II SAB/Kr 175/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Czeluśniak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi K.W. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. w rozpoznaniu odwołania od decyzji w przedmiocie dostępu do informacji publicznej I. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. do rozpoznania odwołania K.W. ; II. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. wymierza Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w N. grzywnę w wysokości 100 zł (sto złotych); IV. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżącego K.W. kwotę 100 zł (sto złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Skarżący K. W. wniósł w dniu 26 września 2013 r. skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] polegającą na nierozpoznaniu przez Kolegium odwołania od decyzji Starosty [...] z dnia 10 czerwca 2011 r., którą odmówiono udostępnienia informacji publicznej w zakresie dotyczącym oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości zamieszczonego w decyzjach o pozwoleniu na budowę. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że decyzja Starosty została uchylona decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 3 sierpnia 2012 r. znak: [...], a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania organowi l instancji. Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 grudnia 2012 r. (sygn. akt II SA/Kr 1353/12), a skarga kasacyjna od wskazanego wyroku została oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 26 czerwca 2013 r. (sygn. akt l OSK 522/13). Pomimo zwrotu akt do Kolegium, do dnia wniesienia skargi, odwołanie nie zostało rozpoznane. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o umorzenie postępowania wobec wydania w dniu 10 października 2013 r. decyzji znak: [...] o utrzymaniu w mocy decyzji Starosty [...] z dnia 10 czerwca 2011 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie oznaczenia ewidencyjnego nieruchomości, zamieszczonego w decyzjach o pozwoleniu na budowę (wydanych od dnia 1 stycznia 2006 r. do 22 kwietnia 2011 r.) dla nieruchomości położonych na obszarze Miasta i Gminy [...]. Wnosząc o umorzenie sprawy organ powołał się na fakt, że sąd administracyjny przy rozpoznawaniu skargi na bezczynność bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy z dnia wydania orzeczenia. Postępowanie powinno zostać zatem umorzone, ponieważ decyzja została wydana jeszcze przed rozpoznaniem sprawy przez sąd. Skarżący K. W. w piśmie procesowym z dnia 30 grudnia 2013 r. wniósł o umorzenie postępowania i wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] "symbolicznej grzywny celem zapobiegania w przyszłości nagminnemu naruszaniu przez ten organ terminu wyznaczonego przez ustawodawcę dla rozpoznania odwołania od decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa, sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawie skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4 § 2 art. 3 ppsa. Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "ppsa", wniesienie skargi na bezczynność organów jest możliwe w wypadkach przewidzianych w pkt 1- 4, czyli skarga ta przysługuje tylko w sprawach, w których są wydawane decyzje i postanowienia (pkt 1-3) oraz w sprawach, w których mogą być wydawane akty lub podejmowane czynności określone w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas gdy w prawem przewidzianym terminie organ administracji publicznej nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale mimo zaistnienia ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął stosownej czynności. Pomimo wydania przez NSA wyroku w dniu 26 czerwca 2013 r. oraz zwrotu akt organowi w dniu 26 sierpnia 2013 r. SKO rozpoznało odwołanie od ww. decyzji Starosty [...] dopiero w dniu 10 października 2013 r. W związku z tym należy wskazać, że w dniu wniesienia skargi SKO pozostawało w bezczynności. Stosownie do treści art. 149 § l ppsa, Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność, zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa..§ 2. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Mając na uwadze zakres badania sprawy ze skargi na bezczynność organu administracji publicznej oraz uwzględniając fakt, że po wniesieniu skargi organ wydał decyzję, Sąd podzielił pogląd wyrażony- przez Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z dnia 26 listopada 2008 r. sygn. akt l OPS 6/08, że "Przepis art. 161 § 1 pkt 3 ppsa ma zastosowanie także w przypadku, gdy po wniesieniu skargi na bezczynność organu - w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4a tej ustawy - organ wyda akt lub dokona czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, co do których pozostawał w bezczynności". Postępowanie sądowe ulega zatem umorzeniu jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak możliwości zastosowania przez Sąd trybu przewidzianego w art. 149 ppsa, gdyż, uwzględniając skargę na bezczynność nie mógłby zobowiązać organu do wydania w określonym terminie aktu, który został wydany już po wniesieniu skargi, lecz przed jej rozpoznaniem przez sąd. Sąd orzekając w sprawie o bezczynność orzeka jednocześnie, czy nastąpiła ona z rażącym naruszeniem prawa. SKO w [...] rozpoznało odwołanie przekraczając ustawowy termin 14 dni wyznaczony w art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz nie można przekroczenia tego (o 30 dni) uznać za rażące naruszenie prawa . Treść udip, a zwłaszcza art. 13, jednoznacznie wskazuje, że zamiarem ustawodawcy było takie uregulowanie trybu udzielania informacji publicznej przez organy administracji, by było to postępowanie jak najbardziej odformalizowane oraz toczące się bez zbędnej zwłoki. Dlatego też zasadą jest udzielanie informacji publicznej w terminie 14 dni od złożenia wniosku lub w uzasadnionych przypadkach w terminie nieprzekraczającym dwóch miesięcy. Termin 14 dni wyznaczony został również na rozpoznanie odwołania od decyzji o odmowie udzielenia informacji (art. 16 ust. 2 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej). Dlatego za jego przekroczenie Sąd wymierzył grzywnę. Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ppsa orzekł jak w pkt l sentencji postanowienia, uznając, że postępowanie - wobec usunięcia bezczynności przez wydanie aktu administracyjnego z dnia 10 października 2013 r. i braku podstaw do zobowiązania organu w trybie art. 149 ppsa - stało się bezprzedmiotowe. Ponieważ zdaniem Sądu zaistniała w sprawie bezczynność nie nosiła cech rażącego naruszenia prawa orzeczono jak w pkt II, a ze względu na przekroczenie terminu rozpoznania odwołania w sprawie z zakresu informacji publicznej orzeczono jak w pkt III sentencji na podstawie art. 149 § 2 ppsa. O kosztach postępowania - zwrocie wpisu sądowego - orzeczono na podstawie art. 200, 201 § 1 w zw. z art. 54 § 3 P.p.s.a i 209 ppsa.