym protokoły z odbioru budowlanych linii przesyłowych oraz plany z mapkami w oparciu o przepisy art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 3, art. 6 ust. 1 pkt 3 lit. c tired pierwszy ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej " (...) pod rygorem podjęcia kroków prawnych określonych w art. 21 i 23 ww. ustawy". W powyższym piśmie wskazano także 14 dniowy termin dla udzielenia odpowiedzi, pod rygorem skierowania sprawy na drogę postepowania sądowego, jak również podano adres dla doręczeń wszelkiej korespondencji. W ramach czynności wewnętrznych, spółka podjęła próbę dokonania ustaleń co do nazwy obiektu (linii, nr inwentarzowy, nr eksploatacyjny) oraz uzyskania: decyzji administracyjnych; zgody właścicieli, wykazów właścicieli działek, na których realizowana była linia; protokołów odbioru, planów sytuacyjnych z przebiegiem linii z budowy, ewentualnie przebudowy, modernizacji itp.; dokumentów istotnych dla załatwienia roszczenia (np. dokumentacja dotycząca zabiegów eksploatacyjnych, oględzin, przeglądów okresowych), innych dokumentów, w tym stanowiących informacje publiczną. W wyniku tych czynności zgromadzono: - protokół z przeglądu technicznego urządzeń elektrycznych we wsi B. " [...]", dokonanego z [...] sierpnia 1973 r., dotyczącego stacji trafo 15/04; - plan sytuacyjny powiązań LSN 15 kV z GPZ [...] z 23 lutego 1979 r., - plan sytuacyjny proj. LWN st. trafo i remont LNN w B. z sierpnia 1972 r. ( 4205); - profil podłużny proj. LWN 15 kV [...] (40800); - plan sytuacyjny proj. LWN w B. z 1972 r. z sierpnia 1972 r.; - mapkę z niepodpisanym, odręcznym oznaczeniem - " LSN [...]",; - dokument z oznaczeniem - Linia 15 KN [...] Nr 4201, karta eksploatacyjna linii w/n 40800; - schemat linii napowietrznej 15 kV G.P.Z. [...]; - kartę inwentarzową linii wn 15 kV zbiorczą dla linii nr 4201 odcinek [...] 2 egz.; - i ponownie plan sytuacyjny proj. LWN st. trafo i remont LNN w B. z sierpnia 1972 r. ( 4205). Na podstawie powyższych materiałów skarżącym udzielono odpowiedzi na pismo z dnia 21 listopada 2016 r. Wynika z niego w szczególności, że na działce nr [...] położonej w B. posadowiony jest fragment linii napowietrznej średniego napięcia, wybudowanej w latach 60-tych XX wieku. Odnośnie do zawartego w tym piśmie wniosku skarżących o udostepnienie informacji publicznej poinformowano, że spółka nie posiada decyzji administracyjnych i stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń, w tym protokołów z odbioru oraz planów z mapkami, urządzeń usytuowanych na działce nr [...] w m. B., KW [...], stanowiących informacje publiczną. Powyższa odpowiedź nie jest sprzeczna z treścią odnalezionych wówczas dokumentów, wśród których brak decyzji administracyjnych dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń przesyłowych na przedmiotowej działce albo innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy ww. urządzeń przesyłowych usytuowanych na przedmiotowej działce, w tym protokołów z odbioru budowlanych linii przesyłowych oraz planów z mapkami związanych, które byłyby związano bezpośrednio z wymienionymi we wniosku elementami sieci elektroenergetycznej, robotami budowlanymi, lub etapami procesu inwestycyjnego, wymienianych we wniosku. Zważyć należy, że wniosek skarżących nie jest w pełni jednoznaczny. Z uwagi na kontekst może sugerować, że żądają oni wyłącznie dokumentów związanych z procesem budowlanym, a nie eksploatacją linii elektroenergetycznej. Ten brak precyzji powoduje sformułowanie ogólnikowego żądania udostepnienia "innych stosownych dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń przesyłowych usytuowanych na działce mocodawcy, czy też planów z mapkami" , albowiem skarżący nie podają, co rozumieją pod pojęciem stosownych dokumentów, a także o jakie plany z mapkami im chodzi. Stosownie do W przypadku gdy podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej otrzymuje wniosek w trybie art. 10 ust. 1 u.d.i.p., treść tego wniosku – zakres żądanych w nim informacji – jest dla niego wiążący i zarazem wyznacza granice, w jakich ma udzielić informacji. Powyższe ma szczególne znaczenie w sytuacji nieprecyzyjnego sformułowania żądania przez wnioskodawcę. Podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej nie musi wówczas udostępniać tych informacji, które nie zostały jasno we wniosku wskazane. W razie wątpliwości interpretacyjnych, gdy podmiot obowiązany odczyta zakres wniosku w inny sposób, niż było to intencją wnioskodawcy – nie sposób zarzucić temu podmiotowi bezczynności w udostępnianiu informacji publicznej. W takim wypadku wnioskodawca może złożyć kolejny, tym razem już precyzyjny wniosek, a w nim dokładnie i w sposób nie budzący wątpliwości określić jakich danych żąda. Sprecyzowanie pierwotnego wniosku, prowadzące z jednej strony do jego zawężenia, a w znacznej części do jego rozszerzenie, nastąpiło w piśmie z dnia 20 grudnia 2016 r., gdzie ponowiono poprzednie żądanie bez dotyczącego "psadowienia" oraz rozbudowano go w kierunku uzyskania innych rodzajowo informacji, określonych zbiorczo mianem dokumentów technicznoprawnych. W szczególności w we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zażądano "(...) udostępnienia w terminie 14 dni od otrzymania niniejszego pisma informacji publicznej poprzez przesłanie kserokopii dokumentacji technicznej i prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji, budowy, przebudowy, remontów i eksploatacji urządzeń infrastruktury przesyłowej na działce będącej własnością mojego Mocodawcy, w szczególności(...) wszelkich ewentualnych decyzji stanowiących podstawę lokalizacji, budowy, przebudowy remontów i eksploatacji tych urządzeń na działce o nr ewid. [...] ( ...) oraz innych dokumentów techniczno-prawnych ( protokołów odbiorów technicznych i przekazania do eksploatacji, protokołów zdawczo-odbiorczych środków trwałych przekazania na rzecz ówczesnego państwowego przedsiębiorstwa przesyłowego, dzienników budowy, decyzji wydanych przez ówczesne organy administracji publicznej np. Urzędy Wojewódzkie, Burmistrzów Miast, Wojewódzkich Zarządów Rozbudowy Miast i Osiedli itp. ustalające miejsca i warunki realizacji budowy i lokalizacji urządzeń przerzsyłowych, decyzji zatwierdzających plan inwestycyjny w zakresie budowy i lokalizacji urządzeń przesyłowych wraz z planem realizacyjnym obejmującym część opisową i graficzną wybudowanych Z korespondenci wewnętrznej spółki z daty 28 grudnia 2017 r. wynika, że i w tym przypadku podjęto próbę poszukiwania dokumentacji, zgodnie z żądaniem zawartym w powyższym piśmie skarżących podając , że jeżeli otrzymane 29 listopada 2016 r. materiały są jedynymi posiadanymi, to należy dosłać zgodnie z żądaniem materiały eksploatacyjne przedmiotowej linii. Takie dodatkowe materiały zostały włączone do akt sprawy, a stanowi je zbiorcza karta oględzin sieci napowietrznej sn: L.15kV [...] – całość z 2013 r. . Ten dokument został wszyty zarówno po piśmie wewnętrznym z dnia 28 grudnia 2017 r, jak i za pismem "T." S.A. w K. do pełnomocnika skarżących z dnia 9 stycznia 2017 r., znak: [...], stanowiącym odpowiedź na wniosek zawarty w piśmie z dnia 20 grudnia 2016 r. , które doręczono adresatowi 11 stycznia 2017 r. Dokument ten pełnomocnik skarżących dołączy również potem do skargi. To zaś - podobnie jak późniejsze działania organu - wskazuje, że nie przesłano wówczas pełnomocnikowi skarżących tych dokumentów związanych z eksploatacją linii elektroenergetycznej, które odnaleziono przy okazji rozpatrywania pierwotnego wniosku z dnia 21 listopada 2016 r., którego żądanie nie zostało jednoznacznie zakreślone tak szeroko. Kolejno, w piśmie z dnia 13 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżących, powołując się na ponowiony wniosek z dnia 20 grudnia 2016 r. oraz odpowiedź z dnia 9 stycznia 2017 r., wystąpił do "T." S.A. w K. o wyjaśnienie, czy doręczona dotychczas dokumentacja stanowi całość posiadanej przez ten podmiot dokumentacji technicznej i prawnej stanowiącej podstawę lokalizacji, budowy, przebudowy, remontów i eksploatacji urządzeń infrastruktury przesyłowej na przedmiotowej działce. W odpowiedzi na powyższe "T." S.A. w K. poinformował, że w sprawie infrastruktury elektroenergetycznej na działce nr [...] położonej w B. wypowiedział się we wcześniejszej korespondencji. Pismo to zostało doręczone pełnomocnikowi skarżących 14 lutego 2017 r. Rozpoznawana skarga pochodzi z daty 18 maja 2017 r., a wpłynęła ona do organu 22 maja 2017 r. Już po złożeniu skargi, w piśmie skierowanym do pełnomocnika skarżących z dnia 2 czerwca 2017 r., znak : [...], "T." S.A. w K. podał, że w związku z żądaniem udostepnienia informacji publicznej na pismem wniosek z dnia 20 grudnia 2016 r. dotyczący infrastruktury elektroenergetycznej posadowionej na działce [...] w B. przesyła dodatkowe kserokopie dokumentów odszukanych po przeprowadzonej dodatkowej kwerendzie w zasobach spółki, stanowiących informację publiczną w przedmiotowej sprawie. W piśmie wymieniono jako odszukane dokumenty: - kartę eksploatacji linii 15kV [...], - schemat linii napowietrznej 15 kV GPZ [...], - karta inwentarzowa linii wn 15KV zbiorcza odcinek [...], - karta inwentarzowa linii napowietrznej 15kV odcinek [...] 2 egz. - plan sytuacyjny LWN, st. Trafo i remont LNN w [...]. Dokumenty te wszyto za powyższym pismem ponownie albowiem zostały odnalezione już przy okazji realizacji pierwotnego wniosku skarżących z 21 listopada 2016 r. , niezwiązanego z remontami, czy eksploatacja. W związku z monitem pełnomocnika skarżących, który w piśmie z dnia 20 czerwca 2017 r. podał, że do pisma z 2 czerwca 2017 r., znak : [...] nie dołączono dokumentów w nim wymienionych jako przesyłane, "T." S.A. w K. wskazał w piśmie do pełnomocnika z dnia 26 czerwca 2017 r., znak: [...] , że z niewiadomych powodów przy przesłanym piśmie z dnia 2 czerwca 2017 r. brak było załączonych dokumentów, w związku z czym przesyła dodatkowe kserokopie dokumentów odszukanych po przeprowadzonej dodatkowej kwerendzie w zasobach spółki, stanowiących informacje publiczną. Również w tym piśmie wymieniono, jako odszukane dokumenty: - kartę eksploatacji linii 15kV [...], - schemat linii napowietrznej 15 kV GPZ [...], - karta inwentarzowa linii wn 15KV zbiorcza odcinek [...] - karta inwentarzowa linii napowietrznej 15kV odcinek [...] 2 egz. - plan sytuacyjny LWN, st. Trafo i remont LNN w [...]. Pełnomocnika skarżących po dacie doręczenia mu w dniu 13 lipca 2017 r. zawiadomienia o skierowaniu sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawny dnia 24 lipca 2017 r., w przeciwieństwie do poprzednich doręczeń, nie kwestionował już faktu doręczenia mu wyżej wymienionych kserokopii dokumentów wraz z pismem z dnia 26 czerwca 2017 r. oraz nie podnosił zarzutów co do kompletności lub rzetelności akt sprawy. Z tychże akt sprawy wynika, że pomimo długotrwałych poszukiwań spółka nie jest w posiadaniu decyzji administracyjnych i dokumentów dotyczących budowy, posadowienia, przebudowy urządzeń elektroenergetycznych znajdujących się na działce skarżących, w tym protokołów z ich odbioru, natomiast ma dokumenty związanych z ich eksploatacją. W ocenie Sądu, nie budzą zastrzeżeń twierdzenia spółki co do nieposiadania dokumentów innych, niż ostatecznie przesłane pełnomocnikowi skarżących a zażądanych wprost w obu wnioskach. Czas ich poszukiwania był bowiem dostateczny dla odnalezienia nawet niewłaściwie gromadzonych i katalogowanych materiałów, zaś myśl 23 u.d.i.p., kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Poszukiwanie dokumentów w archiwach, po wielokrotnych zmianach organizacyjnych przedsiębiorstw energetycznych, może być procesem czasochłonnym. W świetle przyjętych rozwiązań ustawowych nie zwalnia to jednakże od zasadności zarzutu bezczynności, a powinnością spółki jest takie prowadzenia dokumentacji, by sprostać wymaganym obowiązkom ustawowym w terminie określonym w przepisach. W świetle powyższych faktów należy uznać, że z uwagi na udostępnienie skarżącym posiadanych dokumentów, co nastąpiło ostatecznie już po wniesieniu skargi, bezprzedmiotowym jest zobowiązanie organu do podjęcia żądanej czynności, albowiem stan bezczynności ustał. W tym zakresie postępowanie sądowe ulega umorzeniu na podstawie art. 161 §1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w pkt III. sentencji wyroku. Rażącym naruszeniem prawa jest stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można powiedzieć, bez potrzeby odwoływania się do szczegółowej oceny okoliczności sprawy, że naruszono prawo w sposób oczywisty ( tak NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2012 r., sygn. akt I OSK 675/12, LEX nr 1218894 ). Takich cech, tj. oczywistości w naruszeniu prawa, nie sposób przyjąć w kontrolowanym stanie faktycznym. Z przedstawionych akt wynika, że spółka nie ignorowała i nie pomijała milczeniem wniosków skarżących. Pierwszy wniosek nie był precyzyjny, zaś drugi także mógł budzić wątpliwości. W szczególności treść pierwszego wniosku nie ma bezpośredniego związku z żądaniem dokumentacji eksploatacyjnej albo dotyczącej remontów, natomiast nie ma podstaw do przyjęcia, że wniosek ponowny, dalej idący i dość kazuistyczny, nie został ostatecznie zrealizowany. W opisanej sytuacji brak jest podstaw do stwierdzenia, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, czy też przesłanek do nakładania na spółkę sankcji przewidzianych w art. 149 § 2 p.p.s.a., czego nie żądali również skarżący. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt I.-II. sentencji wyroku, na podstawie art. 149 § 1 i 1a p.p.s.a. Podstawę prawną orzeczenia o kosztach postępowania sądowoadministracyjnego, zawartego w pkt IV sentencji wyroku, stanowi art. 200 p.p.s.a. oraz art. 205 § 2 p.p.s.a. W myśl tych przepisów, w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw (art. 200 p.p.s.a.). Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony ( art. 205 §2 p.p.s.a.). W sprawie niniejszej wykazane koszty postępowania obejmują uiszczony wpis od skargi ( 100 zł), wynagrodzenie adwokata ( 480 zł) i opłaty od pełnomocnictw ( 34 zł). Fakt umorzenia postępowania sądowego w części nie stanowi dostatecznej przesłanki do zastosowania art. 206 p.p.s.a.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło