II SAB/Kr 165/18

Dnia 1 kwietnia 2019 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie W składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 lipca 2018 r. postanawia I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu A. F. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kwoty uiszczonego wpisu. Skarżący A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku wysłanego do organu w dniu 9 lipca 2018 r. W treści skargi skarżący wskazał, że na wniosku skierowanym do organu widnieje prezentata z dnia 11 lipca, a mimo to organ w dalszym ciągu nie wydał decyzji zgodnie z art. 104 i art. 109 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na wezwanie Sądu, pełnomocnik organu w piśmie z dnia 10 stycznia 2019 r. wskazał, że w aktach administracyjnych brak było wniosku skarżącego z dnia 9 lipca 2018 r., natomiast w aktach znajdowały się wnioski z dnia 10 i 18 maja, 2, 4, 10, 11, 16, 17, 25 lipca i 2 sierpnia 2018 r., których kserokopie załączono do przedmiotowego pisma. Jednocześnie wskazano, że w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie toczy się postępowanie dotyczące ww. wniosków pod sygn. akt III SAB/Kr 136/18. Wyrokiem z dnia 22 stycznia 2019 r. (sygn. akt III SAB/Kr 136/18) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. F. na bezczynność Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Wyrok jest nieprawomocny. W wykonaniu zarządzenia z dnia 23 stycznia 2019 r., pismem z dnia 24 stycznia 2019 r. wezwano skarżącego A. F. do podania (doprecyzowania) – w terminie 7 dni – jakiego wniosku skarżącego wniesionego do Wojewody (tj. z jakiej daty) dotyczy przedmiotowa skarga na bezczynność Wojewody, z prośbą o załączenie kserokopii tego wyroku. Wezwanie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 28 stycznia 2019 r., jednak w zakreślonym do tego terminie skarżący nie odpowiedział na powyższe wezwanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.– dalej: p.p.s.a.), Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się przy tym, że wniesienie skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym powoduje wszczęcie postępowania, wywołując skutki procesowe i materialnoprawne, prowadząc do powstania stanu sprawy w toku, stanowiącego przeszkodę do równoczesnego prowadzenia postępowania sądowego ze skarg tego samego podmiotu (tożsamość podmiotowa sprawy) i na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania w tym samym przedmiocie (tożsamość przedmiotowa sprawy), który to stan trwa, aż do momentu uprawomocnienia się orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie. Podkreśla się zarazem, że instytucja "stanu sprawy w toku" oznacza tzw. zawiśnięcie sprawy (lis pendens), polegające na zakazie wszczęcia nowego postępowania w sytuacji zaistnienia tożsamości podmiotowej i przedmiotowej, tj. pomiędzy tymi samymi stronami i w tej samej sprawie, z uwagi na fakt, iż prowadzenie dwóch postępowań doprowadziłoby do wydania dwóch wyroków, z których jeden naruszałby powagę rzeczy osądzonej (res iudicata; zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 listopada 2016 r., sygn. akt II OSK 482/15, LEX nr 2199151 wraz z powołanym tam orzecznictwem i poglądami doktryny). Przenosząc powyższe rozważania na grunt kontrolowanej sprawy na wstępie wymaga zaznaczenia, że wobec braku odpowiedzi skarżącego na wezwanie z dnia 24 stycznia 2019 r. o podanie (doprecyzowanie) jakiego wniosku dotyczyła przedmiotowa skarga, przy znacznej ilości składanych przez skarżącego wniosków do Wojewody, Sąd przyjął, iż dotyczy ona wniosku skarżącego z dnia 4 lipca 2018 r. (data prezentaty – 11 lipca 2018 r. – k. 89 akt sądowych). Okoliczność tą wydaje się potwierdzać pośrednio również treść skargi, w której skarżący opisując przedmiot wniesionego do organu wniosku wysłanego listem poleconym w dniu 9 lipca 2018 r. podał, iż data prezentaty na "skardze pochodzi z dnia 11 lipca", a mimo to organ nie wydał decyzji w tym zakresie, co zdaniem skarżącego uzasadniało wniesienie przedmiotowej skargi z dnia 16 sierpnia 2018 r (data prezentaty – 20 sierpnia 2018 r.). Wniosek ten został także wymieniony w piśmie pełnomocnika organu z dnia 10 stycznia 2019 r., jako jeden z licznych wniosków, które na mocy postanowienia Wojewody z dnia 3 sierpnia 2018 r. zostały zwrócone skarżącemu. Tym samym mając na uwadze powyższe, w przedmiotowej sprawie rolą Sądu przed merytorycznym rozpoznaniem skargi było zbadanie dopuszczalności wniesionego środka zaskarżenia, a więc dokonanie oceny czy nie zachodzi jedna z przesłanek określonych w art. 58 § 1 p.p.s.a., warunkująca odrzucenie skargi. Dokonując zatem oceny wniesionej przez skarżącego A. F. skargi z dnia 16 sierpnia 2018 r. na bezczynność Wojewody w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 4 lipca 2018 r. (data prezentaty – 11 lipca 2018 r.) w kontekście jej dopuszczalności Sąd uznał, iż w przedmiotowej sprawie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi w oparciu o art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Podkreślić bowiem należy – na co zwrócił również uwagę pełnomocnik organu w piśmie z dnia 10 stycznia 2019 r. – że bezczynność Wojewody we wskazanym powyżej zakresie, w tym w odniesieniu do wniosku z dnia 4 lipca 2018 r. (data prezentaty – 11 lipca 2018 r.) ze skargi tego samego skarżącego A. F., była już objęta przedmiotem kontroli tut. Sądu w sprawie o sygn. akt III SAB/Kr 136/18, w której w dniu 22 stycznia 2019 r. została oddalona skarga na bezczynność Wojewody w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji. Jak wynika natomiast z akt administracyjnych załączonych do ww. sprawy w następstwie prowadzonego przez Wojewodę postępowania zostało wydane przez ten organ postanowienie z dnia 3 sierpnia 2018 r. (znak: [...]) o zwrocie licznych wniosków A. F., które swoją treścią obejmowało również wniosek skarżącego A. F. z dnia 4 lipca 2018 r. (data prezentaty – 11 lipca 2018 r.), którego dotyczyła wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga. Tym samym wobec powyższego, zdaniem Sądu, należało uznać, że pomiędzy obydwoma sprawami zachodzi tożsamość podmiotowa i przedmiotowa sprawy, a w związku z tym wniesiona w przedmiotowej sprawie skarga – jako złożona ponownie w tej samej zawisłej już przed tut. Sądem sprawie (bezczynności organu w toku postępowania w tej samej materii) – musiała zostać uznana za niedopuszczalną. Mając zatem na uwadze powyższe, Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie I sentencji postanowienia. W przedmiocie zwrotu uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 in principio i § 2 p.p.s.a., jak w punkcie II sentencji postanowienia.