II SAB/Kr 150/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel (spr.) Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 stycznia 2011 r. sprawy ze skargi E. M. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu [...]-ziemskiego w K. postanawia: I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 zł (sto złotych). E.M. wniosła w dniu 19 listopada 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu K. -Ziemskiego w K. w sprawie wykonania decyzji z [...] stycznia 2000 r. [...]. W uzasadnieniu wskazała, że postępowanie egzekucyjne dotyczące wykonania ww. decyzji z [...] stycznia 2000 r., na mocy której B.G. -inwestorowi i współwłaścicielowi działki nr 1 w Z. nakazano rozbiórkę budynku jednokondygnacyjnego z poddaszem, wzniesionego bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę, jest prowadzone przez organ od 6 października 2004 r. Mimo zainicjowanych przez B.G., postępowania nadzwyczajnych mających na celu wznowienie postępowania oraz stwierdzenie nieważności ww. decyzji, wykonanie decyzji nie zostało wstrzymane. W dniu 11 stycznia 2008 r. organ l instancji skierował do Naczelnika II Urzędu Skarbowego w K. tytuł wykonawczy w celu wyegzekwowania od B.G. należności pieniężnej wynikającej z postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia z 16 października 2004 r., znak [..] . Powyższe działanie stanowiło ostatnią czynność podjętą przez organ l instancji w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym. Nadto skarżąca wskazała, że złożyła, w oparciu o art. 54 § 2 ustawy z 17. O6. 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, skargę na przewlekłość postępowania organu l instancji do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] kwietnia 2010 r., znak:- [...] oddalił skargę. Na skutek złożonego zażalenia, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. znak [...] uchylił zaskarżone postanowienie WINB w K. i uznał skargę E.M. za zasadną. W ocenie GINB, niewyczerpanie procedury prawnej związanej ze ściągnięciem grzywny nie stoi na przeszkodzie do równoczesnego zastosowania drugiego środka egzekucyjnego. Mimo stanowiska zawartego ww. postanowieniu organ egzekucyjny w dalszym ciągu nie doprowadził do wykonania decyzji z [...] stycznia 2000 r., naruszając tym samym zasady ogólne prowadzenia postępowania administracyjnego określone w art. 8 i 12 kpa. W odpowiedzi na skargę, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Powiatu K. -Ziemskiego w K. argumentował, że skarga jest niezasadna. Wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego wydano m.in. postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w kwocie 67.536,00 zł. Wobec braku dobrowolnej wpłaty oraz niewykonania obowiązku rozbiórki, przekazano tytuł wykonawczy do właściwego Naczelnika Urzędu Skarbowego celem egzekucji grzywny. Grzywna ta jest skutecznie egzekwowana. Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych organ podał, że w sytuacji, gdy grzywna jest środkiem mniej uciążliwym, wykonanie zastępcze może być orzeczone dopiero w sytuacji, gdy mimo wymierzenia grzywny zobowiązany nie wykonał obowiązku. Nadto organ poinformował, że przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie toczy się postępowanie ze skargi B.G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] sierpnia 2010 r. znak: [...], którym utrzymano w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2010 r. znak: [...] odmawiające wstrzymania postępowania egzekucyjnego. Jednocześnie prowadzone jest w Głównym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego w W. postępowanie odwoławcze na skutek odwołania B.G. od decyzji WINB z [...] sierpnia 2010 r. znak: [...], którą odmówiono wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją ostateczną z [...] lutego 2001 r. znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję PINB dla powiatu k. -ziemskiego z [...] stycznia 2000 r. znak: [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne są powołane do kontroli działalności administracji publicznej, w tym w zakresie legalności decyzji i postanowień administracyjnych i stosują środki określone w ustawie (art. 1 i art. 3 p.p.s.a.). W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi stosownie do przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a Skarga złożona do Sądu w niniejszej sprawie dotyczy bezczynności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Powiatu K. - Ziemskiego w K. w niepodejmowaniu czynności zmierzających do wyegzekwowania obowiązku wynikającego z decyzji PINB z [...] stycznia 2000, w której inwestorowi B.G. nakazano rozbiórkę budynku jednokondygnacyjnego z poddaszem, wzniesionego bez wymaganego pozwolenia na budowę na działce nr [...] w Z. W tej sytuacji dla oceny zasadności skargi właściwe są przepisy ustawy z 17. 06. 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. , Nr 229, póz. 1954 ze zm.). Ustawodawca w powyższej ustawie wprowadził szczególne rozwiązania prawne regulujące kwestie bezczynności organu egzekucyjnego w podejmowaniu czynności egzekucyjnych. Zgodnie z przepisem art. 6 § 1 a ww. ustawy, w przypadku bezczynności wierzyciela w przypadku podejmowania czynności zmierzających do wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego podmiotowi, którego interes prawny lub faktyczny został naruszony w wyniku niewykonania obowiązku służy skarga do organu wyższego stopnia, a na postanowienie oddalające tę skargę zażalenie. Natomiast zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt. 3 i 8 ustawy p.p.s.a - na ww. zażalenie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Trzeba podkreślić, że podmioty wymienione w art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie są stronami postępowania egzekucyjnego, o których mowa w art. 54 cyt. ustawy, natomiast na mocy przepisu z art. 6 §1 a ustawy służy im wyłącznie uprawnienie - w przypadku bezczynności wierzyciela- do wniesienia skargi do organu wyższego stopnia. Podmioty te nie mają zatem legitymacji, jaka przysługuje zobowiązanemu i wierzycielowi w postępowaniu egzekucyjnym, do uczestniczenia w postępowaniu egzekucyjnym i zaskarżania wydawanych w nim postanowień, a ich uprawnienia są limitowane przez treść art. 6 § 1 a ustawy, co determinuje również możliwość składania skarg do sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w ustalonym orzecznictwie (por. wyrok NSA z 22 marca 2007 r. sygn. akt II OSK 1588/06. Lex 503757; postanowienie WSA w Opolu z 23.11. 2010 r. sygn., akt II SAB/Op16/10). A zatem mając na uwadze ww. art. 3 § 2 pkt. 3 i 8 ustawy p.p.s.a w zw. z treścią art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji niedopuszczalna jest skarga na bezczynność organu egzekucyjnego l instancji polegająca na niepodejmowaniu czynności zmierzających do egzekucji obowiązków nałożonych w określonej decyzji, ponieważ uregulowanie to dopuszcza wyłącznie skargę na bezczynność organu w sytuacji pozostawania w bezczynności w wydawaniu postanowień, na które służy zażalenie, nie zaś przypadków pozostawania przez organ egzekucyjny w zwłoce w dokonywaniu czynności egzekucyjnych. Natomiast ww. regulacja uprawnia podmioty wymienione w art. 6 § 1 a ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji do wnoszenia do sądu skargi na bezczynność organu wyższego stopnia w wydaniu postanowienia o jakim mowa w tym przepisie lub na rozpoznanie zażalenia na postanowienie odmawiające uwzględnienia skargi. Należy podkreślić, że z treści ww. przytoczonej regulacji nie wypływa uprawnienie dla podmiotów wymienionych w cyt. art. 6 1 a ustawy do wniesienia skargi do sądu na bezczynność organu l instancji (wierzyciela) w sytuacji niepodejmowania przez niego czynności egzekucyjnych. W niniejszej sprawie niesporne jest, że strona skarżąca tj. E.M. w dniu 9 marca 2010 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na przewlekłość postępowania organu I instancji (wierzyciela) na podstawie art. 54 § 2 cyt. ustawy, po rozpoznaniu której organ odwoławczy wydał postanowienie oddalające skargę. Niesporne jest również, że skarżąca złożyła zażalenie na powyższe postanowienie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, który postanowieniem z [...] czerwca 2010 r. uznał skargę E.M. za zasadną i uchylił postanowienie WINB w K. z 28 kwietnia 2010 r. W tej sytuacji skarga E.M. , wniesiona do WSA w Krakowie w dniu 19.11. 2010 r. na bezczynność organu l instancji, nastąpiła mimo braku drogi postępowania sądowo -administracyjnego, a to oznacza niedopuszczalność skargi. Wobec powyższego, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić. O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.