II SAB/Kr 16/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. i S. B. na bezczynność Rady Miasta polegającą na niewyznaczeniu dni i godzin w jakich przyjmuje jako organ miasta w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] 2006 r. skierowanym do Rady Miasta Stowarzyszenie B. wniosło o usunięcie naruszenia prawa polegającego na niewyznaczeniu przez Radę Miasta działającego zgodnie z art. 253 § 1 i § 3 k.p.a. dni i godzin, w jakich przyjmuje jako organ miasta w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu zgodnie z § 4 art. 253 k.p.a. [ ...] 2007 r. Stowarzyszenie B., działając także imieniem osoby fizycznej P. B., wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na Radę Miasta. Zarzucając Radzie naruszenie prawa skarżący domaga się stwierdzenia naruszenia prawa przez Radę polegającego na niewyznaczeniu zgodnie z art. 253 § 1 i § 3 k.p.a. dni i godzin w jakich przyjmuje jako organ w sprawach skarg i wniosków oraz niepodanie tej informacji do publicznej wiadomości poprzez jej wywieszenie w widocznym miejscu zgodnie z § 4 art. 253 k.p.a. Stowarzyszenie żąda również nakazania Radzie usunięcia tego naruszenia prawa w terminie 14 dni oraz zasądzenia kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie wskazało, że przyjmowanie obywateli lub przedstawicieli organizacji przez organy kolegialne samorządu terytorialnego w sprawach skarg lub wniosków jest praktyką w wielu demokracjach na świecie. Uprawnienie to jest także zgodne z międzynarodowymi zobowiązaniami Polski oraz wynika wprost z art. 253 § 1 i 4 k.p.a. oraz art. 63 Konstytucji RP. P. B. pismem z [...] 2006 r. bezskutecznie wniósł o umożliwienie mu skorzystania z przysługujących ustawowych uprawnień. Stowarzyszenie 14 [...] 2006 r. wniosło o usunięcie naruszenia prawa, również bezskutecznie. Zdaniem skarżącego skarga jest dopuszczalna na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 w zw. z pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Rada Miasta wniosła o odrzucenie lub oddalenie skargi stwierdzając, że skarga P. B. nie została poprzedzona wezwaniem o usunięcie naruszenia prawa. W skardze do sądu znajduje się zapis, że Stowarzyszenie B. działa także imieniem osoby fizycznej - P. B., natomiast adnotacji takiej nie ma na wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa. Zgodnie z art. 101 ust. 1 w zw. .z art. i 01 a ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz/ U. z 2001 r. Nr 142 poz. 12591 ze zm.) warunkiem skutecznego wniesienia skargi przewidzianej w art. 101 a ustawy o samorządzie gminnym jest uprzednie wezwanie (bezskuteczne) do usunięcia naruszenia prawa. Skoro P. B. wezwania takiego nie dokonał, jego skargę należy odrzucić. Dalej Rada Miasta wywodzi, ze nie jest możliwe także wniesienie skargi samodzielnie przez Stowarzyszenie jako osobę prawną. Ponadto brak jest podstaw do przyjęcia, że zapisy art. 253 k.p.a. obligują organ kolegialny do przyjmowania skarg i wniosków in corpore, a zgodnie z § 10 ust. 2 pkt g Statutu Miasta Przewodniczący reprezentuje radę na zewnątrz. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. W ocenie sądu pismo skarżącego Stowarzyszenia z dnia [...] 2006 r. było skargą, o której mowa w art. 227 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Gdyby doszło do niedopełnienia obowiązków wynikających z art. 253 k.p.a., stanowiłoby to zaniedbanie przy wykonywaniu zadań przez Radę Miasta. Sposób załatwienia skargi nie podlega kontroli sądowej, ponieważ nie mieści się w żadnej z kategorii wyliczonych w art. 3 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Na takim stanowisku stanął Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w postanowieniach z dnia 12 kwietnia 2001 r. sygn. akt l SA 2668/00 (LEX nr 54426) oraz z dnia 23 lipca 2001 r. sygn. akt II SAB 213/00 (LEX nr 54555), które zachowują aktualność mimo zmiany stanu prawnego. Skoro więc sprawa objęta skargą nie mieści się w ustalonym przepisami zakresie kontroli sądowoadministracyjnej, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).